Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnakarma-yoga

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା ୩.୧୯ — ତସ୍ମାଦସକ୍ତଃ ସତତମ୍

ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ଗୀତା 3.19 — ତସ୍ମାଦସକ୍ତଃ ସତତମ୍ in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ hindu·📿 11× ଜପ·🕐 ସକାଳେ, କାମ, ଅଧ୍ୟୟନ କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ପୂର୍ବରୁ·📜 Bhagavad Gita Chapter 3, Verse 19
Share:

ଅର୍ଥ

କର୍ମଯୋଗ ଅଧ୍ୟାୟର ଏହି ଶ୍ଲୋକ ନିଷ୍କାମ କର୍ମର ସାର ଉପସ୍ଥାପନ କରେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତି ଯେ ସେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନିରନ୍ତର ପାଳନ କରନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ଏହାର ଫଳରେ ଆସକ୍ତିରୁ ମୁକ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ। ରହସ୍ୟ କର୍ମ ତ୍ୟାଗରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆସକ୍ତିହୀନ ହୋଇ କର୍ମ କରିବାରେ ଅଛି — କାରଣ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ନୁହେଁ, ଅନାସକ୍ତ କର୍ମୀ ହିଁ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଲାଭ କରେ। ଏହା ଶିଖାଏ ଯେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମ ସ୍ୱୟଂ ମୋକ୍ଷର ସାକ୍ଷାତ୍ ମାର୍ଗ ହୋଇଯାଏ।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Bhagavad Gita Chapter 3, Verse 19 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ କର୍ମଯୋଗରେ ଅର୍ଜୁନ ପଚାରନ୍ତି ଯେ ଯଦି ଜ୍ଞାନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେବେ ତାଙ୍କୁ କର୍ମ କାହିଁକି କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବୁଝାନ୍ତି ଯେ କେହି କ୍ଷଣେ ବି କର୍ମହୀନ ରହିପାରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଲୋକହିତ ପାଇଁ କର୍ମ କରନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସେହି ଉପଦେଶର ପରାକାଷ୍ଠା: କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନିରନ୍ତର ପାଳନ କର କିନ୍ତୁ ଆସକ୍ତି ବିନା, କାରଣ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ କର୍ମ ସ୍ୱୟଂ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

ଯୁଗଯୁଗର କର୍ମଯୋଗୀମାନେ — ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ରାଜାମାନଙ୍କଠାରୁ ଭଗବାନଙ୍କ ବିନମ୍ର ସେବକଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ — ସଂସାର ତ୍ୟାଗ କରି ନୁହେଁ, ବରଂ ନିଜ କର୍ମକୁ ପୂଜା ରୂପେ କରି ପରମ ସାକ୍ଷାତ୍କାରରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଅନାସକ୍ତ କର୍ତ୍ତା ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଲାଭ କରେ ବୋଲି ଏହି ଶ୍ଲୋକର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିକୁ ପ୍ରମାଣିତ କରେ।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

ତସ୍ମାଦସକ୍ତଃ ସତତଂ କାର୍ଯଂ କର୍ମ ସମାଚର। ଅସକ୍ତୋ ହ୍ଯାଚରନ୍କର୍ମ ପରମାପ୍ନୋତି ପୂରୁଷଃ॥

tasmād asaktaḥ satataṁ kāryaṁ karma samāchara asakto hyācharan karma param āpnoti pūruṣhaḥ

ଅର୍ଥ:ଅତଏବ ତୁମେ ସର୍ବଦା ଆସକ୍ତିହୀନ ହୋଇ ତୁମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ-କର୍ମ ଭଲଭାବେ ଆଚରଣ କର; କାରଣ ଆସକ୍ତିହୀନ ହୋଇ କର୍ମ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଲାଭ କରେ।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

ତସ୍ମାତ୍🔊tasmātଅତଏବ
ଅସକ୍ତଃ🔊asaktaḥଆସକ୍ତିହୀନ
ସତତମ୍🔊satatamସର୍ବଦା, ନିରନ୍ତର
କାର୍ଯମ୍🔊kāryamଯାହା କରିବା ଉଚିତ, କର୍ତ୍ତବ୍ୟ
କର୍ମ🔊karmaକର୍ମ, କାମ
ସମାଚର🔊samācharaଭଲଭାବେ କର, ସମ୍ପନ୍ନ କର
ଅସକ୍ତଃ🔊asaktaḥଅନାସକ୍ତ ହୋଇ
ହି🔊hiନିଶ୍ଚୟ, କାରଣ
ଆଚରନ୍🔊ācharanଆଚରଣ କରୁ କରୁ, କରୁ କରୁ
କର୍ମ🔊karmaକାମ, କର୍ମ
ପରମ୍🔊paramପରମ (ପରମାତ୍ମା)
ଆପ୍ନୋତି🔊āpnotiଲାଭ କରେ, ପହଞ୍ଚେ
ପୂରୁଷଃ🔊pūruṣhaḥପୁରୁଷ, ମନୁଷ୍ୟ

ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ଗୀତା 3.19 — ତସ୍ମାଦସକ୍ତଃ ସତତମ୍ ପାଠର ଲାଭ

ଫଳ ଚିନ୍ତା ନ କରି କର୍ମ କରିବାର ରହସ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରେ

ସାଧାରଣ କର୍ମକୁ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯିବା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସାଧନାରେ ପରିଣତ କରେ

ମନକୁ ଚାପ, ଆସକ୍ତି ଓ ବିଫଳତାର ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ କରେ

କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ସ୍ଥିରତା ଓ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ଭାବରେ କରିବାର ଅନୁଶାସନ ଗଢ଼େ

ହୃଦୟକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ ଏବଂ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ

ସଠିକ୍ କର୍ମ, ନିଷ୍କ୍ରିୟତା ନୁହେଁ, ମୁକ୍ତି ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ ବୋଲି ଦେଖାଇ ଆଳସ୍ୟ ଦୂର କରେ

ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ଗୀତା 3.19 — ତସ୍ମାଦସକ୍ତଃ ସତତମ୍ ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା11ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟସକାଳେ, କାମ, ଅଧ୍ୟୟନ କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ପୂର୍ବରୁ

ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ତୁମ ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ଦାୟିତ୍ୱ ନେବା ପୂର୍ବରୁ ଜପ କର, ଏବଂ ଏହାର ସନ୍ଦେଶ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ସଂକଳ୍ପକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ କର: କର୍ମ ଭଲଭାବେ କର, କିନ୍ତୁ ଏହାର ପରିଣାମ ଉପରେ ପକଡ଼ ଛାଡ଼ି ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ଉଚ୍ଚାକାଂକ୍ଷା, ଚାପ କିମ୍ବା ଫଳ-ଚିନ୍ତାରେ ଅଭିଭୂତ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ବିଶେଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସ୍ଥିର, ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ପ୍ରୟାସରେ ନିଜକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବାକୁ ଏହାକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କର, ଏହି ବିଶ୍ୱାସ ରଖି ଯେ ଏପରି କର୍ମ ହିଁ ତୁମକୁ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ଗୀତା 3.19 — ତସ୍ମାଦସକ୍ତଃ ସତତମ୍ ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶିଖାନ୍ତି ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ସର୍ବଦା ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଫଳରେ ଆସକ୍ତି ବିନା। ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ଭାବରେ କର୍ମ କରି — କର୍ମ ଏଡ଼ାଇ ନୁହେଁ — ମନୁଷ୍ୟ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଲାଭ କରେ। ଏହି ଶ୍ଲୋକ କର୍ମଯୋଗର ଆଧାରସ୍ତମ୍ଭ।
ଶ୍ଲୋକ 2.47 (କର୍ମଣ୍ୟେବାଧିକାରସ୍ତେ) ଘୋଷଣା କରେ ଯେ ତୁମର ଅଧିକାର କେବଳ କର୍ମ ଉପରେ, ଏହାର ଫଳ ଉପରେ ନୁହେଁ। ଶ୍ଲୋକ 3.19 ଏହା ଉପରେ ଏହି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଯୋଡ଼େ: ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଆସକ୍ତି ବିନା କର୍ମ କର, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଲାଭ କର। ଏହା ଦେଖାଏ ଯେ ଅନାସକ୍ତ କର୍ମ କେବଳ ଏକ ଅନୁଶାସନ ନୁହେଁ, ବରଂ ମୁକ୍ତିର ମାର୍ଗ।
ଆଦୌ ନୁହେଁ। 'ସମାଚର' ଅର୍ଥ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ଭଲଭାବେ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ କରିବା। ଅନାସକ୍ତି ଆନ୍ତରିକ ଭାବକୁ ସୂଚାଏ — ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଲାଭ କିମ୍ବା କ୍ଷତିରେ ଅନାସକ୍ତ ରହିବା — ତଥାପି କର୍ମକୁ ନିଜର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କୌଶଳ ଓ ପ୍ରୟାସ ଦେବା।
ହଁ। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ କରେ ଯେ ଯେକୌଣସି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ଭାବରେ ଓ ଫଳରେ ଆସକ୍ତି ବିନା କରାଗଲେ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିବାର ସାଧନ ହୋଇଯାଏ। ସଠିକ୍ ଭାବରେ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମ ସ୍ୱୟଂ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମାର୍ଗ।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ଗୀତା 3.19 — ତସ୍ମାଦସକ୍ତଃ ସତତମ୍ ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ