ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത ൧൪.൨൭ — ബ്രഹ്മണോ ഹി പ്രതിഷ്ഠാഹം — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता १४.२७ — ब्रह्मणो हि प्रतिष्ठाऽहम्
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
ब्रह्मणः
brahmaṇaḥ
ബ്രഹ്മം, പരമ തത്ത്വത്തിന്റെ
हि
hi
നിശ്ചയമായും, മാത്രം
प्रतिष्ठा
pratiṣhṭhā
പ്രതിഷ്ഠ, ആധാരം, വാസസ്ഥാനം
अहम्
aham
ഞാന് (കൃഷ്ണന്, പരമേശ്വരന്)
अमृतस्य
amṛitasya
അമരമായതിന്റെ
अव्ययस्य
avyayasya
അവിനാശി, അവ്യയത്തിന്റെ
च
cha
ഉം
शाश्वतस्य
śhāśhvatasya
ശാശ്വതത്തിന്റെ
धर्मस्य
dharmasya
ധര്മ്മം, ധാര്മ്മികതയുടെ
सुखस्य
sukhasya
സുഖം, ആനന്ദത്തിന്റെ
ऐकान्तिकस्य
aikāntikasya
പരമമായ, അനന്തമായ, മാറ്റമില്ലാത്ത
Complete Translation
എന്തെന്നാല് അമരവും അവ്യയവുമായ ബ്രഹ്മത്തിന്റെയും, ശാശ്വത ധര്മ്മത്തിന്റെയും, ഐകാന്തിക (പരമമായ) സുഖത്തിന്റെയും പ്രതിഷ്ഠ അഥവാ ആധാരം ഞാന് തന്നെ.
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 14, Verse 27
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
പതിനാലാം അധ്യായമായ ഗുണത്രയ-വിഭാഗ-യോഗത്തില് ശ്രീകൃഷ്ണന് ആത്മാവിനെ ബന്ധിക്കുന്ന മൂന്ന് ഗുണങ്ങളെയും — സത്ത്വം, രജസ്, തമസ് — അവയെ അതിജീവിച്ചവന്റെ ലക്ഷണങ്ങളെയും വിവരിക്കുന്നു. അത്തരമൊരാള് അചഞ്ചല ഭക്തിയാല് ബ്രഹ്മത്തില് ലയിക്കാന് യോഗ്യനാകുന്നുവെന്ന് അവന് ഉപദേശിക്കുന്നു. ഈ സമാപന ശ്ലോകം അവന് തന്നെയാണ് ആ അമര ബ്രഹ്മത്തിന്റെയും പരമമായ, ശാശ്വത ആനന്ദത്തിന്റെയും ആധാരം എന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
Frequently Asked Questions
ഭഗവദ് ഗീത ൧൪.൨൭ ന്റെ അര്ത്ഥം എന്താണ്?▼
ശ്രീകൃഷ്ണന് താന് അമരവും അവിനാശിയുമായ ബ്രഹ്മത്തിന്റെയും, ശാശ്വത ധര്മ്മത്തിന്റെയും, പരമമായ അനന്ത സുഖത്തിന്റെയും പ്രതിഷ്ഠ (ആധാരം) ആണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഇത് ഭഗവാനെ പരമ സത്യത്തിന്റെ ആധാരമായും പരമ സുഖത്തിന്റെ ഉറവിടമായും സ്ഥാപിക്കുന്നു.
കൃഷ്ണന് നിര്ഗുണ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ ആധാരമാകാന് എങ്ങനെ കഴിയും?▼
ഈ ശ്ലോകം ദിവ്യത്വത്തിന്റെ സഗുണ, നിര്ഗുണ വശങ്ങളെ സമന്വയിപ്പിക്കുന്നു. പരമേശ്വരന് നിര്ഗുണ ബ്രഹ്മത്തിനും ആധാരവും അഭയവുമാണ്, സൂര്യന് തന്റെ കിരണങ്ങളുടെ ഉറവിടമായിരിക്കുന്നതുപോലെ — ഇത് ഭഗവാനെ, ബ്രഹ്മം പ്രകാശിക്കുന്ന ആ പരമ സത്യമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
'ഐകാന്തിക സുഖം' എന്നാല് എന്താണ്?▼
ഇത് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ആശ്രയിക്കാത്ത, സാഹചര്യങ്ങള്ക്കനുസരിച്ച് മാറാത്ത അഖണ്ഡവും നിരുപാധികവുമായ സുഖത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഗുണങ്ങളോടൊപ്പം വന്നുപോകുന്ന ലൗകിക സുഖങ്ങളില് നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഈ ആനന്ദം ശാശ്വതവും ദൈവത്തില് തന്നെ ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്.
ഈ ശ്ലോകം ഗീതയില് എവിടെ വരുന്നു?▼
ഇത് പ്രകൃതിയുടെ മൂന്ന് ഗുണങ്ങളെ വിവരിക്കുന്ന പതിനാലാം അധ്യായമായ ഗുണത്രയ-വിഭാഗ-യോഗത്തിന്റെ അവസാന ശ്ലോകമാണ്. ഭക്തിയിലൂടെ ഗുണങ്ങളെ അതിജീവിക്കാനുള്ള ഉപദേശത്തിന് ശേഷം, ശ്രീകൃഷ്ണന് താന് തന്നെയാണ് അമര ബ്രഹ്മത്തിന്റെയും പരമ ആനന്ദത്തിന്റെയും ആധാരം എന്ന വെളിപ്പെടുത്തലോടെ സമാപിക്കുന്നു.
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →