ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത 9.13 — മഹാത്മാനസ്തു മാം പാർഥ — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता 9.13 — महात्मानस्तु मां पार्थ
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
महात्मानः
mahā-ātmānaḥ
മഹാത്മാക്കൾ, മഹത്തായ ആത്മാക്കൾ
तु
tu
എന്നാൽ
माम्
mām
എന്നെ
पार्थ
pārtha
അല്ലയോ പാർഥാ (അർജുനാ), പൃഥയുടെ പുത്രാ
दैवीं प्रकृतिम्
daivīm prakṛitim
ദൈവിക പ്രകൃതി/ശക്തി
आश्रिताः
āśhritāḥ
ആശ്രയിച്ച്
भजन्ति
bhajanti
ഭജിക്കുന്നു, ആരാധിക്കുന്നു
अनन्यमनसः
ananya-manasaḥ
അനന്യ മനസ്സോടെ (എന്നിൽ മാത്രം ഉറച്ച മനസ്സോടെ)
ज्ञात्वा
jñātvā
അറിഞ്ഞ്
भूतादिम्
bhūta-ādim
സമസ്ത സൃഷ്ടിയുടെ ആദികാരണം
अव्ययम्
avyayam
അവ്യയം, അവിനാശി, അക്ഷയം
Complete Translation
അല്ലയോ പാർഥാ! എന്നാൽ ദൈവിക പ്രകൃതിയെ ആശ്രയിച്ച മഹാത്മാക്കൾ എന്നെ സമസ്ത ഭൂതങ്ങളുടെ ആദികാരണമായും അവ്യയ സ്വരൂപമായും അറിഞ്ഞ്, അനന്യ മനസ്സോടെ എന്നെ ഭജിക്കുന്നു.
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 9, Verse 13
Author: Bhagavan Sri Krishna (as recorded by Maharishi Veda Vyasa)
Period: Ancient (part of the Mahabharata, c. 5th–2nd century BCE in present form)
ഒൻപതാം അധ്യായം, പരമ ഗോപ്യമായ ജ്ഞാനം (രാജവിദ്യ) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പരമ സ്വരൂപവും അവന്റെ ഭക്തിയുടെ മഹിമയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. മൂഢർ പ്രഭുവിനെ മനുഷ്യ രൂപത്തിൽ പരിഹസിക്കുന്നുവെന്ന് വർണിച്ച്, ശ്രീകൃഷ്ണൻ പ്രേമത്തോടെ അവന്റെ യഥാർഥ മഹത്ത്വം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവിഭക്ത ഹൃദയത്തോടെ ആരാധിക്കുന്ന മഹാത്മാക്കളിലേക്ക് തിരിയുന്നു. ഈ ശ്ലോകം ഗീതയിലെ മഹത്തായ ഭക്തന്റെ നിർവചിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളിലൊന്നാണ്.
Frequently Asked Questions
ഭഗവദ്ഗീത 9.13 പ്രകാരം മഹാത്മാവ് ആരാണ്?▼
മഹാത്മാവ് (മഹത്തായ ആത്മാവ്) എന്നാൽ ദൈവിക പ്രകൃതിയെ ആശ്രയിച്ച്, ശ്രീകൃഷ്ണനെ സമസ്ത ഭൂതങ്ങളുടെ അവിനാശി ആദികാരണമായി അറിഞ്ഞ്, ഇളകാത്ത മനസ്സോടെ അവനെ ആരാധിക്കുന്നയാളാണ്. ഇവിടെ മഹത്ത്വം ജ്ഞാനത്തോടുകൂടിയ അനന്യ ഭക്തിയാൽ നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു.
അനന്യ ഭക്തി എന്നാൽ എന്താണ്?▼
അനന്യ ഭക്തി എന്നാൽ 'മറ്റൊന്നില്ലാത്ത' ഭക്തി — മനസ്സ് ദിവ്യത്തിൽ മാത്രം ഉറച്ചിരിക്കുന്ന ആരാധന, അനേകം ആഗ്രഹങ്ങളുടെ വിഷയങ്ങളിൽ വിഭജിക്കപ്പെടാത്തത്. ഈ ശ്ലോകം ഇതിനെ മഹാത്മാവിന്റെ ലക്ഷണമായി കാണിക്കുന്നു.
ഈ ശ്ലോകം ജ്ഞാനത്തെയും ഭക്തിയെയും എങ്ങനെ ചേർക്കുന്നു?▼
മഹാത്മാക്കൾ 'എന്നെ അവിനാശി ആദികാരണമായി അറിഞ്ഞ്' (ജ്ഞാത്വാ ഭൂതാദിമവ്യയമ്) ആരാധിക്കുന്നു. ഇവിടെ യഥാർഥ ഭക്തി ഭഗവാന്റെ പരമ, ശാശ്വത സ്വരൂപത്തിന്റെ ജ്ഞാനത്താൽ പ്രകാശിക്കുന്നു — ഭക്തിയും ജ്ഞാനവും ഒന്നിക്കുന്നു.
ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ ഈ ശ്ലോകത്തിന് മുമ്പ് എന്ത് വരുന്നു?▼
തൊട്ടുമുമ്പ്, ശ്ലോകം 9.11-ൽ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ മൂഢർ താൻ മനുഷ്യ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ തന്റെ പരമ സ്വരൂപം അറിയാതെ തന്നെ പരിഹസിക്കുന്നുവെന്ന് ഖേദിക്കുന്നു. ശ്ലോകം 9.13 പിന്നെ അവരെ തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പ്രേമത്തോടെ ആരാധിക്കുന്ന മഹാത്മാക്കളോട് താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു.
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →