শিখ আরতি (গগন মৈং থালু) — Complete Lyrics
ਆਰਤੀ
Sanskrit text with English transliteration and translation
Verse 1
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
এক ওঁকার, সদ্গুরুর কৃপায় প্রাপ্ত — একমাত্র সৃষ্টিকর্তা পরমেশ্বর।
Verse 2
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ਆਰਤੀ
dhanaasaree mahalaa pehilaa aaratee
ধনাসরী, প্রথম মহল্লা, আরতি।
Verse 3
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
এক ওঁকার, সদ্গুরুর কৃপায় প্রাপ্ত — একমাত্র সৃষ্টিকর্তা পরমেশ্বর।
Verse 4
ਗਗਨ ਮੈ ਥਾਲੁ ਰਵਿ ਚੰਦੁ ਦੀਪਕ ਬਨੇ ਤਾਰਿਕਾ ਮੰਡਲ ਜਨਕ ਮੋਤੀ ॥
ਧੂਪੁ ਮਲਆਨਲੋ ਪਵਣੁ ਚਵਰੋ ਕਰੇ ਸਗਲ ਬਨਰਾਇ ਫੂਲੰਤ ਜੋਤੀ ॥੧॥
gagan mai thaal rav cha(n)dh dheepak bane taarikaa ma(n)ddal janak motee ||
dhoop malaanalo pavan chavaro kare sagal banarai foola(n)t jotee ||1||
আকাশরূপী থালায় সূর্য ও চন্দ্র প্রদীপ; তারামণ্ডলের তারা মুক্তা। চন্দনের সুগন্ধ ধূপ, বায়ু চামর, এবং সমস্ত বনস্পতি আপনার চরণে অর্পিত পুষ্প, হে জ্যোতির্ময় প্রভু। ॥1॥
Verse 5
ਕੈਸੀ ਆਰਤੀ ਹੋਇ ਭਵ ਖੰਡਨਾ ਤੇਰੀ ਆਰਤੀ ॥
ਅਨਹਤਾ ਸਬਦ ਵਾਜੰਤ ਭੇਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
kaisee aaratee hoi bhav kha(n)ddanaa teree aaratee ||
anahataa sabadh vaaja(n)t bheree ||1|| rahaau ||
এ কেমন অপূর্ব আরতি! হে ভয়ের নাশক, এই তো আপনার আরতি, আপনার পূজা। শব্দের অনাহত ধ্বনি মন্দিরের নাকাড়ার বাজনা। ॥1॥রহাউ॥
Verse 6
ਸਹਸ ਤਵ ਨੈਨ ਨਨ ਨੈਨ ਹੈ ਤੋਹਿ ਕਉ ਸਹਸ ਮੂਰਤਿ ਨਨਾ ਏਕ ਤੋਹੀ ॥
ਸਹਸ ਪਦ ਬਿਮਲ ਨਨ ਏਕ ਪਦ ਗੰਧ ਬਿਨੁ ਸਹਸ ਤਵ ਗੰਧ ਇਵ ਚਲਤ ਮੋਹੀ ॥੨॥
sahas tav nain nan nain hai toh kau sahas moorat nanaa ek tohee ||
sahas padh bimal nan ek padh ga(n)dh bin sahas tav ga(n)dh iv chalat mohee ||2||
সহস্র আপনার নেত্র, তবু আপনার কোনো নেত্র নেই; সহস্র আপনার রূপ, তবু আপনার একটিও রূপ নেই। সহস্র আপনার চরণ-কমল, তবু আপনার কোনো চরণ নেই; নাসিকা ছাড়া সহস্র আপনার নাসিকা। আপনার এই লীলায় আমি মোহিত! ॥2॥
Verse 7
ਸਭ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਜੋਤਿ ਹੈ ਸੋਇ ॥
ਤਿਸ ਕੈ ਚਾਨਣਿ ਸਭ ਮਹਿ ਚਾਨਣੁ ਹੋਇ ॥
ਗੁਰ ਸਾਖੀ ਜੋਤਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੁ ਆਰਤੀ ਹੋਇ ॥੩॥
sabh meh jot jot hai soi ||
tis kai chaanan sabh meh chaanan hoi ||
gur saakhee jot paragaT hoi ||
jo tis bhaavai su aaratee hoi ||3||
দিব্য জ্যোতি সবার অন্তরে; আপনিই সেই জ্যোতি। সবার অন্তরে প্রকাশিত সেই জ্যোতি আপনারই। গুরুর উপদেশে এই দিব্য জ্যোতি প্রকাশিত হয়। যা প্রভুকে তুষ্ট করে, তাই প্রকৃত আরতি। ॥3॥
Verse 8
ਹਰਿ ਚਰਣ ਕਮਲ ਮਕਰੰਦ ਲੋਭਿਤ ਮਨੋ ਅਨਦਿਨੋ ਮੋਹਿ ਆਹੀ ਪਿਆਸਾ ॥
ਕ੍ਰਿਪਾ ਜਲੁ ਦੇਹਿ ਨਾਨਕ ਸਾਰਿੰਗ ਕਉ ਹੋਇ ਜਾ ਤੇ ਤੇਰੈ ਨਾਮਿ ਵਾਸਾ ॥੪॥੧॥੭॥੯॥
har charan kamal makara(n)dh lobhit mano anadhino moh aahee piaasaa ||
kirapaa jal dheh naanak saari(n)g kau hoi jaa te terai naam vaasaa ||4||1||7||9||
আমার আত্মা প্রভুর মধুর চরণ-কমলে মোহিত; দিনরাত আমি তাদের জন্য তৃষ্ণার্ত। হে প্রভু, তৃষ্ণার্ত চাতক নানককে আপনার কৃপার জলে তৃপ্ত করুন, যাতে সে আপনার নামে বাস করে। ॥4॥1॥7॥9॥
Verse 9
ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਆਰਤੀ ਮਜਨੁ ਮੁਰਾਰੇ ॥
ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਝੂਠੇ ਸਗਲ ਪਾਸਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
naam tero aaratee majan muraare ||
har ke naam bin jhooThe sagal paasaare ||1|| rahaau ||
হে প্রভু, আপনার নামই আমার পূজা ও শুদ্ধির স্নান। প্রভুর নাম ছাড়া সমস্ত আড়ম্বর ব্যর্থ। ॥1॥রহাউ॥
Verse 10
ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਆਸਨੋ ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਉਰਸਾ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਕੇਸਰੋ ਲੇ ਛਿਟਕਾਰੇ ॥
ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਅੰਭੁਲਾ ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਚੰਦਨੋ ਘਸਿ ਜਪੇ ਨਾਮੁ ਲੇ ਤੁਝਹਿ ਕਉ ਚਾਰੇ ॥੧॥
naam tero aasano naam tero urasaa naam teraa kesaro le chhiTakaare ||
naam teraa a(n)bhulaa naam tero cha(n)dhano ghas jape naam le tujheh kau chaare ||1||
আপনার নাম আমার আসন, এবং আপনার নাম চন্দন ঘষার পাথর। আপনার নামই সেই কেশর যা নিয়ে আমি আপনাকে অর্পণ করি। আপনার নাম জল, এবং আপনার নাম চন্দন। আপনার নামের জপই চন্দন ঘষা। তা নিয়ে এই সব আমি আপনাকে অর্পণ করি। ॥1॥
Verse 11
ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਦੀਵਾ ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਬਾਤੀ ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਤੇਲੁ ਲੇ ਮਾਹਿ ਪਸਾਰੇ ॥
ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਕੀ ਜੋਤਿ ਲਗਾਈ ਭਇਓ ਉਜਿਆਰੋ ਭਵਨ ਸਗਲਾਰੇ ॥੨॥
naam teraa dheevaa naam tero baatee naam tero tel le maeh pasaare ||
naam tere kee jot lagaiee bhio ujiaaro bhavan sagalaare ||2||
আপনার নাম প্রদীপ, এবং আপনার নাম সলতে। আপনার নামই সেই তেল যা আমি তাতে ঢালি। আপনার নামই এই প্রদীপে লাগানো জ্যোতি, যা সমস্ত সংসারকে আলোকিত করে। ॥2॥
Verse 12
ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਤਾਗਾ ਨਾਮੁ ਫੂਲ ਮਾਲਾ ਭਾਰ ਅਠਾਰਹ ਸਗਲ ਜੂਠਾਰੇ ॥
ਤੇਰੋ ਕੀਆ ਤੁਝਹਿ ਕਿਆ ਅਰਪਉ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਤੁਹੀ ਚਵਰ ਢੋਲਾਰੇ ॥੩॥
naam tero taagaa naam fool maalaa bhaar aThaareh sagal jooThaare ||
tero keeaa tujheh kiaa arapau naam teraa tuhee chavar ddolaare ||3||
আপনার নাম সুতো, এবং আপনার নাম পুষ্পমালা। আঠারো ভার বনস্পতি আপনাকে অর্পণ করতে অতি অপবিত্র। আপনি নিজে যা সৃষ্টি করেছেন, তা আপনাকে কেন অর্পণ করব? আপনার নামই চামর, যা আমি আপনার উপর দোলাই। ॥3॥
Verse 13
ਦਸ ਅਠਾ ਅਠਸਠੇ ਚਾਰੇ ਖਾਣੀ ਇਹੈ ਵਰਤਣਿ ਹੈ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੇ ॥
ਕਹੈ ਰਵਿਦਾਸੁ ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਆਰਤੀ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਹਰਿ ਭੋਗ ਤੁਹਾਰੇ ॥੪॥੩॥
dhas aThaa aThasaThe chaare khaanee ihai varatan hai sagal sa(n)saare ||
kahai ravidhaas naam tero aaratee sat naam hai har bhog tuhaare ||4||3||
সমগ্র জগৎ আঠারো পুরাণ, আটষট্টি তীর্থ, এবং সৃষ্টির চার উৎসে নিমগ্ন। রবিদাস বলেন, আপনার নামই আমার আরতি, আমার পূজা। সত্নাম, এই সত্য নামই সেই খাদ্য যা আমি আপনাকে অর্পণ করি। ॥4॥3॥
Verse 14
ਸ੍ਰੀ ਸੈਣੁ ॥
sree sain ||
শ্রী সৈন।
Verse 15
ਧੂਪ ਦੀਪ ਘ੍ਰਿਤ ਸਾਜਿ ਆਰਤੀ ॥
ਵਾਰਨੇ ਜਾਉ ਕਮਲਾ ਪਤੀ ॥੧॥
dhoop dheep ghirat saaj aaratee ||
vaarane jaau kamalaa patee ||1||
আমি লক্ষ্মীপতি প্রভুর উপর বলিহার যাই। ॥1॥
Verse 16
ਮੰਗਲਾ ਹਰਿ ਮੰਗਲਾ ॥ ਨਿਤ ਮੰਗਲੁ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਰਾਇ ਕੋ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ma(n)galaa har ma(n)galaa || nit ma(n)gal raajaa raam rai ko ||1|| rahaau ||
আপনার জয় হোক, হে প্রভু, আপনার জয় হোক!
Verse 17
ਊਤਮੁ ਦੀਅਰਾ ਨਿਰਮਲ ਬਾਤੀ ॥
ਤੁਹਂੀ ਨਿਰੰਜਨੁ ਕਮਲਾ ਪਾਤੀ ॥੨॥
uootam dheearaa niramal baatee ||
tuha(n)ee nira(n)jan kamalaa paatee ||2||
উত্তম প্রদীপ, এবং পবিত্র সলতে। আপনি নির্মল ও শুদ্ধ, হে ধনের তেজোময় স্বামী! ॥2॥
Verse 18
ਰਾਮਾ ਭਗਤਿ ਰਾਮਾਨੰਦੁ ਜਾਨੈ ॥
ਪੂਰਨ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ਬਖਾਨੈ ॥੩॥
raamaa bhagat raamaana(n)dh jaanai ||
pooran paramaana(n)dh bakhaanai ||3||
রামানন্দ প্রভুর ভক্তি-পূজা জানেন। তিনি বলেন প্রভু সর্বব্যাপী, পরমানন্দের স্বরূপ। ॥3॥
Verse 19
ਮਦਨ ਮੂਰਤਿ ਭੈ ਤਾਰਿ ਗੋਬਿੰਦੇ ॥
ਸੈਨੁ ਭਣੈ ਭਜੁ ਪਰਮਾਨੰਦੇ ॥੪॥੨॥
madhan moorat bhai taar gobi(n)dhe ||
sain bhanai bhaj paramaana(n)dhe ||4||2||
অপূর্ব রূপের জগতের স্বামী আমাকে ভয়ংকর ভবসাগর থেকে পার করেছেন। সৈন বলেন, প্রভুকে স্মরণ করো, যিনি পরমানন্দের স্বরূপ! ॥4॥2॥
Verse 20
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ॥
prabhaatee ||
প্রভাতী।
Verse 21
ਸੁੰਨ ਸੰਧਿਆ ਤੇਰੀ ਦੇਵ ਦੇਵਾਕਰ ਅਧਪਤਿ ਆਦਿ ਸਮਾਈ ॥
ਸਿਧ ਸਮਾਧਿ ਅੰਤੁ ਨਹੀ ਪਾਇਆ ਲਾਗਿ ਰਹੇ ਸਰਨਾਈ ॥੧॥
su(n)n sa(n)dhiaa teree dhev dhevaakar adhapat aadh samaiee ||
sidh samaadh a(n)t nahee paiaa laag rahe saranaiee ||1||
হে প্রভু, আমার প্রার্থনা শুনুন; আপনি দেবদেব, আদি, সর্বব্যাপী স্বামী। সমাধিতে লীন সিদ্ধগণও আপনার সীমা পাননি। তাঁরা আপনার শরণের রক্ষা দৃঢ়ভাবে ধরে থাকেন। ॥1॥
Verse 22
ਲੇਹੁ ਆਰਤੀ ਹੋ ਪੁਰਖ ਨਿਰੰਜਨ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਜਹੁ ਭਾਈ ॥
ਠਾਢਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਿਗਮ ਬੀਚਾਰੈ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਿਆ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
leh aaratee ho purakh nira(n)jan satigur poojahu bhaiee ||
Thaaddaa brahamaa nigam beechaarai alakh na lakhiaa jaiee ||1|| rahaau ||
শুদ্ধ, আদি প্রভুর পূজা ও আরাধনা সদ্গুরুর উপাসনায় হয়, হে ভাগ্যের ভাই-বন্ধুরা। তাঁর দ্বারে দাঁড়িয়ে ব্রহ্মা বেদ অধ্যয়ন করেন, কিন্তু অদৃশ্য প্রভুকে দেখতে পান না। ॥1॥রহাউ॥
Verse 23
ਤਤੁ ਤੇਲੁ ਨਾਮੁ ਕੀਆ ਬਾਤੀ ਦੀਪਕੁ ਦੇਹ ਉਜੵਾਰਾ ॥
ਜੋਤਿ ਲਾਇ ਜਗਦੀਸ ਜਗਾਇਆ ਬੂਝੈ ਬੂਝਨਹਾਰਾ ॥੨॥
tat tel naam keeaa baatee dheepak dheh ujayeaaraa ||
jot lai jagadhees jagaiaa boojhai boojhanahaaraa ||2||
তত্ত্ব-বাস্তবতার জ্ঞানরূপী তেল ও নামরূপী সলতে দিয়ে, এই প্রদীপ আমার শরীরকে আলোকিত করে। আমি জগতের স্বামীর জ্যোতি লাগিয়ে এই প্রদীপ জ্বালিয়েছি। অন্তর্যামী প্রভু সব জানেন। ॥2॥
Verse 24
ਪੰਚੇ ਸਬਦ ਅਨਾਹਦ ਬਾਜੇ ਸੰਗੇ ਸਾਰਿੰਗਪਾਨੀ ॥
ਕਬੀਰ ਦਾਸ ਤੇਰੀ ਆਰਤੀ ਕੀਨੀ ਨਿਰੰਕਾਰ ਨਿਰਬਾਨੀ ॥੩॥੫॥
pa(n)che sabadh anaahadh baaje sa(n)ge saari(n)gapaanee ||
kabeer dhaas teree aaratee keenee nira(n)kaar nirabaanee ||3||5||
পঞ্চ শব্দ — পাঁচ আদি নাদের — অনাহত ধুন গুঞ্জরিত ও প্রতিধ্বনিত হয়। আমি জগতের স্বামীর সঙ্গে বাস করি। কবীর, আপনার দাস, আপনার জন্য এই আরতি করেন, হে নিরাকার নির্বাণের স্বামী। ॥3॥5॥
Verse 25
ਧੰਨਾ ॥
dha(n)naa ||
ধন্না।
Verse 26
ਗੋਪਾਲ ਤੇਰਾ ਆਰਤਾ ॥
ਜੋ ਜਨ ਤੁਮਰੀ ਭਗਤਿ ਕਰੰਤੇ ਤਿਨ ਕੇ ਕਾਜ ਸਵਾਰਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gopaal teraa aarataa ||
jo jan tumaree bhagat kara(n)te tin ke kaaj savaarataa ||1|| rahaau ||
হে জগতের স্বামী, এই তো আপনার আরতি। যে বিনম্র জন আপনার ভক্তি-পূজা করেন, তাঁদের কাজ আপনিই সম্পন্ন করেন। ॥1॥রহাউ॥
Verse 27
ਦਾਲਿ ਸੀਧਾ ਮਾਗਉ ਘੀਉ ॥
ਹਮਰਾ ਖੁਸੀ ਕਰੈ ਨਿਤ ਜੀਉ ॥
ਪਨੑੀਆ ਛਾਦਨੁ ਨੀਕਾ ॥ ਅਨਾਜੁ ਮਗਉ ਸਤ ਸੀ ਕਾ ॥੧॥
dhaal seedhaa maagau gheeau ||
hamaraa khusee karai nit jeeau ||
pan(h)eeaa chhaadhan neekaa || anaaj magau sat see kaa ||1||
ডাল, আটা ও ঘি — এই বস্তুগুলি আমি আপনার কাছে চাই। আমার মন সদা প্রসন্ন থাকুক। জুতো, সুন্দর বস্ত্র,
Verse 28
ਗਊ ਭੈਸ ਮਗਉ ਲਾਵੇਰੀ ॥
ਇਕ ਤਾਜਨਿ ਤੁਰੀ ਚੰਗੇਰੀ ॥
ਘਰ ਕੀ ਗੀਹਨਿ ਚੰਗੀ ॥
ਜਨੁ ਧੰਨਾ ਲੇਵੈ ਮੰਗੀ ॥੨॥੪॥
guoo bhais magau laaveree ||
eik taajan turee cha(n)geree ||
ghar kee geehan cha(n)gee ||
jan dha(n)naa levai ma(n)gee ||2||4||
একটি দুধেল গাভী ও একটি মহিষ আমি আপনার কাছে চাই, এবং একটি উত্তম তুর্কি ঘোড়া। আমার ঘর দেখাশোনার জন্য একজন ভালো স্ত্রী — আপনার বিনম্র সেবক ধন্না এই বস্তুগুলি চায়, হে প্রভু। ॥2॥4॥
Verse 29
ਸ੍ਵੈਯਾ ॥
savaiyaa ||
Verse 30
ਯਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਭਏ ਹੈ ਮਹਾ ਮੁਨ ਦੇਵਨ ਕੇ ਤਪ ਮੈ ਸੁਖ ਪਾਵੈ ॥
ਜਗ੍ਯ ਕਰੈ ਇਕ ਬੇਦ ਰਰੈ ਭਵ ਤਾਪ ਹਰੈ ਮਿਲਿ ਧਿਆਨਹਿ ਲਾਵੈ ॥
ਝਾਲਰ ਤਾਲ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਉਪੰਗ ਰਬਾਬ ਲੀਏ ਸੁਰ ਸਾਜ ਮਿਲਾਵੈ ॥
ਕਿੰਨਰ ਗੰਧ੍ਰਬ ਗਾਨ ਕਰੈ ਗਨਿ ਜਛ ਅਪਛਰ ਨਿਰਤ ਦਿਖਾਵੈ ॥੫੪॥
yaa te prasa(n)n bhe hai mahaa mun dhevan ke tap mai sukh paavai ||
jagay karai ik bedh rarai bhav taap harai mil dhiaaneh laavai ||
jhaalar taal miradha(n)g upa(n)g rabaab le'ee sur saaj milaavai ||
ki(n)nar ga(n)dhrab gaan karai gan jachh apachhar nirat dhikhaavai ||54||
Verse 31
ਸੰਖਨ ਕੀ ਧੁਨ ਘੰਟਨਿ ਕੀ ਕਰਿ ਫੂਲਨ ਕੀ ਬਰਖਾ ਬਰਖਾਵੈ ॥
ਆਰਤੀ ਕੋਟਿ ਕਰੈ ਸੁਰ ਸੁੰਦਰਿ ਪੇਖ ਪੁਰੰਦਰ ਕੇ ਬਲਿ ਜਾਵੈ ॥
ਦਾਨਤ ਦਛਨ ਦੈ ਕੈ ਪ੍ਰਦਛਨ ਭਾਲ ਮੈ ਕੁੰਕਮ ਅਛਤ ਲਾਵੈ ॥
ਹੋਤ ਕੁਲਾਹਲ ਦੇਵਪੁਰੀ ਮਿਲ ਦੇਵਨ ਕੇ ਕੁਲਿ ਮੰਗਲ ਗਾਵੈ ॥੫੫॥
sa(n)khan kee dhun gha(n)Tan kee kar foolan kee barakhaa barakhaavai ||
aaratee koT karai sur su(n)dhar pekh pura(n)dhar ke bal jaavai ||
dhaanat dhachhan dhai kai pradhachhan bhaal mai ku(n)kam achhat laavai ||
hot kulaahal dhevapuree mil dhevan ke kul ma(n)gal gaavai ||55||
Verse 32
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa ||
Verse 33
ਹੇ ਰਵਿ ਹੇ ਸਸਿ ਹੇ ਕਰੁਨਾਨਿਧਿ ਮੇਰੀ ਅਬੈ ਬਿਨਤੀ ਸੁਨਿ ਲੀਜੈ ॥
ਅਉਰ ਨ ਮਾਗਤ ਹਉ ਤੁਮ ਤੇ ਕਛੁ ਚਾਹਤ ਹਉ ਚਿਤ ਮੈ ਸੋਈ ਕੀਜੈ ॥
ਸਸਤ੍ਰਨ ਸੋ ਅਤਿ ਹੀ ਰਨ ਭੀਤਰ ਜੂਝਿ ਮਰੋ ਕਹਿ ਸਾਚ ਪਤੀਜੈ ॥
ਸੰਤ ਸਹਾਇ ਸਦਾ ਜਗ ਮਾਇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰ ਸ੍ਯਾਮ ਇਹੈ ਵਰੁ ਦੀਜੈ ॥੧੯੦੦॥
he rav he sas he karunaanidh meree abai binatee sun leejai ||
aaur na maagat hau tum te kachh chaahat hau chit mai soiee keejai ||
sasatran so at hee ran bheetar joojh maro keh saach pateejai ||
sa(n)t sahai sadhaa jag mai kirapaa kar sayaam ihai var dheejai ||1900||
Verse 34
ਸ੍ਵੈਯਾ ॥
savaiyaa ||
Verse 35
ਪਾਇ ਗਹੇ ਜਬ ਤੇ ਤੁਮਰੇ ਤਬ ਤੇ ਕੋਊ ਆਂਖ ਤਰੇ ਨਹੀ ਆਨਯੋ ॥
ਰਾਮ ਰਹੀਮ ਪੁਰਾਨ ਕੁਰਾਨ ਅਨੇਕ ਕਹੈਂ ਮਤ ਏਕ ਨ ਮਾਨਯੋ ॥
ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਸਭੈ ਬਹੁ ਭੇਦ ਕਹੈ ਹਮ ਏਕ ਨ ਜਾਨਯੋ ॥
ਸ੍ਰੀ ਅਸਿਪਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੁਮਰੀ ਕਰਿ ਮੈ ਨ ਕਹਯੋ ਸਭ ਤੋਹਿ ਬਖਾਨਯੋ ॥੮੬੩॥
pai gahe jab te tumare tab te kouoo aa(n)kh tare nahee aanayo ||
raam raheem puraan kuraan anek kahai(n) mat ek na maanayo ||
si(n)mirat saasatr bedh sabhai bahu bhedh kahai ham ek na jaanayo ||
sree asipaan kirapaa tumaree kar mai na kahayo sabh toh bakhaanayo ||863||
Verse 36
ਦੋਹਰਾ ॥
dhoharaa ||
Verse 37
ਸਗਲ ਦੁਆਰ ਕਉ ਛਾਡਿ ਕੈ ਗਹਯੋ ਤੁਹਾਰੋ ਦੁਆਰ ॥
ਬਾਹਿ ਗਹੇ ਕੀ ਲਾਜ ਅਸਿ ਗੋਬਿੰਦ ਦਾਸ ਤੁਹਾਰ ॥੮੬੪॥
sagal dhuaar kau chhaadd kai gahayo tuhaaro dhuaar ||
baeh gahe kee laaj as gobi(n)dh dhaas tuhaar ||864||
Verse 38
ਦੋਹਰਾ ॥
dhoharaa ||
Verse 39
ਐਸੇ ਚੰਡ ਪ੍ਰਤਾਪ ਤੇ ਦੇਵਨ ਬਢਿਓ ਪ੍ਰਤਾਪ ॥
ਤੀਨ ਲੋਕ ਜੈ ਜੈ ਕਰੈ ਰਰੈ ਨਾਮੁ ਸਤਿ ਜਾਪ ॥੫੬॥
aaise cha(n)dd prataap te dhevan baddio prataap ||
teen lok jai jai karai rarai naam sat jaap ||56||
Verse 40
ਚੱਤ੍ਰ ਚੱਕ੍ਰ ਵਰਤੀ ਚੱਤ੍ਰ ਚੱਕ੍ਰ ਭੁਗਤੇ ॥
ਸੁਯੰਭਵ ਸੁਭੰ ਸਰਬਦਾ ਸਰਬ ਜੁਗਤੇ ॥
ਦੁਕਾਲੰ ਪ੍ਰਣਾਸੀ ਦਿਆਲੰ ਸਰੂਪੇ ॥
ਸਦਾ ਅੰਗ ਸੰਗੇ ਅਭੰਗੰ ਬਿਭੂਤੇ ॥੧੯੯॥
cha'tr cha'kr varatee cha'tr cha'kr bhugate ||
suya(n)bhav subha(n) sarabadhaa sarab jugate ||
dhukaala(n) pranaasee dhiaala(n) saroope ||
sadhaa a(n)g sa(n)ge abha(n)ga(n) bibhoote ||199||
Want to understand every word?
Read Word-by-Word Meaning →