ಸಲೋಕ್ ಮಹಲ್ಲಾ ೯ (9) — Complete Lyrics
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੯
Sanskrit text with English transliteration and translation
Verse 1
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
ಒಬ್ಬನೇ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಪರಮಾತ್ಮ. ಸದ್ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ:
Verse 2
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੯ ॥
salok mahalaa nauvaa ||
ಸಲೋಕ್, ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಮಹಲ್ (ಗುರು ತೇಗ್ ಬಹಾದುರ್):
Verse 3
ਗੁਨ ਗੋਬਿੰਦ ਗਾਇਓ ਨਹੀ ਜਨਮੁ ਅਕਾਰਥ ਕੀਨੁ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਜੁ ਮਨਾ ਜਿਹ ਬਿਧਿ ਜਲ ਕਉ ਮੀਨੁ ॥੧॥
gun gobi(n)dh gaio nahee janam akaarath keen ||
kahu naanak har bhaj manaa jeh bidh jal kau meen ||1||
ನೀನು ಗೋವಿಂದನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಾಡದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಜನ್ಮವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿದೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಓ ಮನಸೇ, ಮೀನು ನೀರನ್ನು (ಬಯಸುವಂತೆ) ಹರಿಯನ್ನು ಭಜಿಸು. ॥೧॥
Verse 4
ਬਿਖਿਅਨ ਸਿਉ ਕਾਹੇ ਰਚਿਓ ਨਿਮਖ ਨ ਹੋਹਿ ਉਦਾਸੁ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਭਜੁ ਹਰਿ ਮਨਾ ਪਰੈ ਨ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸ ॥੨॥
bikhian siau kaahe rachio nimakh na hoh udhaas ||
kahu naanak bhaj har manaa parai na jam kee faas ||2||
ನೀನು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಮುಳುಗಿರುವೆ, ಕ್ಷಣವಾದರೂ ವಿರಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಓ ಮನಸೇ, ಹರಿಯನ್ನು ಭಜಿಸು, ಆಗ ಯಮಪಾಶ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀಳದು. ॥೨॥
Verse 5
ਤਰਨਾਪੋ ਇਉ ਹੀ ਗਇਓ ਲੀਓ ਜਰਾ ਤਨੁ ਜੀਤਿ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਭਜੁ ਹਰਿ ਮਨਾ ਅਉਧ ਜਾਤੁ ਹੈ ਬੀਤਿ ॥੩॥
taranaapo iau hee gio leeo jaraa tan jeet ||
kahu naanak bhaj har manaa aaudh jaat hai beet ||3||
ನಿನ್ನ ಯೌವನ ಹೀಗೆಯೇ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು, ಮುಪ್ಪು ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಗೆದ್ದಿತು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಓ ಮನಸೇ, ಹರಿಯನ್ನು ಭಜಿಸು, ಆಯುಷ್ಯ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ॥೩॥
Verse 6
ਬਿਰਧਿ ਭਇਓ ਸੂਝੈ ਨਹੀ ਕਾਲੁ ਪਹੂਚਿਓ ਆਨਿ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਰ ਬਾਵਰੇ ਕਿਉ ਨ ਭਜੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥੪॥
biradh bhio soojhai nahee kaal pahoochio aan ||
kahu naanak nar baavare kiau na bhajai bhagavaan ||4||
ನೀನು ಮುದುಕನಾದೆ ಆದರೆ ಕಾಲ ಬಂದಿತೆಂದು ಅರಿಯೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಓ ಮೂರ್ಖನೇ, ನೀನು ಭಗವಂತನನ್ನು ಏಕೆ ಭಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ? ॥೪॥
Verse 7
ਧਨੁ ਦਾਰਾ ਸੰਪਤਿ ਸਗਲ ਜਿਨਿ ਅਪੁਨੀ ਕਰਿ ਮਾਨਿ ॥
ਇਨ ਮੈ ਕਛੁ ਸੰਗੀ ਨਹੀ ਨਾਨਕ ਸਾਚੀ ਜਾਨਿ ॥੫॥
dhan dhaaraa sa(n)pat sagal jin apunee kar maan ||
ein mai kachh sa(n)gee nahee naanak saachee jaan ||5||
ಧನ, ಪತ್ನಿ, ನಿನ್ನದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಸಮಸ್ತ ಸಂಪತ್ತು — ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಬರದು. ಓ ನಾನಕ್, ಇದನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿ. ॥೫॥
Verse 8
ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਨ ਭੈ ਹਰਨ ਹਰਿ ਅਨਾਥ ਕੇ ਨਾਥ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਹ ਜਾਨੀਐ ਸਦਾ ਬਸਤੁ ਤੁਮ ਸਾਥਿ ॥੬॥
patit udhaaran bhai haran har anaath ke naath ||
kahu naanak teh jaaneeaai sadhaa basat tum saath ||6||
ಅವನು ಪತಿತರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವವನು, ಭಯವನ್ನು ಹರಿಸುವವನು, ಅನಾಥರಿಗೆ ನಾಥ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಸದಾ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುವ ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸು. ॥೬॥
Verse 9
ਤਨੁ ਧਨੁ ਜਿਹ ਤੋ ਕਉ ਦੀਓ ਤਾਂ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਨ ਕੀਨ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਰ ਬਾਵਰੇ ਅਬ ਕਿਉ ਡੋਲਤ ਦੀਨ ॥੭॥
tan dhan jeh to kau dheeo taa(n) siau neh na keen ||
kahu naanak nar baavare ab kiau ddolat dheen ||7||
ನಿನಗೆ ತನು, ಧನ ಕೊಟ್ಟ ಅವನ ಮೇಲೆ ನೀನು ಪ್ರೇಮ ತೋರಲಿಲ್ಲ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಓ ಮೂರ್ಖನೇ, ಈಗ ದೀನನಾಗಿ ಏಕೆ ತತ್ತರಿಸುವೆ? ॥೭॥
Verse 10
ਤਨੁ ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਸੁਖ ਦੀਓ ਅਰੁ ਜਿਹ ਨੀਕੇ ਧਾਮ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਸਿਮਰਤ ਕਾਹਿ ਨ ਰਾਮੁ ॥੮॥
tan dhan sa(n)pai sukh dheeo ar jeh neeke dhaam ||
kahu naanak sun re manaa simarat kaeh na raam ||8||
ನಿನಗೆ ತನು, ಧನ, ಸಂಪತ್ತು, ಸುಖ, ಸುಂದರ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಅವನು — ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಕೇಳು ಓ ಮನಸೇ, ನೀನು ರಾಮನನ್ನು ಏಕೆ ಸ್ಮರಿಸುವುದಿಲ್ಲ? ॥೮॥
Verse 11
ਸਭ ਸੁਖ ਦਾਤਾ ਰਾਮੁ ਹੈ ਦੂਸਰ ਨਾਹਿਨ ਕੋਇ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਤਿਹ ਸਿਮਰਤ ਗਤਿ ਹੋਇ ॥੯॥
sabh sukh dhaataa raam hai dhoosar naahin koi ||
kahu naanak sun re manaa teh simarat gat hoi ||9||
ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳ ದಾತ ರಾಮನೇ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಕೇಳು ಓ ಮನಸೇ, ಅವನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ॥೯॥
Verse 12
ਜਿਹ ਸਿਮਰਤ ਗਤਿ ਪਾਈਐ ਤਿਹ ਭਜੁ ਰੇ ਤੈ ਮੀਤ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਅਉਧ ਘਟਤ ਹੈ ਨੀਤ ॥੧੦॥
jeh simarat gat paieeaai teh bhaj re tai meet ||
kahu naanak sun re manaa aaudh ghaTat hai neet ||10||
ಯಾರ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಗತಿ (ಮುಕ್ತಿ) ಸಿಗುತ್ತದೋ, ಓ ನನ್ನ ಮಿತ್ರನೇ, ಅವನನ್ನೇ ಭಜಿಸು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಕೇಳು ಓ ಮನಸೇ, ಆಯುಷ್ಯ ನಿತ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ॥೧೦॥
Verse 13
ਪਾਂਚ ਤਤ ਕੋ ਤਨੁ ਰਚਿਓ ਜਾਨਹੁ ਚਤੁਰ ਸੁਜਾਨ ॥
ਜਿਹ ਤੇ ਉਪਜਿਓ ਨਾਨਕਾ ਲੀਨ ਤਾਹਿ ਮੈ ਮਾਨੁ ॥੧੧॥
paa(n)ch tat ko tan rachio jaanahu chatur sujaan ||
jeh te upajio naanakaa leen taeh mai maan ||11||
ಈ ದೇಹ ಪಂಚಭೂತಗಳಿಂದ ರಚಿತವಾಗಿದೆ — ಓ ಚತುರನೇ, ಜಾಣನೇ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿ. ಓ ನಾನಕ್, ನೀನು ಯಾರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆಯೋ ಅವನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗುವೆ ಎಂದು ನಂಬು. ॥೧೧॥
Verse 14
ਘਟ ਘਟ ਮੈ ਹਰਿ ਜੂ ਬਸੈ ਸੰਤਨ ਕਹਿਓ ਪੁਕਾਰਿ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਹ ਭਜੁ ਮਨਾ ਭਉ ਨਿਧਿ ਉਤਰਹਿ ਪਾਰਿ ॥੧੨॥
ghaT ghaT mai har joo basai sa(n)tan kahio pukaar ||
kahu naanak teh bhaj manaa bhau nidh utareh paar ||12||
ಪ್ರತಿ ಹೃದಯದಲ್ಲೂ ಪ್ರಿಯ ಹರಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ಸಂತರು ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಓ ಮನಸೇ, ಅವನನ್ನು ಭಜಿಸು, ಆಗ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುವೆ. ॥೧೨॥
Verse 15
ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਜਿਹ ਪਰਸੈ ਨਹੀ ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਸੋ ਮੂਰਤਿ ਭਗਵਾਨ ॥੧੩॥
sukh dhukh jeh parasai nahee lobh moh abhimaan ||
kahu naanak sun re manaa so moorat bhagavaan ||13||
ಸುಖ-ದುಃಖ, ಲೋಭ, ಮೋಹ, ಅಭಿಮಾನ ಸ್ಪರ್ಶಿಸದವನು — ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಕೇಳು ಓ ಮನಸೇ, ಅವನೇ ಭಗವಂತನ ಸ್ವರೂಪ. ॥೧೩॥
Verse 16
ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਿਆ ਨਾਹਿ ਜਿਹਿ ਕੰਚਨ ਲੋਹ ਸਮਾਨਿ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਮੁਕਤਿ ਤਾਹਿ ਤੈ ਜਾਨਿ ॥੧੪॥
ausatat ni(n)dhiaa naeh jeh ka(n)chan loh samaan ||
kahu naanak sun re manaa mukat taeh tai jaan ||14||
ಯಾರಿಗೆ ಸ್ತುತಿ-ನಿಂದೆ ಇಲ್ಲವೋ, ಯಾರಿಗೆ ಚಿನ್ನ, ಕಬ್ಬಿಣ ಸಮಾನವೋ — ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಕೇಳು ಓ ಮನಸೇ, ಅವನನ್ನು ಮುಕ್ತನೆಂದು ತಿಳಿ. ॥೧೪॥
Verse 17
ਹਰਖੁ ਸੋਗੁ ਜਾ ਕੈ ਨਹੀ ਬੈਰੀ ਮੀਤ ਸਮਾਨਿ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਮੁਕਤਿ ਤਾਹਿ ਤੈ ਜਾਨਿ ॥੧੫॥
harakh sog jaa kai nahee bairee meet samaan ||
kahu naanak sun re manaa mukat taeh tai jaan ||15||
ಯಾರಿಗೆ ಹರ್ಷ-ಶೋಕ ಇಲ್ಲವೋ, ಯಾರಿಗೆ ಶತ್ರು-ಮಿತ್ರ ಸಮಾನವೋ — ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಕೇಳು ಓ ಮನಸೇ, ಅವನನ್ನು ಮುಕ್ತನೆಂದು ತಿಳಿ. ॥೧೫॥
Verse 18
ਭੈ ਕਾਹੂ ਕਉ ਦੇਤ ਨਹਿ ਨਹਿ ਭੈ ਮਾਨਤ ਆਨ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਗਿਆਨੀ ਤਾਹਿ ਬਖਾਨਿ ॥੧੬॥
bhai kaahoo kau dhet neh neh bhai maanat aan ||
kahu naanak sun re manaa giaanee taeh bakhaan ||16||
ಯಾರಿಗೂ ಭಯ ಕೊಡದವನು, ಮತ್ತಾರಿಗೂ ಭಯಪಡದವನು — ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಕೇಳು ಓ ಮನಸೇ, ಅವನನ್ನೇ ಜ್ಞಾನಿ ಎಂದು ಕರೆ. ॥೧೬॥
Verse 19
ਜਿਹਿ ਬਿਖਿਆ ਸਗਲੀ ਤਜੀ ਲੀਓ ਭੇਖ ਬੈਰਾਗ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਤਿਹ ਨਰ ਮਾਥੈ ਭਾਗੁ ॥੧੭॥
jeh bikhiaa sagalee tajee leeo bhekh bairaag ||
kahu naanak sun re manaa teh nar maathai bhaag ||17||
ಸಮಸ್ತ ವಿಷಯ-ವಾಸನೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ವೈರಾಗ್ಯದ ವೇಷ ಧರಿಸಿದವನು — ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಕೇಳು ಓ ಮನಸೇ, ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗ್ಯವಿದೆ. ॥೧೭॥
Verse 20
ਜਿਹਿ ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਤਜੀ ਸਭ ਤੇ ਭਇਓ ਉਦਾਸੁ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਤਿਹ ਘਟਿ ਬ੍ਰਹਮ ਨਿਵਾਸੁ ॥੧੮॥
jeh maiaa mamataa tajee sabh te bhio udhaas ||
kahu naanak sun re manaa teh ghaT braham nivaas ||18||
ಮಾಯೆಯ ಮಮತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಸರ್ವದಿಂದ ವಿರಕ್ತನಾದವನು — ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಕೇಳು ಓ ಮನಸೇ, ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿವಾಸ. ॥೧೮॥
Verse 21
ਜਿਹਿ ਪ੍ਰਾਨੀ ਹਉਮੈ ਤਜੀ ਕਰਤਾ ਰਾਮੁ ਪਛਾਨਿ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਵਹੁ ਮੁਕਤਿ ਨਰੁ ਇਹ ਮਨ ਸਾਚੀ ਮਾਨੁ ॥੧੯॥
jeh praanee haumai tajee karataa raam pachhaan ||
kahu naanak vahu mukat nar ieh man saachee maan ||19||
ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಕರ್ತ ರಾಮನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಪ್ರಾಣಿ — ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಆ ಮನುಷ್ಯ ಮುಕ್ತ, ಓ ಮನಸೇ, ಇದನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬು. ॥೧೯॥
Verse 22
ਭੈ ਨਾਸਨ ਦੁਰਮਤਿ ਹਰਨ ਕਲਿ ਮੈ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮੁ ॥
ਨਿਸਿ ਦਿਨੁ ਜੋ ਨਾਨਕ ਭਜੈ ਸਫਲ ਹੋਹਿ ਤਿਹ ਕਾਮ ॥੨੦॥
bhai naasan dhuramat haran kal mai har ko naam ||
nis dhin jo naanak bhajai safal hoh teh kaam ||20||
ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ನಾಮ ಭಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು, ದುರ್ಮತಿಯನ್ನು ಹರಿಸುವುದು. ಓ ನಾನಕ್, ರಾತ್ರಿ-ಹಗಲು (ಅವನನ್ನು) ಭಜಿಸುವವನ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳು ಸಫಲವಾಗುತ್ತವೆ. ॥೨೦॥
Verse 23
ਜਿਹਬਾ ਗੁਨ ਗੋਬਿੰਦ ਭਜਹੁ ਕਰਨ ਸੁਨਹੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਪਰਹਿ ਨ ਜਮ ਕੈ ਧਾਮ ॥੨੧॥
jihabaa gun gobi(n)dh bhajahu karan sunahu har naam ||
kahu naanak sun re manaa pareh na jam kai dhaam ||21||
ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಗೋವಿಂದನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಭಜಿಸು, ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಹರಿಯ ನಾಮ ಕೇಳು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಕೇಳು ಓ ಮನಸೇ, ನೀನು ಯಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ॥೨೧॥
Verse 24
ਜੋ ਪ੍ਰਾਨੀ ਮਮਤਾ ਤਜੈ ਲੋਭ ਮੋਹ ਅਹੰਕਾਰ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਆਪਨ ਤਰੈ ਅਉਰਨ ਲੇਤ ਉਧਾਰ ॥੨੨॥
jo praanee mamataa tajai lobh moh aha(n)kaar ||
kahu naanak aapan tarai aauran let udhaar ||22||
ಮಮತೆ, ಲೋಭ, ಮೋಹ, ಅಹಂಕಾರ ತ್ಯಜಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿ — ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಅವನು ತಾನೇ ತರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇತರರನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ॥೨೨॥
Verse 25
ਜਿਉ ਸੁਪਨਾ ਅਰੁ ਪੇਖਨਾ ਐਸੇ ਜਗ ਕਉ ਜਾਨਿ ॥
ਇਨ ਮੈ ਕਛੁ ਸਾਚੋ ਨਹੀ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਭਗਵਾਨ ॥੨੩॥
jiau supanaa ar pekhanaa aaise jag kau jaan ||
ein mai kachh saacho nahee naanak bin bhagavaan ||23||
ಕನಸು, (ಕಣ್ಣಿನ) ಪ್ರದರ್ಶನದಂತೆ — ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ತಿಳಿ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಸತ್ಯವಲ್ಲ, ಓ ನಾನಕ್, ಭಗವಂತನಿಲ್ಲದೆ. ॥೨೩॥
Verse 26
ਨਿਸਿ ਦਿਨੁ ਮਾਇਆ ਕਾਰਨੇ ਪ੍ਰਾਨੀ ਡੋਲਤ ਨੀਤ ॥
ਕੋਟਨ ਮੈ ਨਾਨਕ ਕੋਊ ਨਾਰਾਇਨੁ ਜਿਹ ਚੀਤਿ ॥੨੪॥
nis dhin maiaa kaarane praanee ddolat neet ||
koTan mai naanak kouoo naarain jeh cheet ||24||
ರಾತ್ರಿ-ಹಗಲು ಮಾಯೆಯ ಕಾರಣ ಪ್ರಾಣಿ ನಿತ್ಯ ತತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಓ ನಾನಕ್, ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಬ್ಬನೇ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ॥೨೪॥
Verse 27
ਜੈਸੇ ਜਲ ਤੇ ਬੁਦਬੁਦਾ ਉਪਜੈ ਬਿਨਸੈ ਨੀਤ ॥
ਜਗ ਰਚਨਾ ਤੈਸੇ ਰਚੀ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਮੀਤ ॥੨੫॥
jaise jal te budhabudhaa upajai binasai neet ||
jag rachanaa taise rachee kahu naanak sun meet ||25||
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಗುಳ್ಳೆ ಹುಟ್ಟಿ ನಿತ್ಯ ನಾಶವಾಗುವಂತೆ, ಜಗತ್ ರಚನೆ ಹಾಗೆಯೇ ರಚಿತವಾಯಿತು — ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಕೇಳು ಓ ಮಿತ್ರನೇ. ॥೨೫॥
Verse 28
ਪ੍ਰਾਨੀ ਕਛੂ ਨ ਚੇਤਈ ਮਦਿ ਮਾਇਆ ਕੈ ਅੰਧੁ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਜਨ ਪਰਤ ਤਾਹਿ ਜਮ ਫੰਧ ॥੨੬॥
praanee kachhoo na chetiee madh maiaa kai a(n)dh ||
kahu naanak bin har bhajan parat taeh jam fa(n)dh ||26||
ಪ್ರಾಣಿ ಏನನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮಾಯೆಯ ಮದದಲ್ಲಿ ಕುರುಡ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಹರಿ ಭಜನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಯಮಪಾಶ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ॥೨೬॥
Verse 29
ਜਉ ਸੁਖ ਕਉ ਚਾਹੈ ਸਦਾ ਸਰਨਿ ਰਾਮ ਕੀ ਲੇਹ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਦੁਰਲਭ ਮਾਨੁਖ ਦੇਹ ॥੨੭॥
jau sukh kau chaahai sadhaa saran raam kee leh ||
kahu naanak sun re manaa dhuralabh maanukh dheh ||27||
ನೀನು ಸದಾ ಸುಖ ಬಯಸಿದರೆ, ರಾಮನ ಶರಣು ಹೊಂದು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಕೇಳು ಓ ಮನಸೇ, ಈ ಮಾನವ ದೇಹ ದುರ್ಲಭ. ॥೨೭॥
Verse 30
ਮਾਇਆ ਕਾਰਨਿ ਧਾਵਹੀ ਮੂਰਖ ਲੋਗ ਅਜਾਨ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਜਨ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਸਿਰਾਨ ॥੨੮॥
maiaa kaaran dhaavahee moorakh log ajaan ||
kahu naanak bin har bhajan birathaa janam siraan ||28||
ಮಾಯೆಯ ಕಾರಣ ಮೂರ್ಖರು, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಓಡಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಹರಿ ಭಜನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಜನ್ಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ॥೨೮॥
Verse 31
ਜੋ ਪ੍ਰਾਨੀ ਨਿਸਿ ਦਿਨੁ ਭਜੈ ਰੂਪ ਰਾਮ ਤਿਹ ਜਾਨੁ ॥
ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਅੰਤਰੁ ਨਹੀ ਨਾਨਕ ਸਾਚੀ ਮਾਨੁ ॥੨੯॥
jo praanee nis dhin bhajai roop raam teh jaan ||
har jan har a(n)tar nahee naanak saachee maan ||29||
ರಾತ್ರಿ-ಹಗಲು (ಹರಿಯನ್ನು) ಭಜಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ರಾಮನ ರೂಪವೆಂದು ತಿಳಿ. ಹರಿ-ಭಕ್ತನಿಗೂ ಹರಿಗೂ ಅಂತರವಿಲ್ಲ — ಓ ನಾನಕ್, ಇದನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬು. ॥೨೯॥
Verse 32
ਮਨੁ ਮਾਇਆ ਮੈ ਫਧਿ ਰਹਿਓ ਬਿਸਰਿਓ ਗੋਬਿੰਦ ਨਾਮੁ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਜਨ ਜੀਵਨ ਕਉਨੇ ਕਾਮ ॥੩੦॥
man maiaa mai fadh rahio bisario gobi(n)dh naam ||
kahu naanak bin har bhajan jeevan kaune kaam ||30||
ಮನಸ್ಸು ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿತು, ಗೋವಿಂದನ ನಾಮ ಮರೆಯಿತು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಹರಿ ಭಜನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಈ ಜೀವನ ಯಾವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ? ॥೩೦॥
Verse 33
ਪ੍ਰਾਨੀ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਈ ਮਦਿ ਮਾਇਆ ਕੈ ਅੰਧੁ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਜਨ ਬਿਨੁ ਪਰਤ ਤਾਹਿ ਜਮ ਫੰਧ ॥੩੧॥
praanee raam na chetiee madh maiaa kai a(n)dh ||
kahu naanak har bhajan bin parat taeh jam fa(n)dh ||31||
ಪ್ರಾಣಿ ರಾಮನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮಾಯೆಯ ಮದದಲ್ಲಿ ಕುರುಡ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಹರಿ ಭಜನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಯಮಪಾಶ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ॥೩೧॥
Verse 34
ਸੁਖ ਮੈ ਬਹੁ ਸੰਗੀ ਭਏ ਦੁਖ ਮੈ ਸੰਗਿ ਨ ਕੋਇ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਜੁ ਮਨਾ ਅੰਤਿ ਸਹਾਈ ਹੋਇ ॥੩੨॥
sukh mai bahu sa(n)gee bhe dhukh mai sa(n)g na koi ||
kahu naanak har bhaj manaa a(n)t sahaiee hoi ||32||
ಸುಖದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಂಗಾತಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಜೊತೆಯಿಲ್ಲ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಓ ಮನಸೇ, ಹರಿಯನ್ನು ಭಜಿಸು, ಅವನೇ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕ. ॥೩೨॥
Verse 35
ਜਨਮ ਜਨਮ ਭਰਮਤ ਫਿਰਿਓ ਮਿਟਿਓ ਨ ਜਮ ਕੋ ਤ੍ਰਾਸੁ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਜੁ ਮਨਾ ਨਿਰਭੈ ਪਾਵਹਿ ਬਾਸੁ ॥੩੩॥
janam janam bharamat firio miTio na jam ko traas ||
kahu naanak har bhaj manaa nirabhai paaveh baas ||33||
ಜನ್ಮಜನ್ಮ ಅಲೆದಾಡಿದ, ಆದರೆ ಯಮ ಭಯ ತೊಲಗಲಿಲ್ಲ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಓ ಮನಸೇ, ಹರಿಯನ್ನು ಭಜಿಸು, ಆಗ ನಿರ್ಭಯ ನಿವಾಸ ಪಡೆಯುವೆ. ॥೩೩॥
Verse 36
ਜਤਨ ਬਹੁਤੁ ਮੈ ਕਰਿ ਰਹਿਓ ਮਿਟਿਓ ਨ ਮਨ ਕੋ ਮਾਨੁ ॥
ਦੁਰਮਤਿ ਸਿਉ ਨਾਨਕ ਫਧਿਓ ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਭਗਵਾਨ ॥੩੪॥
jatan bahut mai kar rahio miTio na man ko maan ||
dhuramat siau naanak fadhio raakh leh bhagavaan ||34||
ನಾನು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದೆ, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಭಿಮಾನ ತೊಲಗಲಿಲ್ಲ. ಓ ಭಗವಂತ, ನಾನಕ್ ದುರ್ಮತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾನೆ, ರಕ್ಷಿಸು. ॥೩೪॥
Verse 37
ਬਾਲ ਜੁਆਨੀ ਅਰੁ ਬਿਰਧਿ ਫੁਨਿ ਤੀਨਿ ਅਵਸਥਾ ਜਾਨਿ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਜਨ ਬਿਨੁ ਬਿਰਥਾ ਸਭ ਹੀ ਮਾਨੁ ॥੩੫॥
baal juaanee ar biradh fun teen avasathaa jaan ||
kahu naanak har bhajan bin birathaa sabh hee maan ||35||
ಬಾಲ್ಯ, ಯೌವನ, ಮತ್ತೆ ಮುಪ್ಪು — ಈ ಮೂರು ಅವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಹರಿ ಭಜನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲ ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಭಾವಿಸು. ॥೩೫॥
Verse 38
ਕਰਣੋ ਹੁਤੋ ਸੁ ਨਾ ਕੀਓ ਪਰਿਓ ਲੋਭ ਕੈ ਫੰਧ ॥
ਨਾਨਕ ਸਮਿਓ ਰਮਿ ਗਇਓ ਅਬ ਕਿਉ ਰੋਵਤ ਅੰਧ ॥੩੬॥
karano huto su naa keeo pario lobh kai fa(n)dh ||
naanak samio ram gio ab kiau rovat a(n)dh ||36||
ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಲೋಭದ ಪಾಶದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ. ಓ ನಾನಕ್, ಸಮಯ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು, ಈಗ ಓ ಕುರುಡನೇ, ಏಕೆ ಅಳುವೆ? ॥೩೬॥
Verse 39
ਮਨੁ ਮਾਇਆ ਮੈ ਰਮਿ ਰਹਿਓ ਨਿਕਸਤ ਨਾਹਿਨ ਮੀਤ ॥
ਨਾਨਕ ਮੂਰਤਿ ਚਿਤ੍ਰ ਜਿਉ ਛਾਡਿਤ ਨਾਹਿਨ ਭੀਤਿ ॥੩੭॥
man maiaa mai ram rahio nikasat naahin meet ||
naanak moorat chitr jiau chhaaddit naahin bheet ||37||
ಮನಸ್ಸು ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತಿದೆ, ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಓ ಮಿತ್ರನೇ. ಓ ನಾನಕ್, ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಮೂರ್ತಿ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಬಿಡದಂತೆ. ॥೩೭॥
Verse 40
ਨਰ ਚਾਹਤ ਕਛੁ ਅਉਰ ਅਉਰੈ ਕੀ ਅਉਰੈ ਭਈ ॥
ਚਿਤਵਤ ਰਹਿਓ ਠਗਉਰ ਨਾਨਕ ਫਾਸੀ ਗਲਿ ਪਰੀ ॥੩੮॥
nar chaahat kachh aaur aaurai kee aaurai bhiee ||
chitavat rahio Thagaur naanak faasee gal paree ||38||
ಮನುಷ್ಯ ಬೇರೆ ಏನನ್ನೋ ಬಯಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ನಡೆಯುವುದು ಬೇರೆಯೇ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಇತರರನ್ನು ವಂಚಿಸಲು ಯೋಚಿಸಿದ, ಆದರೆ ಕುಣಿಕೆ ಅವನ ಕೊರಳಿಗೇ ಬಿತ್ತು. ॥೩೮॥
Verse 41
ਜਤਨ ਬਹੁਤ ਸੁਖ ਕੇ ਕੀਏ ਦੁਖ ਕੋ ਕੀਓ ਨ ਕੋਇ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਸੋ ਹੋਇ ॥੩੯॥
jatan bahut sukh ke ke'ee dhukh ko keeo na koi ||
kahu naanak sun re manaa har bhaavai so hoi ||39||
ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರು, ಆದರೆ ದುಃಖಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರೂ ಏನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಕೇಳು ಓ ಮನಸೇ, ಹರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದದ್ದೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ॥೩೯॥
Verse 42
ਜਗਤੁ ਭਿਖਾਰੀ ਫਿਰਤੁ ਹੈ ਸਭ ਕੋ ਦਾਤਾ ਰਾਮੁ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮਨ ਸਿਮਰੁ ਤਿਹ ਪੂਰਨ ਹੋਵਹਿ ਕਾਮ ॥੪੦॥
jagat bhikhaaree firat hai sabh ko dhaataa raam ||
kahu naanak man simar teh pooran hoveh kaam ||40||
ಜಗತ್ತು ಭಿಕ್ಷುಕನಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಾತ ರಾಮನೇ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಓ ಮನಸೇ, ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು, ನಿನ್ನ ಕೆಲಸಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತವೆ. ॥೪೦॥
Verse 43
ਝੂਠੈ ਮਾਨੁ ਕਹਾ ਕਰੈ ਜਗੁ ਸੁਪਨੇ ਜਿਉ ਜਾਨੁ ॥
ਇਨ ਮੈ ਕਛੁ ਤੇਰੋ ਨਹੀ ਨਾਨਕ ਕਹਿਓ ਬਖਾਨਿ ॥੪੧॥
jhooThai maan kahaa karai jag supane jiau jaan ||
ein mai kachh tero nahee naanak kahio bakhaan ||41||
ಸುಳ್ಳು ಅಭಿಮಾನ ಏಕೆ ಮಾಡುವೆ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಕನಸಿನಂತೆ ತಿಳಿ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ನಿನ್ನದಲ್ಲ — ನಾನಕ್ ಹೇಳಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾನೆ. ॥೪೧॥
Verse 44
ਗਰਬੁ ਕਰਤੁ ਹੈ ਦੇਹ ਕੋ ਬਿਨਸੈ ਛਿਨ ਮੈ ਮੀਤ ॥
ਜਿਹਿ ਪ੍ਰਾਨੀ ਹਰਿ ਜਸੁ ਕਹਿਓ ਨਾਨਕ ਤਿਹਿ ਜਗੁ ਜੀਤਿ ॥੪੨॥
garab karat hai dheh ko binasai chhin mai meet ||
jeh praanee har jas kahio naanak teh jag jeet ||42||
ನೀನು ದೇಹದ ಗರ್ವ ಮಾಡುವೆ, ಆದರೆ ಓ ಮಿತ್ರನೇ, ಇದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿ ಹರಿಯ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಹಾಡಿದನೋ, ಓ ನಾನಕ್, ಅವನೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ಗೆದ್ದ. ॥೪೨॥
Verse 45
ਜਿਹ ਘਟਿ ਸਿਮਰਨੁ ਰਾਮ ਕੋ ਸੋ ਨਰੁ ਮੁਕਤਾ ਜਾਨੁ ॥
ਤਿਹਿ ਨਰ ਹਰਿ ਅੰਤਰੁ ਨਹੀ ਨਾਨਕ ਸਾਚੀ ਮਾਨੁ ॥੪੩॥
jeh ghaT simaran raam ko so nar mukataa jaan ||
teh nar har a(n)tar nahee naanak saachee maan ||43||
ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ರಾಮ ಸ್ಮರಣೆ ಇದೆಯೋ, ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮುಕ್ತನೆಂದು ತಿಳಿ. ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಹರಿಗೂ ಅಂತರವಿಲ್ಲ — ಓ ನಾನಕ್, ಇದನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬು. ॥೪೩॥
Verse 46
ਏਕ ਭਗਤਿ ਭਗਵਾਨ ਜਿਹ ਪ੍ਰਾਨੀ ਕੈ ਨਾਹਿ ਮਨਿ ॥
ਜੈਸੇ ਸੂਕਰ ਸੁਆਨ ਨਾਨਕ ਮਾਨੋ ਤਾਹਿ ਤਨੁ ॥੪੪॥
ek bhagat bhagavaan jeh praanee kai naeh man ||
jaise sookar suaan naanak maano taeh tan ||44||
ಭಗವಂತನ ಒಂದು ಭಕ್ತಿಯಾದರೂ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೋ — ಓ ನಾನಕ್, ಅವನ ಶರೀರ ಹಂದಿ, ನಾಯಿಯಂತೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸು. ॥೪೪॥
Verse 47
ਸੁਆਮੀ ਕੋ ਗ੍ਰਿਹੁ ਜਿਉ ਸਦਾ ਸੁਆਨ ਤਜਤ ਨਹੀ ਨਿਤ ॥
ਨਾਨਕ ਇਹ ਬਿਧਿ ਹਰਿ ਭਜਉ ਇਕ ਮਨਿ ਹੁਇ ਇਕ ਚਿਤਿ ॥੪੫॥
suaamee ko girahu jiau sadhaa suaan tajat nahee nit ||
naanak ieh bidh har bhajau ik man hui ik chit ||45||
ನಾಯಿ ಯಜಮಾನನ ಮನೆಯನ್ನು ನಿತ್ಯ ಬಿಡದಂತೆ — ಓ ನಾನಕ್, ಇದೇ ರೀತಿ ಏಕಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಏಕಚಿತ್ತದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಭಜಿಸು. ॥೪೫॥
Verse 48
ਤੀਰਥ ਬਰਤ ਅਰੁ ਦਾਨ ਕਰਿ ਮਨ ਮੈ ਧਰੈ ਗੁਮਾਨੁ ॥
ਨਾਨਕ ਨਿਹਫਲ ਜਾਤ ਤਿਹ ਜਿਉ ਕੁੰਚਰ ਇਸਨਾਨੁ ॥੪੬॥
teerath barat ar dhaan kar man mai dharai gumaan ||
naanak nihafal jaat teh jiau ku(n)char isanaan ||46||
ತೀರ್ಥ, ವ್ರತ, ದಾನ ಮಾಡಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಭಿಮಾನ ಧರಿಸುವವನು — ಓ ನಾನಕ್, ಅವನದೆಲ್ಲ ನಿಷ್ಫಲವಾಗುತ್ತದೆ, ಆನೆಯ ಸ್ನಾನದಂತೆ. ॥೪೬॥
Verse 49
ਸਿਰੁ ਕੰਪਿਓ ਪਗ ਡਗਮਗੇ ਨੈਨ ਜੋਤਿ ਤੇ ਹੀਨ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਇਹ ਬਿਧਿ ਭਈ ਤਊ ਨ ਹਰਿ ਰਸਿ ਲੀਨ ॥੪੭॥
sir ka(n)pio pag ddagamage nain jot te heen ||
kahu naanak ieh bidh bhiee tuoo na har ras leen ||47||
ತಲೆ ನಡುಗಿತು, ಕಾಲುಗಳು ತತ್ತರಿಸಿದವು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೆಳಕನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಈ ದಶೆ ಬಂದಿತು, ಆದರೂ ಹರಿ-ರಸದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ॥೪೭॥
Verse 50
ਨਿਜ ਕਰਿ ਦੇਖਿਓ ਜਗਤੁ ਮੈ ਕੋ ਕਾਹੂ ਕੋ ਨਾਹਿ ॥
ਨਾਨਕ ਥਿਰੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹੈ ਤਿਹ ਰਾਖੋ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥੪੮॥
nij kar dhekhio jagat mai ko kaahoo ko naeh ||
naanak thir har bhagat hai teh raakho man maeh ||48||
ನಾನು ಜಗತ್ತನ್ನು ನನ್ನದೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ನೋಡಿದೆ, ಆದರೆ ಯಾರೂ ಯಾರಿಗೂ ಸೇರಿದವರಲ್ಲ. ಓ ನಾನಕ್, ಹರಿ ಭಕ್ತಿಯೇ ಸ್ಥಿರ, ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊ. ॥೪೮॥
Verse 51
ਜਗ ਰਚਨਾ ਸਭ ਝੂਠ ਹੈ ਜਾਨਿ ਲੇਹੁ ਰੇ ਮੀਤ ॥
ਕਹਿ ਨਾਨਕ ਥਿਰੁ ਨਾ ਰਹੈ ਜਿਉ ਬਾਲੂ ਕੀ ਭੀਤਿ ॥੪੯॥
jag rachanaa sabh jhooTh hai jaan leh re meet ||
keh naanak thir naa rahai jiau baaloo kee bheet ||49||
ಜಗತ್ ರಚನೆ ಎಲ್ಲ ಸುಳ್ಳು — ಓ ಮಿತ್ರನೇ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಇದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರದು, ಮರಳಿನ ಗೋಡೆಯಂತೆ. ॥೪೯॥
Verse 52
ਰਾਮੁ ਗਇਓ ਰਾਵਨੁ ਗਇਓ ਜਾ ਕਉ ਬਹੁ ਪਰਵਾਰੁ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਥਿਰੁ ਕਛੁ ਨਹੀ ਸੁਪਨੇ ਜਿਉ ਸੰਸਾਰੁ ॥੫੦॥
raam gio raavan gio jaa kau bahu paravaar ||
kahu naanak thir kachh nahee supane jiau sa(n)saar ||50||
ರಾಮ ಹೋದ, ದೊಡ್ಡ ಪರಿವಾರವಿದ್ದ ರಾವಣ ಹೋದ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಯಾವುದೂ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ, ಸಂಸಾರ ಕನಸಿನಂತೆ. ॥೫೦॥
Verse 53
ਚਿੰਤਾ ਤਾ ਕੀ ਕੀਜੀਐ ਜੋ ਅਨਹੋਨੀ ਹੋਇ ॥
ਇਹੁ ਮਾਰਗੁ ਸੰਸਾਰ ਕੋ ਨਾਨਕ ਥਿਰੁ ਨਹੀ ਕੋਇ ॥੫੧॥
chi(n)taa taa kee keejeeaai jo anahonee hoi ||
eih maarag sa(n)saar ko naanak thir nahee koi ||51||
ಆಗದ್ದು ಆದರೆ ಮಾತ್ರ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ಓ ನಾನಕ್, ಸಂಸಾರದ ಮಾರ್ಗ ಇದೇ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ. ॥೫೧॥
Verse 54
ਜੋ ਉਪਜਿਓ ਸੋ ਬਿਨਸਿ ਹੈ ਪਰੋ ਆਜੁ ਕੈ ਕਾਲਿ ॥
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ਲੇ ਛਾਡਿ ਸਗਲ ਜੰਜਾਲ ॥੫੨॥
jo upajio so binas hai paro aaj kai kaal ||
naanak har gun gai le chhaadd sagal ja(n)jaal ||52||
ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ಇಂದೋ ನಾಳೆಯೋ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಓ ನಾನಕ್, ಹರಿಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಾಡು, ಸಮಸ್ತ ಜಂಜಾಟ ಬಿಡು. ॥೫೨॥
Verse 55
ਦੋਹਰਾ ॥
dhoharaa ||
ದೋಹಾ:
Verse 56
ਬਲੁ ਛੁਟਕਿਓ ਬੰਧਨ ਪਰੇ ਕਛੂ ਨ ਹੋਤ ਉਪਾਇ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਅਬ ਓਟ ਹਰਿ ਗਜ ਜਿਉ ਹੋਹੁ ਸਹਾਇ ॥੫੩॥
bal chhuTakio ba(n)dhan pare kachhoo na hot upai ||
kahu naanak ab oT har gaj jiau hoh sahai ||53||
ಬಲ ಹೋಯಿತು, ಬಂಧನಗಳು ಬಿದ್ದವು, ಯಾವ ಉಪಾಯವೂ ನಡೆಯದು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಈಗ ಹರಿಯೇ ಆಶ್ರಯ, ಗಜೇಂದ್ರನಂತೆ ನೀನು ಸಹಾಯ ಮಾಡು. ॥೫೩॥
Verse 57
ਬਲੁ ਹੋਆ ਬੰਧਨ ਛੁਟੇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਤ ਉਪਾਇ ॥
ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੁਮਰੈ ਹਾਥ ਮੈ ਤੁਮ ਹੀ ਹੋਤ ਸਹਾਇ ॥੫੪॥
bal hoaa ba(n)dhan chhuTe sabh kichh hot upai ||
naanak sabh kichh tumarai haath mai tum hee hot sahai ||54||
ಬಲ ಬಂದಿತು, ಬಂಧನಗಳು ಕಳಚಿದವು, ಈಗ ಎಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯ. ಓ ನಾನಕ್, ಎಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ, ನೀನೇ ಸಹಾಯಕ. ॥೫೪॥
Verse 58
ਸੰਗ ਸਖਾ ਸਭਿ ਤਜਿ ਗਏ ਕੋਊ ਨ ਨਿਬਹਿਓ ਸਾਥਿ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਇਹ ਬਿਪਤਿ ਮੈ ਟੇਕ ਏਕ ਰਘੁਨਾਥ ॥੫੫॥
sa(n)g sakhaa sabh taj ge kouoo na nibahio saath ||
kahu naanak ieh bipat mai Tek ek raghunaath ||55||
ಸಂಗಡಿಗರು, ಮಿತ್ರರು ಎಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟುಹೋದರು, ಯಾರೂ ಜೊತೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಈ ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ರಘುನಾಥನೇ ಆಧಾರ. ॥೫೫॥
Verse 59
ਨਾਮੁ ਰਹਿਓ ਸਾਧੂ ਰਹਿਓ ਰਹਿਓ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦੁ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਇਹ ਜਗਤ ਮੈ ਕਿਨ ਜਪਿਓ ਗੁਰ ਮੰਤੁ ॥੫੬॥
naam rahio saadhoo rahio rahio gur gobi(n)dh ||
kahu naanak ieh jagat mai kin japio gur ma(n)t ||56||
ನಾಮ ಉಳಿಯಿತು, ಸಾಧು ಉಳಿದ, ಗುರು ಗೋವಿಂದ ಉಳಿದ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಬ್ಬನೇ ಗುರು-ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದ. ॥೫೬॥
Verse 60
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਉਰ ਮੈ ਗਹਿਓ ਜਾ ਕੈ ਸਮ ਨਹੀ ਕੋਇ ॥
ਜਿਹ ਸਿਮਰਤ ਸੰਕਟ ਮਿਟੈ ਦਰਸੁ ਤੁਹਾਰੋ ਹੋਇ ॥੫੭॥੧॥
raam naam ur mai gahio jaa kai sam nahee koi ||
jeh simarat sa(n)kaT miTai dharas tuhaaro hoi ||57||1||
ನಾನು ರಾಮ ನಾಮವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದದ್ದಿಲ್ಲ. ಯಾರ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಸಂಕಟಗಳು ತೊಲಗುತ್ತವೋ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನ ಸಿಗುತ್ತದೋ. ॥೫೭॥೧॥
Want to understand every word?
Read Word-by-Word Meaning →