Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnasankhya-yoga

శ్రీమద్భగవద్గీతా ౨.౭ — కార్పణ్యదోషోపహతస్వభావః

ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୭ — କାର୍ପଣ୍ୟଦୋଷୋପହତସ୍ୱଭାବଃ in Telugu · తెలుగు

🕉️ hindu·📿 11× జపం·🕐 ఉదయపు ప్రార్థన సమయంలో, గీతా-అధ్యయన ఆరంభంలో, లేదా మార్గదర్శనం వెతుకుతూ గందరగోళ క్షణాలలో·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 7
Share:

అర్థం

ఈ శ్లోకం భగవద్గీత యొక్క మహా మలుపు. తన కర్తవ్యం గురించి అభిభూతుడై, భ్రమితుడైన అర్జునుడు తన అహంకారాన్ని త్యజించి, తన దుర్బలతను అంగీకరిస్తూ, శిష్య భావంతో శ్రీకృష్ణుడి శరణు చేరతాడు. నిజంగా శ్రేయస్కరమైనది నిశ్చయంగా చెప్పమని శ్రీకృష్ణుడిని ప్రార్థిస్తాడు. ఇది వినమ్ర శరణాగతి క్షణం, ఇది సంపూర్ణ గీతా-ఉపదేశ ద్వారాన్ని తెరుస్తుంది.

మూలం & కథ

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 7 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

రెండవ అధ్యాయం సాంఖ్యయోగంలో అర్జునుడి శోకం పరాకాష్ఠకు చేరుతుంది. యుద్ధాన్ని నిరాకరించి విషాదంలో మునిగిన అర్జునుడు చివరికి తన సంకటాన్ని ఒంటరిగా పరిష్కరించలేనని గ్రహిస్తాడు. ఈ శ్లోకంలో అతడు శిష్య భావంతో శ్రీకృష్ణుడి పూర్ణ శరణు చేరి స్పష్ట మార్గదర్శనం ప్రార్థిస్తాడు, దీంతో శ్రీకృష్ణుడు గీత యొక్క కేంద్ర ఉపదేశాన్ని ఆరంభిస్తాడు.

శాస్త్రాలలో చెప్పినట్లు

ఏ క్షణంలో సాధకుడు నిజమైన మనసుతో 'నేను మీ శిష్యుడిని; నేను మీ శరణులో ఉన్నాను' అని అంటాడో — అర్జునుడు ఇక్కడ అన్నట్లు — ఆ క్షణంలోనే భగవంతుడు స్వయంగా ఆ ఆత్మ మార్గదర్శన బాధ్యతను తీసుకుంటాడని, సంపూర్ణ గీత కృప ప్రవహించడం ఆరంభమవుతుందని భక్తి సంప్రదాయం భావిస్తుంది.

మంత్రం

ఏ పంక్తిపైన అయినా లేదా ▶ బటన్‌పై తాకి వినండి

కార్పణ్యదోషోపహతస్వభావః పృచ్ఛామి త్వాం ధర్మసంమూఢచేతాః। యచ్ఛ్రేయః స్యాన్నిశ్ిచతం బ్రూహి తన్మే శిష్యస్తేఽహం శాధి మాం త్వాం ప్రపన్నమ్॥

kārpaṇya-doṣhopahata-svabhāvaḥ pṛichchhāmi tvāṁ dharma-sammūḍha-chetāḥ yach-chhreyaḥ syānniśhchitaṁ brūhi tanme śhiṣhyaste ’haṁ śhādhi māṁ tvāṁ prapannam

అర్థం:నా స్వభావం పిరికితనం అనే దోషంతో అభిభూతమైంది; నా మనసు నా కర్తవ్యం గురించి మోహితమైంది. నేను మిమ్మల్ని అడుగుతున్నాను — నాకు నిజంగా శ్రేయస్కరమైనది నిశ్చయంగా చెప్పండి. నేను మీ శిష్యుడిని; మీ శరణు పొందిన నాకు ఉపదేశించండి.

పదం-పదం అర్థం

ఉచ్చారణ వినడానికి ఏ పదంపైన అయినా క్లిక్ చేయండి

కార్పణ్యదోష🔊kārpaṇya-doṣhaపిరికితనం దోషం / దైన్యం
ఉపహత🔊upahataఅభిభూతుడు, గ్రస్తుడు
స్వభావః🔊sva-bhāvaḥస్వభావం
పృచ్ఛామి🔊pṛichchhāmiనేను అడుగుతున్నాను
త్వామ్🔊tvāmమిమ్మల్ని
ధర్మ🔊dharmaకర్తవ్యం, ధర్మం
సంమూఢ🔊sammūḍhaమోహితుడు, భ్రమితుడు
చేతాః🔊chetāḥహృదయంలో
యత్🔊yatఏది
శ్రేయః🔊śhreyaḥశ్రేయస్కరం, అత్యంత హితకరం
స్యాత్🔊syātకావచ్చు
నిశ్చితమ్🔊niśhchitamనిశ్చయంగా
బ్రూహి🔊brūhiచెప్పండి
తత్🔊tatఅది
మే🔊meనాకు
శిష్యః🔊śhiṣhyaḥశిష్యుడు
తే🔊teమీది
అహమ్🔊ahamనేను
శాధి🔊śhādhiఉపదేశించండి
మామ్🔊māmనన్ను
త్వామ్🔊tvāmమీది
ప్రపన్నమ్🔊prapannamశరణాగతుడు

ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୭ — କାର୍ପଣ୍ୟଦୋଷୋପହତସ୍ୱଭାବଃ పారాయణ ప్రయోజనాలు

వినమ్రత, శరణాగతి యొక్క పరమ విలువను బోధిస్తుంది

గురువు వద్దకు ఎలా వెళ్లాలి — శిష్యుడిగా, నిజంగా శ్రేయస్కరమైనది వెతుకుతూ — చూపుతుంది

సంకట సమయంలో అహంకారాన్ని, ఆత్మనిర్భరత ఆడంబరాన్ని తొలగిస్తుంది

తన గందరగోళాన్ని భగవంతుడికి అప్పగించి శాంతిని తెస్తుంది

సాధకుడిని 'ప్రేయస్' (కేవలం ప్రియమైనది) బదులు 'శ్రేయస్' (నిజంగా హితకరమైనది) అడగమని ప్రేరేపిస్తుంది

ఉన్నత జ్ఞానం, మార్గదర్శనాన్ని స్వీకరించడానికి హృదయాన్ని తెరుస్తుంది

ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୭ — କାର୍ପଣ୍ୟଦୋଷୋପହତସ୍ୱଭାବଃ పారాయణ విధి

జప సంఖ్య11సార్లు
ఉత్తమ సమయంఉదయపు ప్రార్థన సమయంలో, గీతా-అధ్యయన ఆరంభంలో, లేదా మార్గదర్శనం వెతుకుతూ గందరగోళ క్షణాలలో

మనసు వ్యాకులమై సరైన మార్గం గురించి అనిశ్చితంగా ఉన్నప్పుడల్లా ఈ శ్లోకాన్ని పఠించండి. దీన్ని నెమ్మదిగా జపించి, అర్జునుడి వినమ్రతను ఆత్మసాత్ చేసుకుని, అదే శరణాగతి భావంతో మీ గందరగోళాన్ని భగవంతుడికి అర్పించండి. మార్గదర్శనం అడగడానికి లేదా కష్టమైన నిర్ణయం తీసుకునే ముందు ఇది ప్రత్యేకంగా శక్తివంతం; 'శిష్యస్తే అహమ్' (నేను మీ శిష్యుడిని) అనే పదాలు అహంకారాన్ని తొలగించి దివ్య దిశను ఆహ్వానించనివ్వండి.

తరచూ అడిగే ప్రశ్నలు

ఈ పేజీలో పూర్తి ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୭ — କାର୍ପଣ୍ୟଦୋଷୋପହତସ୍ୱଭାବଃ తెలుగు లిపిలో ఇవ్వబడింది — అవే మూల శ్లోకాలు, అక్షరం-అక్షరం లిప్యంతరించి, మీరు సౌకర్యంగా చదివి పఠించగలిగేలా. ఏ పంక్తిపైన అయినా (లేదా ▶ బటన్) తాకి దాని పఠనం వినండి.
అవును — లిపి మాత్రమే మారుతుంది; పదాలు, వాటి అర్థం మూలమే. ఈ పేజీలోని శ్లోకం-శ్లోకం అర్థం, ప్రయోజనాలు, పారాయణ విధి యథాతథంగా వర్తిస్తాయి.
ఈ శ్లోకంలో అర్జునుడు వాదించడం ఆపి శరణు చేరతాడు. తన దుర్బలతను అంగీకరించి, తనను శ్రీకృష్ణుడి శిష్యుడిగా ప్రకటించి, ఉపదేశం అడుగుతాడు. ఈ వినమ్ర శరణాగతి చర్యే సంభాషణను అర్జునుడి విలాపం నుండి గీత యొక్క దివ్య ఉపదేశంగా మారుస్తుంది.
'కార్పణ్య-దోష' అంటే పిరికితనం లేదా దైన్యపూర్ణ దుర్బలత దోషం — ఒక తుచ్ఛ, నిస్సహాయ మనోస్థితి. అర్జునుడు తన నిజమైన స్వభావం ఈ దుర్బలతతో అభిభూతమైందని అంగీకరిస్తాడు, అందుకే అతడు తన కర్తవ్యం గురించి స్పష్టంగా ఆలోచించలేడు.
శ్రేయస్ అంటే అంతిమంగా మంచిది, హితకరమైనది, కష్టమైనా; ప్రేయస్ అంటే కేవలం ప్రియమైనది లేదా సుఖకరమైనది. అర్జునుడు ప్రత్యేకంగా శ్రేయస్ అడుగుతాడు — తనకు నిజంగా మంచిది ఏదో — ఇది ఉన్నత మార్గదర్శనాన్ని స్వీకరించే అతని సంసిద్ధతను చూపుతుంది.
సత్యమైన మార్గదర్శనం మనం అహంకారాన్ని త్యజించి గురువు లేదా భగవంతుడి వద్దకు వినమ్రతతో వెళ్లినప్పుడు లభిస్తుందని ఇది బోధిస్తుంది. గందరగోళంలో నిజమైన మనసుతో శరణు పొంది, నిజంగా హితకరమైనది అడగడం ద్వారా — తన పట్టుదలపైనే నిలవడం బదులు — స్పష్టత మార్గం తెరుచుకుంటుంది.

ఇవి కూడా చదవండి

ఉపయోగపడిందా? ఆత్మీయులతో పంచుకోండి 🙏

Share:

పూర్తి ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୭ — କାର୍ପଣ୍ୟଦୋଷୋପହତସ୍ୱଭାବଃను శ్లోకం-శ్లోకం అర్థంతో చదవండి, లేదా మరిన్ని పవిత్ర పాఠాలు చూడండి