ஶ்ரீமத் பகவத்கீதை ௫.௨௨ — யே ஹி ஸம்ஸ்பர்ஶஜா போகா — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता ५.२२ — ये हि संस्पर्शजा भोगा
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
ये
ye
எவை
हि
hi
நிச்சயமாக
संस्पर्शजाः
sansparśha-jāḥ
புலன்-பொருள் தொடர்பால் உண்டாகும்
भोगाः
bhogāḥ
இன்பங்கள், போகங்கள்
दुःखयोनयः
duḥkha-yonayaḥ
துன்பத்திற்குக் காரணம், துன்பத்தின் பிறப்பிடம்
एव
eva
மட்டுமே, வெறும்
ते
te
அவை
आद्यन्तवन्तः
ādya-antavantaḥ
தொடக்கமும் முடிவும் உடையவை
कौन्तेय
kaunteya
ஓ குந்தியின் மகனே (அர்ஜுனா)
न
na
இல்லை, ஒருபோதும் இல்லை
तेषु
teṣhu
அவற்றில்
रमते
ramate
மகிழ்கிறான், பற்றுகொள்கிறான்
बुधः
budhaḥ
அறிஞன், விவேகி
Complete Translation
ஓ கௌந்தேயா! புலன்களும் பொருள்களும் சேர்வதால் உண்டாகும் இன்பங்கள் துன்பத்திற்கே காரணம், ஏனெனில் அவை தொடக்கமும் முடிவும் உடையவை; ஆதலால் அறிஞன் அவற்றில் மகிழ்வதில்லை.
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 5, Verse 22
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ஐந்தாம் அத்தியாயமான கர்ம-சந்நியாஸ யோகத்தில், பிரம்மத்தில் நிலைபெற்று, உள்ளேயே ஆனந்தம் கண்டு, வெளிப்புற இன்பங்களால் அசையாதவனைக் கண்ணன் வர்ணிக்கிறார். அதற்கான காரணத்தை இந்த ஸ்லோகம் விளக்குகிறது: புலன் சேர்க்கையால் உண்டாகும் இன்பங்கள் நிலையற்ற துன்பப் பிறப்பிடங்கள், ஆதலால் அறிஞன் அவற்றில் அல்ல, நிலையான ஆன்மாவில் தன் ஆனந்தத்தைத் தேடுகிறான்.
Frequently Asked Questions
பகவத்கீதை ௫.௨௨-இன் முக்கிய போதனை என்ன?▼
புலன்கள் சேர்வதால் உண்டாகும் இன்பங்கள் உண்மையில் துன்பத்திற்குக் காரணம் என்று கண்ணன் போதிக்கிறார், ஏனெனில் அவை நிலையற்றவை, தொடக்கமும் முடிவும் உடையவை. ஆதலால் அறிஞன் அவற்றில் ஆழ்ந்துவிடாமல், ஆன்மாவின் நிலையான ஆனந்தத்தைத் தேடுகிறான்.
புலன் இன்பங்கள் ஏன் 'துன்பத்தின் பிறப்பிடங்கள்' எனப்படுகின்றன?▼
ஏனெனில் ஒவ்வொரு புலன் இன்பமும் நிலையற்றது — அது எழுகிறது, மறைகிறது, பின்னால் ஆசையையும் அதிருப்தியையும் விட்டுச்செல்கிறது. அத்தகைய இன்பங்களைத் தேடி ஓடுவது மனதைத் தொடர்ந்து அமைதியின்றியும் கட்டுண்டும் வைத்து, இறுதியில் மகிழ்ச்சியைவிட அதிக துயரத்தையே உண்டாக்குகிறது.
இந்த ஸ்லோகம் அனைத்து இன்பங்களையும் துறக்கச் சொல்கிறதா?▼
இது கடுமையான அடக்குமுறையைக் கோரவில்லை, விவேகத்தை அழைக்கிறது. அறிஞன் வாழ்க்கையை அனுபவிக்கிறான், ஆனால் புலன் இன்பங்களைச் சார்ந்தோ அவற்றுக்கு அடிமையாகவோ இல்லை, ஏனெனில் உண்மையான நிலையான மகிழ்ச்சி உள்ளிருந்தே வருகிறது, நிலையற்ற வெளிப்பொருள்களிலிருந்து அல்ல என்பதை அவன் அறிவான்.
அறிஞன் இதற்குப் பதிலாக எந்த நிலையான ஆனந்தத்தைத் தேடுகிறான்?▼
கீதை ஆன்மாவின் ஆனந்தத்தை நோக்கிச் சுட்டுகிறது — யோகத்தில் நிலைபெற்றவனின் உள்ளார்ந்த அமைதியும் நிறைவும். புலன் இன்பங்களுக்கு மாறாக, இந்த ஆனந்தம் நிலையானது, தானே நிலைப்பது, தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாதது.
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →