ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୬.୨୪ — ତସ୍ମାଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରମାଣଂ ତେ — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता १६.२४ — तस्माच्छास्त्रं प्रमाणं ते
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
तस्मात्
tasmāt
ତେଣୁ
शास्त्रम्
śhāstram
ଶାସ୍ତ୍ର
प्रमाणम्
pramāṇam
ପ୍ରମାଣ, ମାନଦଣ୍ଡ
ते
te
ତୁମ ପାଇଁ
कार्य
kārya
କର୍ତବ୍ୟ, ଯାହା କରିବା ଉଚିତ
अकार्य
akārya
ଅକର୍ତବ୍ୟ, ଯାହା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ
व्यवस्थितौ
vyavasthitau
ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାରେ, ନିଶ୍ଚିତ କରିବାରେ
ज्ञात्वा
jñātvā
ଜାଣି, ବୁଝି
शास्त्र
śhāstra
ଶାସ୍ତ୍ରର
विधान
vidhāna
ବିଧାନ, ଆଦେଶ
उक्तम्
uktam
କଥିତ, ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅନୁସାରେ
कर्म
karma
କର୍ମ, କାର୍ଯ୍ୟ
कर्तुम्
kartum
କରିବାକୁ
इह
iha
ଏହି ଲୋକରେ
अर्हसि
arhasi
ତୁମେ କରିବା ଉଚିତ
Complete Translation
ତେଣୁ ତୁମ ପାଇଁ କର୍ତବ୍ୟ ଓ ଅକର୍ତବ୍ୟର ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଶାସ୍ତ୍ର ହିଁ ପ୍ରମାଣ। ଶାସ୍ତ୍ର ବିଧାନରେ କଥିତ ବିଷୟ ଜାଣି ତୁମେ ଏହି ଲୋକରେ ନିଜ କର୍ମ କରିବା ଉଚିତ।
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 16, Verse 24
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ଷୋଡଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ଦୈବୀ ଓ ଆସୁରୀ ପ୍ରକୃତିର ବିଭାଗର ଯୋଗ (ଦୈବାସୁର-ସମ୍ପଦ୍-ବିଭାଗ-ଯୋଗ) ରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସେହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକର ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ଯାହା ଆତ୍ମାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଏ ଓ ଯାହା ତାହାକୁ ତଳକୁ ଖସାଏ। ସେ ଚେତାବନୀ ଦିଅନ୍ତି ଯେ ଯେଉଁମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ବିଧାନ ତ୍ୟାଗ କରି କେବଳ ନିଜ ବାସନାର ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବିନାଶ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଅନ୍ତିମ ଶ୍ଲୋକ ଉପାୟ କୁହେ: ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ତୁମର ପ୍ରମାଣ କର ଏବଂ ତାହାର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଅନୁସାରେ କର୍ମ କର।
Frequently Asked Questions
ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୬.୨୪ ର ମୁଖ୍ୟ ଉପଦେଶ କ'ଣ?▼
କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ ଓ କ'ଣ ନୁହେଁ — ଏହାର ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ ଶାସ୍ତ୍ର ହିଁ ବ୍ୟକ୍ତିର ପ୍ରମାଣ ହେବା ଉଚିତ ବୋଲି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶିଖାନ୍ତି। ଶାସ୍ତ୍ର ବିଧାନଗୁଡ଼ିକ ଜାଣି ଓ ସେମାନଙ୍କ ପାଳନ କରି ମନୁଷ୍ୟ ସଠିକ ଭାବେ ଆଚରଣ କରେ ଓ ଧର୍ମର ମାର୍ଗରେ ଟିକି ରୁହେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରମାଣ ରୂପେ କାହିଁକି ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି?▼
କାରଣ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକରେ ସେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ଯେ ଯେଉଁମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ତ୍ୟାଗ କରି ସ୍ୱାର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ବାସନା ଉପରେ କର୍ମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆସୁରୀ, ପତିତ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ଶାସ୍ତ୍ର ସେହି ପରୀକ୍ଷିତ, ନିଷ୍ପକ୍ଷ ମାନଦଣ୍ଡ ପ୍ରଦାନ କରେ ଯାହା ଆମକୁ ଅହଂକାର, ଆବେଗ ଓ ତୃଷ୍ଣାରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହେବାରୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ଏହି ଶ୍ଲୋକ କ'ଣ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ୱାଧୀନତାକୁ ସୀମିତ କରେ?▼
ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱାଧୀନତାକୁ ସୀମିତ କରିବା ବଦଳରେ, ଏହା ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରେ। ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ବାସନା ବଦଳରେ ଧର୍ମର ବୁଦ୍ଧିର ଅନୁସରଣ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ଦୁଃଖ ଓ ବନ୍ଧନ ଆଡ଼କୁ ନେଉଥିବା କର୍ମରୁ ବଞ୍ଚେ, ଏବଂ ସେହି ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱାଧୀନତା ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଯାହା ଧାର୍ମିକ, ସୁବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଜୀବନରୁ ଆସେ।
ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଷୋଡଶ ଅଧ୍ୟାୟର ସମାପନ କିପରି କରେ?▼
ଅଧ୍ୟାୟ ଦିବ୍ୟ (ଦୈବୀ) ଓ ଆସୁରୀ ଗୁଣର ବୈପରୀତ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ। ଏହା ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସହ ଏକ ବ୍ୟାବହାରିକ ଉପସଂହାର ରୂପେ ଶେଷ ହୁଏ: ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକୃତି ଗଢ଼ିବାକୁ ଓ ଆସୁରୀକୁ ଏଡ଼ାଇବାକୁ, ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ତୁମର ମାର୍ଗଦର୍ଶକ କର, ତାହାର ଆଦେଶଗୁଡ଼ିକ ଜାଣି ଓ ସେମାନଙ୍କ ପାଳନ କରି।
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →