ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୫.୨୨ — ଯେ ହି ସଂସ୍ପର୍ଶଜା ଭୋଗା — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता ५.२२ — ये हि संस्पर्शजा भोगा
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
ये
ye
ଯେଉଁ
हि
hi
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ
संस्पर्शजाः
sansparśha-jāḥ
ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ବିଷୟର ସଂଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ
भोगाः
bhogāḥ
ଭୋଗ, ସୁଖ
दुःखयोनयः
duḥkha-yonayaḥ
ଦୁଃଖର କାରଣ, ଦୁଃଖର ଯୋନି
एव
eva
ହିଁ, କେବଳ
ते
te
ସେମାନେ
आद्यन्तवन्तः
ādya-antavantaḥ
ଆଦି ଓ ଅନ୍ତଯୁକ୍ତ
कौन्तेय
kaunteya
ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର (ଅର୍ଜୁନ)
न
na
ନାହିଁ, କେବେ ନୁହେଁ
तेषु
teṣhu
ସେଥିରେ
रमते
ramate
ରମେ, ଆସକ୍ତ ହୁଏ
बुधः
budhaḥ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି
Complete Translation
ହେ କୌନ୍ତେୟ! ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ବିଷୟର ସଂଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯେଉଁ ଭୋଗ, ସେ ଦୁଃଖର ହିଁ କାରଣ, କାରଣ ସେ ଆଦି ଓ ଅନ୍ତଯୁକ୍ତ; ତେଣୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସେଥିରେ ରମେ ନାହିଁ।
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 5, Verse 22
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ପଞ୍ଚମ ଅଧ୍ୟାୟ, କର୍ମ-ସନ୍ୟାସ ଯୋଗରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସେହି ପୁରୁଷଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମରେ ସ୍ଥିତ, ଯିଏ ଭିତରେ ହିଁ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ବାହ୍ୟ ସୁଖରୁ ଅବିଚଳିତ ରୁହନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ତାହାର କାରଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ: ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ସଂଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୋଗ ନଶ୍ୱର ଓ ଦୁଃଖର ଯୋନି, ତେଣୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସେଥିରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଶାଶ୍ୱତ ଆତ୍ମାରେ ନିଜ ଆନନ୍ଦ ଖୋଜନ୍ତି।
Frequently Asked Questions
ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୫.୨୨ ର ମୁଖ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କଣ?▼
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶିଖାନ୍ତି ଯେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ସଂଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୋଗ ବାସ୍ତବରେ ଦୁଃଖର କାରଣ, କାରଣ ତାହା କ୍ଷଣିକ, ଆଦି ଓ ଅନ୍ତଯୁକ୍ତ। ତେଣୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସେଥିରେ ଆସକ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ, ବରଂ ଆତ୍ମାର ଶାଶ୍ୱତ ଆନନ୍ଦ ଖୋଜେ।
ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ଭୋଗକୁ 'ଦୁଃଖର ଯୋନି' କାହିଁକି କୁହାଯାଏ?▼
କାରଣ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ସୁଖ କ୍ଷଣଭଙ୍ଗୁର — ତାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, କ୍ଷୀଣ ହୁଏ, ଏବଂ ପଛରେ ତୃଷ୍ଣା ଓ ଅସନ୍ତୋଷ ଛାଡ଼ିଯାଏ। ଏପରି ସୁଖ ପଛରେ ଦୌଡ଼ିବା ମନକୁ ନିରନ୍ତର ଅଶାନ୍ତ ଓ ବନ୍ଧା ରଖେ, ଏବଂ ଶେଷରେ ସୁଖ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଦୁଃଖ ହିଁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ।
ଏହି ଶ୍ଲୋକ କଣ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ କହେ?▼
ଏହା କଠୋର ଦମନର ଦାବି କରେ ନାହିଁ, ବରଂ ବିବେକର ଆହ୍ୱାନ କରେ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଜୀବନର ଆନନ୍ଦ ନିଏ, କିନ୍ତୁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ଭୋଗ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ କିମ୍ବା ତାହାର ଦାସ ହୁଏ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଜାଣେ ଯେ ପ୍ରକୃତ ଓ ସ୍ଥାୟୀ ସୁଖ ଭିତରୁ ଆସେ, କ୍ଷଣିକ ବାହ୍ୟ ପଦାର୍ଥରୁ ନୁହେଁ।
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହାର ବଦଳରେ କେଉଁ ଶାଶ୍ୱତ ଆନନ୍ଦ ଖୋଜେ?▼
ଗୀତା ଆତ୍ମାର ଆନନ୍ଦ ଆଡ଼କୁ ସଙ୍କେତ କରେ — ଯୋଗରେ ସ୍ଥିତ ପୁରୁଷଙ୍କ ଅନ୍ତରର ଶାନ୍ତି ଓ ସନ୍ତୋଷ। ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ଭୋଗର ବିପରୀତ, ଏହି ଆନନ୍ଦ ସ୍ଥିର, ସ୍ୱୟଂସିଦ୍ଧ ଓ ଆଦି-ଅନ୍ତ ରହିତ।
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →