Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnavibhuti-yoga

శ్రీమద్భగవద్గీతా ౧౦.౨౧ — ఆదిత్యానామహం విష్ణుః

ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത ൧൦.൨൧ — ആദിത്യാനാമഹം വിഷ്ണുഃ in Telugu · తెలుగు

🕉️ hindu·📿 11× జపం·🕐 ఉదయ ధ్యానం, సూర్యోదయ సమయంలో, లేదా సూర్య చంద్రుల తేజస్సును ధ్యానిస్తూ·📜 Bhagavad Gita Chapter 10, Verse 21
Share:

అర్థం

ఈ శ్లోకం పదవ అధ్యాయం — విభూతి యోగం — లో భగవాన్ శ్రీకృష్ణుని దివ్య విభూతుల మహా జాబితాను ప్రారంభిస్తుంది. ఆయన ప్రతి తరగతిలో అత్యంత తేజోమయమైన ఉనికిని సూచిస్తాడు — ఆదిత్యులలో విష్ణువు, జ్యోతులలో సూర్యుడు, నక్షత్రాలలో చంద్రుడు — అర్జునునికి ఏది అత్యంత మహిమాన్వితమైనదో, తేజోమయమైనదో దానిలో పరమాత్మను గుర్తించమని బోధిస్తాడు. వీటిని ధ్యానిస్తూ భక్తుడు సమస్త సృష్టి శిఖరంపై ప్రకాశించే భగవంతుని దర్శించడం నేర్చుకుంటాడు.

మూలం & కథ

Bhagavad Gita Chapter 10, Verse 21 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

పదవ అధ్యాయం, విభూతి యోగంలో, అర్జునుడు భగవాన్ శ్రీకృష్ణుని తన అభివ్యక్తులను వర్ణించమని, వాటిపై ధ్యానించగలిగేలా అడుగుతాడు. కృష్ణుడు తన విభూతుల విస్తృత జాబితాతో సమాధానమిస్తాడు, ఈ శ్లోకం ఆ వెల్లడిని ప్రారంభిస్తుంది — అనేక తరగతులలో శ్రేష్ఠమైన ఉనికిని పేర్కొంటూ, ఎక్కడ తేజస్సు అత్యధికమో అక్కడ అర్జునుడు పరమాత్మను దర్శించేలా.

శాస్త్రాలలో చెప్పినట్లు

ఈ శ్లోకాన్ని హృదయంలో ధరించిన భక్తులు సూర్యోదయం, పూర్ణిమ చంద్రుడు కేవలం ప్రకృతి సంఘటనలుగా కాక భగవంతుని సజీవ దర్శనంగా మారాయని చెబుతారు, ఇది వారి హృదయాన్ని ఆశ్చర్యంతో నింపి, ఆకాశం వైపు ప్రతి చూపును మౌన ఉపాసనగా మార్చింది.

మంత్రం

ఏ పంక్తిపైన అయినా లేదా ▶ బటన్‌పై తాకి వినండి

ఆదిత్యానామహం విష్ణుర్జ్యోతిషాం రవిరంశుమాన్। మరీచిర్మరుతామస్మి నక్షత్రాణామహం శశీ॥

ādityānām ahaṁ viṣhṇur jyotiṣhāṁ ravir anśhumān marīchir marutām asmi nakṣhatrāṇām ahaṁ śhaśhī

అర్థం:పన్నెండు ఆదిత్యులలో నేను విష్ణువును; జ్యోతులలో నేను తేజోమయమైన సూర్యుడను; మరుత్తులలో నేను మరీచిని; నక్షత్రాలలో నేను చంద్రుడను.

పదం-పదం అర్థం

ఉచ్చారణ వినడానికి ఏ పదంపైన అయినా క్లిక్ చేయండి

ఆదిత్యానామ్🔊ādityānāmపన్నెండు ఆదిత్యులలో (అదితి కుమారులలో)
అహమ్🔊ahamనేను
విష్ణుః🔊viṣhṇuḥవిష్ణు భగవానుడు
జ్యోతిషామ్🔊jyotiṣhāmజ్యోతిర్మయ వస్తువులలో
రవిః🔊raviḥసూర్యుడు
అంశుమాన్🔊anśhu-mānతేజోమయమైన, ప్రకాశమానమైన
మరీచిః🔊marīchiḥమరీచి
మరుతామ్🔊marutāmమరుత్తులలో (వాయు దేవతలలో)
అస్మి🔊asmiనేను
నక్షత్రాణామ్🔊nakṣhatrāṇāmనక్షత్రాలలో
అహమ్🔊ahamనేను
శశీ🔊śhaśhīచంద్రుడు

ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത ൧൦.൨൧ — ആദിത്യാനാമഹം വിഷ്ണുഃ పారాయణ ప్రయోజనాలు

సృష్టిలోని అత్యంత మహిమాన్వితమైన, తేజోమయమైన ఉనికులలో భగవంతుని దర్శించడానికి మనస్సును అలవాటు చేస్తుంది

కృష్ణుని సూర్యుడు, చంద్రుడు, దేవతల సారంగా వెల్లడించి భక్తిని లోతుగా చేస్తుంది

ప్రకృతి పట్ల దృష్టిలో పవిత్రత, తేజోమయ భావాన్ని తెస్తుంది

మనస్సుకు దివ్యత్వం యొక్క స్పష్టమైన, ఉన్నతమైన చిత్రాలను ఇచ్చి ధ్యానాన్ని బలపరుస్తుంది

భగవంతుని అనంత విభూతుల పట్ల ఆశ్చర్యాన్ని, భక్తిని కలిగిస్తుంది

పరమ తేజస్సు ధ్యానం ద్వారా హృదయాన్ని స్థిరపరచి ఉన్నతం చేస్తుంది

ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത ൧൦.൨൧ — ആദിത്യാനാമഹം വിഷ്ണുഃ పారాయణ విధి

జప సంఖ్య11సార్లు
ఉత్తమ సమయంఉదయ ధ్యానం, సూర్యోదయ సమయంలో, లేదా సూర్య చంద్రుల తేజస్సును ధ్యానిస్తూ

ఈ శ్లోకాన్ని నెమ్మదిగా జపించండి, ప్రతి చిత్రంపై ఆగుతూ — ఆదిత్యులలో విష్ణువు, తేజోమయమైన సూర్యుడు, నక్షత్రాలలో శీతల చంద్రుడు — ప్రతిదానిని పరమాత్మ వైపు తెరుచుకునే కిటికీగా అనుభవించండి. రోజును ప్రారంభించడానికి ఇది ఒక సుందరమైన ధ్యానం, ప్రతి మహిమాన్వితమైన వస్తువులో భగవంతుని వెతకడానికి కంటిని అలవాటు చేస్తుంది. ప్రతి ఆవృత్తి మనస్సును సమస్త కాంతి వెనుక ఉన్న తేజోమయ ఉనికి వైపు ఎత్తనివ్వండి.

తరచూ అడిగే ప్రశ్నలు

ఈ పేజీలో పూర్తి ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത ൧൦.൨൧ — ആദിത്യാനാമഹം വിഷ്ണുഃ తెలుగు లిపిలో ఇవ్వబడింది — అవే మూల శ్లోకాలు, అక్షరం-అక్షరం లిప్యంతరించి, మీరు సౌకర్యంగా చదివి పఠించగలిగేలా. ఏ పంక్తిపైన అయినా (లేదా ▶ బటన్) తాకి దాని పఠనం వినండి.
అవును — లిపి మాత్రమే మారుతుంది; పదాలు, వాటి అర్థం మూలమే. ఈ పేజీలోని శ్లోకం-శ్లోకం అర్థం, ప్రయోజనాలు, పారాయణ విధి యథాతథంగా వర్తిస్తాయి.
భగవాన్ శ్రీకృష్ణుడు తన విభూతుల (దివ్య ఐశ్వర్యాల) వర్ణనను ప్రారంభిస్తాడు, తాను ఆదిత్యులలో విష్ణువు, జ్యోతులలో తేజోమయమైన సూర్యుడు, మరుత్తులలో మరీచి, నక్షత్రాలలో చంద్రుడు అని ప్రకటిస్తాడు. సృష్టిలోని ప్రతి తరగతిలో అత్యంత మహిమాన్వితమైనది, తేజోమయమైనది దాని ద్వారా భగవంతుని ఉత్తమంగా గుర్తించవచ్చు అనేది ఈ బోధన.
విభూతులు భగవంతుని ప్రత్యేక అభివ్యక్తులు లేదా ఐశ్వర్యాలు. ఈ శ్లోకం నుండి ప్రారంభించి కృష్ణుడు అనేక తరగతులలో శ్రేష్ఠమైన ఉనికిని పేర్కొంటాడు — దేవతలు, జ్యోతులు, నక్షత్రాలు, ఋషులు, పర్వతాలు, నదులు మొదలైనవాటిలో — అర్జునుడు సమస్త వస్తువుల శిఖరంపై ప్రకాశించే ఒకే పరమాత్మను చూడగలిగేలా.
సూర్యుడు, చంద్రుడు అందరికీ కనిపించే అత్యంత తేజోమయమైన జ్యోతులు. వాటిని పేర్కొనడం ద్వారా కృష్ణుడు మనలను కాంతి, జీవ స్రోతస్సులలోనే దివ్య ఉనికిని అనుభవించమని ఆహ్వానిస్తాడు, దీనితో ఆకాశం వైపు మన చూపు స్మరణ, ఉపాసనగా మారుతుంది.
మీరు సూర్యోదయాన్ని చూసినప్పుడు, చంద్రుని తిలకించినప్పుడు, లేదా ఏదైనా పరమ సుందరమైన దానిని చూసినప్పుడు, దాని మహిమ భగవంతుని స్వంత తేజస్సు యొక్క ఒక నిప్పురవ్వ అని స్మరించండి. ఇది ప్రకృతి సౌందర్యపు సాధారణ క్షణాలను భగవంతుని సజీవ స్మరణలుగా మారుస్తుంది.

ఇవి కూడా చదవండి

ఉపయోగపడిందా? ఆత్మీయులతో పంచుకోండి 🙏

Share:

పూర్తి ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത ൧൦.൨൧ — ആദിത്യാനാമഹം വിഷ്ണുഃను శ్లోకం-శ్లోకం అర్థంతో చదవండి, లేదా మరిన్ని పవిత్ర పాఠాలు చూడండి