Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnabrahman

ஶ்ரீமத்பகவத்கீதா ௧௪.௨௭ — ப்ரஹ்மணோ ஹி ப்ரதிஷ்டாऽஹம்

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୪.୨୭ — ବ୍ରହ୍ମଣୋ ହି ପ୍ରତିଷ୍ଠାହମ୍ in Tamil · தமிழ்

🕉️ hindu·📿 11× ஜபம்·🕐 காலை தியானத்தில், அல்லது கடவுள் மற்றும் ஆத்மாவின் இயல்பைச் சிந்திக்கும்போது·📜 Bhagavad Gita Chapter 14, Verse 27
Share:

பொருள்

இது மூன்று குணங்களைப் பற்றிய அத்தியாயத்தின் மகத்தான இறுதி சுலோகம். குணங்களைக் கடந்தவர் எவ்வாறு முக்தி அடைகிறார் என்பதை விளக்கிய பின், ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பரம உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறார்: அவரே அழியாத, அழிவற்ற பிரம்மத்திற்கும், நித்திய தர்மத்திற்கும், பரம முடிவற்ற ஆனந்தத்திற்கும் ஆதாரம். இந்த சுலோகம் சகுண பகவானை நிர்குண பிரம்மத்தின் ஆதாரமாகவும், பரமானந்தத்தின் ஊற்றாகவும் நிலைநிறுத்துகிறது.

தோற்றம் & கதை

Bhagavad Gita Chapter 14, Verse 27 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

பதினான்காவது அத்தியாயமான குணத்ரய-விபாக-யோகத்தில் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் ஆத்மாவைக் கட்டிப்போடும் மூன்று குணங்களையும் — சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் — அவற்றைக் கடந்தவரின் இலக்கணங்களையும் விளக்குகிறார். அத்தகையவர் அசையாத பக்தியால் பிரம்மத்தில் ஒன்றுகலக்கத் தகுதி பெறுகிறார் என்று அவர் போதிக்கிறார். இந்த இறுதி சுலோகம் அவரே அந்த அழியாத பிரம்மத்திற்கும் பரம, நித்திய ஆனந்தத்திற்கும் ஆதாரம் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.

சாத்திரங்களில் கூறியபடி

பக்தியின் மூலம் மூன்று குணங்களையும் கடந்த சித்த ஞானிகள் ஒரு தொடர்ச்சியான, அழியாத ஆனந்தத்தில் ஓய்வெடுத்தனர் எனக் கூறப்படுகிறது — இந்த சுலோகம் கடவுளிலேயே நிலைபெற்றதாக அறிவிக்கும் அந்த பரம ஆனந்தமே அது.

மந்திரம்

எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்

ப்ரஹ்மணோ ஹி ப்ரதிஷ்டாऽஹமம்ரு'தஸ்யாவ்யயஸ்ய ச। ஶாஶ்வதஸ்ய தர்மஸ்ய ஸுகஸ்யைகாந்திகஸ்ய ச॥

brahmaṇo hi pratiṣhṭhāham amṛitasyāvyayasya cha śhāśhvatasya cha dharmasya sukhasyaikāntikasya cha

பொருள்:ஏனெனில் அழியாத மற்றும் மாறாத பிரம்மத்திற்கும், நித்திய தர்மத்திற்கும், ஐகாந்திக (பரம) இன்பத்திற்கும் பிரதிஷ்டை அதாவது ஆதாரம் நானே.

சொல்-சொல்லாகப் பொருள்

உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்

ப்ரஹ்மணஃ🔊brahmaṇaḥபிரம்மம், பரம தத்துவத்தின்
ஹி🔊hiநிச்சயமாக, மட்டுமே
ப்ரதிஷ்டா🔊pratiṣhṭhāபிரதிஷ்டை, ஆதாரம், உறைவிடம்
அஹம்🔊ahamநான் (கிருஷ்ணன், பரம்பொருள்)
அம்ரு'தஸ்ய🔊amṛitasyaஅழியாததின்
அவ்யயஸ்ய🔊avyayasyaஅழிவற்ற, மாறாததின்
🔊chaமற்றும்
ஶாஶ்வதஸ்ய🔊śhāśhvatasyaநித்தியத்தின்
தர்மஸ்ய🔊dharmasyaதர்மம், அறத்தின்
ஸுகஸ்ய🔊sukhasyaஇன்பம், ஆனந்தத்தின்
ஐகாந்திகஸ்ய🔊aikāntikasyaபரம, முடிவற்ற, மாறாத

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୪.୨୭ — ବ୍ରହ୍ମଣୋ ହି ପ୍ରତିଷ୍ଠାହମ୍ பாராயணப் பலன்கள்

கிருஷ்ணரை அழியாத, அழிவற்ற பிரம்மத்தின் ஆதாரமாக வெளிப்படுத்துகிறது

தெய்வீகத்தினுள் உள்ள பரம, முடிவற்ற ஆனந்தத்தின் ஊற்றை உறுதிப்படுத்துகிறது

கடவுள் மீதான நம்பிக்கையை சகுண பகவானாகவும் பரம உண்மையாகவும் ஆழப்படுத்துகிறது

சாதகனை நித்தியத்திலும் அழியாமையிலும் நிலைநிறுத்தி அமைதி அளிக்கிறது

மாறாத ஆனந்தத்திற்கான பாதையாக பக்தியைத் தூண்டுகிறது

மூன்று குணங்களைக் கடக்கும் உபதேசத்தை பரம உண்மையால் உச்சத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୪.୨୭ — ବ୍ରହ୍ମଣୋ ହି ପ୍ରତିଷ୍ଠାହମ୍ பாராயண முறை

ஜப எண்ணிக்கை11முறை
சிறந்த நேரம்காலை தியானத்தில், அல்லது கடவுள் மற்றும் ஆத்மாவின் இயல்பைச் சிந்திக்கும்போது

இந்த சுலோகத்தை தியானத்தில் மெதுவாக ஓதுங்கள், ஒவ்வொரு குணத்திலும் — அழியாத, அழிவற்ற, நித்திய தர்மம், பரம ஆனந்தம் — நிலைத்து, பகவானே இவை அனைத்திற்கும் ஆதாரம் என்ற விழிப்புணர்வில் ஓய்வெடுங்கள். இது மனதை குணங்களின் மாறும் உலகிலிருந்து ஆனந்தத்தின் மாறாத ஆதாரம் வரை உயர்த்தட்டும். தத்துவ அறிவையும் அன்பு நிறைந்த பக்தியையும் வளர்க்க இது ஓர் அற்புதமான சுலோகம்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்தப் பக்கத்தில் முழு ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୪.୨୭ — ବ୍ରହ୍ମଣୋ ହି ପ୍ରତିଷ୍ଠାହମ୍ தமிழ் எழுத்தில் உள்ளது — அதே மூல சுலோகங்கள், எழுத்துக்கு-எழுத்து ஒலிபெயர்க்கப்பட்டு, நீங்கள் எளிதாகப் படித்து ஓத முடியும். எந்த வரியையும் (அல்லது ▶ பொத்தானை) தொட்டு அதன் ஓதலைக் கேளுங்கள்.
ஆம் — எழுத்து மட்டுமே மாறுகிறது; சொற்களும் பொருளும் மூலமே. இந்தப் பக்கத்தின் வரிக்கு-வரி பொருள், பலன்கள், பாராயண முறை அப்படியே பொருந்தும்.
ஸ்ரீகிருஷ்ணர் தான் அழியாத, அழிவற்ற பிரம்மத்திற்கும், நித்திய தர்மத்திற்கும், பரம முடிவற்ற இன்பத்திற்கும் பிரதிஷ்டை (ஆதாரம்) என அறிவிக்கிறார். இது பகவானை பரம உண்மையின் ஆதாரமாகவும் பரம இன்பத்தின் ஊற்றாகவும் நிலைநிறுத்துகிறது.
இந்த சுலோகம் தெய்வீகத்தின் சகுண மற்றும் நிர்குண அம்சங்களை இணைக்கிறது. பரம்பொருள் நிர்குண பிரம்மத்திற்கும் ஆதாரமும் தஞ்சமும் ஆவார், சூரியன் தன் கதிர்களின் ஊற்றாக இருப்பது போல — இது பகவானை, பிரம்மம் ஒளிரும் அந்த பரம உண்மையாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
இது புலன்களைச் சார்ந்திராத, சூழ்நிலையோடு மாறாத தொடர்ச்சியான, நிபந்தனையற்ற இன்பத்தைக் குறிக்கிறது. குணங்களோடு வந்துபோகும் உலக இன்பங்களைப் போலன்றி, இந்த ஆனந்தம் நித்தியமானது மற்றும் கடவுளிலேயே நிலைபெற்றுள்ளது.
இது இயற்கையின் மூன்று குணங்களை விளக்கும் பதினான்காவது அத்தியாயமான குணத்ரய-விபாக-யோகத்தின் இறுதி சுலோகம். பக்தியின் மூலம் குணங்களைக் கடக்கும் உபதேசத்திற்குப் பின், ஸ்ரீகிருஷ்ணர் தானே அழியாத பிரம்மத்திற்கும் பரம ஆனந்தத்திற்கும் ஆதாரம் என்ற வெளிப்பாட்டோடு முடிக்கிறார்.

இவையும் படியுங்கள்

பயனுள்ளதா? அன்புக்குரியவர்களுடன் பகிருங்கள் 🙏

Share:

முழு ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୪.୨୭ — ବ୍ରହ୍ମଣୋ ହି ପ୍ରତିଷ୍ଠାହମ୍ஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்