ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੨.੬-੭ — ਯੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ
ഭഗവദ്ഗീത 12.6-7 — യേ തു സര്വാണി കര്മാണി in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ
ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ/ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੋ
✦ ਅਰਥ
ਭਗਤੀ ਯੋਗ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਇਹ ਦੋ ਸ਼ਲੋਕ ਗੀਤਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸ਼ਵਾਸਨ-ਭਰੇ ਵਚਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ। ਜੋ ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮ ਟੀਚਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਨਨ੍ਯ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ੍ਵਯੰ ਭਗਵਾਨ ਉਧਾਰਕਰਤਾ ਬਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿੱਗਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ-ਮੌਤ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਹੀ ਪਾਰ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੇਮ-ਪੂਰਨ, ਇਕਨਿਸ਼ਠ ਸ਼ਰਣਾਗਤੀ ਨੂੰ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਮੋਕਸ਼ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ
Bhagavad Gita Chapter 12, Verse 6-7 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ, ਭਗਤੀ ਯੋਗ, ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਕਾਰ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਉਪਾਸਕ ਜ਼ਿਆਦਾ ਯੋਗਯੁਕਤ ਹਨ ਜਾਂ ਨਿਰਾਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਸਾਕਾਰ ਸਰੂਪ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਮਈ ਭਗਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੋਮਲ ਵਚਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਨਨ੍ਯ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਸ੍ਵਯੰ ਮਰਨਹਾਰ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਉਧਾਰਕਰਤਾ ਬਣਦੇ ਹਨ।
✦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹਨੇਰੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਪ੍ਰਤਿੱਗਿਆ ਨੂੰ ਫੜੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਅਜਿਹੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਗਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ — ਸੰਤ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਉਧਾਰਕਰਤਾ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੂਰਾ ਪਾਠ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ
ਯੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਮਯਿ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਤ੍ਪਰਾਃ। ਅਨਨ੍ਯੇਨੈਵ ਯੋਗੇਨ ਮਾਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤ ਉਪਾਸਤੇ॥
ye tu sarvāṇi karmāṇi mayi sannyasya mat-paraḥ ananyenaiva yogena māṁ dhyāyanta upāsate
ਅਰਥ:ਪਰ ਜੋ ਭਗਤ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਟੀਚਾ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਮੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰ ਕੇ, ਅਨਨ੍ਯ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਮੇਰਾ ਹੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਹੇ ਪਾਰਥ! ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿੱਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਅਜਿਹੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਛੇਤੀ ਹੀ ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁਰੂਪ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਉਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤੇਸ਼ਾਮਹਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤਾ ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍। ਭਵਾਮਿ ਨਚਿਰਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਮਯ੍ਯਾਵੇਸ਼ਿਤਚੇਤਸਾਮ੍॥
teṣhām ahaṁ samuddhartā mṛityu-saṁsāra-sāgarāt bhavāmi na chirāt pārtha mayy āveśhita-chetasām
ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ
ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
ഭഗവദ്ഗീത 12.6-7 — യേ തു സര്വാണി കര്മാണി ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ
ਭਗਤ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਉਧਾਰ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ਅਨਨ੍ਯ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਛੇਤੀ ਮਾਰਗ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਉਪਾਸਨਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਰੱਖਿਅਕ ਮੰਨ ਕੇ ਹੌਸਲਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਇਕਾਗਰ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਕਰਮਫਲਾਂ ਦੇ ਪੂਰਨ ਸਮਰਪਣ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ
ഭഗവദ്ഗീത 12.6-7 — യേ തു സര്വാണി കര്മാണി ਪਾਠ ਵਿਧੀ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮਮਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮ ਟੀਚਾ ਵਜੋਂ ਸਥਿਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਉਧਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿੱਗਿਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸ਼ਰਣਾਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਣ ਦਿਓ। ਇਕਾਗਰ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਨਿਯਮਿਤ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਅਨਨ੍ਯ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ਾਂਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਸ੍ਵਯੰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਉਤਾਰਦੇ ਹਨ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ
ॐ
ਪੂਰਾ ഭഗവദ്ഗീത 12.6-7 — യേ തു സര്വാണി കര്മാണി ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ