ஹஸ்தாமலகீயம் (ஹஸ்தாமலக ஸ்தோத்திரம்) PDF

कस्त्वं शिशो कस्य कुतोऽसि गन्ता किं नाम ते त्वं कुत आगतोऽसि। एतन्मयोक्तं वद चार्भक त्वं मत्प्रीतये प्रीतिविवर्धनोऽसि॥१॥

kastvaṃ śiśo kasya kuto'si gantā kiṃ nāma te tvaṃ kuta āgato'si | etan mayoktaṃ vada cārbhaka tvaṃ mat-prītaye prīti-vivardhano'si ||1||

(சங்கராசார்யர் கேட்கிறார்:) ஓ பாலகனே! நீ யார்? யாருடையவன்? எங்கே செல்கிறாய்? உன் பெயர் என்ன, எங்கிருந்து வந்தாய்? அன்புக் குழந்தாய், இவை அனைத்தும் எனக்குச் சொல் — நீ எனக்குப் பிரியமானவன், என் அன்பை வளர்க்கிறாய்.

नाहं मनुष्यो न च देवयक्षौ न ब्राह्मणक्षत्रियवैश्यशूद्राः। न ब्रह्मचारी न गृही वनस्थो भिक्षुर्न चाहं निजबोधरूपः॥२॥

nāhaṃ manuṣyo na ca deva-yakṣau na brāhmaṇa-kṣatriya-vaiśya-śūdrāḥ | na brahmacārī na gṛhī vanastho bhikṣur na cāhaṃ nija-bodha-rūpaḥ ||2||

(பாலகன் பதிலளிக்கிறான்:) நான் மனிதன் அல்ல, தேவன் அல்ல, யக்ஷன் அல்ல; பிராமணன், க்ஷத்திரியன், வைஶ்யன், ஶூத்திரன் அல்ல; பிரம்மசாரி அல்ல, கிருஹஸ்தன் அல்ல, வானப்ரஸ்தன் அல்ல, துறவி அல்ல — நான் என் போதஸ்வரூபமான (நிஜபோதரூப) ஆத்மாவே.

निमित्तं मनश्चक्षुरादिप्रवृत्तौ निरस्ताखिलोपाधिराकाशकल्पः। रविर्लोकचेष्टानिमित्तं यथा यः स नित्योपलब्धिस्वरूपोऽहमात्मा॥३॥

nimittaṃ manaś-cakṣur-ādi-pravṛttau nirastākhilopādhir ākāśa-kalpaḥ | ravir loka-ceṣṭā-nimittaṃ yathā yaḥ sa nityopalabdhi-svarūpo'ham ātmā ||3||

மனம், கண் முதலியவற்றின் செயல்பாட்டிற்கு நிமித்தமாயிருந்தும், அனைத்து உபாதிகளிலிருந்தும் விடுபட்டு, ஆகாயம் போல் நுண்மையானது — சூரியன் உலகின் அனைத்து செயல்களுக்கும் (நடுநிலையான) நிமித்தமாயிருப்பது போல் — அந்த நித்திய-உபலப்தி ஸ்வரூப ஆத்மா நானே.

यमग्न्युष्णवन्नित्यबोधस्वरूपं मनश्चक्षुरादीन्यबोधात्मकानि। प्रवर्तन्त आश्रित्य निष्कम्पमेकं स नित्योपलब्धिस्वरूपोऽहमात्मा॥४॥

yam agny-uṣṇavan nitya-bodha-svarūpaṃ manaś-cakṣur-ādīny abodhātmakāni | pravartanta āśritya niṣkampam ekaṃ sa nityopalabdhi-svarūpo'ham ātmā ||4||

அக்னியிலிருந்து வெப்பம் பிரிக்க முடியாதது போல், நித்தியபோத ஸ்வரூபமாயிருந்து, எந்த ஒரு அசையாத தத்துவத்தை ஆதரித்து அபோதாத்மக (ஜட) மனம்-கண் முதலியவை செயல்படுகின்றனவோ — அந்த நித்திய-உபலப்தி ஸ்வரூப ஆத்மா நானே.

मुखाभासको दर्पणे दृश्यमानो मुखत्वात्पृथक्त्वेन नैवास्ति वस्तु। चिदाभासको धीषु जीवोऽपि तद्वत् स नित्योपलब्धिस्वरूपोऽहमात्मा॥५॥

mukhābhāsako darpaṇe dṛśyamāno mukhatvāt pṛthaktvena naivāsti vastu | cid-ābhāsako dhīṣu jīvo'pi tadvat sa nityopalabdhi-svarūpo'ham ātmā ||5||

கண்ணாடியில் தெரியும் முக பிரதிபிம்பம் முகத்திலிருந்து வேறான எந்த உண்மை வஸ்துவும் அல்ல; அவ்வாறே புத்திகளில் சைதன்யத்தின் ஆபாசமே ஜீவன் — அந்த நித்திய-உபலப்தி ஸ்வரூப ஆத்மா நானே.

यथा दर्पणाभाव आभासहानौ मुखं विद्यते कल्पनाहीनमेकम्। तथा धीवियोगे निराभासको यः स नित्योपलब्धिस्वरूपोऽहमात्मा॥६॥

yathā darpaṇābhāva ābhāsa-hānau mukhaṃ vidyate kalpanā-hīnam ekam | tathā dhī-viyoge nirābhāsako yaḥ sa nityopalabdhi-svarūpo'ham ātmā ||6||

கண்ணாடி இல்லாதபோது பிரதிபிம்பம் மறைந்தாலும் ஒரு முகம் கற்பனையற்று இருப்பது போல், புத்தி விலகும்போது எந்த நிராபாசம் எஞ்சுகிறதோ — அந்த நித்திய-உபலப்தி ஸ்வரூப ஆத்மா நானே.

मनश्चक्षुरादेर्वियुक्तः स्वयं यो मनश्चक्षुरादेर्मनश्चक्षुरादिः। मनश्चक्षुरादेरगम्यस्वरूपः स नित्योपलब्धिस्वरूपोऽहमात्मा॥७॥

manaś-cakṣur-āder viyuktaḥ svayaṃ yo manaś-cakṣur-āder manaś-cakṣur-ādiḥ | manaś-cakṣur-āder agamya-svarūpaḥ sa nityopalabdhi-svarūpo'ham ātmā ||7||

தானே மனம்-கண் முதலியவற்றிலிருந்து விலகியிருந்தும், மனத்தின் மனமாகவும் கண்ணின் கண்ணாகவும் இருந்து, மனம்-இந்திரியங்களுக்கு எட்டாத ஸ்வரூபமுடையதோ — அந்த நித்திய-உபலப்தி ஸ்வரூப ஆத்மா நானே.

य एको विभाति स्वतः शुद्धचेताः प्रकाशस्वरूपोऽपि नानेव धीषु। शरावोदकस्थो यथा भानुरेकः स नित्योपलब्धिस्वरूपोऽहमात्मा॥८॥

ya eko vibhāti svataḥ śuddha-cetāḥ prakāśa-svarūpo'pi nāneva dhīṣu | śarāvodaka-stho yathā bhānur ekaḥ sa nityopalabdhi-svarūpo'ham ātmā ||8||

ஒரு ஶுத்தசேதனம் தானே பிரகாசித்து, பிரகாஶ ஸ்வரூபமாயிருந்தும் புத்திகளில் பலவாக போல் தோன்றுவதோ — நீர் நிறைந்த பல பாத்திரங்களில் ஒரே சூரியன் போல் — அந்த நித்திய-உபலப்தி ஸ்வரூப ஆத்மா நானே.

यथानेकचक्षुःप्रकाशो रविर्न क्रमेण प्रकाशीकरोति प्रकाश्यम्। अनेका धियो यस्तथैकः प्रबोधः स नित्योपलब्धिस्वरूपोऽहमात्मा॥९॥

yathāneka-cakṣuḥ-prakāśo ravir na krameṇa prakāśī-karoti prakāśyam | anekā dhiyo yas tathaikaḥ prabodhaḥ sa nityopalabdhi-svarūpo'ham ātmā ||9||

பல கண்களின் பிரகாஶகனான சூரியன் பிரகாஶிக்கப்படும் பொருட்களை வரிசையாக அல்ல, ஒருசேர பிரகாஶிப்பது போல், எந்த ஒரு பிரபோதம் பல புத்திகளை பிரகாஶிக்கச் செய்கிறதோ — அந்த நித்திய-உபலப்தி ஸ்வரூப ஆத்மா நானே.

विवस्वत्प्रभातं यथा रूपमक्षं प्रगृह्णाति नाभातमेवं विवस्वान्। यदाभात आभासयत्यक्षमेकः स नित्योपलब्धिस्वरूपोऽहमात्मा॥१०॥

vivasvat-prabhātaṃ yathā rūpam akṣaṃ pragṛhṇāti nābhātam evaṃ vivasvān | yad-ābhāta ābhāsayaty akṣam ekaḥ sa nityopalabdhi-svarūpo'ham ātmā ||10||

கண் சூரியனால் பிரகாஶிக்கப்பட்ட உருவத்தை கிரஹிக்கிறது ஆனால் தான் பிரகாஶிக்கப்படாத சூரியனை அல்ல, அவ்வாறே எவன் தோன்றுவதால் கண் (முதலியவை) பிரகாஶித்து செயல்படுகின்றனவோ — அந்த நித்திய-உபலப்தி ஸ்வரூப ஆத்மா நானே.

यथा सूर्य एकोऽप्स्वनेकश्चलासु स्थिरास्वप्यनन्यद्विभाव्यस्वरूपः। चलासु प्रभिन्नः सुधीष्वेक एव स नित्योपलब्धिस्वरूपोऽहमात्मा॥११॥

yathā sūrya eko'psv aneka-ścalāsu sthirāsv apy ananyad vibhāvya-svarūpaḥ | calāsu prabhinnaḥ sudhīṣv eka eva sa nityopalabdhi-svarūpo'ham ātmā ||11||

ஒரே சூரியன் அசையும் நீர்களில் பலவாகவும் அசையா நீரில் அனன்யமாகவும் (ஒன்றாக) தோன்றி, தன் ஸ்வரூபத்தில் எப்போதும் ஒன்றாயிருப்பது போல் — அசையும் புத்திகளில் வேறாக போல், ஆனால் விவேகிகளில் ஒன்றாக — அந்த நித்திய-உபலப்தி ஸ்வரூப ஆத்மா நானே.

घनच्छन्नदृष्टिर्घनच्छन्नमर्कं यथा निष्प्रभं मन्यते चातिमूढः। तथा बद्धवद्भाति यो मूढदृष्टेः स नित्योपलब्धिस्वरूपोऽहमात्मा॥१२॥

ghana-cchanna-dṛṣṭir ghana-cchannam arkaṃ yathā niṣprabhaṃ manyate cātimūḍhaḥ | tathā baddhavad bhāti yo mūḍha-dṛṣṭeḥ sa nityopalabdhi-svarūpo'ham ātmā ||12||

மேகங்களால் மறைக்கப்பட்ட பார்வையுடைய அதிமூடன் மேகத்தால் மறைக்கப்பட்ட சூரியனை ஒளியற்றதாக நினைப்பது போல், மூட பார்வைக்கு எந்த (நித்தியமுக்த ஆத்மா) கட்டுண்டது போல் தோன்றுகிறதோ — அந்த நித்திய-உபலப்தி ஸ்வரூப ஆத்மா நானே.

समस्तेषु वस्तुष्वनुस्यूतमेकं समस्तानि वस्तूनि यन्न स्पृशन्ति। वियद्वत्सदा शुद्धमच्छस्वरूपं स नित्योपलब्धिस्वरूपोऽहमात्मा॥१३॥

samasteṣu vastuṣv anusyūtam ekaṃ samastāni vastūni yan na spṛśanti | viyadvat sadā śuddham accha-svarūpaṃ sa nityopalabdhi-svarūpo'ham ātmā ||13||

அனைத்து வஸ்துக்களிலும் ஊடுருவி ஒன்றாயிருந்து, அனைத்து வஸ்துக்களும் எதைத் தொடாதோ, ஆகாயம் போல் எப்போதும் ஶுத்தமாய் நிர்மலஸ்வரூபமாயிருப்பதோ — அந்த நித்திய-உபலப்தி ஸ்வரூப ஆத்மா நானே.

उपाधौ यथा भेदता सन्मणीनां तथा भेदता बुद्धिभेदेषु तेऽपि। यथा चन्द्रिकाणां जले चञ्चलत्वं तथा चञ्चलत्वं तवापीह विष्णो॥१४॥

upādhau yathā bhedatā san-maṇīnāṃ tathā bhedatā buddhi-bhedeṣu te'pi | yathā candrikāṇāṃ jale cañcalatvaṃ tathā cañcalatvaṃ tavāpīha viṣṇo ||14||

உண்மையான மணிகளில் வேறுபாடு அவற்றின் உபாதி (ஆதாரம்) காரணமாகவே தோன்றுவது போல், (உன்னில்) வேறுபாடு புத்திகளின் வேறுபாடு காரணமாகவே; மேலும் நீரில் சந்திரக் கிரணங்களின் அசைவு நீர் காரணமாக இருப்பது போல், ஓ விஷ்ணுவே, இந்த அசைவு உன்னிலும் (வெறும் ஆபாசமாத்திரமே).