Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnavishvarupa-darshana-yoga

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੧.੩੬ — ਸ੍ਥਾਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼

ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത ൧൧.൩൬ — സ്ഥാനേ ഹൃഷീകേശ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 11× ਜਪ·🕐 ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀਮਈ ਗਾਇਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ·📜 Bhagavad Gita Chapter 11, Verse 36
Share:

ਅਰਥ

ਲੌਕਿਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਅਤੇ ਭੈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਰਜੁਨ ਆਪਣਾ ਧੈਰਜ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਉਚਿਤ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਮੁੱਚਾ ਜਗਤ ਹਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰੇਮਪੂਰਵਕ ਅਨੁਰਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਆਸੁਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਭੈਭੀਤ ਹੋ ਕੇ ਭੱਜਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿੱਧਜਨ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਭੈ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਸੰਤੁਲਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Bhagavad Gita Chapter 11, Verse 36 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਦਰਸ਼ਨ ਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਅਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੌਕਿਕ ਰੂਪ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਸੰਭਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਸ ਸਤੁਤੀ-ਗਾਨ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦ੍ਰਿੜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਜਗਤ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਹੀ ਹਰਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਆਸੁਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਭੱਜਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿੱਧਜਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਪਰੰਪਰਾ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਉਹੀ ਗੁਣਗਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਰਜੁਨ ਇੱਥੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਭੈਕਾਰਕ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਨਾਮ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਆਨੰਦ ਵਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਆਪਣਾ ਬਲ ਗੁਆ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ ਸ੍ਥਾਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਤਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾ ਜਗਤ੍ ਪ੍ਰਹ੍ਰਿਸ਼੍ਯਤ੍ਯਨੁਰਜ੍ਯਤੇ ਚ। ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਭੀਤਾਨਿ ਦਿਸ਼ੋ ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਿਦ੍ਧਸਙ੍ਘਾਃ॥

arjuna uvācha sthāne hṛiṣhīkeśha tava prakīrtyā jagat prahṛiṣhyaty anurajyate cha rakṣhānsi bhītāni diśho dravanti sarve namasyanti cha siddha-saṅghāḥ

ਅਰਥ:ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼! ਇਹ ਉਚਿਤ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜਗਤ ਹਰਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨੁਰਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਭੈਭੀਤ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧਗਣਾਂ ਦੇ ਸਮੁਦਾਏ ਆਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਉਵਾਚ🔊arjunaḥ uvāchaਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ
ਸ੍ਥਾਨੇ🔊sthāneਇਹ ਉਚਿਤ ਹੈ; ਠੀਕ ਹੀ
ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼🔊hṛiṣhīkeśhaਹੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ (ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ)
ਤਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾ🔊tava prakīrtyāਆਪ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ; ਆਪ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ
ਜਗਤ੍🔊jagatਜਗਤ; ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ
ਪ੍ਰਹ੍ਰਿਸ਼੍ਯਤਿ🔊prahṛiṣhyatiਹਰਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਅਨੁਰਜ੍ਯਤੇ🔊anurajyateਅਨੁਰਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
🔊chaਅਤੇ
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ🔊rakṣhānsiਰਾਕਸ਼ਸ
ਭੀਤਾਨਿ🔊bhītāniਭੈਭੀਤ; ਭੈ-ਗ੍ਰਸਤ
ਦਿਸ਼ਃ ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ🔊diśho dravantiਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਸਰ੍ਵੇ🔊sarveਸਾਰੇ
ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤਿ🔊namasyantiਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ
🔊chaਅਤੇ
ਸਿਦ੍ਧਸਙ੍ਘਾਃ🔊siddha-saṅghāḥਸਿੱਧਾਂ (ਪੂਰਨ ਪੁਰਖਾਂ) ਦੇ ਸਮੁਦਾਏ

ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത ൧൧.൩൬ — സ്ഥാനേ ഹൃഷീകേശ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਰਸ਼ਪੂਰਨ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ

ਇਹ ਦ੍ਰਿੜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਭਗਤੀਮਈ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਸਮਰਣ ਭੈ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦਿਤ ਹੋਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ

ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੰਤੁਲਿਤ ਭਗਤੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത ൧൧.൩൬ — സ്ഥാനേ ഹൃഷീകേശ ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ11ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਪੂਜਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀਮਈ ਗਾਇਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ

ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਪਾਠ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਹਰਸ਼ਪੂਰਨ ਸਤੁਤੀ ਵਜੋਂ ਕਰੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰੋ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਹਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਭੈ ਅਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਭੱਜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਲੌਕਿਕ ਰੂਪ ਦੇ ਭਗਤੀਮਈ ਕੀਰਤਨ ਜਾਂ ਚਿੰਤਨ ਲਈ ਯੋਗ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത ൧൧.൩൬ — സ്ഥാനേ ഹൃഷീകേശ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਰਜੁਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਉਚਿਤ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜਗਤ ਹਰਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਭੈਭੀਤ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧਗਣਾਂ ਦੇ ਸਮੁਦਾਏ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਲੌਕਿਕ ਰੂਪ ਦੇ ਉਗਰ ਪੱਖ ਨਾਲ ਵਿਚਲਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਥੇ ਅਰਜੁਨ ਸੰਭਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਆਰੰਭ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਭੈ ਤੋਂ ਅਰਾਧਨਾ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਚਿਹਨਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅਰਜੁਨ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
'ਸ੍ਥਾਨੇ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਇਹ ਉਚਿਤ ਹੈ' ਜਾਂ 'ਠੀਕ ਹੀ'। ਅਰਜੁਨ ਇਸ ਨੂੰ ਇਹ ਦ੍ਰਿੜ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਗਤ ਦਾ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਤੀ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਭਗਤੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਭੱਜਣਾ, ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਨਮਨ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਤੀ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਚਿਤ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਹਨ।
ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਉੱਥਾਨਕਾਰੀ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ ਜੋ ਕੀਰਤਨ ਅਤੇ ਚਿੰਤਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਭਗਤ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦਿਤ ਹੋਣ ਅਤੇ ਇਹ ਆਸ਼ਵਸਤ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਸਮਰਣ ਆਨੰਦ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਸਿੱਧਾਂ ਵਰਗੀ ਨਿਮਰ ਸ਼ਰਧਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത ൧൧.൩൬ — സ്ഥാനേ ഹൃഷീകേശ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ