ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 12.6-7 — ਯੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता १२.६-७ — ये तु सर्वाणि कर्माणि
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
ये
ye
ਜੋ
तु
tu
ਪਰ; ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ
सर्वाणि कर्माणि
sarvāṇi karmāṇi
ਸਾਰੇ ਕਰਮ
मयि
mayi
ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ
संन्यस्य
sannyasya
ਅਰਪਣ ਕਰ ਕੇ; ਨਿਆਸ ਕਰ ਕੇ
मत्-पराः
mat-paraḥ
ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਟੀਚਾ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ
अनन्येन एव योगेन
ananyena eva yogena
ਅਨਨ੍ਯ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ
माम्
mām
ਮੇਰਾ
ध्यायन्तः
dhyāyantaḥ
ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ
उपासते
upāsate
ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ
तेषाम्
teṣhām
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ
अहम्
aham
ਮੈਂ
समुद्धर्ता
samuddhartā
ਉਧਾਰਕਰਤਾ; ਰੱਖਿਅਕ
मृत्यु-संसार-सागरात्
mṛityu-saṁsāra-sāgarāt
ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁਰੂਪ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ
भवामि
bhavāmi
ਮੈਂ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ
न चिरात्
na chirāt
ਛੇਤੀ ਹੀ; ਅਤਿ ਛੇਤੀ
पार्थ
pārtha
ਹੇ ਪਾਰਥ (ਅਰਜੁਨ)
मयि आवेशित-चेतसाम्
mayi āveśhita-chetasām
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿੱਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ
Complete Translation
ਪਰ ਜੋ ਭਗਤ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਟੀਚਾ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਮੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰ ਕੇ, ਅਨਨ੍ਯ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਮੇਰਾ ਹੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਹੇ ਪਾਰਥ! ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿੱਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਅਜਿਹੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਛੇਤੀ ਹੀ ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁਰੂਪ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਉਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 12, Verse 6-7
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ, ਭਗਤੀ ਯੋਗ, ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਕਾਰ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਉਪਾਸਕ ਜ਼ਿਆਦਾ ਯੋਗਯੁਕਤ ਹਨ ਜਾਂ ਨਿਰਾਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਸਾਕਾਰ ਸਰੂਪ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਮਈ ਭਗਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੋਮਲ ਵਚਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਨਨ੍ਯ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਸ੍ਵਯੰ ਮਰਨਹਾਰ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਉਧਾਰਕਰਤਾ ਬਣਦੇ ਹਨ।
Frequently Asked Questions
ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 12.6-7 ਦੀ ਮੁੱਖ ਸਿੱਖਿਆ ਕੀ ਹੈ?▼
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਤਿੱਗਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮ ਟੀਚਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਨਨ੍ਯ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਹ ਸ੍ਵਯੰ ਉਧਾਰ ਕਰਨਗੇ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ-ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਪਾਰ ਉਤਾਰ ਦੇਣਗੇ। ਇਹ ਗੀਤਾ ਦਾ ਉਹ ਭਰੋਸਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੇਮਮਈ ਸ਼ਰਣਾਗਤੀ ਮੋਕਸ਼ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
'ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁਰੂਪ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ' (ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁ-ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ) ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ?▼
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਜੀਵੰਤ ਚਿੱਤਰ ਹੈ — ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਦੁੱਖ ਦਾ ਅਨੰਤ, ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਭਰਿਆ ਚੱਕਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਡੋਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ 'ਸਮੁੱਧਰਤਾ', ਉਧਾਰਕਰਤਾ ਬਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿੱਗਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਉਬਾਰ ਕੇ ਮੋਕਸ਼ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ?▼
ਅਨਨ੍ਯ ਭਗਤੀ — ਇਕਨਿਸ਼ਠ, ਅਵਿਭਾਜਿਤ ਭਗਤੀ। ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮ ਟੀਚਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਅਡੋਲ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਉੱਤਰ ਭਗਵਾਨ ਛੇਤੀ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿੱਗਿਆਤ ਉਧਾਰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ?▼
ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਰਮ ਟੀਚਾ ਬਣਾ ਕੇ, ਅਤੇ ਇਕਾਗਰ, ਪ੍ਰੇਮਮਈ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਕੇ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਭਰੋਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਇਕਨਿਸ਼ਠ ਭਗਤੀ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ — ਭਗਵਾਨ ਸ੍ਵਯੰ ਉਹ ਰੱਖਿਅਕ ਬਣਦੇ ਹਨ ਜੋ ਭਗਤ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →