ਏਕਦਨ੍ਤ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍ (ਏਕਦਨ੍ਤਸ਼ਰਣਾਗਤਿ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍)
ଏକଦନ୍ତ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ (ଏକଦନ୍ତଶରଣାଗତି ସ୍ତୋତ୍ରମ୍) in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ
ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ/ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੋ
✦ ਅਰਥ
ਏਕਦੰਤ ਸਤੋਤ੍ਰਮ੍ — ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਮੁਦ੍ਗਲਪੁਰਾਣ ਦਾ ਏਕਦੰਤਸ਼ਰਣਾਗਤਿ ਸਤੋਤ੍ਰ — ਉਹ ਮਹਾਨ ਵੇਦਾਂਤਿਕ ਸਤੋਤ੍ਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਏਕਦੰਤ ਪਰਬ੍ਰਹਮ ਵਜੋਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ 'ਤਮ੍ ਏਕਦੰਤੰ ਸ਼ਰਣੰ ਵ੍ਰਜਾਮਃ' — 'ਉਸ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ' — ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤ੍ਸਰੂਪ, ਅਨੰਤ ਚੈਤੰਨ, ਤੁਰੀਯ ਅਵਸਥਾ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਵਿਸ਼ਣੂ-ਸ਼ਿਵ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਪਾਲਣ-ਸੰਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਖ਼ੁਦ ਏਕਦੰਤ ਵਚਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕੀ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕੀ ਵਾਰ ਇੱਕੀ ਦਿਨ ਪਾਠ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਰੂਪ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ
Mudgala Purana (Second Khanda, Chapter 3) · Traditional; spoken by the Devarshis (gods and sages), narrated by Gritsamada / Mudgala · Puranic
ਸ਼੍ਰੀਮੁਦ੍ਗਲਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ — ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਮਹਾਨ ਗਾਣਪਤ੍ਯ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ — ਦੇਵ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਏਕਦੰਤ ਦੇ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਨਾਲ ਅਭਿਭੂਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਪੂਰਨ ਸ਼ਰਣਾਗਤਿ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਯਾਪਤ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਪਰਬ੍ਰਹਮ ਵਜੋਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਵ੍ਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਏਕਦੰਤ ਪ੍ਰਕਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਪੜ੍ਹੇਗਾ ਉਹ ਸਾਰੀ ਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
✦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਇਸ ਸ਼ਰਣਾਗਤਿ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਖ਼ੁਦ ਏਕਦੰਤ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ 'ਸਰਵ-ਸਿੱਧਿ-ਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍' — ਸਾਰੀ ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਦਾਤਾ — ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਵਚਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਇੱਕੀ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕੀ ਦਿਨ ਤੱਕ ਇੱਕੀ ਵਾਰ ਪਾਠ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਲਈ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਅਸੰਭਵ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿੱਧ ਕਰ ਲਵੇਗਾ।
ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੂਰਾ ਪਾਠ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ
ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ਾਯ ਨਮਃ । ਦੇਵਰ੍ਸ਼ਯ ਊਚੁਃ । ਸਦਾਤ੍ਮਰੂਪਂ ਸਕਲਾਦਿਭੂਤਮ੍ ਅਮਾਯਿਨਂ ਸੋऽਹਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਬੋਧਮ੍ । ਅਨਾਦਿਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਵਿਹੀਨਮੇਕਂ ਤਮੇਕਦਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਃ ॥੧॥
śrī gaṇeśāya namaḥ । devarṣaya ūchuḥ । sadātma-rūpaṁ sakalādi-bhūtam amāyinaṁ so'ham achintya-bodham । anādi-madhyānta-vihīnam ekaṁ tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥1॥
ਅਰਥ:ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਅਨਨ੍ਤਚਿਦ੍ਰੂਪਮਯਂ ਗਣੇਸ਼ਮ੍ ਅਭੇਦਭੇਦਾਦਿਵਿਹੀਨਮਾਦ੍ਯਮ੍ । ਹ੍ਰਿਦਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਸ੍ਯ ਧਰਂ ਸ੍ਵਧੀਸ੍ਥਂ ਤਮੇਕਦਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਃ ॥੨॥
ananta-chid-rūpam ayaṁ gaṇeśam abheda-bhedādi-vihīnam ādyam । hṛdi prakāśasya dharaṁ svadhī-sthaṁ tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥2॥
ਅਰਥ:ਜੋ ਸਦਾ ਸਤ੍ਸਰੂਪ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਆਦਿਕਾਰਨ, ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਚਿੰਤ੍ਯ ਬੋਧਸਰੂਪ 'ਸੋਹਮ੍', ਆਦਿ-ਮੱਧ-ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਹਨ — ਉਸ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
ਸਮਾਧਿਸਂਸ੍ਥਂ ਹ੍ਰਿਦਿ ਯੋਗਿਨਾਂ ਯਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਰੂਪੇਣ ਵਿਭਾਤਮੇਤਮ੍ । ਸਦਾ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬਸਮਾਧਿਗਮ੍ਯਂ ਤਮੇਕਦਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਃ ॥੩॥
samādhi-saṁsthaṁ hṛdi yogināṁ yaṁ prakāśa-rūpeṇa vibhātam etam । sadā nirālamba-samādhi-gamyaṁ tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥3॥
ਅਰਥ:ਜੋ ਅਨੰਤ ਚਿਦ੍ਰੂਪਮਯ ਗਣੇਸ਼ ਹਨ, ਭੇਦ-ਅਭੇਦ ਆਦਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਆਦਿਪੁਰੁਸ਼, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਸਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ — ਉਸ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਬਿਮ੍ਬਭਾਵੇਨ ਵਿਲਾਸਯੁਕ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਾਯਾਂ ਵਿਵਿਧਸ੍ਵਰੂਪਾਮ੍ । ਸ੍ਵਵੀਰ੍ਯਕਂ ਤਤ੍ਰ ਦਦਾਤਿ ਯੋ ਵੈ ਤਮੇਕਦਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਃ ॥੪॥
svabimba-bhāvena vilāsa-yuktāṁ pratyakṣa-māyāṁ vividha-svarūpām । sva-vīryakaṁ tatra dadāti yo vai tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥4॥
ਅਰਥ:ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗੀਜਨ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਭਾਸਿਤ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਨਿਰਾਲੰਬ ਸਮਾਧੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹਨ — ਉਸ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਦੀਯਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸਮਰ੍ਥਭੂਤ- ਸ੍ਵਮਾਯਯਾ ਸਂਰਚਿਤਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ । ਤੁਰੀਯਕਂ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਪ੍ਰਤੀਤਿਸਂਜ੍ਞਂ ਤਮੇਕਦਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਃ ॥੫॥
tvadīya-vīryeṇa samartha-bhūta- sva-māyayā saṁrachitaṁ cha viśvam । turīyakaṁ hy ātma-pratīti-saṁjñaṁ tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥5॥
ਅਰਥ:ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਿੰਬਭਾਵ ਨਾਲ ਵਿਲਾਸਯੁਕਤ, ਪ੍ਰਤੱਖ ਵਿਵਿਧਰੂਪਾ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵੀਰ੍ਯ (ਸ਼ਕਤੀ) ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਉਸ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਯਾ ਭਾਨ੍ਤਿ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਰੂਪਾਣਿ ਵਿਭਾਨ੍ਤਿ ਖੇ ਵੈ । ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਵਿਹਾਰਕਾਰ੍ਯਾ- ਸ੍ਤਮੇਕਦਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਃ ॥੧੪॥
tvad-ājñayā bhānti grahāś cha sarve prakāśa-rūpāṇi vibhānti khe vai । bhramanti nityaṁ sva-vihāra-kāryā- stam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥14॥
ਅਰਥ:ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੀਰ੍ਯ ਨਾਲ ਸਮਰੱਥ ਹੋਈ ਸ੍ਵਮਾਇਆ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਵਿਸ਼੍ਵ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਰੀਯ ਅਰਥਾਤ੍ ਆਤਮਪ੍ਰਤੀਤਿ-ਸੰਜ੍ਞਕ ਹਨ — ਉਸ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਯਾ ਸ੍ਰਿਸ਼੍ਟਿਕਰੋ ਵਿਧਾਤਾ ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਯਾ ਪਾਲਕ ਏਵ ਵਿਸ਼੍ਣੁਃ । ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਯਾ ਸਂਹਰਕੋ ਹਰੋऽਪਿ ਤਮੇਕਦਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਃ ॥੧੫॥
tvad-ājñayā sṛṣṭi-karo vidhātā tvad-ājñayā pālaka eva viṣṇuḥ । tvad-ājñayā saṁharako haro'pi tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥15॥
ਅਰਥ:ਆਪ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋਤੀਆਂ ਵਿਭਾਸਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਿਤ੍ਯ ਆਪਣੇ ਵਿਹਾਰ-ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਮਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ — ਉਸ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
ਯਦਾਜ੍ਞਯਾ ਦੇਵਗਣਾ ਦਿਵਿਸ੍ਥਾ ਦਦਨ੍ਤਿ ਵੈ ਕਰ੍ਮਫਲਾਨਿ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ । ਯਦਾਜ੍ਞਯਾ ਸ਼ੈਲਗਣਾਃ ਸ੍ਥਿਰਾ ਵੈ ਤਮੇਕਦਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਃ ॥੧੭॥
yad-ājñayā deva-gaṇā divisthā dadanti vai karma-phalāni nityam । yad-ājñayā śaila-gaṇāḥ sthirā vai tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥17॥
ਅਰਥ:ਆਪ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਵਿਧਾਤਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਣੂ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਹਰ (ਸ਼ਿਵ) ਵੀ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਉਸ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
ਯਦਨ੍ਤਰੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮੇਕਦਨ੍ਤ- ਸ੍ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਿਭਾਤਿ । ਅਨਨ੍ਤਰੂਪਂ ਹ੍ਰਿਦਿ ਬੋਧਕਂ ਯ- ਸ੍ਤਮੇਕਦਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਃ ॥੨੦॥
yad-antare saṁsthitam ekadanta- stad-ājñayā sarvam idaṁ vibhāti । ananta-rūpaṁ hṛdi bodhakaṁ ya- stam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥20॥
ਅਰਥ:ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸ੍ਵਰਗਸਥ ਦੇਵਗਣ ਨਿਤ੍ਯ ਕਰਮਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਪਰਬਤਗਣ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ — ਉਸ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
ਸੁਯੋਗਿਨੋ ਯੋਗਬਲੇਨ ਸਾਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੇ ਕਃ ਸ੍ਤਵਨੇਨ ਸ੍ਤੌਤਿ । ਅਤਃ ਪ੍ਰਣਾਮੇਨ ਸੁਸਿਦ੍ਧਿਦੋऽਸ੍ਤੁ ਤਮੇਕਦਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਃ ॥੨੧॥
su-yogino yoga-balena sādhyaṁ prakurvate kaḥ stavanena stauti । ataḥ praṇāmena su-siddhido'stu tam ekadantaṁ śaraṇaṁ vrajāmaḥ ॥21॥
ਅਰਥ:ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਏਕਦੰਤ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਵਿਭਾਸਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਨੰਤਰੂਪ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਬੋਧ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ — ਉਸ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
ਏਕਦਨ੍ਤ ਉਵਾਚ । ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾऽਹਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਸ੍ਮਿ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਸ਼ਿਗਣਾਃ ਕਿਲ । ਵਰਦਂ ਭੋ ਵ੍ਰਿਣੁਤ ਵੋ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਨਸੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ ॥੨੪॥
ekadanta uvācha । stotreṇā'haṁ prasanno'smi surāḥ sarṣi-gaṇāḥ kila । varadaṁ bho vṛṇuta vo dāsyāmi manasīpsitam ॥24॥
ਅਰਥ:ਜੋ ਸੁਯੋਗੀ ਯੋਗਬਲ ਨਾਲ ਸਾਧ੍ਯ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਵਨ ਨਾਲ ਕੌਣ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਣਾਮ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਸਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ — ਉਸ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
ਭਵਤ੍ਕ੍ਰਿਤਂ ਮਦੀਯਂ ਯਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰੀਤਿਪ੍ਰਦਂ ਚ ਤਤ੍ । ਭਵਿਸ਼੍ਯਤਿ ਨ ਸਨ੍ਦੇਹਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ ॥੨੫॥
bhavat-kṛtaṁ madīyaṁ yat stotraṁ prīti-pradaṁ cha tat । bhaviṣyati na sandehaḥ sarva-siddhi-pradāyakam ॥25॥
ਅਰਥ:ਏਕਦੰਤ ਬੋਲੇ: ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਗਣੋ! ਮੈਂ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਵਰ ਮੰਗੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨੋਵਾਂਛਿਤ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਵਾਰਂ ਯਃ ਸ਼੍ਲੋਕਾਨੇਵੈਕਵਿਂਸ਼ਤੀਨ੍ । ਪਠੇਚ੍ਚ ਹ੍ਰਿਦਿ ਮਾਂ ਸ੍ਮ੍ਰਿਤ੍ਵਾ ਦਿਨਾਨਿ ਤ੍ਵੇਕਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ॥੨੯॥
ekaviṁśati-vāraṁ yaḥ ślokān evaikaviṁśatīn । paṭhech cha hṛdi māṁ smṛtvā dināni tv ekaviṁśatiḥ ॥29॥
ਅਰਥ:ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਮੇਰਾ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪ੍ਰੀਤੀਪ੍ਰਦ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੁ ਲੋਕੇਸ਼ੁ ਵੈ ਭਵੇਤ੍ । ਅਸਾਧ੍ਯਂ ਸਾਧਯੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍ ॥੩੦॥
na tasya durlabhaṁ kiñchit triṣu lokeṣu vai bhavet । asādhyaṁ sādhayen martyaḥ sarvatra vijayī bhavet ॥30॥
ਅਰਥ:ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਇੱਕੀ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੀ ਵਾਰ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕੀ ਦਿਨ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ —
ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠਤਿ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤਃ ਸ ਵੈ ਨਰਃ । ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਪੂਤਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ ॥੩੧॥
nityaṁ yaḥ paṭhati stotraṁ brahma-bhūtaḥ sa vai naraḥ । tasya darśanataḥ sarve devāḥ pūtā bhavanti cha ॥31॥
ਅਰਥ:ਉਸ ਲਈ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਦੁਰਲਭ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਉਹ ਅਸਾਧ੍ਯ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਧ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਵਤ੍ਰ ਵਿਜਯੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮੁਦ੍ਗਲਪੁਰਾਣੇ ਏਕਦਨ੍ਤਸ਼ਰਣਾਗਤਿਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਮ੍ ॥
iti śrī-mudgala-purāṇe ekadanta-śaraṇāgati-stotraṁ sampūrṇam ॥
ਅਰਥ:ਜੋ ਨਿਤ੍ਯ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ
ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
ଏକଦନ୍ତ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ (ଏକଦନ୍ତଶରଣାଗତି ସ୍ତୋତ୍ରମ୍) ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ
ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਏਕਦੰਤ — ਆਦਿ, ਮੱਧ ਅਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪਰਬ੍ਰਹਮ — ਵਜੋਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਡੂੰਘੇ ਵੇਦਾਂਤਿਕ ਸ਼ਰਣਾਗਤਿ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ
ਇਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਵਚਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ 21 ਦਿਨ ਤੱਕ ਨਿਤ੍ਯ 21 ਵਾਰ ਪਾਠ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਦੁਰਲਭ ਰਹਿਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ
ਵਿਘਨ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸੰਭਵ ਜਾਪਦੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਅਸਾਧ੍ਯੰ ਸਾਧਯੇਤ੍)
ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਤੁਰੀਯ — ਚੌਥੀ, ਪਰਾਵਸਥਾ — ਵਜੋਂ ਚਿੰਤਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਯੋਗੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਧਿਤ ਨਿਰਾਲੰਬ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਮਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਨਿਤ੍ਯ ਪਾਠ ਭਗਤ ਨੂੰ 'ਬ੍ਰਹਮਭੂਤ' — ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ — ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇੰਜ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ
ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਅੰਤਰ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਜੋਂ ਆਵਾਹਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਆਤਮਗਿਆਨ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕਰਦਾ ਹੈ
ଏକଦନ୍ତ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ (ଏକଦନ୍ତଶରଣାଗତି ସ୍ତୋତ୍ରମ୍) ਪਾਠ ਵਿਧੀ
ਏਕਦੰਤ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੋ, ਦੀਪ ਜਗਾਓ ਅਤੇ ਦੂਰਵਾ ਤੇ ਲਾਲ ਫੁੱਲ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਿਸੇ ਸੱਚੀ ਕਾਮਨਾ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕੀ ਦਿਨ ਤੱਕ ਪ੍ਰਤੀਦਿਨ ਇੱਕੀ ਵਾਰ ਪਾਠ ਕਰੋ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਗਣੇਸ਼ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। 'ਤਮ੍ ਏਕਦੰਤੰ ਸ਼ਰਣੰ ਵ੍ਰਜਾਮਃ' ਟੇਕ ਦੇ ਅਰਥ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ, ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ਉੱਤੇ ਪੂਰਨ ਸਮਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਵਰ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਮ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਕਰੋ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ
ॐ
ਪੂਰਾ ଏକଦନ୍ତ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ (ଏକଦନ୍ତଶରଣାଗତି ସ୍ତୋତ୍ରମ୍) ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ