ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੭.੩ — ਮਨੁਸ਼੍ਯਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਸ਼ੁ
ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୭.୩ — ମନୁଷ୍ୟାଣାଂ ସହସ୍ରେଷୁ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ
ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ/ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੋ
✦ ਅਰਥ
ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕਰਦੇ ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਚੀ ਆਤਮ-ਸਿੱਧੀ ਕਿੰਨੀ ਦੁਰਲੱਭ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਹੀ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰਲੇ ਯਤਨਸ਼ੀਲ ਸਾਧਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਅਸਾਧਾਰਨ ਆਤਮਾ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਥਾਰਥ ਤੱਤ ਤੋਂ ਜਾਣ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਖੋਜ ਦੀ ਦੁਰਲੱਭਤਾ ਨੂੰ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਇਸ ਦੁਰਲੱਭਤਮ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਮੁੱਲ ਸਮਝ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ
Bhagavad Gita Chapter 7, Verse 3 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਨ-ਵਿਗਿਆਨ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਨੁਭੂਤੀ ਸਹਿਤ ਆਪਣੇ ਦਿਵਯ ਸਰੂਪ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਗੂੜ੍ਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦਾ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਪੂਰਨਤਾ ਖੋਜਣਾ ਹੀ ਕਿੰਨਾ ਦੁਰਲੱਭ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਨਾ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਦੁਰਲੱਭ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਜੋ ਗਿਆਨ ਹੁਣ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
✦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਜਾਗਣ ਵਾਲੀ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਮਾਤਰ ਸੱਚੀ ਇੱਛਾ ਹੀ ਅਨੇਕ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਚਿਤ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ — ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ, ਅਜਿਹੀ ਵਿਰਲੀ ਲਾਲਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੱਤ ਤੋਂ ਜਾਣ ਨਾ ਲਵੇ ਤਦ ਤੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੰਤਰ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ
ਮਨੁਸ਼੍ਯਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਸ਼ੁ ਕਸ਼੍ਿਚਦ੍ਯਤਤਿ ਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਯਤਤਾਮਪਿ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਕਸ਼੍ਿਚਨ੍ਮਾਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ॥
manuṣhyāṇāṁ sahasreṣhu kaśhchid yatati siddhaye yatatām api siddhānāṁ kaśhchin māṁ vetti tattvataḥ
ਅਰਥ:ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਹੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਤੱਤ ਤੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ
ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୭.୩ — ମନୁଷ୍ୟାଣାଂ ସହସ୍ରେଷୁ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ
ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚੀ ਆਤਮ-ਸਿੱਧੀ ਕਿੰਨੀ ਦੁਰਲੱਭ ਅਤੇ ਬਹੁਮੁੱਲੀ ਹੈ
ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਖੋਜ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਮਹੱਤਵ ਦੇਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ ਗੰਭੀਰ, ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਯਤਨ (ਸਾਧਨਾ) ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਨ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਮਰਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਦਿਵਯ ਨੂੰ ਖੋਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਰਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਣ ਦੀ ਆਕਾਂਖਿਆ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਤੱਤ ਤੋਂ ਜਾਣਨ ਦੇ ਟੀਚੇ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਕੇ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕਰਦਾ ਹੈ
ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୭.୩ — ମନୁଷ୍ୟାଣାଂ ସହସ୍ରେଷୁ ਪਾਠ ਵਿਧੀ
ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਪਾਠ ਸਰਵਉੱਚ ਟੀਚੇ ਲਈ ਆਕਾਂਖਿਆ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਕਰੋ। ਚਿੰਤਨ ਕਰੋ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਮਾਤਰ ਹੀ ਦੁਰਲੱਭ ਅਤੇ ਬਹੁਮੁੱਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਨਿਸ਼ਠਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਬਣਨ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਮੱਠੀ ਪੈ ਜਾਵੇ ਤਦ ਚਿੰਤਨ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰਲੇ ਸਾਧਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਣ ਦੇ ਸੰਕਲਪ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰੋ ਜੋ ਨਿਸ਼ਠਾਪੂਰਵਕ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਨ ਲਈ ਤਰਸਦੇ ਹਨ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ
ॐ
ਪੂਰਾ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୭.୩ — ମନୁଷ୍ୟାଣାଂ ସହସ୍ରେଷୁ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ