ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୨.୨୭ — ଜାତସ୍ୟ ହି ଧ୍ରୁବୋ ମୃତ୍ୟୁଃ — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता २.२७ — जातस्य हि ध्रुवो मृत्युः
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
जातस्य
jātasya
ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର
हि
hi
କାରଣ, ନିଶ୍ଚୟ
ध्रुवः
dhruvaḥ
ନିଶ୍ଚିତ, ଅବଶ୍ୟମ୍ଭାବୀ
मृत्युः
mṛityuḥ
ମୃତ୍ୟୁ
ध्रुवम्
dhruvam
ନିଶ୍ଚିତ
जन्म
janma
ଜନ୍ମ
मृतस्य
mṛitasya
ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିର
च
cha
ଏବଂ
तस्मात्
tasmāt
ତେଣୁ
अपरिहार्ये अर्थे
aparihārye arthe
ଏହି ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ / ଅଟଳ ବିଷୟରେ
न
na
ନୁହେଁ
त्वम्
tvam
ତୁମେ
शोचितुम्
śhochitum
ଶୋକ କରିବା, ବିଳାପ କରିବା
अर्हसि
arhasi
ତୁମକୁ ଉଚିତ, ତୁମକୁ ଶୋଭା ଦିଏ
Complete Translation
ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ ଏବଂ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିର ଜନ୍ମ ନିଶ୍ଚିତ; ତେଣୁ ଯାହା ଅଟଳ ଓ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ, ତାହା ବିଷୟରେ ତୁମେ ଶୋକ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 27
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସାଂଖ୍ୟ ଯୋଗରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ବିଷାଦରୁ ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତି। ଆତ୍ମା ନିତ୍ୟ ଓ ଅବଧ୍ୟ ବୋଲି ଉପଦେଶ ଦେବା ପରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏବେ ଶାରୀରିକ ସ୍ତରରେ ଶୋକକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି — ଯଦି କେହି ମୃତ୍ୟୁକୁ ବାସ୍ତବ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ମାନେ, ତେବେ ତାହା ଜନ୍ମ ଓ ପୁନର୍ଜନ୍ମର ଏକ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଚକ୍ରର ଅଂଶ, ଏବଂ ତେଣୁ ବିଳାପର କାରଣ ନୁହେଁ।
Frequently Asked Questions
ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୨.୨୭ର ମୁଖ୍ୟ ଉପଦେଶ କଣ?▼
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି ଯେ ଯିଏ ଜନ୍ମ ନିଏ ତାହାର ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ, ଏବଂ ଯିଏ ମରେ ତାହାର ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନିଶ୍ଚିତ। ଯେହେତୁ ଏହି ଚକ୍ର ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ, ତାହା ଉପରେ ଶୋକ କରିବା ବ୍ୟର୍ଥ। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁର ସ୍ୱୀକାର୍ଯ୍ୟତାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ ଏବଂ ସ୍ମରଣ କରାଏ ଯେ ଆତ୍ମା ଶରୀରର ବାହାରେ ରହେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କାହିଁକି କୁହନ୍ତି ଯେ ଆମେ ଶୋକ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ?▼
କାରଣ ମୃତ୍ୟୁ ଏକ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ, ସହଜ ନିୟମର ଅଂଶ — ଯିଏ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ତାହାକୁ ମରିବାକୁ ହେବ ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ହେବ। ଶୋକ ହାନିର କଳ୍ପନା କରେ, କିନ୍ତୁ ଅବିନାଶୀ ଆତ୍ମା (ଆତ୍ମନ୍) କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ; କେବଳ ଅନିତ୍ୟ ଶରୀର ବଦଳେ। ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଶୋକ କେବଳ ମୋହ ଓ ଦୁଃଖକୁ ଗଭୀର କରେ।
ଏହି ଶ୍ଲୋକ କାହାର ନିଧନ ସମୟରେ ସହାୟକ କି?▼
ହଁ। ବିୟୋଗ ସମୟରେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇଁ ସର୍ବାଧିକ ଉଦ୍ଧୃତ ଗୀତା ଶ୍ଲୋକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। ଏହା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅନ୍ତ ବଦଳରେ ଏକ ସଂକ୍ରମଣ ଭାବେ କୋମଳତାର ସହିତ ପୁନର୍ବାର ଉପସ୍ଥାପନ କରେ, ଏବଂ ଶୋକାକୁଳଙ୍କୁ ଏହି ସତ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି ପାଇବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ଯେ ଆତ୍ମା ଜୀବିତ ରହେ।
ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଆତ୍ମାର ଅମରତା ସହିତ କିପରି ଜଡ଼ିତ?▼
ଏହା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୂର୍ବ ଉପଦେଶକୁ ଅନୁସରଣ କରେ ଯେ ଆତ୍ମା ନିତ୍ୟ ଓ ଅବିନାଶୀ। ଜନ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁ କେବଳ ଶରୀରର। ୨.୨୭କୁ ବୁଝିବା ଏହି ଅନୁଭୂତିକୁ ଗଭୀର କରେ ଯେ ଆମର ବାସ୍ତବ ସ୍ୱରୂପ ଆସିବା-ଯିବା ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ପୃଷ୍ଟ।
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →