Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnavishvarupa-darshana-yoga

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੧.੪੪ — ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਧਾਯ ਕਾਯਮ੍

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੧.੪੪ — ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਧਾਯ ਕਾਯਮ੍ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 11× ਜਪ·🕐 ਪੂਜਾ, ਪਸ਼੍ਚਾਤਾਪ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਖਿਮਾ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਹੋਵੇ·📜 Bhagavad Gita Chapter 11, Verse 44
Share:

ਅਰਥ

ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ ਨਮ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਸਮਿਤ ਅਰਜੁਨ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਸ਼੍ਟਾਂਗ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਅਨੌਪਚਾਰਿਕ ਵਿਵਹਾਰ ਲਈ ਖਿਮਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਚੇਤੇ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਸਖਾ ਮੰਨ ਕੇ ਸਹਿਜ ਭਾਵ ਨਾਲ ਵਰਤਾਉ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਘਨਿਸ਼ਟ ਸਬੰਧਾਂ -- ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਰ, ਮਿੱਤਰ-ਮਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀ-ਪ੍ਰਿਯਾ -- ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨੀ ਹੀ ਕੋਮਲਤਾ ਨਾਲ ਖਿਮਾ ਕਰਨ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਨਮ੍ਰਤਾ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਤੇ ਭਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਸਬੰਧ ਦੀ ਮਰਮਸਪਰਸ਼ੀ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Bhagavad Gita Chapter 11, Verse 44 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਦਰਸ਼ਨ ਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਵਿਰਾਟ ਰੂਪ ਦੇ ਅਤਿ ਵਿਸਮੈਕਾਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਪਿੱਛੋਂ ਅਰਜੁਨ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰਥੀ ਦੀ ਪਰਮ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਬੋਧ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਸਾਸ਼੍ਟਾਂਗ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੋਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਹਿਲੇ ਅਨੌਪਚਾਰਿਕਤਾ ਲਈ ਖਿਮਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਪਿਤਾ, ਇੱਕ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਭਗਤੀ ਪਰੰਪਰਾ ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਵਜੋਂ ਸੰਜੋਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਘਨਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਤਰੁੱਟੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨੀ ਹੀ ਕੋਮਲਤਾ ਨਾਲ ਖਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਖਿਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਕਿਉਂਕਿ ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰੇਮ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਾਗ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਹਰ ਦੋਸ਼ ਦੀ ਉਪੇਖਿਆ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਧਾਯ ਕਾਯਂ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ ਤ੍ਵਾਮਹਮੀਸ਼ਮੀਡ੍ਯਮ੍। ਪਿਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਖੇਵ ਸਖ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਿਯਾਯਾਰ੍ਹਸਿ ਦੇਵ ਸੋਢੁਮ੍॥

tasmāt praṇamya praṇidhāya kāyaṁ prasādaye tvām aham īśham īḍyam piteva putrasya sakheva sakhyuḥ priyaḥ priyāyārhasi deva soḍhum

ਅਰਥ:ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸਾਸ਼੍ਟਾਂਗ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰ ਕੇ ਸਤੁਤੀ-ਯੋਗ ਆਪ ਈਸ਼੍ਵਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੇਵ! ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ, ਮਿੱਤਰ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਦੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਆਪ ਵੀ ਮੇਰੇ ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਖਿਮਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੋ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਤਸ੍ਮਾਤ੍🔊tasmātਇਸ ਲਈ
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ🔊praṇamyaਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰ ਕੇ
ਪ੍ਰਣਿਧਾਯ ਕਾਯਮ੍🔊praṇidhāya kāyamਸਰੀਰ ਨੂੰ (ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਨਿਵਾ ਕੇ ਸਾਸ਼੍ਟਾਂਗ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ
ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ🔊prasādayeਮੈਂ ਆਪ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਹਮ੍🔊tvām ahamਆਪ ਨੂੰ, ਮੈਂ
ਈਸ਼ਮ੍🔊īśhamਈਸ਼੍ਵਰ ਨੂੰ; ਸ਼ਾਸਕ ਨੂੰ
ਈਡ੍ਯਮ੍🔊īḍyamਸਤੁਤੀ-ਯੋਗ; ਪੂਜਨੀਕ
ਪਿਤਾ ਇਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ🔊pitā iva putrasyaਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ (ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ)
ਸਖਾ ਇਵ ਸਖ੍ਯੁਃ🔊sakhā iva sakhyuḥਜਿਵੇਂ ਮਿੱਤਰ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਦੇ (ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ)
ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਿਯਾਯਾਃ🔊priyaḥ priyāyāḥਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦੇ (ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ)
ਅਰ੍ਹਸਿ🔊arhasiਆਪ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ
ਦੇਵ🔊devaਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਹੇ ਦੇਵ
ਸੋਢੁਮ੍🔊soḍhumਖਿਮਾ ਕਰਨਾ; ਸਹਿ ਲੈਣਾ

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੧.੪੪ — ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਧਾਯ ਕਾਯਮ੍ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਨਮ੍ਰ ਸਾਸ਼੍ਟਾਂਗ ਪ੍ਰਣਾਮ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਖਿਮਾ ਮੰਗਣ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਲੋਕ

ਭਗਤ ਨੂੰ ਈਸ਼੍ਵਰ ਕੋਲ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਘਨਿਸ਼ਟਤਾ ਦੋਵੇਂ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ

ਭਗਤੀ ਜਾਂ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੁੱਟੀ ਲਈ ਸੱਚੇ ਪਸ਼੍ਚਾਤਾਪ ਦਾ ਆਦਰਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਮਲ, ਖਿਮਾਸ਼ੀਲ ਸਬੰਧ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਨਮ੍ਰਤਾ, ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੋਮਲ, ਪ੍ਰੇਮਮਯ ਹਿਰਦਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਖਿਮਾ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਂਤ੍ਵਨਾਦਾਇਕ

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੧.੪੪ — ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਧਾਯ ਕਾਯਮ੍ ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ11ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਪੂਜਾ, ਪਸ਼੍ਚਾਤਾਪ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਖਿਮਾ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਹੋਵੇ

ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਪਾਠ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਣਾਮ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਰੋ, ਆਦਰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਵ ਕੇ ਜਾਂ ਸਾਸ਼੍ਟਾਂਗ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਅਹੰਕਾਰ ਤਿਆਗ ਦਿਓ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੁੱਟੀ ਲਈ ਖਿਮਾ ਮੰਗੋ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਜਿਵੇਂ ਸੰਤਾਨ ਪਿਤਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਮਿੱਤਰ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖਿਮਾ-ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਜੋਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਨਮ੍ਰ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਮਲ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੧.੪੪ — ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਧਾਯ ਕਾਯਮ੍ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਤੋਂ ਅਭਿਭੂਤ ਅਰਜੁਨ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਸ਼੍ਟਾਂਗ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਮ੍ਰਤਾਪੂਰਵਕ ਖਿਮਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਉਂ ਖਿਮਾ ਕਰਨ ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਮਿੱਤਰ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਨੂੰ ਖਿਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪਰਮ, ਅਨੰਤ ਸਵਰੂਪ ਦਾ ਬੋਧ ਹੋਣ 'ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਉਸ ਸਹਿਜ, ਮਿੱਤਰਵਤ ਵਿਵਹਾਰ ਲਈ ਪਸ਼੍ਚਾਤਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਵਰਤਾਉ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਪਛਾਣਦੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕੋਮਲ ਖਿਮਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਰਜੁਨ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਮਮਯ ਅਤੇ ਖਿਮਾਸ਼ੀਲ ਮਾਨਵੀ ਸਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ -- ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਰ, ਮਿੱਤਰ-ਮਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀ-ਪ੍ਰਿਯਾ -- ਦਾ ਆਹ੍ਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਸਕਣ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਕੋਮਲਤਾ ਨਾਲ ਖਿਮਾ ਕਰਨ। ਇਹ ਭਗਤ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਭਵ ਘਨਿਸ਼ਟ, ਪ੍ਰੇਮਮਯ ਸਬੰਧ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਖਿਮਾ ਦੀ ਹਿਰਦੇਸਪਰਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ (ਖਿਮਾ-ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ) ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਵ ਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਕਿਸੇ ਦੋਸ਼ ਲਈ ਖਿਮਾ ਮੰਗ ਸਕਣ, ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਈਸ਼੍ਵਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਮਯ, ਖਿਮਾਸ਼ੀਲ ਕਿਰਪਾ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੧.੪੪ — ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਧਾਯ ਕਾਯਮ੍ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ