କଲ୍ୟାଣ ମନ୍ଦିର ସ୍ତୋତ୍ର Meaning — Line by Line

कल्याण-मन्दिर-मुदार-मवद्य-भेदि भीताभय-प्रद-मनिन्दित-मङ्घ्रि-पद्मम्। संसार-सागर-निमज्जद-शेष-जन्तु- पोतायमान-मभिनम्य जिनेश्वरस्य॥

यस्य स्वयं सुर-गुरुर्गरिमाम्बु-राशेः स्तोत्रं सुविस्तृत-मतिर्न विभुर्विधातुम्। तीर्थेश्वरस्य कमठ-स्मय-धूम-केतो- स्तस्याहमेष किल संस्तवनं करिष्ये॥

सामान्यतोऽपि तव वर्णयितुं स्वरूप- मस्मादृशः कथमधीश! भवन्त्यधीशाः। धृष्टोऽपि कौशिक-शिशुर्यदि वा दिवान्धो रूपं प्ररूपयति किं किल धर्म-रश्मेः॥

मोहक्षयादनुभवन्नपि नाथ! मर्त्यो नूनं गुणान् गणयितुं न तव क्षमेत। कल्पान्त-वान्त-पयसः प्रकटोऽपि यस्मा- न्मीयेत केन जलधेर्ननु रत्न-राशिः॥

ॐ ह्रीं श्रीं पार्श्वनाथाय नमः॥