Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnakarma-yoga

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੮.੪੬ — ਯਤਃ ਪ੍ਰਵ੍ਰਿਤ੍ਤਿਰ੍ਭੂਤਾਨਾਮ੍

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 18.46 — ଯତଃ ପ୍ରବୃତ୍ତିର୍ଭୂତାନାମ୍ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 11× ਜਪ·🕐 ਸਵੇਰੇ ਕਾਰਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਜ ਜਾਂ ਕਿੱਤੇ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ·📜 Bhagavad Gita Chapter 18, Verse 46
Share:

ਅਰਥ

ਅੰਤਿਮ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਇਹ ਤੇਜਸਵੀ ਸ਼ਲੋਕ ਕਰਮ ਦਾ ਗੂਢਤਮ ਰਹੱਸ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਕੋਈ ਵੀ ਇਮਾਨਦਾਰ ਕਰਤੱਵ, ਜੇ ਸਰਵਵਿਆਪਕ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਸਾਖਿਆਤ ਮਾਰਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਸਮੁੱਚੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਿਰਫ਼ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਹੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਕਿੱਤੇ ਨੂੰ ਈਸ਼ਵਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੌਰਵ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Bhagavad Gita Chapter 18, Verse 46 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਅਧਿਆਇ, ਮੋਕਸ਼ ਸੰਨਿਆਸ ਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਮੁੱਚੀ ਗੀਤਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਸਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੁਭਾਅ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਤੱਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਇਹ ਗਹਿਰਾ ਸੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਸਮੁੱਚੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ ਅਤੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸੰਤ — ਜੁਲਾਹੇ, ਮੋਚੀ, ਕਿਸਾਨ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ ਵੀ — ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਨਿਮਰ ਕਰਮ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਵਜੋਂ ਕਰ ਕੇ ਈਸ਼ਵਰ-ਸਾਖਿਆਤਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬਿਲਕੁਲ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਵਚਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਇਮਾਨਦਾਰ ਕਰਤੱਵ ਈਸ਼ਵਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਮਾਰਗ ਨਹੀਂ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਯਤਃ ਪ੍ਰਵ੍ਰਿਤ੍ਤਿਰ੍ਭੂਤਾਨਾਂ ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਤਤਮ੍। ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਤਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਵਿਨ੍ਦਤਿ ਮਾਨਵਃ॥

yataḥ pravṛittir bhūtānāṁ yena sarvam idaṁ tatam sva-karmaṇā tam abhyarchya siddhiṁ vindati mānavaḥ

ਅਰਥ:ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਮੁੱਚੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵਿਆਪਤ ਹੈ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਵ ਦੇ ਪਾਲਣ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਯਤਃ🔊yataḥਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ
ਪ੍ਰਵ੍ਰਿਤ੍ਤਿਃ🔊pravṛittiḥਉਤਪੱਤੀ, ਪ੍ਰਾਦੁਰਭਾਵ, ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ
ਭੂਤਾਨਾਮ੍🔊bhūtānāmਸਮੁੱਚੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੀ
ਯੇਨ🔊yenaਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ
ਸਰ੍ਵਮ੍🔊sarvamਸਭ
ਇਦਮ੍🔊idamਇਹ (ਜਗਤ)
ਤਤਮ੍🔊tatamਵਿਆਪਤ ਹੈ
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ🔊sva-karmaṇāਆਪਣੇ ਸਵਕਰਮ/ਸੁਭਾਵਿਕ ਕਰਮ ਦੁਆਰਾ
ਤਮ੍🔊tamਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ🔊abhyarchyaਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਅਰਚਨਾ ਕਰ ਕੇ
ਸਿਦ੍ਧਿਮ੍🔊siddhimਸਿੱਧੀ, ਸਫਲਤਾ, ਪੂਰਣਤਾ
ਵਿਨ੍ਦਤਿ🔊vindatiਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਮਾਨਵਃ🔊mānavaḥਮਨੁੱਖ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 18.46 — ଯତଃ ପ୍ରବୃତ୍ତିର୍ଭୂତାନାମ୍ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂਜਾ ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਕੋਈ ਵੀ ਇਮਾਨਦਾਰ ਕਰਮ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਸਿੱਧੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਹਰ ਕਿੱਤੇ ਅਤੇ ਕਰਤੱਵ ਨੂੰ ਈਸ਼ਵਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਜੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਸਾਂਸਾਰਿਕ ਕਰਮ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਮਿਹਨਤ ਵਿੱਚ ਗੌਰਵ, ਅਰਥ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ

ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰਵਵਿਆਪਕ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਕਰਮਯੋਗ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਸਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਜੋੜਦਾ ਹੈ

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 18.46 — ଯତଃ ପ୍ରବୃତ୍ତିର୍ଭୂତାନାମ୍ ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ11ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਸਵੇਰੇ ਕਾਰਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਜ ਜਾਂ ਕਿੱਤੇ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ

ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਪਾਠ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣਾ ਕਾਰਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਵ ਨੂੰ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਜੋਂ ਸੁਚੇਤ ਭਾਵ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਧਾਰਨ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦਿਓ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਸਿਰਫ਼ ਨਿੱਜੀ ਲਾਭ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਸਾਧਾਰਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਲਈ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਕ ਹੈ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਸੱਚਾ ਕਰਤੱਵ ਹੀ ਸਿੱਧੀ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 18.46 — ଯତଃ ପ୍ରବୃତ୍ତିର୍ଭୂତାନାମ୍ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਵ ਨੂੰ ਸਰਵਵਿਆਪਕ ਭਗਵਾਨ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਮੁੱਚੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਜਗਤ ਵਿਆਪਤ ਹੈ — ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਜੋਂ ਕਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਇਮਾਨਦਾਰ ਕਰਮ ਖੁਦ ਇੱਕ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਮਾਰਗ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਨਿਯਤ ਕਰਤੱਵ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ, ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰਸਵਾਰਥ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕਰ ਕੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੰਕਾਰ ਜਾਂ ਲੋਭ ਦੀ ਥਾਂ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਕੇ। ਅਰਪਣ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਾਵ, ਕਰਮ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਨਹੀਂ, ਮਿਹਨਤ ਨੂੰ ਪੂਜਾ (ਅਭਯਰਚਯ) ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਸ਼ਠਾਨ-ਪੂਜਾ ਦੀ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਤੱਵ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਚਿਤ ਕਰਮ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਆਰਾਧਨਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਂਸਾਰਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਵੀ ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਪੂਰਨ ਮਾਰਗ ਹੈ।
ਇਹ ਗੀਤਾ ਦੀ ਉਸ ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜੇ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ (ਸਵਧਰਮ) ਨੂੰ ਅਧੂਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਵੀ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹੀ ਸਵਧਰਮ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਜੋਂ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਿੱਧਾ ਸਰਵੋਚ ਸਿੱਧੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 18.46 — ଯତଃ ପ୍ରବୃତ୍ତିର୍ଭୂତାନାମ୍ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ