Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnaarjuna-vishada-yoga

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧.੨੯ — ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ

ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ੧.੨੯ — ਸੀਦੰਤਿ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 1× ਜਪ·🕐 ਗੀਤਾ-ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾਦਾਇਕ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇ·📜 Bhagavad Gita Chapter 1, Verse 29
Share:

ਅਰਥ

ਦੋਵੇਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੁਜਨਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ੋਕ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਲੱਛਣਾਂ ਦਾ ਵਰਨਨ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਢਿੱਲਾ ਪੈਣਾ, ਮੂੰਹ ਦਾ ਸੁੱਕਣਾ, ਸਰੀਰ ਦਾ ਕੰਬਣਾ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਹੋਣਾ। ਇਹ ਗੀਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਨੈਤਿਕ ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਟੁੱਟਣ ਦਾ ਅਤਿ ਸਜੀਵ ਚਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Bhagavad Gita Chapter 1, Verse 29 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਥ ਦੋਵੇਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਸਜੇ ਪਿਤਾਵਾਂ, ਪਿਤਾਮਹਾਂ, ਗੁਰੂਆਂ, ਚਾਚਿਆਂ, ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਕਰੁਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਅਭਿਭੂਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕੰਬਣੀ ਅਤੇ ਬਲ ਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਦਾ ਵਰਨਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਜੈ ਦੁਆਰਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਦ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਾ ਆਰੰਭ-ਬਿੰਦੂ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਰਿਸ਼ੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਇਹ ਟੁੱਟਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੁਪਿਆ ਵਰਦਾਨ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ — ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਕਿ ਸਾਡੀ ਡੂੰਘੀ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਮੁਖਂ ਪਰਿਸ਼ੁਸ਼੍ਯਤਿ। ਵੇਪਥੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੀਰੇ ਮੇ ਰੋਮਹਰ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ॥

sīdanti mama gātrāṇi mukhaṁ cha pariśhuṣhyati vepathuśh cha śharīre me roma-harṣhaśh cha jāyate

ਅਰਥ:ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਢਿੱਲੇ ਪੈ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੰਬਣੀ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਸੀਦਨ੍ਤਿ🔊sīdantiਢਿੱਲੇ ਪੈ ਰਹੇ ਹਨ; ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ
ਮਮ🔊mamaਮੇਰੇ
ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ🔊gātrāṇiਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗ
ਮੁਖਮ੍🔊mukhamਮੂੰਹ
🔊chaਅਤੇ
ਪਰਿਸ਼ੁਸ਼੍ਯਤਿ🔊pariśhuṣhyatiਸੁੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਵੇਪਥੁਃ🔊vepathuḥਕੰਬਣੀ; ਥਰਥਰਾਹਟ
🔊chaਅਤੇ
ਸ਼ਰੀਰੇ🔊śharīreਸਰੀਰ ਉੱਤੇ
ਮੇ🔊meਮੇਰੇ
ਰੋਮਹਰ੍ਸ਼ਃ🔊roma-harṣhaḥਰੋਮਾਂਚ (ਰੌਂਗਟੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਾ)
🔊chaਵੀ
ਜਾਯਤੇ🔊jāyateਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ੧.੨੯ — ਸੀਦੰਤਿ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਇਹ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੀ ਡਰ ਅਤੇ ਸ਼ੋਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ — ਸੰਘਰਸ਼ਸ਼ੀਲ ਭਗਤ ਲਈ ਤਸੱਲੀ

ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਲੱਛਣ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਉਹ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਸਥਿਰਤਾ (ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ) ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਚਮਕ ਉੱਠਦਾ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਮਨ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਪਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲ ਮੁੜਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ

ਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਮੋਹ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਦੀ ਆਤਮ-ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ

ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਗਿਆਨ ਦਾ ਦੁਆਰ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ੧.੨੯ — ਸੀਦੰਤਿ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ1ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਗੀਤਾ-ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾਦਾਇਕ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇ

ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੜ੍ਹੋ। ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੱਗੇ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂ ਸ਼ੋਕ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਵਧੋ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਦ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਸੱਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ੧.੨੯ — ਸੀਦੰਤਿ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧਭੂਮੀ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸ਼ੋਕ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਲੱਛਣਾਂ ਦਾ ਵਰਨਨ ਹੈ: ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਕੰਬਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੁਜਨਾਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂਜਨਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
'ਵਿਸ਼ਾਦ' ਕਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਇਹ ਟੁੱਟਣਾ ਹੀ ਸਮੁੱਚੀ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਦਾ ਨਿਮਿੱਤ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਭਰਮ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਮੰਗਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਰਤੱਵ, ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਲਜਯੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਆਕੁਲ, ਡਰਿਆ ਜਾਂ ਸ਼ੋਕਗ੍ਰਸਤ ਹੋਣਾ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਲਈ ਵੀ। ਸਿਆਣਪ ਭਰਿਆ ਉੱਤਰ ਇਸ ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਣਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਰਜੁਨ ਵਾਂਗ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਿਰਦਾ ਦਿਵਯ ਗਿਆਨ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ੧.੨੯ — ਸੀਦੰਤਿ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ