தேவீ ஸூக்தம் (ரு'க்வேதோக்த)

பொருள்:நான் ருத்திரர்களுடனும், வசுக்களுடனும், ஆதித்தியர்களுடனும், அனைத்து விசுவேதேவர்களுடனும் சஞ்சரிக்கிறேன். நான் மித்திரன், வருணன் இருவரையும், இந்திரன், அக்னியையும், இரு அசுவினிகளையும் தாங்குகிறேன்.

பொருள்:நான் உல்லாசம் தரும் சோமத்தைத் தாங்குகிறேன்; நான் துவஷ்டா, பூஷா, பகனைத் தாங்குகிறேன். ஹவிஸ் கொண்ட, அழகாக யாகம் செய்யும், சோமத்தைப் பிழியும் யஜமானனுக்கு நான் செல்வத்தை அளிக்கிறேன்.

பொருள்:நான் ராஷ்டிரரூபிணி, அனைத்து வசுக்களின் (செல்வங்களின்) சேகரிப்பவள், ஞானமயமானவள், யாகத்திற்குத் தகுந்த தேவர்களில் முதன்மையானவள். தேவர்கள் என்னைப் பல இடங்களில் நிலைநிறுத்தினர், பல உறைவிடங்கள் உடையவளாக்கி பல வடிவங்களில் புகுத்தினர்.

பொருள்:என்னாலேயே அவன் உணவு உண்கிறான், எவன் பார்க்கிறானோ, எவன் மூச்சு விடுகிறானோ, எவன் சொன்னதைக் கேட்கிறானோ. என்னை அறியாதவரும் என்னிலேயே வசிக்கின்றனர். விக்யாதனே! கேள், நான் உனக்குச் சிரத்தைக்குத் தகுந்த வசனத்தைச் சொல்கிறேன்.

பொருள்:நான் சுயமாக இதைச் சொல்கிறேன், இது தேவர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் இருவருக்கும் பிரியமானது. எவனை நான் விரும்புகிறேனோ அவனையே நான் உக்கிரனாக (சக்திவாய்ந்தவனாக) ஆக்குகிறேன், அவனை பிரம்மனாக, அவனை ரிஷியாக, அவனை சுமேதனாக (சிறந்த அறிவுடையவனாக) ஆக்குகிறேன்.

பொருள்:நான் ருத்திரனுக்காக வில்லை வளைக்கிறேன், அதனால் அவன் அம்பு பிரம்மத்துவேஷியைச் சங்காரம் செய்யட்டும். நான் மக்களிடையே போர் உற்சாகத்தை உண்டாக்குகிறேன்; நான் த்யாவா-பிருதிவியில் புகுந்துள்ளேன்.

பொருள்:நான் இந்த உலகின் சிகரத்தில் தந்தையை (த்யுலோகத்தை) பிறப்பிக்கிறேன்; என் உற்பத்தி நீரில், கடலுக்குள் உள்ளது. அங்கிருந்து நான் அனைத்து புவனங்களிலும் பரவுகிறேன், என் விசால வடிவத்தால் அந்த த்யுலோகத்தைத் தொடுகிறேன்.

பொருள்:நானே காற்றைப் போல் வீசுகிறேன், அனைத்து புவனங்களையும் ஆரம்பித்து (இயங்கச் செய்து). த்யுலோகத்தைக் கடந்து, இந்த பூமியைக் கடந்து — இவ்வளவு மகிமை கொண்டவளாக நான் ஆகியுள்ளேன்.