Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnaakshara-brahma-yoga

ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ ൮.൬ — യം യം വാപി സ്മരന്ഭാവം

శ్రీమద్భగవద్గీత ౮.౬ — యం యం వాపి స్మరన్ భావం in Malayalam · മലയാളം

🕉️ hindu·📿 108× ജപം·🕐 ദിവസവും, വിശേഷിച്ച് വൈകുന്നേരം അല്ലെങ്കിൽ ഉറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ്, ഒപ്പം സ്മരണയുടെ ജീവിതകാല സാധനയായി·📜 Bhagavad Gita Chapter 8, Verse 6
Share:

അർഥം

ഈ പ്രസിദ്ധ ശ്ലോകം മരണനിമിഷത്തിലെ അന്ത്യചിന്തയുടെ ശക്തിയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ ഏതു ഭാവം സ്മരിക്കുന്നുവോ, അതേ ഭാവത്തെ അവൻ അടുത്ത ജന്മത്തിൽ പ്രാപിക്കുന്നു — കാരണം അന്ത്യചിന്ത ജീവിതകാലത്തെ ചിന്തയാൽ രൂപപ്പെടുന്നു. നാം നിരന്തരം എന്തിനെ ധ്യാനിക്കുന്നുവോ അതുതന്നെ ആകുന്നു എന്ന് ഇത് പഠിപ്പിക്കുന്നു, അതിനാൽ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഭഗവാനെ സ്മരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു, അങ്ങനെ അവൻ നമ്മുടെ സ്വാഭാവിക അന്ത്യചിന്തയാകുന്നു.

ഉത്ഭവം & കഥ

Bhagavad Gita Chapter 8, Verse 6 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

എട്ടാം അധ്യായമായ അക്ഷര-ബ്രഹ്മ യോഗത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പരബ്രഹ്മം, ആത്മാവ്, മരണസമയത്ത് എന്തു സംഭവിക്കുന്നു എന്നീ അർജുനന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകുന്നു. പ്രയാണനിമിഷത്തിലെ മനോഭാവമാണ് ഭാവിയവസ്ഥയെ നിർണയിക്കുന്നതെന്ന് വിശദീകരിച്ച്, പിന്നീട് അന്ത്യചിന്ത പരമലക്ഷ്യത്തിലേക്കു നയിക്കുംവിധം ഭഗവാന്റെ നിരന്തര സ്മരണ ഉപദേശിക്കുന്നു.

ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ

തന്റെ മഹത്തായ തപസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും രാജാ ഭരതൻ, താൻ സ്നേഹിച്ച മാൻകുട്ടിയിൽ അന്ത്യചിന്ത പറ്റിനിന്നതിനാൽ മാനായി ജനിച്ചുവെന്ന് — ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ ജീവസ്സുറ്റ ഉദാഹരണമായി — പാരമ്പര്യം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു; അതേസമയം അന്ത്യനിമിഷത്തിൽ ഭഗവാനെ സ്മരിക്കുന്ന ഭക്തർ അവനെ പ്രാപിക്കുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ സന്യാസിമാർ ജീവിതകാല സ്മരണ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

മന്ത്രം

ഏതെങ്കിലും വരിയിലോ ▶ ബട്ടണിലോ തൊട്ട് കേൾക്കൂ

യം യം വാപി സ്മരന്ഭാവം ത്യജത്യന്തേ കലേവരമ്। തം തമേവൈതി കൌന്തേയ സദാ തദ്ഭാവഭാവിതഃ॥

yaṁ yaṁ vāpi smaran bhāvaṁ tyajatyante kalevaram taṁ tam evaiti kaunteya sadā tad-bhāva-bhāvitaḥ

അർഥം:കുന്തീപുത്രാ! മനുഷ്യൻ അന്ത്യകാലത്ത് ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ ഏതു ഭാവം സ്മരിക്കുന്നുവോ, എപ്പോഴും ആ ഭാവത്തിന്റെ ചിന്തയിൽ ലയിച്ചിരുന്നതിനാൽ അവൻ ആ ഭാവത്തെത്തന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.

പദം-പദം അർഥം

ഉച്ചാരണം കേൾക്കാൻ ഏതെങ്കിലും പദത്തിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ

യം യമ്🔊yam yamഏതേതായാലും
വാ🔊അഥവാ
അപി🔊apiപോലും
സ്മരന്🔊smaranസ്മരിച്ചുകൊണ്ട്
ഭാവമ്🔊bhāvamഭാവം, ചിന്തയുടെ വിഷയം
ത്യജതി🔊tyajatiഉപേക്ഷിക്കുന്നു
അന്തേ🔊anteഅവസാനത്തിൽ (ജീവിതാന്ത്യത്തിൽ)
കലേവരമ്🔊kalevaramശരീരത്തെ
തമ് തമ്🔊tam tamആ ആ ഭാവത്തെത്തന്നെ
ഏവ🔊evaനിശ്ചയമായും
ഏതി🔊etiപ്രാപിക്കുന്നു
കൌന്തേയ🔊kaunteyaകുന്തീപുത്രാ (അർജുനാ)
സദാ🔊sadāഎപ്പോഴും
തദ്ഭാവഭാവിതഃ🔊tat-bhāva-bhāvitaḥആ ഭാവത്തിന്റെ ചിന്തയിൽ ലയിച്ച

శ్రీమద్భగవద్గీత ౮.౬ — యం యం వాపి స్మరన్ భావం പാരായണ ഫലങ്ങൾ

മരണസമയത്ത് അന്ത്യചിന്തയുടെ നിർണായക പ്രാധാന്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു

ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഭഗവാന്റെ നിരന്തര സ്മരണയ്ക്ക് പ്രേരണ നൽകുന്നു

നാം ശീലമായി എന്തിനെ ചിന്തിക്കുന്നുവോ അതുതന്നെ ആകുന്നു എന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു

അന്ത്യചിന്ത ഭഗവാന്റേതാകുംവിധം സ്ഥിരമായ ആധ്യാത്മിക സാധനയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു

ഒരുക്കത്തിലൂടെയും സ്മരണയിലൂടെയും മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിർഭയത്വം നൽകുന്നു

സാധകനെ ഉന്നത പുനർജന്മത്തിലേക്കും ഒടുവിൽ മോക്ഷത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു

శ్రీమద్భగవద్గీత ౮.౬ — యం యం వాపి స్మరన్ భావం പാരായണ വിധി

ജപ സംഖ്യ108തവണ
ഉത്തമ സമയംദിവസവും, വിശേഷിച്ച് വൈകുന്നേരം അല്ലെങ്കിൽ ഉറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ്, ഒപ്പം സ്മരണയുടെ ജീവിതകാല സാധനയായി

ഭഗവാന്റെ നിരന്തര സ്മരണ വളർത്തണമെന്ന് സ്വയം ഓർമിപ്പിക്കാൻ ഈ ശ്ലോകം പാരായണം ചെയ്യുക, കാരണം അന്ത്യചിന്ത ജീവിതകാല ശീലത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ദിവസവും ഈശ്വര-സ്മരണ പരിശീലനം — വിശേഷിച്ച് രാത്രി ഉറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ്, അത് ദിവസവുമുള്ള ഒരു ചെറിയ 'മരണം' — മനസ്സിനെ ഭഗവാൻ സ്വാഭാവിക അന്ത്യചിന്തയാകുംവിധം പരിശീലിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് മാലയിൽ ജപിച്ച്, ജീവിതത്തെ പവിത്ര സ്മരണയാൽ നിറയ്ക്കാനുള്ള നിശ്ചയം ഉറപ്പിക്കാൻ അനുവദിക്കുക.

പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ഈ പേജിൽ പൂർണ శ్రీమద్భగవద్గీత ౮.౬ — యం యం వాపి స్మరన్ భావం മലയാള ലിപിയിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നു — അതേ മൂല ശ്ലോകങ്ങൾ, അക്ഷരം-അക്ഷരം ലിപ്യന്തരണം ചെയ്ത്, നിങ്ങൾക്ക് സൗകര്യമായി വായിച്ച് ജപിക്കാം. ഏതെങ്കിലും വരിയിൽ (അല്ലെങ്കിൽ ▶ ബട്ടൺ) തൊട്ട് അതിന്റെ പാരായണം കേൾക്കൂ.
അതെ — ലിപി മാത്രമേ മാറുന്നുള്ളൂ; വാക്കുകളും അവയുടെ അർഥവും മൂലം തന്നെ. ഈ പേജിലെ ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥം, ഫലങ്ങൾ, പാരായണ വിധി അതേപടി ബാധകമാണ്.
ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന നിമിഷത്തിൽ മനുഷ്യൻ എന്തു സ്മരിക്കുന്നുവോ അതാണ് അവന്റെ അടുത്ത അസ്തിത്വാവസ്ഥയെ നിർണയിക്കുന്നതെന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അന്ത്യചിന്ത ജീവിതകാല ചിന്തയാൽ രൂപപ്പെടുന്നതിനാൽ, അന്ത്യചിന്ത ഉന്നത ഗതിയിലേക്കു നയിക്കുംവിധം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ശരിയായ സ്മരണ വളർത്തുന്നതിനെ ഈ ശ്ലോകം ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
കൃത്യമായി അങ്ങനെയല്ല. അന്ത്യചിന്ത നിർണായകമാണെന്ന് ശ്ലോകം പറയുന്നു, എന്നാൽ ആ ചിന്ത ആ ഭാവത്തിന്റെ ചിന്തയിൽ 'എപ്പോഴും ലയിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ' നിന്ന് ഉയരുന്നതാണെന്നും കുറിക്കുന്നു. അതിനാൽ അന്ത്യചിന്ത യഥാർഥത്തിൽ ജീവിതകാല മാനസിക ശീലങ്ങളുടെ ഫലമാണ്, അതുകൊണ്ടാണ് ജീവിതത്തിൽ സ്ഥിരമായ പരിശീലനം ആവശ്യമായത്.
അടുത്ത ശ്ലോകത്തിൽത്തന്നെ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പ്രായോഗിക ഉപദേശം നൽകുന്നു: 'അതിനാൽ, എല്ലാ കാലത്തും എന്നെ സ്മരിക്കുക, യുദ്ധം ചെയ്യുക.' അന്ത്യചിന്ത ഗതിയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നുവെന്ന് വിശദീകരിച്ച ശേഷം, കർത്തവ്യം നിറവേറ്റുമ്പോൾത്തന്നെ തന്നെ നിരന്തരം സ്മരിക്കാൻ ഉപദേശിക്കുന്നു, അങ്ങനെ ഭഗവാൻ സ്വാഭാവിക അന്ത്യചിന്തയാകുന്നു.
ജപം, പ്രാർഥന, ഭക്തി, ധർമിഷ്ഠ ജീവിതം എന്നിവയിലൂടെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഭഗവാനെ സ്ഥിരമായി സ്മരിക്കുന്നതിലൂടെ. പരിശീലനം ഏതു ചിന്തയെയും സ്വാഭാവികമാക്കുന്നതുപോലെ, ജീവിതകാല ഈശ്വര-സ്മരണ ഭഗവാനെ അന്ത്യനിമിഷത്തിലും മനസ്സിന്റെ സ്വാഭാവിക വിഷയമാക്കുന്നു.

ഇവയും വായിക്കൂ

ഉപകാരപ്പെട്ടോ? പ്രിയപ്പെട്ടവരുമായി പങ്കിടൂ 🙏

Share:

പൂർണ శ్రీమద్భగవద్గీత ౮.౬ — యం యం వాపి స్మరన్ భావం ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥസഹിതം വായിക്കൂ, അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ പവിത്ര പാഠങ്ങൾ കാണൂ