ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 17.15 — ଅନୁଦ୍ୱେଗକରଂ ବାକ୍ୟମ୍ — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता १७.१५ — अनुद्वेगकरं वाक्यम्
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
अनुद्वेगकरम्
anudvega-karam
ଉଦ୍ୱେଗ କିମ୍ବା ବ୍ୟଥା ସୃଷ୍ଟି ନ କରିବା
वाक्यम्
vākyam
ବାଣୀ, ବଚନ
सत्यम्
satyam
ସତ୍ୟ
प्रियहितम्
priya-hitam
ପ୍ରିୟ ଓ ହିତକର
च
cha
ଏବଂ
यत्
yat
ଯାହା
स्वाध्याय
svādhyāya
ଶାସ୍ତ୍ର ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ / ବେଦ ପଠନ
अभ्यसनम्
abhyasanam
ଅଭ୍ୟାସ, ନିୟମିତ ସାଧନା
च एव
cha eva
ଏବଂ ମଧ୍ୟ
वाङ्मयम्
vāṅ-mayam
ବାଣୀ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ, ଜିହ୍ୱା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ
तपः
tapaḥ
ତପ, ତପସ୍ୟା
उच्यते
uchyate
କୁହାଯାଏ, କଥିତ ହୁଏ
Complete Translation
ଯେଉଁ ବାଣୀ ଉଦ୍ୱେଗ ସୃଷ୍ଟି ନ କରି, ସତ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଓ ହିତକର ହୁଏ, ଏବଂ ବେଦର ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟର ନିୟମିତ ଅଭ୍ୟାସ — ଏହାକୁ ବାଣୀର ତପ କୁହାଯାଏ।
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 17, Verse 15
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ଶ୍ରଦ୍ଧାତ୍ରୟ ବିଭାଗ ଯୋଗରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଆଚରଣ ତିନି ଗୁଣରେ କିପରି ରଞ୍ଜିତ ହୁଏ ତାହା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି। ଶରୀର, ବାଣୀ ଓ ମନର ତପ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁକରୁ, ବାଣୀର ତପର ଏହି ସଂଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି: ଏଭଳି ବଚନ ଯାହା ଉଦ୍ୱେଗ ସୃଷ୍ଟି ନ କରେ, ସତ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଓ ହିତକର ହୁଏ, ଏବଂ ଯାହା ଶାସ୍ତ୍ରର ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ସହ ଯୁକ୍ତ।
Frequently Asked Questions
ଭଗବଦ୍ଗୀତା 17.15ରେ 'ବାଣୀର ତପ' କ'ଣ?▼
ଏହା ଏଭଳି ବଚନ କହିବାର ଅନୁଶାସନ ଯାହା ଅନ୍ୟକୁ ବ୍ୟଥିତ ନ କରେ, ଯାହା ସତ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଓ ହିତକର ହୁଏ, ସେହିସଙ୍ଗେ ଶାସ୍ତ୍ରର ନିୟମିତ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟର ଅଭ୍ୟାସ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହାକୁ ଜିହ୍ୱାର ତପ (ତପସ୍ୟା) କୁହନ୍ତି।
ଏହି ଶ୍ଲୋକରେ ସମ୍ୟକ୍ ବାଣୀର ଲକ୍ଷଣ କ'ଣ?▼
ଏଠାରେ ସମ୍ୟକ୍ ବାଣୀର ଚାରିଟି ଲକ୍ଷଣ: ଅନୁଦ୍ୱେଗକରମ୍ (ଉଦ୍ୱେଗ ସୃଷ୍ଟି ନ କରିବା, କଷ୍ଟଦାୟକ ନୁହେଁ), ସତ୍ୟମ୍ (ସତ୍ୟ), ପ୍ରିୟ (ପ୍ରିୟ ଓ ଅନୁକୂଳ), ଏବଂ ହିତମ୍ (ହିତକର)। ଏସବୁ ମିଳିତ ଭାବେ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରେ ଯେ ବଚନ ସତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ହେଉ, କୋମଳ ମଧ୍ୟ ଓ ପ୍ରକୃତରେ ସହାୟକ ମଧ୍ୟ।
ଯଦି ସତ୍ୟ ଅପ୍ରିୟ ହୁଏ — ତଥାପି କ'ଣ ମୁଁ ତାହା କହିବି?▼
ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଚାହେଁ ଯେ ବାଣୀ ସତ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଓ ହିତକର ଏକାଠି ହେଉ। ଆଦର୍ଶ ହେଉଛି ଯାହା ସତ୍ୟ ତାହାକୁ ଏଭଳି ଭାବେ କୁହାଯାଉ ଯାହା କୋମଳ ଓ ଗଠନମୂଳକ। ଯେତେବେଳେ କୌଣସି କଠୋର ସତ୍ୟ କହିବା ଆବଶ୍ୟକ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଶିକ୍ଷା ତାହାକୁ ଶ୍ରୋତାଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ପ୍ରତି ଯତ୍ନ ସହ କୋମଳ ଭାବେ କହିବାକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରେ।
ବାଣୀର ତପରେ ଶାସ୍ତ୍ର-ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟକୁ କାହିଁକି ସାମିଲ କରାଯାଇଛି?▼
ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ — ପବିତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥର ନିୟମିତ ପଠନ ଓ ଅଧ୍ୟୟନ — ଜିହ୍ୱାକୁ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଓ ପବିତ୍ର କରେ, ମନକୁ ଉନ୍ନତ ବଚନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ଏବଂ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ସତ୍ୟ, ହିତକର ବାଣୀ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବୃତ୍ତ କରେ। ତେଣୁ ଏହାକୁ ବାଣୀର ଅନୁଶାସନର ଅଂଶ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →