Mantra.Tips

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത ൯.൧൧ — അവജാനന്തി മാം മൂഢാ — Word-by-Word Meaning

श्रीमद्भगवद्गीता ९.११ — अवजानन्ति मां मूढा

Every Sanskrit word explained in English

Word-by-Word Breakdown

अवजानन्ति
avajānanti
അവമാനിക്കുന്നു, പരിഹസിക്കുന്നു, നിന്ദിക്കുന്നു
माम्
mām
എന്നെ
मूढाः
mūḍhāḥ
മൂഢർ, മോഹബാധിതർ
मानुषीम्
mānuṣhīm
മനുഷ്യ
तनुम्
tanum
രൂപം, ശരീരം
आश्रितम्
āśhritam
ധരിച്ച
परम्
param
പരമ, ഉന്നത, ദിവ്യ
भावम्
bhāvam
സ്വഭാവം, സ്വരൂപം
अजानन्तः
ajānantaḥ
അറിയാതെ
मम
mama
എന്റെ
भूत-महेश्वरम्
bhūta-maheśhvaram
സമസ്ത ജീവജാലങ്ങളുടെ പരമേശ്വരൻ

Complete Translation

സമസ്ത ജീവജാലങ്ങളുടെ പരമേശ്വര സ്വരൂപമായ എന്റെ പരമ സ്വഭാവം അറിയാത്ത മൂഢർ, മനുഷ്യ ശരീരം ധരിച്ച എന്നെ അവമാനിക്കുന്നു.

Origin & History

Source: Bhagavad Gita Chapter 9, Verse 11

Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)

Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ഒമ്പതാം അധ്യായമായ രാജ-വിദ്യാ യോഗത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും രഹസ്യവും സർവോന്നതവുമായ അറിവ് പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. സമസ്ത ജീവജാലങ്ങളും തന്നിൽ നിലകൊള്ളുമ്പോഴും താൻ അലൗകികനായി തുടരുന്നുവെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തിയ ശേഷം, മോഹബാധിതർ തന്റെ മനുഷ്യരൂപം മാത്രം കണ്ട് തന്നെ പരിഹസിക്കുന്നതായി — സമസ്ത ജീവജാലങ്ങളുടെ ഈശ്വര സ്വരൂപമായ തന്റെ പരമ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് അന്ധരായി — കരുണയോടെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.

Frequently Asked Questions

ഭഗവദ് ഗീത ൯.൧൧-ന്റെ പ്രധാന ഉപദേശം എന്താണ്?
മൂഢരും മോഹബാധിതരും തന്നെ അവമാനിക്കുന്നുവെന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു, കാരണം അവൻ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. അവർ അവന്റെ ഉന്നത, അലൗകിക സ്വഭാവത്തെ — സമസ്ത ജീവജാലങ്ങളുടെ പരമേശ്വര സ്വരൂപത്തെ — തിരിച്ചറിയാൻ പരാജയപ്പെടുന്നു. ഈ ശ്ലോകം ദിവ്യമായതിനെ ബാഹ്യരൂപത്താൽ വിലയിരുത്തുന്നതിനെതിരെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു.
ആളുകൾ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ദിവ്യത്വം എന്തുകൊണ്ട് തിരിച്ചറിയാൻ പരാജയപ്പെടുന്നു?
കാരണം അവർ കാണുന്ന മനുഷ്യശരീരം മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളൂ, അതിനു പിന്നിലെ 'പരമ സ്വഭാവം' കാണുന്നില്ല. ആധ്യാത്മിക ദൃഷ്ടിയും ശ്രദ്ധയും ഇല്ലാത്തതിനാൽ മൂഢർ ഭഗവാനെ ഒരു സാധാരണ വ്യക്തിയായി തെറ്റിദ്ധരിച്ച് അവമാനിക്കുന്നു, അവന്റെ ഭൂത-മഹേശ്വര സ്വരൂപ യാഥാർഥ്യം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു.
'ഭൂത-മഹേശ്വര' എന്നാൽ എന്താണ്?
അതിന്റെ അർഥം സമസ്ത ജീവജാലങ്ങളുടെ (ഭൂത) മഹാ ഈശ്വരൻ (മഹേശ്വര) എന്നാണ്. മനുഷ്യരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോഴും ശ്രീകൃഷ്ണൻ സമസ്ത അസ്തിത്വത്തിന്റെ പരമ നിയന്താവും ഉറവിടവുമാണ്. ഈ ശ്ലോകം മൂഢർ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന ഈ മറഞ്ഞ, ഉന്നത സ്വരൂപത്തെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
ഈ ശ്ലോകം ആധ്യാത്മിക ജീവിതത്തിന് എന്ത് പാഠം നൽകുന്നു?
ബാഹ്യരൂപങ്ങൾക്കപ്പുറം കാണാനും, ഭഗവാനെയും ശാസ്ത്രത്തെയും സന്യാസിമാരെയും ശ്രദ്ധയോടും വിനയത്തോടും സമീപിക്കാനും ഇത് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ആധ്യാത്മിക തിരിച്ചറിവ് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുന്നില്ല, പകരം ഉൾക്കാഴ്ചയെയും ഭക്തിയെയും ആശ്രയിക്കുന്നു; ഇവയില്ലാതെ ദിവ്യമായതിന്റെ സാന്നിധ്യവും നഷ്ടപ്പെട്ടേക്കാം.

Ready to start chanting?

See Benefits & How to Chant →