Mantra.Tips

ଗୋପିକା ଗୀତ Meaning — Line by Line

गोपिका गीत

Every verse and every word explained in English & Hindi

Meaning — Line by Line

Every verse of ଗୋପିକା ଗୀତ with its English meaning. Tap any word to hear it, or ▶ to recite the verse.

Jump to a verse ▾
  1. Verse 1. gopya ūcuḥ -
  2. Verse 2. śarad-udāśaye sādhu-jāta-sat-
  3. Verse 3. viṣa-jalāpyayād-vyāla-rākṣasād-
  4. Verse 4. na khalu gopikā-nandano bhavān-
  5. Verse 5. viracitābhayaṃ vṛṣṇi-dhūrya te
  6. Verse 6. vraja-janārti-han-vīra yoṣitāṃ
  7. Verse 7. praṇata-dehināṃ pāpa-karśanaṃ
  8. Verse 8. madhurayā girā valgu-vākyayā
  9. Verse 9. tava kathāmṛtaṃ tapta-jīvanaṃ
  10. Verse 10. prahasitaṃ priya prema-vīkṣaṇaṃ
Verse 1#

gopya ūcuḥ -

गोप्य ऊचुः - जयति तेऽधिकं जन्मना व्रजः श्रयत इन्दिरा शश्वदत्र हि दयित दृश्यतां दिक्षु तावका- स्त्वयि धृतासवस्त्वां विचिन्वते

gopya ūcuḥ - jayati te'dhikaṃ janmanā vrajaḥ śrayata indirā śaśvad-atra hi | dayita dṛśyatāṃ dikṣu tāvakās- tvayi dhṛtāsavas-tvāṃ vicinvate ||

Meaningଗୋପୀମାନେ କହିଲେ — ତୁମ ଜନ୍ମ ନେବାରୁ ବ୍ରଜର ଭୂମି ସର୍ବାଧିକ ମହିମାମଣ୍ଡିତ ହୋଇଛି, ତେଣୁ ଏଠାରେ ଇନ୍ଦିରା (ଲକ୍ଷ୍ମୀ) ସଦା ନିବାସ କରନ୍ତି। ହେ ପ୍ରିୟତମ! ଆମ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ — ଆମେ ତୁମର, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତୁମଠାରେ ରଖିଦେଇଛୁ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ତୁମକୁ ଖୋଜୁଛୁ।

Verse 2#

śarad-udāśaye sādhu-jāta-sat-

शरदुदाशये साधुजातस- त्सरसिजोदरश्रीमुषा दृशा सुरतनाथ तेऽशुल्कदासिका वरद निघ्नतो नेह किं वधः

śarad-udāśaye sādhu-jāta-sat- sarasijodara-śrī-muṣā dṛśā | surata-nātha te'śulka-dāsikā varada nighnato neha kiṃ vadhaḥ ||

Meaningହେ ଆମ ପ୍ରେମର ସ୍ୱାମୀ! ଶରତ ଋତୁର ସରୋବରରେ ଫୁଟିଥିବା ଉତ୍ତମ କମଳର ଗର୍ଭର ଶୋଭାକୁ ଚୋରାଇ ନେଉଥିବା ତୁମ ଚାହାଣିରେ ତୁମେ ଆମକୁ ଆହତ କର। ଆମେ ତ ତୁମର ବିନା ମୂଲ୍ୟରେ କିଣାଯାଇଥିବା ଦାସୀ — ହେ ବରଦାୟକ! ଏହିପରି ଆମକୁ ମାରିବା କ'ଣ ବଧ ନୁହେଁ?

Verse 3#

viṣa-jalāpyayād-vyāla-rākṣasād-

विषजलाप्ययाद्व्यालराक्षसा- द्वर्षमारुताद्वैद्युतानलात् वृषमयात्मजाद्विश्वतोभया- दृषभ ते वयं रक्षिता मुहुः

viṣa-jalāpyayād-vyāla-rākṣasād- varṣa-mārutād-vaidyutānalāt | vṛṣa-mayātmajād-viśvato-bhayād- ṛṣabha te vayaṃ rakṣitā muhuḥ ||

Meaningହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ! ତୁମେ ବାରମ୍ବାର ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିଛ — ଯମୁନାର ବିଷାକ୍ତ ଜଳରୁ, କାଳିୟ ସର୍ପ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କଠାରୁ (ଅଘ, ବକ ଆଦି), ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ବର୍ଷା-ଝଡ଼ ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍-ଅଗ୍ନିରୁ, ବୃଷଭାସୁର ଓ ମୟର ପୁତ୍ରଠାରୁ (ବ୍ୟୋମାସୁର) — ସଂସାରର ସମସ୍ତ ଭୟରୁ।

Verse 4#

na khalu gopikā-nandano bhavān-

खलु गोपिकानन्दनो भवा- नखिलदेहिनामन्तरात्मदृक् विखनसार्थितो विश्वगुप्तये सख उदेयिवान्सात्वतां कुले

na khalu gopikā-nandano bhavān- akhila-dehinām-antarātma-dṛk | vikhanasārthito viśva-guptaye sakha udeyivān-sātvatāṃ kule ||

Meaningହେ ସଖା! ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ କେବଳ ଗୋପିକା (ଯଶୋଦା)ର ପୁତ୍ର ନୁହଁ; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେହଧାରୀଙ୍କ ଅନ୍ତରାତ୍ମା ସାକ୍ଷୀ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତୁମେ ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷା ହେତୁ ସାତ୍ୱତ କୁଳରେ ଅବତୀର୍ଣ ହୋଇଛ।

Verse 5#

viracitābhayaṃ vṛṣṇi-dhūrya te

विरचिताभयं वृष्णिधूर्य ते चरणमीयुषां संसृतेर्भयात् करसरोरुहं कान्त कामदं शिरसि धेहि नः श्रीकरग्रहम्

viracitābhayaṃ vṛṣṇi-dhūrya te caraṇam-īyuṣāṃ saṃsṛter-bhayāt | kara-saroruhaṃ kānta kāma-daṃ śirasi dhehi naḥ śrī-kara-graham ||

Meaningହେ ବୃଷ୍ଣିଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଯେଉଁମାନେ ସଂସାରର ଭୟରୁ ତୁମ ଚରଣର ଶରଣକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମ କରକମଳ ଅଭୟ ଓ ସମସ୍ତ କାମନା ପ୍ରଦାନ କରେ — ସେହି କର ଯାହା ଶ୍ରୀ (ଲକ୍ଷ୍ମୀ)ର ପାଣିଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା। ହେ ପ୍ରିୟତମ! ସେହି ହାତ ଆମ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖ।

Verse 6#

vraja-janārti-han-vīra yoṣitāṃ

व्रजजनार्तिहन्वीर योषितां निजजनस्मयध्वंसनस्मित भज सखे भवत्किङ्करीः स्म नो जलरुहाननं चारु दर्शय

vraja-janārti-han-vīra yoṣitāṃ nija-jana-smaya-dhvaṃsana-smita | bhaja sakhe bhavat-kiṅkarīḥ sma no jala-ruhānanaṃ cāru darśaya ||

Meaningହେ ବ୍ରଜବାସୀଙ୍କ ପୀଡ଼ା ହରଣକାରୀ ବୀର! ହେ ନିଜ ଭକ୍ତଙ୍କ ଗର୍ବ ମିଟାଉଥିବା ହସ ଯାହାଙ୍କର! ହେ ସଖା! ଆମକୁ ତୁମ ଦାସୀମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର ଏବଂ ତୁମ ସୁନ୍ଦର କମଳ-ମୁଖ ଦେଖାଅ।

Verse 7#

praṇata-dehināṃ pāpa-karśanaṃ

प्रणतदेहिनां पापकर्शनं तृणचरानुगं श्रीनिकेतनम् फणिफणार्पितं ते पदाम्बुजं कृणु कुचेषु नः कृन्धि हृच्छयम्

praṇata-dehināṃ pāpa-karśanaṃ tṛṇa-carānugaṃ śrī-niketanam | phaṇi-phaṇārpitaṃ te padāmbujaṃ kṛṇu kuceṣu naḥ kṛndhi hṛc-chayam ||

Meaningତୁମ ଚରଣକମଳ ଶରଣାଗତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାପର ନାଶ କରେ, ଗାଈମାନଙ୍କ ପଛରେ ଚାରଣଭୂମିରେ ଚାଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ନିବାସ, ଏବଂ କାଳିୟର ଫଣ ଉପରେ ରଖାଯାଇଥିଲା — ସେହି ଚରଣ ଆମ ବକ୍ଷଃସ୍ଥଳ ଉପରେ ରଖ ଏବଂ ଆମ ହୃଦୟର କାମଜ୍ୱାଳାକୁ ମିଟାଇଦିଅ।

Verse 8#

madhurayā girā valgu-vākyayā

मधुरया गिरा वल्गुवाक्यया बुधमनोज्ञया पुष्करेक्षण विधिकरीरिमा वीर मुह्यती- रधरसीधुनाप्याययस्व नः

madhurayā girā valgu-vākyayā budha-manojñayā puṣkarekṣaṇa | vidhi-karīr-imā vīra muhyatīr- adhara-sīdhunāpyāyayasva naḥ ||

Meaningହେ କମଳନୟନ! ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କ ମନକୁ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ କରୁଥିବା ତୁମ ମଧୁର ବାଣୀ ଓ ସୁନ୍ଦର ବଚନ ଆମକୁ ମୁଗ୍ଧ କରିଦିଏ। ହେ ବୀର! ତୁମ ଅଧରର ଅମୃତରେ ତୁମ ଏହି ଦାସୀମାନଙ୍କୁ ଜୀବିତ କର।

Verse 9#

tava kathāmṛtaṃ tapta-jīvanaṃ

तव कथामृतं तप्तजीवनं कविभिरीडितं कल्मषापहम् श्रवणमङ्गलं श्रीमदाततं भुवि गृणन्ति ते भूरिदा जनाः

tava kathāmṛtaṃ tapta-jīvanaṃ kavibhir-īḍitaṃ kalmaṣāpaham | śravaṇa-maṅgalaṃ śrīmad-ātataṃ bhuvi gṛṇanti te bhūri-dā janāḥ ||

Meaningତୁମ କଥାର ଅମୃତ ସଂସାର-ତାପରେ ସନ୍ତପ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନ; ଏହାକୁ କବିମାନେ ଗାଆନ୍ତି, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ହରଣ କରେ, ଶୁଣିବାକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ଶ୍ରୀସମ୍ପନ୍ନ। ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଭୂମିରେ ବ୍ୟାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ ସର୍ବାଧିକ ଦାନଦାତା।

Verse 10#

prahasitaṃ priya prema-vīkṣaṇaṃ

प्रहसितं प्रिय प्रेमवीक्षणं विहरणं ते ध्यानमङ्गलम् रहसि संविदो या हृदिस्पृशः कुहक नो मनः क्षोभयन्ति हि

prahasitaṃ priya prema-vīkṣaṇaṃ viharaṇaṃ ca te dhyāna-maṅgalam | rahasi saṃvido yā hṛdi-spṛśaḥ kuhaka no manaḥ kṣobhayanti hi ||

Meaningହେ ପ୍ରିୟ! ତୁମ ହସ, ପ୍ରେମଭରା ଚାହାଣି ଓ ତୁମ ଲୀଳା — ଏମାନଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ମଙ୍ଗଳମୟ; ଏବଂ ନିର୍ଜନରେ ହୃଦୟକୁ ଛୁଇଁଯାଇଥିବା ସେହି ଗୁପ୍ତ କଥାଗୁଡ଼ିକ ଆମ ମନକୁ ବିଚଳିତ କରିଦିଏ, ହେ ଛଳିଆ!

Word-by-Word Breakdown

जयति ते अधिकं जन्मना व्रजः
jayati te'dhikaṃ janmanā vrajaḥ
ତୁମ ଜନ୍ମ (ଓ ଲୀଳା)ରେ ବ୍ରଜର ଭୂମି ପରମ ମହିମାମଣ୍ଡିତ ହୋଇଛି
श्रयते इन्दिरा शश्वत् अत्र हि
śrayata indirā śaśvad atra hi
କାରଣ ଏଠାରେ ଇନ୍ଦିରା (ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସୌଭାଗ୍ୟର ଦେବୀ) ସଦା ନିବାସ କରନ୍ତି
दयित दृश्यतां
dayita dṛśyatāṃ
ହେ ପ୍ରିୟତମ, ଦୟାକରି ଦର୍ଶନ ଦିଅ
त्वयि धृतासवः त्वां विचिन्वते
tvayi dhṛtāsavas tvāṃ vicinvate
ଆମେ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତୁମଠାରେ ରଖିଦେଇଛୁ, ସର୍ବତ୍ର ତୁମକୁ ଖୋଜୁଛୁ
शरदुदाशये
śarad-udāśaye
ଶରତ ଋତୁର ସରୋବରରେ / ସ୍ୱଚ୍ଛ ଶରତ ଜଳରେ
सरसिजोदरश्रीमुषा दृशा
sarasija-udara-śrī-muṣā dṛśā
କମଳର ଗର୍ଭର ଶୋଭାକୁ ଚୋରାଇ ନେଉଥିବା ଚାହାଣିରେ
सुरतनाथ ते अशुल्कदासिकाः
surata-nātha te'śulka-dāsikāḥ
ହେ ପ୍ରେମର ସ୍ୱାମୀ, ଆମେ ତୁମର ବିନା ମୂଲ୍ୟରେ କିଣାଯାଇଥିବା ଦାସୀ
वरद निघ्नतः न इह किं वधः
varada nighnato neha kiṃ vadhaḥ
ହେ ବରଦାୟକ, ଏହିପରି ଆମକୁ ଆହତ କରିବା କ'ଣ ବଧ ନୁହେଁ?
विषजलाप्ययात्
viṣa-jala-apyayāt
ଯମୁନାର ବିଷାକ୍ତ ଜଳରୁ (କାଳିୟ ଦ୍ୱାରା)
व्यालराक्षसात्
vyāla-rākṣasāt
ସର୍ପ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କଠାରୁ (ଅଘ, ବକ ଆଦି)
वर्षमारुतात् वैद्युतानलात्
varṣa-mārutād vaidyutānalāt
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବର୍ଷା, ଝଡ଼ ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍-ଅଗ୍ନିରୁ
ऋषभ ते वयं रक्षिताः मुहुः
ṛṣabha te vayaṃ rakṣitā muhuḥ
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ବାରମ୍ବାର ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିଛ
न खलु गोपिकानन्दनः भवान्
na khalu gopikā-nandano bhavān
ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ କେବଳ ଗୋପିକା (ଯଶୋଦା)ର ପୁତ୍ର ନୁହଁ
अखिलदेहिनाम् अन्तरात्मदृक्
akhila-dehinām antarātma-dṛk
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେହଧାରୀଙ୍କ ଅନ୍ତରାତ୍ମା ସାକ୍ଷୀ
विखनसा अर्थितः विश्वगुप्तये
vikhanasā arthito viśva-guptaye
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତୁମେ ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷା ହେତୁ ଅବତୀର୍ଣ ହୋଇଛ
करसरोरुहं शिरसि धेहि नः
kara-saroruhaṃ śirasi dhehi naḥ
ତୁମ କରକମଳ ଆମ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖ
व्रजजनार्तिहन्
vraja-jana-arti-han
ହେ ବ୍ରଜବାସୀଙ୍କ ପୀଡ଼ା ହରଣକାରୀ
जलरुहाननं चारु दर्शय
jala-ruha-ānanaṃ cāru darśaya
ତୁମ ସୁନ୍ଦର କମଳ-ମୁଖ ଆମକୁ ଦେଖାଅ
तव कथामृतं तप्तजीवनं
tava kathāmṛtaṃ tapta-jīvanaṃ
ତୁମ କଥାର ଅମୃତ ସଂସାର-ତାପରେ ସନ୍ତପ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନ
कविभिः ईडितं कल्मषापहम्
kavibhir īḍitaṃ kalmaṣāpaham
କବି ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗାନ କରାଯାଇ, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ହରଣ କରେ
श्रवणमङ्गलं श्रीमत् आततं
śravaṇa-maṅgalaṃ śrīmad-ātataṃ
ଶୁଣିବାକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ, ଶ୍ରୀସମ୍ପନ୍ନ ଓ ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପ୍ତ ହେଉଥିବା
ते भूरिदाः जनाः
te bhūri-dā janāḥ
ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକର ଗାନ ଓ ପ୍ରସାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ ସର୍ବାଧିକ ଦାନୀ

Origin & History

Source: Srimad Bhagavata Purana, Tenth Canto, Chapter 31

Author: Veda Vyasa (the song of the gopis; narrated by Shuka to King Parikshit)

Period: Puranic

ଗୋପିକା ଗୀତ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ରାସଲୀଳା ଖଣ୍ଡ ('ରାସ ପଞ୍ଚାଧ୍ୟାୟୀ')ରେ ଆସେ। ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାତ୍ରିରେ କୃଷ୍ଣ ବୃନ୍ଦାବନର ଗୋପୀମାନଙ୍କୁ ଯମୁନାର ତଟରେ ବନରେ ନିଜ ସହିତ ନୃତ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକିଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ବର ଅଙ୍କୁର ଉଠିଲା, ସେତେବେଳେ କୃଷ୍ଣ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନମ୍ରତା ଶିଖାଇବାକୁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରେମ ତୀବ୍ର କରିବାକୁ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ। ବିରହରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ଗୋପୀମାନେ ବନରେ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ବୃକ୍ଷ ଓ ଲତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପଚାରି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟତମ କେଉଁଠିକୁ ଗଲେ। ଶେଷରେ ଯମୁନାର ତଟରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ସେମାନେ ମିଳି ଏହି ବିରହ ଓ ସମର୍ପଣର ଗୀତ ଗାଇଲେ — ଊଣେଇଶ ଶ୍ଳୋକରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ତାଙ୍କ ରକ୍ଷା ଓ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିଜର ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଭରତାର ସ୍ମରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ଫେରି ଆସିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି। ସେମାନଙ୍କ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ପ୍ରେମରେ ଦ୍ରବିତ ହୋଇ କୃଷ୍ଣ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁନଃ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।

Frequently Asked Questions

ଗୋପିକା ଗୀତ କ'ଣ?
ଗୋପିକା ଗୀତ (ଯାହାକୁ ଗୋପୀ ଗୀତ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ) ବୃନ୍ଦାବନର ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବିରହରେ ଗାନ କରାଯାଇଥିବା ଗୀତ, ଯାହା ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର 31ତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବର୍ଣିତ। ଏହା ବୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରାର ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରିୟ ଓ ଭାବପୂର୍ଣ ଭକ୍ତି-ସ୍ତୋତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ।
ଗୋପୀମାନେ ଗୋପୀ ଗୀତ କାହିଁକି ଗାଇଲେ?
ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାସଲୀଳା ସମୟରେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଗର୍ବ ଦୂର କରିବାକୁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରେମ ଗଭୀର କରିବାକୁ କୃଷ୍ଣ ହଠାତ୍ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ। ବିରହରେ ବ୍ୟାକୁଳ ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜି ବନରେ ବୁଲିଲେ, ଏବଂ ନିଜ ପୀଡ଼ା ଓ ବ୍ୟାକୁଳତାରେ ସେମାନେ ସ୍ୱତଃସ୍ଫୂର୍ତ ଭାବେ ଏହି ଗୀତ ଗାଇଲେ, ତାଙ୍କୁ ଫେରି ଆସିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି।
ଗୋପୀ ଗୀତର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟ କ'ଣ?
ଏହା ଭକ୍ତିର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ଦେଖାଏ — ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆତ୍ମାର ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ, ସର୍ବଗ୍ରାସୀ ପ୍ରେମ ଓ ବିରହରେ ତାହାର ଅସହ୍ୟ ବ୍ୟାକୁଳତା। ଗୋପୀମାନେ ନିଜ ପାଇଁ କିଛି ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ, କେବଳ ଭଗବାନଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ଚାହାନ୍ତି, ଯଦ୍ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରେମ ପ୍ରେମ-ଭକ୍ତିର ଆଦର୍ଶ ହୋଇଯାଏ — କୌଣସି ସ୍ୱାର୍ଥରେ ଅସ୍ପୃଷ୍ଟ ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରେମ।
ଗୋପିକା ଗୀତ ପରମ୍ପରାଗତ ଭାବେ କେବେ ପାଠ କରାଯାଏ?
ଏହାର ପାଠ ଓ ଗାନ ବିଶେଷ ଭାବେ ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ, ରାସଲୀଳାର ସ୍ମୃତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରର ରାତ୍ରିରେ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ଓ ଏକାଦଶୀରେ କରାଯାଏ। ଭକ୍ତମାନେ ଏହାକୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ-ଭକ୍ତିର ଧ୍ୟାନ ରୂପେ ନିୟମିତ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତି।

Ready to start chanting?

See Benefits & How to Chant →