ରାମ ରକ୍ଷା ସ୍ତୋତ୍ର PDF

॥ ॐ श्रीगणेशाय नमः ॥ अस्य श्रीरामरक्षास्तोत्रमन्त्रस्य बुधकौशिक ऋषिः । श्रीसीतारामचन्द्रो देवता । अनुष्टुप् छन्दः । सीता शक्तिः । श्रीमद् हनुमान् कीलकम् । श्रीरामचन्द्रप्रीत्यर्थे रामरक्षास्तोत्रजपे विनियोगः ॥

Om shriganeshaya namah Asya shriramarakshastotramantrasya budhakaushika rishih Shrisitaramachandro devata anushtup chhandah Sita shaktih shrimad hanuman kilakam Shriramachandraprityarthe ramarakshastotrajape viniyogah

ଓଁ, ଶ୍ରୀ ଗଣେଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ରାମରକ୍ଷାସ୍ତୋତ୍ର ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ବୁଧକୌଶିକ; ଦେବତା ଶ୍ରୀ ସୀତାରାମଚନ୍ଦ୍ର; ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍; ଶକ୍ତି ସୀତା; କୀଳକ ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ। ଶ୍ରୀ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ଏହାର ବିନିଯୋଗ।

अथ ध्यानम् ॥ ध्यायेदाजानुबाहुं धृतशरधनुषं बद्धपद्मासनस्थं पीतं वासो वसानं नवकमलदलस्पर्धिनेत्रं प्रसन्नम् । वामाङ्कारूढसीतामुखकमलमिलल्लोचनं नीरदाभं नानालङ्कारदीप्तं दधतमुरुजटामण्डनं रामचन्द्रम् ॥

Atha dhyanam Dhyayedajanubahum dhritasharadhanusham baddhapadmasanastham Pitam vaso vasanam navakamaladalaspardhinetram prasannam Vamankarudhasitamukhakamalamilallochanam niradabham Nanalankaradiptam dadhatamurujatamandanam ramachandram

ଧ୍ୟାନ: ଆଣ୍ଠୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲମ୍ବା ବାହୁ ସହିତ, ଧନୁର୍ବାଣ ଧାରଣ କରି, ପଦ୍ମାସନରେ ସ୍ଥିର ବସି, ପୀତବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ନୂତନ କମଳଦଳ ସମାନ ନେତ୍ରବିଶିଷ୍ଟ, ପ୍ରସନ୍ନମୁଖ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ; ଯାହାଙ୍କ ବାମ କୋଳରେ ବିରାଜମାନ ସୀତାଙ୍କ ମୁଖକମଳ ସହିତ ମିଳିତ ଦୃଷ୍ଟିସମ୍ପନ୍ନ, ମେଘ ସମାନ ଶ୍ୟାମ, ଅନେକ ଅଳଙ୍କାରରେ ଦୀପ୍ତ, ବିଶାଳ ଜଟାମଣ୍ଡଳଧାରୀ।

चरितं रघुनाथस्य शतकोटि प्रविस्तरम् । एकैकमक्षरं पुंसां महापातकनाशनम् ॥ १॥

Charitam raghunathasya shatakoti pravistaram Ekaikamaksharam pumsam mahapatakanashanam

ରଘୁନାଥଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଶହେ କୋଟି ବିସ୍ତାରବିଶିଷ୍ଟ; ତାହାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅକ୍ଷର ମନୁଷ୍ୟର ମହାପାତକ ନାଶ କରେ।

ध्यात्वा नीलोत्पलश्यामं रामं राजीवलोचनम् । जानकीलक्ष्मणोपेतं जटामुकुटमण्डितम् ॥ २॥

Dhyatva nilotpalashyamam ramam rajivalochanam Janakilakshmanopetam jatamukutamanditam

ନୀଳକମଳ ସମାନ ଶ୍ୟାମ, ରାଜୀବଲୋଚନ, ଜାନକୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ, ଜଟାମୁକୁଟରେ ଶୋଭିତ ରାମଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରି —

सासितूणधनुर्बाणपाणिं नक्तञ्चरान्तकम् । स्वलीलया जगत्त्रातुमाविर्भूतमजं विभुम् ॥ ३॥

Sasitunadhanurbanapanim naktancharantakam Svalilaya jagattratumavirbhutamajam vibhum

— ଖଡ୍ଗ, ତୂଣୀର, ଧନୁର୍ବାଣ ହାତରେ ନେଇ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଅନ୍ତକ, ନିଜ ଲୀଳାରେ ଜଗତ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରକଟିତ ଅଜନ୍ମା ବିଭୁଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରି —

रामरक्षां पठेत्प्राज्ञः पापघ्नीं सर्वकामदाम् । शिरो मे राघवः पातु भालं दशरथात्मजः ॥ ४॥

Ramaraksham pathetprajnah papaghnim sarvakamadam Shiro me raghavah patu bhalam dasharathatmajah

— ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁରୁଷ ପାପନାଶିନୀ, ସର୍ବକାମପ୍ରଦ ରାମରକ୍ଷାର ପାଠ କରନ୍ତୁ। ମୋ ମସ୍ତକର ରକ୍ଷା ରାଘବ କରନ୍ତୁ; ଲଲାଟର ଦଶରଥପୁତ୍ର କରନ୍ତୁ।

कौसल्येयो दृशौ पातु विश्वामित्रप्रियः श्रुती । घ्राणं पातु मखत्राता मुखं सौमित्रिवत्सलः ॥ ५॥

Kausalyeyo drishau patu vishvamitrapriyah shruti Ghranam patu makhatrata mukham saumitrivatsalah

ନେତ୍ରର ରକ୍ଷା କୌସଲ୍ୟାନନ୍ଦନ କରନ୍ତୁ; କର୍ଣ୍ଣର ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରପ୍ରିୟ କରନ୍ତୁ; ନାସିକାର ଯଜ୍ଞରକ୍ଷକ କରନ୍ତୁ; ମୁଖର ସୌମିତ୍ରିବତ୍ସଲ (ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସ୍ନେହୀ ଅଗ୍ରଜ) କରନ୍ତୁ।

जिह्वां विद्यानिधिः पातु कण्ठं भरतवन्दितः । स्कन्धौ दिव्यायुधः पातु भुजौ भग्नेशकार्मुकः ॥ ६॥

Jihvam vidyanidhih patu kantham bharatavanditah Skandhau divyayudhah patu bhujau bhagneshakarmukah

ଜିହ୍ୱାର ରକ୍ଷା ବିଦ୍ୟାନିଧି କରନ୍ତୁ; କଣ୍ଠର ଭରତବନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ; ସ୍କନ୍ଧର ଦିବ୍ୟାୟୁଧଧାରୀ କରନ୍ତୁ; ବାହୁର ଶିବଧନୁର୍ଭଞ୍ଜକ କରନ୍ତୁ।

करौ सीतापतिः पातु हृदयं जामदग्न्यजित् । मध्यं पातु खरध्वंसी नाभिं जाम्बवदाश्रयः ॥ ७॥

Karau sitapatih patu hridayam jamadagnyajit Madhyam patu kharadhvamsi nabhim jambavadashrayah

ହାତର ରକ୍ଷା ସୀତାପତି କରନ୍ତୁ; ହୃଦୟର ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟଜିତ୍ (ପରଶୁରାମ ବିଜେତା) କରନ୍ତୁ; ମଧ୍ୟଭାଗର ଖରଧ୍ୱଂସୀ କରନ୍ତୁ; ନାଭିର ଜାମ୍ବବଦାଶ୍ରୟ କରନ୍ତୁ।

सुग्रीवेशः कटी पातु सक्थिनी हनुमत्प्रभुः । ऊरू रघूत्तमः पातु रक्षःकुलविनाशकृत् ॥ ८॥

Sugriveshah kati patu sakthini hanumatprabhuh Uru raghuttamah patu rakshahkulavinashakrit

କଟିର ରକ୍ଷା ସୁଗ୍ରୀବେଶ କରନ୍ତୁ; ଜଙ୍ଘର ହନୁମତ୍ପ୍ରଭୁ କରନ୍ତୁ; ଊରୁର ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାକ୍ଷସକୁଳ-ବିନାଶକ କରନ୍ତୁ।

जानुनी सेतुकृत्पातु जङ्घे दशमुखान्तकः । पादौ बिभीषणश्रीदः पातु रामोऽखिलं वपुः ॥ ९॥

Januni setukritpatu janghe dashamukhantakah Padau bibhishanashridah patu ramokhilam vapuh

ଆଣ୍ଠୁର ରକ୍ଷା ସେତୁନିର୍ମାତା କରନ୍ତୁ; ପିଣ୍ଡୁଳିର ଦଶମୁଖ-ଅନ୍ତକ କରନ୍ତୁ; ପାଦର ବିଭୀଷଣଶ୍ରୀଦ କରନ୍ତୁ — ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରୀରର ରାମ କରନ୍ତୁ!

एतां रामबलोपेतां रक्षां यः सुकृती पठेत् । स चिरायुः सुखी पुत्री विजयी विनयी भवेत् ॥ १०॥

Etam ramabalopetam raksham yah sukriti pathet Sa chirayuh sukhi putri vijayi vinayi bhavet

ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା ରାମବଳଯୁକ୍ତ ଏହି ରକ୍ଷାର ପାଠ କରେ, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସୁଖୀ, ପୁତ୍ରବାନ, ବିଜୟୀ ଓ ବିନୟୀ ହୁଏ।

पातालभूतलव्योमचारिणश्छद्मचारिणः । न द्रष्टुमपि शक्तास्ते रक्षितं रामनामभिः ॥ ११॥

Patalabhutalavyomacharinashchhadmacharinah Na drashtumapi shaktaste rakshitam ramanamabhih

ପାତାଳ, ଭୂତଳ ଓ ଆକାଶରେ ବିଚରଣକାରୀ ତଥା ଛଦ୍ମବେଶୀ ପ୍ରାଣୀ — ରାମନାମରେ ରକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

रामेति रामभद्रेति रामचन्द्रेति वा स्मरन् । नरो न लिप्यते पापैः भुक्तिं मुक्तिं च विन्दति ॥ १२॥

Rameti ramabhadreti ramachandreti va smaran Naro na lipyate papaih bhuktim muktim cha vindati

'ରାମ', 'ରାମଭଦ୍ର' କିମ୍ବା 'ରାମଚନ୍ଦ୍ର' ସ୍ମରଣକାରୀ ମନୁଷ୍ୟ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ; ସେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଉଭୟ ପାଏ।

जगज्जैत्रैकमन्त्रेण रामनाम्नाभिरक्षितम् । यः कण्ठे धारयेत्तस्य करस्थाः सर्वसिद्धयः ॥ १३॥

Jagajjaitraikamantrena ramanamnabhirakshitam Yah kanthe dharayettasya karasthah sarvasiddhayah

ଜଗତଜୟୀ ଏକମାତ୍ର ମନ୍ତ୍ର — ରାମନାମ — ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହୋଇ ଯେ ତାହାକୁ କଣ୍ଠରେ ଧାରଣ କରେ, ତାହାର ହାତରେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ରହେ।

वज्रपञ्जरनामेदं यो रामकवचं स्मरेत् । अव्याहताज्ञः सर्वत्र लभते जयमङ्गलम् ॥ १४॥

Vajrapanjaranamedam yo ramakavacham smaret Avyahatajnah sarvatra labhate jayamangalam

ବଜ୍ରପଞ୍ଜର ନାମକ ଏହି ରାମକବଚ ଯେ ସ୍ମରଣ କରେ, ତାହାର ଆଜ୍ଞା ସର୍ବତ୍ର ଅବାଧିତ ରହେ ଏବଂ ସେ ବିଜୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

आदिष्टवान् यथा स्वप्ने रामरक्षामिमां हरः । तथा लिखितवान् प्रातः प्रबुद्धो बुधकौशिकः ॥ १५॥

Adishtavan yatha svapne ramarakshamimam harah Tatha likhitavan pratah prabuddho budhakaushikah

ଯେପରି ଶିବ (ହର) ସ୍ୱପ୍ନରେ ଆଦେଶ ଦେଲେ, ସେପରି ପ୍ରାତଃ ଜାଗି ବୁଧକୌଶିକ ଏହି ରାମରକ୍ଷାକୁ ଲେଖିନେଲେ।

आरामः कल्पवृक्षाणां विरामः सकलापदाम् । अभिरामस्त्रिलोकानां रामः श्रीमान् स नः प्रभुः ॥ १६॥

Aramah kalpavrikshanam viramah sakalapadam Abhiramastrilokanam ramah shriman sa nah prabhuh

ରାମ କଳ୍ପବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନ, ସମସ୍ତ ଆପଦର ବିରାମ, ତିନି ଲୋକର ଅଭିରାମ; ସେହି ଶ୍ରୀମାନ ରାମ ହିଁ ଆମର ପ୍ରଭୁ।

तरुणौ रूपसम्पन्नौ सुकुमारौ महाबलौ । पुण्डरीकविशालाक्षौ चीरकृष्णाजिनाम्बरौ ॥ १७॥

Tarunau rupasampannau sukumarau mahabalau Pundarikavishalakshau chirakrishnajinambarau

ତରୁଣ, ରୂପସମ୍ପନ୍ନ, ସୁକୁମାର, ମହାବଳୀ, କମଳ ସମାନ ବିଶାଳ ନେତ୍ରବିଶିଷ୍ଟ, ଚୀର ଓ କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ ଧାରଣକାରୀ —

फलमूलाशिनौ दान्तौ तापसौ ब्रह्मचारिणौ । पुत्रौ दशरथस्यैतौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ १८॥

Phalamulashinau dantau tapasau brahmacharinau Putrau dasharathasyaitau bhratarau ramalakshmanau

— ଫଳ-ମୂଳ ଭକ୍ଷଣକାରୀ, ସଂଯମୀ, ତପସ୍ୱୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ — ଦଶରଥଙ୍କ ଏହି ଦୁଇ ପୁତ୍ର, ଭାଇ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ —

शरण्यौ सर्वसत्त्वानां श्रेष्ठौ सर्वधनुष्मताम् । रक्षः कुलनिहन्तारौ त्रायेतां नो रघूत्तमौ ॥ १९॥

Sharanyau sarvasattvanam shreshthau sarvadhanushmatam Rakshah kulanihantarau trayetam no raghuttamau

— ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଶରଣଦାତା, ସର୍ବ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାକ୍ଷସକୁଳ ସଂହାରକ — ସେହି ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

आत्तसज्जधनुषाविषुस्पृशावक्षयाशुगनिषङ्गसङ्गिनौ । रक्षणाय मम रामलक्ष्मणावग्रतः पथि सदैव गच्छताम् ॥ २०॥

Attasajjadhanushavishusprishavakshayashuganishangasanginau Rakshanaya mama ramalakshmanavagratah pathi sadaiva gachchhatam

ଧନୁ ଚଢ଼ାଇ, ବାଣ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଅକ୍ଷୟ ତୂଣୀରଯୁକ୍ତ ରାମ-ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମୋ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ବାଟରେ ସଦା ମୋ ଆଗରେ ଚାଲନ୍ତୁ।

सन्नद्धः कवची खड्गी चापबाणधरो युवा । गच्छन्मनोरथोऽस्माकं रामः पातु सलक्ष्मणः ॥ २१॥

Sannaddhah kavachi khadgi chapabanadharo yuva Gachchhanmanorathosmakam ramah patu salakshmanah

କବଚଧାରୀ, ଖଡ୍ଗ ଓ ଧନୁର୍ବାଣ ନେଇ, ସନ୍ନଦ୍ଧ ଯୁବ ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ, ଆମ ମନୋକାମନା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁ କରୁ ଚାଲି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

रामो दाशरथिः शूरो लक्ष्मणानुचरो बली । काकुत्स्थः पुरुषः पूर्णः कौसल्येयो रघूत्तमः ॥ २२॥

Ramo dasharathih shuro lakshmananucharo bali Kakutsthah purushah purnah kausalyeyo raghuttamah

ରାମ — ଦାଶରଥି, ଶୂର, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଅନୁଚର, ବଳୀ, କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ପୂର୍ଣ୍ଣପୁରୁଷ, କୌସଲ୍ୟାନନ୍ଦନ, ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠ —

वेदान्तवेद्यो यज्ञेशः पुराणपुरुषोत्तमः । जानकीवल्लभः श्रीमान् अप्रमेय पराक्रमः ॥ २३॥

Vedantavedyo yajneshah puranapurushottamah Janakivallabhah shriman aprameya parakramah

— ବେଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାତ, ଯଜ୍ଞେଶ, ପୁରାଣପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ଜାନକୀବଲ୍ଲଭ, ଶ୍ରୀମାନ, ଅପ୍ରମେୟ ପରାକ୍ରମୀ —

इत्येतानि जपन्नित्यं मद्भक्तः श्रद्धयान्वितः । अश्वमेधाधिकं पुण्यं सम्प्राप्नोति न संशयः ॥ २४॥

Ityetani japannityam madbhaktah shraddhayanvitah Ashvamedhadhikam punyam samprapnoti na samshayah

— ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଯେ ନିତ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ଜପ କରେ, ସେ ନିଃସନ୍ଦେହ ଅଶ୍ୱମେଧଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

रामं दूर्वादलश्यामं पद्माक्षं पीतवाससम् । स्तुवन्ति नामभिर्दिव्यैः न ते संसारिणो नराः ॥ २५॥

Ramam durvadalashyamam padmaksham pitavasasam Stuvanti namabhirdivyaih na te samsarino narah

ଦୂର୍ବାଦଳ ସମାନ ଶ୍ୟାମ, କମଳନୟନ, ପୀତବସ୍ତ୍ରଧାରୀ ରାମଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ଦିବ୍ୟ ନାମରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଂସାର-ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।

रामं लक्ष्मणपूर्वजं रघुवरं सीतापतिं सुन्दरम् । काकुत्स्थं करुणार्णवं गुणनिधिं विप्रप्रियं धार्मिकम् । राजेन्द्रं सत्यसन्धं दशरथतनयं श्यामलं शान्तमूर्तिम् । वन्दे लोकाभिरामं रघुकुलतिलकं राघवं रावणारिम् ॥ २६॥

Ramam lakshmanapurvajam raghuvaram sitapatim sundaram Kakutstham karunarnavam gunanidhim viprapriyam dharmikam Rajendram satyasandham dasharathatanayam shyamalam shantamurtim Vande lokabhiramam raghukulatilakam raghavam ravanarim

ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଅଗ୍ରଜ, ରଘୁବର, ସୀତାପତି, ସୁନ୍ଦର, କାକୁତ୍ସ୍ଥ, କରୁଣାସାଗର, ଗୁଣନିଧି, ବିପ୍ରପ୍ରିୟ, ଧାର୍ମିକ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସତ୍ୟସନ୍ଧ, ଦଶରଥପୁତ୍ର, ଶ୍ୟାମଳ, ଶାନ୍ତମୂର୍ତ୍ତି — ଲୋକାଭିରାମ, ରଘୁକୁଳତିଳକ, ରାବଣାରି ରାଘବଙ୍କୁ ମୁଁ ବନ୍ଦନା କରେ।

रामाय रामभद्राय रामचन्द्राय वेधसे । रघुनाथाय नाथाय सीतायाः पतये नमः ॥ २७॥

Ramaya ramabhadraya ramachandraya vedhase Raghunathaya nathaya sitayah pataye namah

ରାମ, ରାମଭଦ୍ର, ବେଧା (ସ୍ରଷ୍ଟା) ରାମଚନ୍ଦ୍ର, ରଘୁନାଥ, ନାଥ ଓ ସୀତାପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

श्रीराम राम रघुनन्दन राम राम श्रीराम राम भरताग्रज राम राम । श्रीराम राम रणकर्कश राम राम श्रीराम राम शरणं भव राम राम ॥ २८॥

Shrirama rama raghunandana rama rama Shrirama rama bharatagraja rama rama Shrirama rama ranakarkasha rama rama Shrirama rama sharanam bhava rama rama

ଶ୍ରୀରାମ ରାମ ରଘୁନନ୍ଦନ ରାମ ରାମ; ଶ୍ରୀରାମ ରାମ ଭରତାଗ୍ରଜ ରାମ ରାମ; ଶ୍ରୀରାମ ରାମ ରଣକର୍କଶ ରାମ ରାମ; ଶ୍ରୀରାମ ରାମ — ମୋର ଶରଣ ହୁଅନ୍ତୁ, ରାମ ରାମ।

श्रीरामचन्द्रचरणौ मनसा स्मरामि श्रीरामचन्द्रचरणौ वचसा गृणामि । श्रीरामचन्द्रचरणौ शिरसा नमामि श्रीरामचन्द्रचरणौ शरणं प्रपद्ये ॥ २९॥

Shriramachandracharanau manasa smarami Shriramachandracharanau vachasa grinami Shriramachandracharanau shirasa namami Shriramachandracharanau sharanam prapadye

ଶ୍ରୀ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚରଣ ମନରେ ସ୍ମରଣ କରେ; ବଚନରେ ଗୁଣଗାନ କରେ; ମସ୍ତକରେ ନମନ କରେ; ଏବଂ ତାଙ୍କରି ଶରଣ ଗ୍ରହଣ କରେ।

माता रामो मत्पिता रामचन्द्रः स्वामी रामो मत्सखा रामचन्द्रः । सर्वस्वं मे रामचन्द्रो दयालु- र्नान्यं जाने नैव जाने न जाने ॥ ३०॥

Mata ramo matpita ramachandrah Svami ramo matsakha ramachandrah Sarvasvam me ramachandro dayalu- Rnanyam jane naiva jane na jane

ରାମ ମୋର ମାତା, ରାମଚନ୍ଦ୍ର ମୋର ପିତା; ରାମ ସ୍ୱାମୀ, ରାମଚନ୍ଦ୍ର ସଖା; ଦୟାଳୁ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ହିଁ ମୋର ସର୍ବସ୍ୱ — ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଜାଣେ ନାହିଁ, ଜାଣେ ନାହିଁ, ଜାଣେ ନାହିଁ।

दक्षिणे लक्ष्मणो यस्य वामे तु जनकात्मजा । पुरतो मारुतिर्यस्य तं वन्दे रघुनन्दनम् ॥ ३१॥

Dakshine lakshmano yasya vame tu janakatmaja Purato marutiryasya tam vande raghunandanam

ଯାହାଙ୍କ ଡାହାଣରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ବାମରେ ଜନକାତ୍ମଜା (ସୀତା), ଏବଂ ସମ୍ମୁଖରେ ମାରୁତି (ହନୁମାନ) — ସେହି ରଘୁନନ୍ଦନଙ୍କୁ ମୁଁ ବନ୍ଦନା କରେ।

लोकाभिरामं रणरङ्गधीरं राजीवनेत्रं रघुवंशनाथम् । कारुण्यरूपं करुणाकरं तं श्रीरामचन्द्रम् शरणं प्रपद्ये ॥ ३२॥

Lokabhiramam ranarangadhiram Rajivanetram raghuvamshanatham Karunyarupam karunakaram tam Shriramachandram sharanam prapadye

ଲୋକାଭିରାମ, ରଣରଙ୍ଗଧୀର, ରାଜୀବନେତ୍ର, ରଘୁବଂଶନାଥ, କରୁଣାରୂପ, କରୁଣାକର — ସେହି ଶ୍ରୀ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶରଣ ନିଏ।

मनोजवं मारुततुल्यवेगं जितेन्द्रियं बुद्धिमतां वरिष्ठम् । वातात्मजं वानरयूथमुख्यं श्रीरामदूतं शरणं प्रपद्ये ॥ ३३॥

Manojavam marutatulyavegam Jitendriyam buddhimatam varishtham Vatatmajam vanarayuthamukhyam Shriramadutam sharanam prapadye

ମନ ସମାନ ବେଗବାନ, ବାୟୁ ସମାନ ଗତିମାନ, ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବାତାତ୍ମଜ, ବାନରଯୂଥମୁଖ୍ୟ — ସେହି ରାମଦୂତ (ହନୁମାନ)ଙ୍କ ଶରଣ ନିଏ।

कूजन्तं रामरामेति मधुरं मधुराक्षरम् । आरुह्य कविताशाखां वन्दे वाल्मीकिकोकिलम् ॥ ३४॥

Kujantam ramarameti madhuram madhuraksharam Aruhya kavitashakham vande valmikikokilam

'ରାମ-ରାମ'ର ମଧୁର ମଧୁରାକ୍ଷର ଧ୍ୱନିରେ କୂଜନକାରୀ, କବିତାର ଶାଖାରେ ବସିଥିବା ବାଲ୍ମୀକି-କୋକିଳଙ୍କୁ ମୁଁ ବନ୍ଦନା କରେ।

आपदामपहर्तारं दातारं सर्वसम्पदाम् । लोकाभिरामं श्रीरामं भूयो भूयो नमाम्यहम् ॥ ३५॥

Apadamapahartaram dataram sarvasampadam Lokabhiramam shriramam bhuyo bhuyo namamyaham

ଆପଦ ହରଣକାରୀ, ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦର ଦାତା, ଲୋକାଭିରାମ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର କରେ।

भर्जनं भवबीजानामर्जनं सुखसम्पदाम् । तर्जनं यमदूतानां रामरामेति गर्जनम् ॥ ३६॥

Bharjanam bhavabijanamarjanam sukhasampadam Tarjanam yamadutanam ramarameti garjanam

ଭବବୀଜର ଦହନ, ସୁଖ-ସମ୍ପଦର ଅର୍ଜନ, ଯମଦୂତଙ୍କ ତ୍ରାସ — ଏପରି 'ରାମ-ରାମ'ର ଗର୍ଜନ।

रामो राजमणिः सदा विजयते रामं रमेशं भजे रामेणाभिहता निशाचरचमू रामाय तस्मै नमः । रामान्नास्ति परायणं परतरं रामस्य दासोऽस्म्यहं रामे चित्तलयः सदा भवतु मे भो राम मामुद्धर ॥ ३७॥

Ramo rajamanih sada vijayate ramam ramesham bhaje Ramenabhihata nishacharachamu ramaya tasmai namah Ramannasti parayanam parataram ramasya dasosmyaham Rame chittalayah sada bhavatu me bho rama mamuddhara

ରାଜମଣି ରାମ ସଦା ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି; ମୁଁ ରମେଶ ରାମଙ୍କ ଭଜନ କରେ; ରାମ ରାକ୍ଷସସେନା ନାଶ କଲେ, ସେହି ରାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ରାମଠାରୁ ଉଚ୍ଚତର କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ; ମୁଁ ରାମଙ୍କ ଦାସ; ମୋ ମନ ସଦା ରାମଙ୍କଠାରେ ଲୀନ ରହୁ; ହେ ରାମ, ମୋର ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।

रामरामेति रामेति रमे रामे मनोरमे । सहस्रनामतत्तुल्यं रामनाम वरानने ॥ ३८॥

Ramarameti rameti rame rame manorame Sahasranamatattulyam ramanama varanane

'ରାମ ରାମ' — ଏପରି ମନୋରମ ରାମଙ୍କଠାରେ ମୁଁ ରମଣ କରେ; ହେ ସୁମୁଖୀ! ରାମନାମ (ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ) ସହସ୍ରନାମ ସମାନ।

इति श्रीबुधकौशिकविरचितं श्रीरामरक्षास्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥ ॥ श्रीसीतारामचन्द्रार्पणमस्तु ॥

Iti shribudhakaushikavirachitam shriramarakshastotram sampurnam Shrisitaramachandrarpanamastu

ଏପରି ସିଦ୍ଧ ବୁଧକୌଶିକ ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଶ୍ରୀ ରାମରକ୍ଷାସ୍ତୋତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ଏହା ଶ୍ରୀ ସୀତାରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ହେଉ।