Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnavishvarupa-darshana-yoga

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା ୧୧.୧୭ — କିରୀଟିନଂ ଗଦିନଂ ଚକ୍ରିଣମ୍

ଭଗବଦ୍‌ଗୀତା 11.17 — କିରୀଟିନଂ ଗଦିନଂ ଚକ୍ରିଣମ୍ in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ hindu·📿 11× ଜପ·🕐 ଭଗବାନଙ୍କ ଦେଦୀପ୍ୟମାନ ବିଶ୍ୱରୂପର ଧ୍ୟାନ ସମୟରେ, ଶାନ୍ତ ଚିନ୍ତନରେ।·📜 Bhagavad Gita Chapter 11, Verse 17
Share:

ଅର୍ଥ

ବିଶ୍ୱରୂପର ବର୍ଣ୍ଣନା ଜାରି ରଖି ଅର୍ଜୁନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମୁକୁଟଧାରୀ ତଥା ଗଦା ଓ ଚକ୍ର ଧରିଥିବା ଦେଖନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ସର୍ବ ଦିଗରେ ଅପରିମିତ ତେଜୋରାଶି ରୂପେ ପ୍ରକାଶମାନ। ସେହି ଆଲୋକ ଏତେ ଚକାଚୌନ୍ଧ କରୁଥିବା — ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି ଓ ତୀବ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ — ଯେ ତାହାକୁ ଦେଖିବା ପ୍ରାୟ ଅସମ୍ଭବ। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ବିଶ୍ୱରୂପର ଅଭିଭୂତ କରୁଥିବା ପ୍ରଭା ଓ ଅନନ୍ତତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରିଚିତ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଅସୀମ, ପରାତ୍ପର ତେଜ ସହ ମିଶାଏ।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Bhagavad Gita Chapter 11, Verse 17 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ବିଶ୍ୱରୂପଦର୍ଶନଯୋଗରେ, ଅର୍ଜୁନ ଯେତେବେଳେ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବିଶ୍ୱରୂପ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେ ତାହାର ଅଭିଭୂତ କରୁଥିବା ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକର ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୁକୁଟଧାରୀ ତଥା ଗଦା ଓ ଚକ୍ର ଧରିଥିବା ଦେଖନ୍ତି, ଯାହା ସର୍ବ ଦିଗରେ ଅପରିମିତ ତେଜରେ ଜ୍ୱଳେ — ଏହା ବିଶ୍ୱରୂପ ଦର୍ଶନ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କ ବିସ୍ମୟ-ବିମୁଗ୍ଧ ବର୍ଣ୍ଣନାର ଅଂଶ।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

କୁହାଯାଏ ଯେ ବିଶ୍ୱରୂପର ପ୍ରଭା ଏକାଠି ଉଦିତ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରକାଶଠାରୁ ବି ଅଧିକ ଥିଲା, ଏପରି ତେଜ ଯାହାକୁ କୌଣସି ମର୍ତ୍ୟ ନେତ୍ର ସହାୟତା ବିନା ଦେଖିପାରେ ନାହିଁ — ଯାହା ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ, କୃପା ଦ୍ୱାରା, ଭଗବାନଙ୍କ ଅପରିମିତ ମହିମାର ଏକ ଝଲକ ପ୍ରଦାନ କଲା।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

କିରୀଟିନଂ ଗଦିନଂ ଚକ୍ରିଣଂ ତେଜୋରାଶିଂ ସର୍ଵତୋଦୀପ୍ତିମନ୍ତମ୍। ପଶ୍ଯାମି ତ୍ଵାଂ ଦୁର୍ନିରୀକ୍ଷ୍ଯଂ ସମନ୍ତା ଦ୍ଦୀପ୍ତାନଲାର୍କଦ୍ଯୁତିମପ୍ରମେଯମ୍॥

kirīṭinaṁ gadinaṁ chakriṇaṁ cha tejo-rāśhiṁ sarvato dīptimantam paśhyāmi tvāṁ durnirīkṣhyaṁ samantād dīptānalārka-dyutim aprameyam

ଅର୍ଥ:ମୁକୁଟ ଧାରଣ କରି, ଗଦା ଓ ଚକ୍ର ଧରି, ସର୍ବ ଦିଗରେ ଦେଦୀପ୍ୟମାନ ତେଜୋରାଶି ରୂପେ, ଦେଖିବାକୁ ଅତି କଠିନ, ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଚାରିଆଡ଼େ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଏବଂ ଅପ୍ରମେୟ (ଅପରିମିତ) ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁଅଛି।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

କିରୀଟିନମ୍🔊kirīṭinamମୁକୁଟ (କିରୀଟ) ଧାରଣ କରିଥିବା
ଗଦିନମ୍🔊gadinamଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା
ଚକ୍ରିଣମ୍ ଚ🔊chakriṇaṁ chaଏବଂ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା
ତେଜୋରାଶିମ୍🔊tejo-rāśhimତେଜୋରାଶି; ଦୀପ୍ତିର ଆଧାର
ସର୍ଵତଃ ଦୀପ୍ତିମନ୍ତମ୍🔊sarvato dīptimantamସର୍ବ ଦିଗରେ ଦେଦୀପ୍ୟମାନ
ପଶ୍ଯାମି ତ୍ଵାମ୍🔊paśhyāmi tvāmଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁଅଛି
ଦୁର୍ନିରୀକ୍ଷ୍ଯମ୍🔊durnirīkṣhyamଦେଖିବାକୁ ଅତି କଠିନ
ସମନ୍ତାତ୍🔊samantātସର୍ବ ଦିଗରେ; ଚାରିଆଡ଼େ
ଦୀପ୍ତାନଲ🔊dīpta-analaପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି
ଅର୍କଦ୍ଯୁତିମ୍🔊arka-dyutimସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ କାନ୍ତିଯୁକ୍ତ
ଅପ୍ରମେଯମ୍🔊aprameyamଅପ୍ରମେୟ; ବୁଦ୍ଧିର ଅତୀତ

ଭଗବଦ୍‌ଗୀତା 11.17 — କିରୀଟିନଂ ଗଦିନଂ ଚକ୍ରିଣମ୍ ପାଠର ଲାଭ

ଦେଦୀପ୍ୟମାନ, ଅନନ୍ତ ବିଶ୍ୱରୂପର ସଜୀବ ଚିନ୍ତନ କରାଏ

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଅସୀମ ପ୍ରଭା ସହ ଯୋଡ଼େ

ଦିବ୍ୟଙ୍କ ଚକାଚୌନ୍ଧ କରୁଥିବା ପ୍ରଭା ପ୍ରତି ବିସ୍ମୟ ଜଗାଏ

ଭଗବାନଙ୍କ ମହିମା ଅପ୍ରମେୟ (ଅମାପ) ବୋଲି ସାଧକଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଏ

ରୂପ ଦର୍ଶନ (ଭିଜୁଆଲାଇଜେସନ) ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିକୁ ଗଭୀର କରେ

ଭଗବାନଙ୍କ ମହିମାର ଧ୍ୟାନପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ମରଣ ପାଇଁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶ୍ଲୋକ

ଭଗବଦ୍‌ଗୀତା 11.17 — କିରୀଟିନଂ ଗଦିନଂ ଚକ୍ରିଣମ୍ ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା11ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟଭଗବାନଙ୍କ ଦେଦୀପ୍ୟମାନ ବିଶ୍ୱରୂପର ଧ୍ୟାନ ସମୟରେ, ଶାନ୍ତ ଚିନ୍ତନରେ।

ଏହି ଶ୍ଲୋକ ବିଶ୍ୱରୂପ କଳ୍ପନା କରି ପାଠ କରନ୍ତୁ — ମୁକୁଟଧାରୀ, ଗଦା ଓ ଚକ୍ର ଧରିଥିବା, ସର୍ବ ଦିଗରେ ଅଗଣିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରକାଶରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ। ପାଠ କରିବା ସମୟରେ ସେହି ଚକାଚୌନ୍ଧ କରୁଥିବା, ଅପରିମିତ ପ୍ରଭାକୁ ଆପଣଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟିରେ ଭର୍ତ୍ତି କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ବିସ୍ମୟ ଓ ଭକ୍ତିକୁ ଜାଗ୍ରତ ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହା ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଭଗବାନଙ୍କ ପରାତ୍ପର ମହିମାର ଧ୍ୟାନପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ମରଣ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଭଗବଦ୍‌ଗୀତା 11.17 — କିରୀଟିନଂ ଗଦିନଂ ଚକ୍ରିଣମ୍ ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
ଅର୍ଜୁନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ବିଶ୍ୱରୂପର ବର୍ଣ୍ଣନା ମୁକୁଟଧାରୀ ତଥା ଗଦା ଓ ଚକ୍ର ଧରିଥିବା ରୂପେ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାହା ସର୍ବ ଦିଗରେ ଅପରିମିତ ତେଜୋରାଶି ରୂପେ ପ୍ରକାଶମାନ — ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଏତେ ଚକାଚୌନ୍ଧ କରୁଥିବା ଯେ ତାହାକୁ ଦେଖିବା କଠିନ।
ମୁକୁଟ (କିରୀଟ), ଗଦା ଓ ଚକ୍ର ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସୁପ୍ରସିଦ୍ଧ ଚିହ୍ନ। ବିଶ୍ୱରୂପ ଭିତରେ ଏଗୁଡ଼ିକ ଦେଖିବା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ସେହି ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ବିଶ୍ୱରୂପ ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହନ୍ତି, ପରମ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ-କୃଷ୍ଣ ହିଁ।
ବିଶ୍ୱରୂପ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅଗଣିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନିର ପ୍ରଭାରେ ଜ୍ୱଳେ। ତାହାର ପ୍ରଭା ଏତେ ଅଭିଭୂତ କରୁଥିବା ଓ ଅପରିମିତ ଯେ ସାଧାରଣ ଦୃଷ୍ଟି ତାହାକୁ କଷ୍ଟରେ ସହିପାରେ — ଯାହା ଦିବ୍ୟଙ୍କ ପରାତ୍ପର, ଅନନ୍ତ ମହିମା ପ୍ରକାଶ କରେ।
ଏହା ଧ୍ୟାନପୂର୍ଣ୍ଣ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ। ଦେଦୀପ୍ୟମାନ, ଅପରିମିତ ରୂପ କଳ୍ପନା କରି ଏହାର ପାଠ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଭଗବାନଙ୍କ ଅସୀମ ପ୍ରଭାର ଚିନ୍ତନରେ ସହାୟତା କରେ, ପରମ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ବିସ୍ମୟ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ପ୍ରେମମୟ ଭକ୍ତି ଗଭୀର କରେ।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ ଭଗବଦ୍‌ଗୀତା 11.17 — କିରୀଟିନଂ ଗଦିନଂ ଚକ୍ରିଣମ୍ ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ