അദ്വൈത പഞ്ചരത്നം (ആത്മ പഞ്ചകം) PDF

नाहं देहो नेन्द्रियाण्यन्तरङ्गो नाहङ्कारः प्राणवर्गो न बुद्धिः। दारापत्यक्षेत्रवित्तादिदूरः साक्षी नित्यः प्रत्यगात्मा शिवोऽहम्॥१॥

nāhaṃ deho nendriyāṇy antaraṅgo nāhaṅkāraḥ prāṇavargo na buddhiḥ | dārāpatya-kṣetra-vittādi-dūraḥ sākṣī nityaḥ pratyagātmā śivo'ham ||1||

ഞാൻ ദേഹമല്ല, ഇന്ദ്രിയങ്ങളല്ല, അന്തഃകരണവുമല്ല (മനസ്സല്ല); ഞാൻ അഹങ്കാരമല്ല, പ്രാണസമൂഹമല്ല, ബുദ്ധിയുമല്ല. ഭാര്യ, മക്കൾ, ഭൂമി, ധനം മുതലായവയിൽ നിന്ന് തീർത്തും അകന്നവൻ — ഞാൻ നിത്യ സാക്ഷി, അന്തരാത്മാവ് — ഞാൻ ശിവനാകുന്നു.

रज्ज्वज्ञानाद्भाति रज्जौ यथाहिः स्वात्माज्ञानादात्मनो जीवभावः। आप्तोक्त्याहिभ्रान्तिनाशे स रज्जुर् जीवो नाहं देशिकोक्त्या शिवोऽहम्॥२॥

rajjv-ajñānād bhāti rajjau yathāhiḥ svātmājñānād ātmano jīvabhāvaḥ | āptoktyā-hi-bhrānti-nāśe sa rajjur jīvo nāhaṃ deśikoktyā śivo'ham ||2||

കയറിന്റെ അജ്ഞാനത്താൽ കയറിൽ പാമ്പ് തോന്നുന്നതുപോലെ, സ്വന്തം ആത്മാവിന്റെ അജ്ഞാനത്താൽ ആത്മാവിൽ ജീവഭാവം (പരിമിത ജീവിയെന്ന ധാരണ) തോന്നുന്നു. വിശ്വസ്തനായവന്റെ വാക്കാൽ 'ഇത് കയറുതന്നെ' എന്നു പറയുമ്പോൾ പാമ്പുഭ്രമം നശിക്കുന്നതുപോലെ, ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശത്താൽ ഞാൻ ജീവനല്ല — ഞാൻ ശിവനാകുന്നു.

आभातीदं विश्वमात्मन्यसत्यं सत्यज्ञानानन्दरूपे विमोहात्। निद्रामोहात्स्वप्नवत्तन्न सत्यं शुद्धः पूर्णो नित्य एकः शिवोऽहम्॥३॥

ābhātīdaṃ viśvam ātmany asatyaṃ satya-jñānānanda-rūpe vimohāt | nidrā-mohāt svapnavat tan na satyaṃ śuddhaḥ pūrṇo nitya ekaḥ śivo'ham ||3||

സത്യ-ജ്ഞാന-ആനന്ദ സ്വരൂപനായ എന്നിൽ ഈ അസത്യ വിശ്വം മോഹത്താൽ തോന്നുന്നു; എന്നാൽ നിദ്രാമോഹത്താൽ ഉണ്ടാകുന്ന സ്വപ്നംപോലെ അത് സത്യമല്ല. ശുദ്ധൻ, പൂർണൻ, നിത്യൻ, ഏകൻ — ഞാൻ ശിവനാകുന്നു.

नाहं जातो न प्रवृद्धो न नष्टो देहस्योक्ताः प्राकृताः सर्वधर्माः। कर्तृत्वादिश्चिन्मयस्यास्ति नाहं- कारस्यैव ह्यात्मनो मे शिवोऽहम्॥४॥

nāhaṃ jāto na pravṛddho na naṣṭo dehasyoktāḥ prākṛtāḥ sarva-dharmāḥ | kartṛtvādiś cinmayasyāsti nāhaṃ- kārasyaiva hy ātmano me śivo'ham ||4||

ഞാൻ ജനിക്കുന്നില്ല, വളരുന്നില്ല, നശിക്കുന്നില്ല; ഇവയെല്ലാം ദേഹത്തിന്റെ പ്രാകൃതിക ധർമങ്ങളെന്നു പറയപ്പെട്ടു. കർതൃത്വാദി അഹങ്കാരത്തിന്റേതാണ്, ചിന്മയ ആത്മാവിന്റേതല്ല — ഞാൻ ശിവനാകുന്നു.

मत्तो नान्यत्किञ्चिदत्रास्ति विश्वं सत्यं बाह्यं वस्तु मायोपकॢप्तम्। आदर्शान्तर्भासमानस्य तुल्यं मय्यद्वैते भाति तस्माच्छिवोऽहम्॥५॥

matto nānyat kiñcid atrāsti viśvaṃ satyaṃ bāhyaṃ vastu māyopaklṛptam | ādarśāntar-bhāsamānasya tulyaṃ mayy advaite bhāti tasmāc chivo'ham ||5||

എന്നിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി ഇവിടെ ഒന്നുമില്ല; ബാഹ്യവസ്തുവിനെ സത്യമെന്നു കരുതുന്നത് മായയുടെ കല്പന മാത്രമാണ്. കണ്ണാടിയിൽ പ്രതിബിംബം തെളിയുന്നതുപോലെ, അത് അദ്വൈതനായ എന്നിൽ തെളിയുന്നു — അതിനാൽ ഞാൻ ശിവനാകുന്നു.