ആദിത്യ ഹൃദയ സ്തോത്രം PDF

ततो युद्धपरिश्रान्तं समरे चिन्तया स्थितम् । रावणं चाग्रतो दृष्ट्वा युद्धाय समुपस्थितम् ॥

Tato yuddhaparishrantam samare chintaya sthitam Ravanam chagrato drishtva yuddhaya samupasthitam

അപ്പോൾ യുദ്ധത്താൽ ക്ഷീണിച്ച്, ചിന്തയിൽ മുഴുകി രണഭൂമിയിൽ നിന്ന രാമനെ കണ്ട് — രാവണൻ യുദ്ധത്തിനായി മുന്നിൽ വന്നുനിൽക്കെ —

दैवतैश्च समागम्य द्रष्टुमभ्यागतो रणम् । उपागम्याब्रवीद्राममगस्त्यो भगवानृषिः ॥

Daivataishcha samagamya drashtumabhyagato ranam Upagamyabravidramamagastyo bhagavanrishih

— ദേവന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധം കാണാൻ വന്ന പരമ പൂജ്യ ഋഷി അഗസ്ത്യൻ രാമന്റെ അടുത്തെത്തി ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:

राम राम महाबाहो शृणु गुह्यं सनातनम् । येन सर्वानरीन् वत्स समरे विजयिष्यसि ॥

Rama rama mahabaho shrinu guhyam sanatanam Yena sarvanarin vatsa samare vijayishyasi

ഓ രാമാ, ഓ മഹാബാഹു രാമാ, ഈ സനാതന രഹസ്യം കേൾക്കൂ, ഇതിനാൽ, മകനേ, നീ യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ സകല ശത്രുക്കളെയും ജയിക്കും.

आदित्यहृदयं पुण्यं सर्वशत्रुविनाशनम् । जयावहं जपेन्नित्यमक्षय्यं परमं शिवम् ॥

Adityahridayam punyam sarvashatruvinashanam Jayavaham japennityamakshayyam paramam shivam

ഈ പവിത്ര ആദിത്യ-ഹൃദയം സകല ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നത്, വിജയം നൽകുന്നത് — ഇത് എപ്പോഴും ജപിക്കൂ; ഇത് അവിനാശി, പരമ, മംഗളകരം.

सर्वमङ्गलमाङ्गल्यं सर्वपापप्रणाशनम् । चिन्ताशोकप्रशमनमायुर्वर्धनमुत्तमम् ॥

Sarvamangalamangalyam sarvapapapranashanam Chintashokaprashamanamayurvardhanamuttamam

ഇത് സകല ശുഭങ്ങളിലും ഉന്നതമായ കല്യാണം, സകല പാപങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നത്, ചിന്തയും ശോകവും ശമിപ്പിക്കുന്നത്, ദീർഘായുസ്സ് നൽകുന്നത്.

रश्मिमन्तं समुद्यन्तं देवासुरनमस्कृतम् । पूजयस्व विवस्वन्तं भास्करं भुवनेश्वरम् ॥

Rashmimantam samudyantam devasuranamaskritam Pujayasva vivasvantam bhaskaram bhuvaneshvaram

മുകളിൽ ഉദിക്കുന്ന ആ തേജസ്വിയെ ഉപാസിക്കൂ, ദേവന്മാരാലും അസുരന്മാരാലും ഒരുപോലെ പൂജിക്കപ്പെടുന്നവൻ, ദേദീപ്യമാന വിവസ്വാൻ, ഭാസ്കര, ലോകങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ.

सर्वदेवात्मको ह्येष तेजस्वी रश्मिभावनः । एष देवासुरगणाँल्लोकान् पाति गभस्तिभिः ॥

Sarvadevatmako hyesha tejasvi rashmibhavanah Esha devasuragananllokan pati gabhastibhih

അവൻ സകല ദേവന്മാരുടെയും ആത്മാവ്, സ്വയം പ്രകാശമാനൻ, തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ സർവത്തെയും ധരിക്കുന്നവൻ; തന്റെ രശ്മികളാൽ ദേവ-അസുര സമൂഹങ്ങളെയും സകല ലോകങ്ങളെയും രക്ഷിക്കുന്നു.

एष ब्रह्मा च विष्णुश्च शिवः स्कन्दः प्रजापतिः । महेन्द्रो धनदः कालो यमः सोमो ह्यपां पतिः ॥

Esha brahma cha vishnushcha shivah skandah prajapatih Mahendro dhanadah kalo yamah somo hyapam patih

അവൻ തന്നെ ബ്രഹ്മ, വിഷ്ണു, ശിവ, സ്കന്ദ, പ്രജാപതി; മഹേന്ദ്ര, കുബേര, കാല (സമയം), യമ, ചന്ദ്ര (സോമ), വരുണ.

पितरो वसवः साध्या ह्यश्विनौ मरुतो मनुः । वायुर्वह्निः प्रजाप्राण ऋतुकर्ता प्रभाकरः ॥

Pitaro vasavah sadhya hyashvinau maruto manuh Vayurvahnih prajaprana ritukarta prabhakarah

അവൻ തന്നെ പിതൃക്കൾ, വസുക്കൾ, സാധ്യന്മാർ, രണ്ട് അശ്വിനികൾ, മരുത്തുകൾ, മനു; വായു, അഗ്നി, ജീവികളുടെ പ്രാണൻ, ഋതുക്കളുടെ കർത്താവ്, വെളിച്ചത്തിന്റെ നാഥൻ.

आदित्यः सविता सूर्यः खगः पूषा गभस्तिमान् । सुवर्णसदृशो भानुर्हिरण्यरेता दिवाकरः ॥

Adityah savita suryah khagah pusha gabhastiman Suvarnasadrisho bhanurhiranyareta divakarah

അവൻ തന്നെ ആദിത്യ, സവിത, സൂര്യ, ഖഗ, പൂഷ, കിരണവാനായ ഗഭസ്തിമാൻ; സ്വർണവർണ ഭാനു, ഹിരണ്യരേത, പകലിന്റെ കർത്താവ്.

हरिदश्वः सहस्रार्चिः सप्तसप्तिर्मरीचिमान् । तिमिरोन्मथनः शम्भुस्त्वष्टा मार्ताण्ड अंशुमान् ॥

Haridashvah sahasrarchih saptasaptirmarichiman Timironmathanah shambhustvashta martanda amshuman

മഞ്ഞ അശ്വങ്ങളുള്ളവൻ, സഹസ്ര കിരണങ്ങളുള്ളവൻ, ഏഴ് കുതിരകളാൽ വലിക്കപ്പെടുന്നവൻ, തേജോമയ രശ്മികളുള്ളവൻ; അന്ധകാര നാശകൻ, ആനന്ദത്തിന്റെ ഉറവിടം, ത്വഷ്ട, മാർത്താണ്ഡ, അപാര തേജസ്വി.

हिरण्यगर्भः शिशिरस्तपनो भास्करो रविः । अग्निगर्भोऽदितेः पुत्रः शङ्खः शिशिरनाशनः ॥

Hiranyagarbhah shishirastapano bhaskaro ravih Agnigarbhoditeh putrah shankhah shishiranashanah

ഹിരണ്യഗർഭ, ശീതളവും പ്രചണ്ഡവും, ഭാസ്കര, രവി; അഗ്നിഗർഭ, അദിതി-പുത്ര, ശംഖം പോലെ ഉജ്ജ്വലൻ, സൗമ്യൻ.

व्योमनाथस्तमोभेदी ऋग्यजुःसामपारगः । घनवृष्टिरपां मित्रो विन्ध्यवीथीप्लवङ्गमः ॥

Vyomanathastamobhedi rigyajuhsamaparagah Ghanavrishtirapam mitro vindhyavithiplavangamah

ആകാശത്തിന്റെ നാഥൻ, അന്ധകാര ഭേദകൻ, ഋക്, യജുസ്സ്, സാമത്തിന്റെ സ്വാമി; വിപുല മഴ അയക്കുന്നവൻ, ജലമിത്രൻ, വിന്ധ്യ മാർഗത്തിൽ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ.

आतपी मण्डली मृत्युः पिङ्गलः सर्वतापनः । कविर्विश्वो महातेजा रक्तः सर्वभवोद्भवः ॥

Atapi mandali mrityuh pingalah sarvatapanah Kavirvishvo mahateja raktah sarvabhavodbhavah

പ്രചണ്ഡ കിരണങ്ങളുള്ളവൻ, മണ്ഡലാകൃതി, സ്വയം മൃത്യുരൂപൻ, പീതവർണ പിംഗളൻ, സർവത്തെയും തപിപ്പിക്കുന്നവൻ; ദ്രഷ്ടാവ്, വിശ്വരൂപൻ, മഹാതേജസ്വി, അരുണവർണൻ, സകല ജീവികളുടെയും ഉറവിടം.

नक्षत्रग्रहताराणामधिपो विश्वभावनः । तेजसामपि तेजस्वी द्वादशात्मन्नमोऽस्तु ते ॥

Nakshatragrahataranamadhipo vishvabhavanah Tejasamapi tejasvi dvadashatmannamostu te

നക്ഷത്രങ്ങളുടെ, ഗ്രഹങ്ങളുടെ, താരകങ്ങളുടെ നാഥൻ, സർവ ഉറവിടം; സകല തേജസ്സുകളുടെയും തേജസ്സ് — ഓ ദ്വാദശാത്മാവേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം!

नमः पूर्वाय गिरये पश्चिमायाद्रये नमः । ज्योतिर्गणानां पतये दिनाधिपतये नमः ॥

Namah purvaya giraye pashchimayadraye namah Jyotirgananam pataye dinadhipataye namah

ഉദയത്തിന്റെ കിഴക്കൻ പർവതത്തിനും അസ്തമയത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ പർവതത്തിനും നമസ്കാരം; ജ്യോതി സമൂഹത്തിന്റെ നാഥന്, പകലിന്റെ നാഥന് നമസ്കാരം.

जयाय जयभद्राय हर्यश्वाय नमो नमः । नमो नमः सहस्रांशो आदित्याय नमो नमः ॥

Jayaya jayabhadraya haryashvaya namo namah Namo namah sahasramsho adityaya namo namah

വിജയിക്ക്, മംഗളമയ വിജയം നൽകുന്നവന്, മഞ്ഞ അശ്വങ്ങളുള്ളവന് നമസ്കാരം; വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം, ഓ സഹസ്രരശ്മി ആദിത്യാ, നമസ്കാരം!

नम उग्राय वीराय सारङ्गाय नमो नमः । नमः पद्मप्रबोधाय मार्ताण्डाय नमो नमः ॥

Nama ugraya viraya sarangaya namo namah Namah padmaprabodhaya martandaya namo namah

പ്രചണ്ഡന്, വീരന്, ദൂരത്തോളം എത്തുന്നവന് നമസ്കാരം; താമരയെ വിടർത്തുന്നവന്, മാർത്താണ്ഡന് — വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം!

ब्रह्मेशानाच्युतेशाय सूर्यायादित्यवर्चसे । भास्वते सर्वभक्षाय रौद्राय वपुषे नमः ॥

Brahmeshanachyuteshaya suryayadityavarchase Bhasvate sarvabhakshaya raudraya vapushe namah

ഒന്നിൽ തന്നെ ബ്രഹ്മ, ഈശാന, അച്യുത രൂപന്, ആദിത്യ തേജോമയ സൂര്യന്, ജ്യോതിർമയന്, സർവഭക്ഷകന്, രൗദ്ര രൂപന് — നമസ്കാരം!

तमोघ्नाय हिमघ्नाय शत्रुघ्नायामितात्मने । कृतघ्नघ्नाय देवाय ज्योतिषां पतये नमः ॥

Tamoghnaya himaghnaya shatrughnayamitatmane Kritaghnaghnaya devaya jyotisham pataye namah

അന്ധകാര, ശീത, ശത്രു നാശകന്, അപ്രമേയ ആത്മാവിന്; കൃതഘ്നരുടെ നാശകന്, ദേവന്, ജ്യോതിയുടെ നാഥന് — നമസ്കാരം!

तप्तचामीकराभाय वह्नये विश्वकर्मणे । नमस्तमोऽभिनिघ्नाय रुचये लोकसाक्षिणे ॥

Taptachamikarabhaya vahnaye vishvakarmane Namastamobhinighnaya ruchaye lokasakshine

ഉരുകിയ സ്വർണവർണന്, അഗ്നിക്ക്, വിശ്വകർമാവിന്; അന്ധകാര നാശകന്, തേജസ്സിന്, ജഗത് സാക്ഷിക്ക് — നമസ്കാരം!

नाशयत्येष वै भूतं तदेव सृजति प्रभुः । पायत्येष तपत्येष वर्षत्येष गभस्तिभिः ॥

Nashayatyesha vai bhutam tadeva srijati prabhuh Payatyesha tapatyesha varshatyesha gabhastibhih

ഈ പ്രഭു സകല വിദ്യമാനത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നു, താൻ ഒറ്റയ്ക്ക് വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുന്നു; ജലത്തെ മുകളിലേക്ക് വലിക്കുന്നു, തപിപ്പിക്കുന്നു, തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു.

एष सुप्तेषु जागर्ति भूतेषु परिनिष्ठितः । एष एवाग्निहोत्रं च फलं चैवाग्निहोत्रिणाम् ॥

Esha supteshu jagarti bhuteshu parinishthitah Esha evagnihotram cha phalam chaivagnihotrinam

ജീവികൾ ഉറങ്ങുമ്പോൾ അവൻ അവയിൽ ഉണർന്നിരിക്കുന്നു, സർവത്തിലും പ്രതിഷ്ഠിതൻ; അവൻ തന്നെ അഗ്നിഹോത്രം, അതിന്റെ ഫലം, സ്വയം അഗ്നി-യജ്ഞവും.

वेदाश्च क्रतवश्चैव क्रतूनां फलमेव च । यानि कृत्यानि लोकेषु सर्व एष रविः प्रभुः ॥

Vedashcha kratavashchaiva kratunam phalameva cha Yani krityani lokeshu sarva esha ravih prabhuh

അവൻ തന്നെ വേദങ്ങളും യജ്ഞങ്ങളും, യജ്ഞങ്ങളുടെ ഫലവും; അവൻ തന്നെ ലോകങ്ങളിൽ ചെയ്യുന്ന സകല കർമങ്ങളുടെയും നാഥൻ — ഈ സൂര്യൻ തന്നെ സർവസ്വം.

एनमापत्सु कृच्छ्रेषु कान्तारेषु भयेषु च । कीर्तयन् पुरुषः कश्चिन्नावसीदति राघव ॥

Enamapatsu krichchhreshu kantareshu bhayeshu cha Kirtayan purushah kashchinnavasidati raghava

ആരെങ്കിലും ദുരിതത്തിൽ, കഷ്ടത്തിൽ, വനത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ഭയത്തിൽ ഈ സൂര്യനെ സ്തുതിച്ചാൽ — അത്തരക്കാരൻ ഒരിക്കലും നാശത്തിലെത്തുന്നില്ല.

पूजयस्वैनमेकाग्रो देवदेवं जगत्पतिम् । एतत्त्रिगुणितं जप्त्वा युद्धेषु विजयिष्यसि ॥

Pujayasvainamekagro devadevam jagatpatim Etattrigunitam japtva yuddheshu vijayishyasi

ഏകാഗ്ര മനസ്സോടെ ഈ ദേവദേവനെ, വിശ്വത്തിന്റെ നാഥനെ ഉപാസിക്കൂ; ഇത് മൂന്ന് തവണ ജപിച്ചാൽ നീ യുദ്ധത്തിൽ വിജയിക്കും.

अस्मिन् क्षणे महाबाहो रावणं त्वं वधिष्यसि । एवमुक्त्वा तदाऽगस्त्यो जगाम च यथागतम् ॥

Asmin kshane mahabaho ravanam tvam vadhishyasi Evamuktva tadagastyo jagama cha yathagatam

ഈ നിമിഷം തന്നെ, ഓ മഹാബാഹു, നീ രാവണനെ വധിക്കും. ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞ് അഗസ്ത്യൻ വന്നതുപോലെ തന്നെ പോയി.

एतच्छ्रुत्वा महातेजा नष्टशोकोऽभवत्तदा । धारयामास सुप्रीतो राघवः प्रयतात्मवान् ॥

Etachchhrutva mahateja nashtashokobhavattada Dharayamasa suprito raghavah prayatatmavan

ഇത് കേട്ട് മഹാതേജസ്വി രാഘവൻ ശോകരഹിതനായി; സന്തുഷ്ടനായി, സ്ഥിരചിത്തനായി ഇത് ദൃഢമായി മനസ്സിൽ ധരിച്ചു.

आदित्यं प्रेक्ष्य जप्त्वा तु परं हर्षमवाप्तवान् । त्रिराचम्य शुचिर्भूत्वा धनुरादाय वीर्यवान् ॥

Adityam prekshya japtva tu param harshamavaptavan Trirachamya shuchirbhutva dhanuradaya viryavan

സൂര്യനെ നോക്കി ഇത് ജപിച്ച് അവൻ പരമാനന്ദം നേടി; മൂന്ന് തവണ ആചമനം ചെയ്ത് ശുദ്ധനായി വില്ലെടുത്തു.

रावणं प्रेक्ष्य हृष्टात्मा युद्धाय समुपागमत् । सर्वयत्नेन महता वधे तस्य धृतोऽभवत् ॥

Ravanam prekshya hrishtatma yuddhaya samupagamat Sarvayatnena mahata vadhe tasya dhritobhavat

സന്തുഷ്ട ഹൃദയത്തോടെ രാവണനെ നോക്കി യുദ്ധത്തിന് മുന്നോട്ടുനീങ്ങി, തന്റെ സകല മഹാ പ്രയത്നത്തോടെ അവന്റെ വധത്തിന് സങ്കൽപിച്ചു.

अथ रविरवदन्निरीक्ष्य रामं मुदितमनाः परमं प्रहृष्यमाणः । निशिचरपतिसङ्क्षयं विदित्वा सुरगणमध्यगतो वचस्त्वरेति ॥

Atha raviravadannirikshya ramam Muditamanah paramam prahrishyamanah Nishicharapatisankshayam viditva Suraganamadhyagato vachastvareti

അപ്പോൾ സൂര്യൻ സന്തുഷ്ടവും പരമാനന്ദിതവുമായ ഹൃദയത്തോടെ രാമനെ നോക്കി, രാക്ഷസരാജന്റെ നാശം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞ്, അവനോട് പറഞ്ഞു: 'വേഗമാകൂ!'