Mantra.Tips
yoga-sutrapatanjalikriya-yogayoga-sutra-2-1

ତପଃସ୍ଵାଧ୍ଯାଯେଶ୍ଵରପ୍ରଣିଧାନାନି କ୍ରିଯାଯୋଗଃ

ତପଃସ୍ୱାଧ୍ୟାୟେଶ୍ୱରପ୍ରଣିଧାନାନି କ୍ରିୟାଯୋଗଃ (ଯୋଗସୂତ୍ର ୨.୧) in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ yoga·📿 3× ଜପ·🕐 ସକାଳେ, ଦୈନିକ ସାଧନାର ଆରମ୍ଭରେ·📜 Patanjali Yoga Sutras 2.1
Share:

ଅର୍ଥ

ଏହା ପତଞ୍ଜଳି ଯୋଗସୂତ୍ରର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ, ସାଧନ ପାଦ,ର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସୂତ୍ର, ଯାହା କ୍ରିୟାଯୋଗ — କର୍ମ ବା ସାଧନାର ଯୋଗ —ର ପରିଭାଷା ଦିଏ। ଏହା ତିନୋଟି ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ସାଧନର ନାମ ନିଏ — ତପସ୍ୟା (ଆତ୍ମ-ଅନୁଶାସନ ଓ ଶୁଦ୍ଧିକାରକ ପ୍ରଯତ୍ନ), ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ (ଆତ୍ମ-ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର-ଅଧ୍ୟୟନ), ଏବଂ ଈଶ୍ୱର-ପ୍ରଣିଧାନ (ନିଜକୁ ଓ ନିଜ କର୍ମକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ)। ଏହି ତିନୋଟି ମିଶି ସାଧକଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ଚିତ୍ତକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯୋଗର ଗଭୀର ଅବସ୍ଥା ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଆନ୍ତି।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Patanjali Yoga Sutras 2.1 · Patanjali · Classical (c. 2nd century BCE – 4th century CE)

ଏହା ମହର୍ଷି ପତଞ୍ଜଳିଙ୍କ ଯୋଗସୂତ୍ରରେ ସାଧନ ପାଦ — ଅଭ୍ୟାସର ଅଧ୍ୟାୟ —ର ପ୍ରଥମ ସୂତ୍ର। ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଚିତ୍ତର ସ୍ୱରୂପ ଓ ତାହାର ନିରୋଧ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିସାରି ପତଞ୍ଜଳି ଏବେ ବ୍ୟାବହାରିକ ସାଧନ ଆଡ଼କୁ ମୁହାଁନ୍ତି, ଏବଂ କ୍ରିୟାଯୋଗ — କର୍ମର ଯୋଗ —ର ପରିଭାଷାରୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି: ତପସ୍ୟା, ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ସମର୍ପଣ। ଏହି ତ୍ରୟୀ ଯୋଗ-ଅନୁଶାସନର ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତର ହେଲା।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

ଯେଉଁ ସାଧକମାନେ ଏହି ତିନି ସାଧନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକ ସ୍ଥିର ଆନ୍ତରିକ ରୂପାନ୍ତରର କଥା କୁହନ୍ତି: କଷ୍ଟ ଅଗ୍ନି ପରି ଅଶୁଦ୍ଧିକୁ ଜାଳିଦିଏ (ତପସ୍ୟା), ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଆତ୍ମନିରୀକ୍ଷଣ ଆଲୋକ ଆଣେ (ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ), ଏବଂ ଦିବ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତି ସମର୍ପଣ ଅହଂକାରର ବୋଝକୁ ତରଳାଇଦିଏ — ଫଳରେ ମନ ଦିନକୁ ଦିନ ଅଧିକ ନିର୍ମଳ ଓ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

ତପଃସ୍ଵାଧ୍ଯାଯେଶ୍ଵରପ୍ରଣିଧାନାନି କ୍ରିଯାଯୋଗଃ

Tapah-svadhyaya-ishvara-pranidhanani kriya-yogah

ଅର୍ଥ:ତପସ୍ୟା, ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ଈଶ୍ୱର-ପ୍ରଣିଧାନ — ଏହି ତିନୋଟି ହିଁ କ୍ରିୟାଯୋଗ (କର୍ମଯୋଗ, ସାଧନାର ବ୍ୟାବହାରିକ ମାର୍ଗ)।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

ତପଃ🔊tapahଅନୁଶାସନ, ତପସ୍ୟା — ପ୍ରଯତ୍ନ ଓ ଆତ୍ମସଂଯମ ଦ୍ୱାରା ଗୃହୀତ ଶୁଦ୍ଧୀକରଣ
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯ🔊svadhyayaସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ — ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ମନ୍ତ୍ର-ଜପ; ଆତ୍ମନିରୀକ୍ଷଣ
ଈଶ୍ଵର🔊ishvaraଈଶ୍ୱର, ପରମାତ୍ମା, ଭଗବାନ
ପ୍ରଣିଧାନାନି🔊pranidhananiସମର୍ପଣ, ଭକ୍ତି, ନିବେଦନ (ଏଠାରେ: ସମସ୍ତ କର୍ମ ଓ ନିଜକୁ)
ଈଶ୍ଵରପ୍ରଣିଧାନ🔊ishvara-pranidhanaଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ସମର୍ପଣ ଓ ଭକ୍ତି; ସମସ୍ତ କର୍ମ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା
କ୍ରିଯା🔊kriyaକର୍ମ, ଅଭ୍ୟାସ, କ୍ରିୟାତ୍ମକ ବା ବ୍ୟାବହାରିକ
ଯୋଗଃ🔊yogahଯୋଗ
କ୍ରିଯାଯୋଗଃ🔊kriya-yogahକର୍ମର ଯୋଗ / ବ୍ୟାବହାରିକ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଯୋଗ — ଏହି ତିନୋଟି ମିଶି

ତପଃସ୍ୱାଧ୍ୟାୟେଶ୍ୱରପ୍ରଣିଧାନାନି କ୍ରିୟାଯୋଗଃ (ଯୋଗସୂତ୍ର ୨.୧) ପାଠର ଲାଭ

କ୍ରିୟାଯୋଗର ପରିଭାଷା ଦିଏ — ଧ୍ୟାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଶୁଦ୍ଧୀକରଣର ବ୍ୟାବହାରିକ, କର୍ମ-ପ୍ରଧାନ ମାର୍ଗ।

ଯେକୌଣସି ସାଧକ ଅଭ୍ୟାସ କରିପାରୁଥିବା ତିନୋଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁଲଭ ସାଧନ ଦିଏ: ତପସ୍ୟା, ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ଈଶ୍ୱର-ପ୍ରଣିଧାନ।

ଚିତ୍ତକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ ଓ କ୍ଲେଶଗୁଡ଼ିକୁ (ଦୁଃଖର କାରଣଗୁଡ଼ିକୁ) କ୍ଷୀଣ କରେ, ଯେପରି ପରବର୍ତ୍ତୀ ସୂତ୍ର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଏ।

ପ୍ରଯତ୍ନ (ତପସ୍ୟା), ଜ୍ଞାନ (ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ) ଓ ଭକ୍ତି (ଈଶ୍ୱର-ପ୍ରଣିଧାନ)କୁ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାଧନାରେ ଯୋଡ଼େ।

ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ଆତ୍ମ-ଅନୁଶାସନ, ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଓ ଦିବ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତି ସମର୍ପଣ ଗଢ଼େ।

ସ୍ଥିର ପ୍ରଗତି ଚାହୁଁଥିବା ଯୋଗ-ସାଧକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠିତ ଓ ଅନୁସୃତ ଏକ ମୌଳିକ ଶିକ୍ଷା।

ତପଃସ୍ୱାଧ୍ୟାୟେଶ୍ୱରପ୍ରଣିଧାନାନି କ୍ରିୟାଯୋଗଃ (ଯୋଗସୂତ୍ର ୨.୧) ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା3ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟସକାଳେ, ଦୈନିକ ସାଧନାର ଆରମ୍ଭରେ
ଦିଗEast or facing one's place of practice

ସୂତ୍ରଟି ପାଠ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଦିନସାରା ଏହାର ତିନୋଟି ସାଧନକୁ ଜୀବନରେ ପାଳନ କରିବାକୁ ସଂକଳ୍ପ ନିଅନ୍ତୁ: କଠିନତାର ସାମ୍ନା ସ୍ଥିର ପ୍ରଯତ୍ନରେ କରନ୍ତୁ (ତପସ୍ୟା), ପବିତ୍ର ଶିକ୍ଷା ଅଧ୍ୟୟନ କରନ୍ତୁ ଓ ନିଜକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରନ୍ତୁ (ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ), ଏବଂ ନିଜର ସମସ୍ତ କର୍ମ ଦିବ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ (ଈଶ୍ୱର-ପ୍ରଣିଧାନ)। ଏହାକୁ ଜୀବନ-ପଦ୍ଧତି ରୂପେ ସାଧନା କରିବାର — ସୂତ୍ରଟି କର୍ମ-ପଥର ଦୈନିକ ସ୍ମରଣ କରାଏ।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ତପଃସ୍ୱାଧ୍ୟାୟେଶ୍ୱରପ୍ରଣିଧାନାନି କ୍ରିୟାଯୋଗଃ (ଯୋଗସୂତ୍ର ୨.୧) ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
ଏହାର ଅର୍ଥ 'ତପସ୍ୟା (ଅନୁଶାସନ), ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ (ଆତ୍ମ-ଅଧ୍ୟୟନ) ଓ ଈଶ୍ୱର-ପ୍ରଣିଧାନ (ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ସମର୍ପଣ) — ଏହା ହିଁ କ୍ରିୟାଯୋଗ।' ଏହା ପତଞ୍ଜଳି ଯୋଗସୂତ୍ରର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ କରି କର୍ମର ଯୋଗ — ସାଧକଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବ୍ୟାବହାରିକ ସାଧନଗୁଡ଼ିକ —ର ପରିଭାଷା ଦିଏ।
କ୍ରିୟାଯୋଗ ହେଉଛି 'କର୍ମର ଯୋଗ' — ତପସ୍ୟା, ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ଈଶ୍ୱର-ପ୍ରଣିଧାନ ଏହି ତିନୋଟି ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସାଧନ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସୂତ୍ର (୨.୨) ଏହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝାଏ: ସମାଧିର ଭାବନା ଗଢ଼ିବା ଏବଂ ମନର କ୍ଲେଶଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ଷୀଣ କରିବା।
ତପସ୍ୟା ହେଉଛି ଅନୁଶାସିତ, ଶୁଦ୍ଧିକାରକ ପ୍ରଯତ୍ନ ଓ ଆତ୍ମସଂଯମ; ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ହେଉଛି ଆତ୍ମ-ଅଧ୍ୟୟନ ତଥା ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ ବା ପାଠ; ଈଶ୍ୱର-ପ୍ରଣିଧାନ ହେଉଛି ନିଜକୁ ଓ ନିଜ କର୍ମକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରିବା। ଏହି ତିନୋଟି ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ଯୋଗର ନିୟମଗୁଡ଼ିକରେ ମଧ୍ୟ ପୁଣି ଆସନ୍ତି।
କ୍ରିୟାଯୋଗର ତିନୋଟି ଅଙ୍ଗ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ମାର୍ଗର ଶେଷ ତିନୋଟି ନିୟମ ମଧ୍ୟ। ପତଞ୍ଜଳି କ୍ରିୟାଯୋଗକୁ ବ୍ୟାବହାରିକ ପ୍ରସ୍ଥାନ-ବିନ୍ଦୁ ରୂପେ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ଯାହା ଚିତ୍ତକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ଧ୍ୟାନ ଓ ସମାଧିର ଗଭୀର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ ତପଃସ୍ୱାଧ୍ୟାୟେଶ୍ୱରପ୍ରଣିଧାନାନି କ୍ରିୟାଯୋଗଃ (ଯୋଗସୂତ୍ର ୨.୧) ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ