Mantra.Tips

புருஷ ஸூக்தம் — Complete Lyrics

पुरुष सूक्तम्

Sanskrit text with English transliteration and translation

Verse 1
हरिः सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् भूमिꣳ सर्वत स्पृत्वाऽत्यतिष्ठद्दशाङ्गुलम्
Harih Om sahasrashirsha purushah sahasrakshah sahasrapat Sa bhumiꣳ sarvata spritvatyatishthaddashangulam
விராட் புருஷருக்கு ஆயிரம் தலைகள், ஆயிரம் கண்கள், ஆயிரம் கால்கள் உள்ளன; அவர் முழுப் பூமியையும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் வியாபித்து, அதைவிட பத்து விரல் அளவு முன்னோக்கி நீண்டுள்ளார்.
Verse 2
पुरुष एवेदꣳ सर्वं यद्भूतं यच्च भाव्यम् उतामृतत्वस्येशानो यदन्नेनातिरोहति
Purusha evedaꣳ sarvam yadbhutam yachcha bhavyam Utamritatvasyeshano yadannenatirohati
இவை அனைத்தும் புருஷரே — நடந்தது அனைத்தும், நடக்கப்போவது அனைத்தும்; அவர் அமரத்துவத்தின் இறைவன், உணவின் (யாகத்தின்) மூலம் மேலும் பெரியவராகிறார்.
Verse 3
एतावानस्य महिमातो ज्यायाँश्च पूरुषः पादोऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि
Etavanasya mahimato jyayanshcha purushah Padosya vishva bhutani tripadasyamritam divi
இது அவரது மகிமை, புருஷர் இதைவிட இன்னும் பெரியவர்; அனைத்து உயிர்களும் அவரில் கால் பங்கே, மூன்று பங்குகள் வானில் அமரமாக உள்ளன.
Verse 4
त्रिपादूर्ध्व उदैत्पुरुषः पादोऽस्येहाभवत् पुनः ततो विष्वङ् व्यक्रामत्साशनानशने अभि
Tripadurdhva udaitpurushah padosyehabhavat punah Tato vishvan vyakramatsashananashane abhi
மூன்று பங்குகளுடன் புருஷர் மேலே எழுந்தார்; அவரில் ஒரு பங்கு மீண்டும் இங்கே தோன்றியது; அங்கிருந்து அவர் உண்பவை, உண்ணாதவை அனைத்திலும் எல்லாப் பக்கமும் பரவினார்.
Verse 5
ततो विराडजायत विराजो अधि पूरुषः जातो अत्यरिच्यत पश्चाद्भूमिमथो पुरः
Tato viradajayata virajo adhi purushah Sa jato atyarichyata pashchadbhumimatho purah
அவரிலிருந்து விராட் (விசுவரூபம்) பிறந்தது, விராட்டிலிருந்து புருஷர் (சமஷ்டி-புருஷர்); பிறந்து அவர் பூமியைவிட முன்னும் பின்னும் விரிந்தார்.
Verse 6
तस्माद्यज्ञात् सर्वहुतः सम्भृतं पृषदाज्यम् पशूँस्ताँश्चक्रे वायव्यानारण्या ग्राम्याश्च ये
Tasmadyajnat sarvahutah sambhritam prishadajyam Pashunstanshchakre vayavyanaranya gramyashcha ye
அந்த சர்வஹுத யாகத்திலிருந்து தயிரும் நெய்யும் சேர்க்கப்பட்டன; அதிலிருந்து அவர் காற்று, காடு, கிராமத்து விலங்குகளை உருவாக்கினார்.
Verse 7
तस्माद्यज्ञात् सर्वहुतः ऋचः सामानि जज्ञिरे छन्दाꣳसि जज्ञिरे तस्माद्यजुस्तस्मादजायत
Tasmadyajnat sarvahutah richah samani jajnire Chhandaꣳsi jajnire tasmadyajustasmadajayata
அந்த சர்வஹுத யாகத்திலிருந்து ருக், சாம மந்திரங்கள் பிறந்தன; அதிலிருந்து சந்தங்கள் பிறந்தன, அதிலிருந்து யஜுஸ் பிறந்தது.
Verse 8
तस्मादश्वा अजायन्त ये के चोभयादतः गावो जज्ञिरे तस्मात्तस्माज्जाता अजावयः
Tasmadashva ajayanta ye ke chobhayadatah Gavo ha jajnire tasmattasmajjata ajavayah
அதிலிருந்து குதிரைகள் பிறந்தன, இரண்டு வரிசைப் பற்களுள்ள உயிர்கள் அனைத்தும்; அதிலிருந்து பசுக்கள் பிறந்தன, அதிலிருந்து ஆடுகளும் செம்மறிகளும்.
Verse 9
तं यज्ञं बर्हिषि प्रौक्षन् पुरुषं जातमग्रतः तेन देवा अयजन्त साध्या ऋषयश्च ये
Tam yajnam barhishi praukshan purusham jatamagratah Tena deva ayajanta sadhya rishayashcha ye
ஆதியில் பிறந்த அந்தப் புருஷரை தேவர்கள் புனித தர்ப்பையின் மீது யாகமாக அபிஷேகித்தனர்; அவருடன் தேவர்களும், சாத்தியர்களும், முனிவர்களும் யாகம் செய்தனர்.
Verse 10
यत्पुरुषं व्यदधुः कतिधा व्यकल्पयन् मुखं किमस्यासीत् किं बाहू किमूरू पादा उच्येते
Yatpurusham vyadadhuh katidha vyakalpayan Mukham kimasyasit kim bahu kimuru pada uchyete
அவர்கள் புருஷரைப் பகிர்ந்தபோது, அவரை எத்தனை பாகங்களாகப் பிரித்தனர்? அவரது முகம் என்னவாயிற்று, புயங்கள் என்ன, தொடைகள், கால்கள் என்னவாயின?
Verse 11
ब्राह्मणोऽस्य मुखमासीद्बाहू राजन्यः कृतः ऊरू तदस्य यद्वैश्यः पद्भ्याꣳ शूद्रो अजायत
Brahmanosya mukhamasidbahu rajanyah kritah Uru tadasya yadvaishyah padbhyaꣳ shudro ajayata
பிராமணர் அவரது முகமானார்; ராஜன்யர் (க்ஷத்திரியர்) அவரது புயங்களானார்; அவரது தொடைகள் வைசியரானது; அவரது கால்களிலிருந்து சூத்திரர் பிறந்தார்.
Verse 12
चन्द्रमा मनसो जातश्चक्षोः सूर्यो अजायत श्रोत्राद्वायुश्च प्राणश्च मुखादग्निरजायत
Chandrama manaso jatashchakshoh suryo ajayata Shrotradvayushcha pranashcha mukhadagnirajayata
அவரது மனத்திலிருந்து சந்திரன் பிறந்தான்; அவரது கண்ணிலிருந்து சூரியன் வந்தான்; அவரது முகத்திலிருந்து இந்திரனும் அக்னியும் வந்தனர்; அவரது மூச்சிலிருந்து வாயு பிறந்தது.
Verse 13
नाभ्या आसीदन्तरिक्षꣳ शीर्ष्णो द्यौः समवर्तत पद्भ्यां भूमिर्दिशः श्रोत्रात्तथा लोकाँऽकल्पयन्
Nabhya asidantarikshaꣳ shirshno dyauh samavartata Padbhyam bhumirdishah shrotrattatha lokankalpayan
அவரது நாபியிலிருந்து அந்தரிக்ஷம் தோன்றியது; அவரது தலையிலிருந்து வானம் வளர்ந்தது; அவரது கால்களிலிருந்து பூமி, அவரது காதிலிருந்து திசைகள் — இவ்வாறு அவர்கள் உலகங்களை உருவாக்கினர்.
Verse 14
यत्पुरुषेण हविषा देवा यज्ञमतन्वत वसन्तोऽस्यासीदाज्यं ग्रीष्म इध्मः शरद्धविः
Yatpurushena havisha deva yajnamatanvata Vasantosyasidajyam grishma idhmah sharaddhavih
தேவர்கள் புருஷரை ஆகுதியாக்கி யாகத்தை விரித்தபோது — வசந்தம் அதன் நெய், கோடை அதன் விறகு, கூதிர்காலம் அதன் ஆகுதி ஆயிற்று.
Verse 15
सप्तास्यासन् परिधयस्त्रिः सप्त समिधः कृताः देवा यद्यज्ञं तन्वाना अबध्नन् पुरुषं पशुम्
Saptasyasan paridhayastrih sapta samidhah kritah Deva yadyajnam tanvana abadhnan purusham pashum
ஏழு அதன் சுற்றுவேலிகள்; மூன்று மடங்கு ஏழு சமித்துகள் செய்யப்பட்டன, தேவர்கள் யாகம் செய்து புருஷரைப் பலிப்பிராணியாகக் கட்டியபோது.
Verse 16
यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् ते नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः
Yajnena yajnamayajanta devastani dharmani prathamanyasan Te ha nakam mahimanah sachanta yatra purve sadhyah santi devah
யாகத்தின் மூலம் தேவர்கள் யாகசொரூபரை (புருஷரை) வழிபட்டனர்; இவையே முதல் தர்மங்கள் (விதிகள்). இந்த மகா சக்திகள், பழமையான சாத்தியர்களும் தேவர்களும் வாழும் வானத்தை அடைந்தன.

Want to understand every word?

Read Word-by-Word Meaning →