Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnapurushottama-yoga

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੫.੧੫ — ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਚਾਹਂ ਹ੍ਰਿਦਿ ਸਨ੍ਨਿਵਿਸ਼੍ਟੋ

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത ൧൫.൧൫ — സര്‍വസ്യ ചാഹം ഹൃദി സന്നിവിഷ്ടോ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 108× ਜਪ·🕐 ਸਵੇਰ ਦੇ ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਸ੍ਵਾਧਿਆਏ ਦੇ ਸਮੇਂ; ਦਿਲ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਚਿੰਤਨ ਲਈ ਉੱਤਮ·📜 Bhagavad Gita Chapter 15, Verse 15
Share:

ਅਰਥ

ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿਮਾਮਈ ਆਤਮ-ਘੋਸ਼ਣਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ — ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਯਾਦ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ (ਅਪੋਹਨ) ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਮੂਹ ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਵਸਤੂ ਉਹ ਹੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇ ਰਚੈਤਾ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਵੀ ਉਹ ਹੀ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਪਰਮ ਲਕਸ਼ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Bhagavad Gita Chapter 15, Verse 15 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਯੋਗ ਦੇ ਸਿਖਰਲੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸਮੂਹ ਅਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਤ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਰ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸ੍ਰੋਤ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਵੇਦਾਂਤ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਆਚਾਰੀਆ ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇਸ ਪੁਸ਼ਟੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅੰਦਰ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੰਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਭਗਵਾਨ ਅੱਗੇ ਗਿਆਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਸੱਚੀ ਅਰਦਾਸ ਅਚਾਨਕ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਸੱਚਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਪਾ ਗਈ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਚਾਹਂ ਹ੍ਰਿਦਿ ਸਨ੍ਨਿਵਿਸ਼੍ਟੋ ਮਤ੍ਤਃ ਸ੍ਮ੍ਰਿਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਮਪੋਹਨਂ ਚ।ਵੇਦੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਰਹਮੇਵ ਵੇਦ੍ਯੋ ਵੇਦਾਨ੍ਤਕ੍ਰਿਦ੍ਵੇਦਵਿਦੇਵ ਚਾਹਮ੍॥

sarvasya chāhaṁ hṛidi sanniviṣhṭo mattaḥ smṛitir jñānam apohanaṁ cha vedaiśh cha sarvair aham eva vedyo vedānta-kṛid veda-vid eva chāham

ਅਰਥ:ਮੈਂ ਹੀ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਯਾਦ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਅਪੋਹਨ (ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ) ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਮੂਹ ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਵਸਤੂ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਰਚੈਤਾ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਜਾਣਕਾਰ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ🔊sarvasyaਸਮੂਹ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ
🔊chaਅਤੇ
ਅਹਮ੍🔊ahamਮੈਂ
ਹ੍ਰਿਦਿ🔊hṛidiਦਿਲ ਵਿੱਚ
ਸਨ੍ਨਿਵਿਸ਼੍ਟਃ🔊sanniviṣhṭaḥਸਥਿਤ, ਵਿਰਾਜਮਾਨ
ਮਤ੍ਤਃ🔊mattaḥਮੇਰੇ ਤੋਂ
ਸ੍ਮ੍ਰਿਤਿਃ🔊smṛitiḥਯਾਦ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ
ਜ੍ਞਾਨਮ੍🔊jñānamਗਿਆਨ
ਅਪੋਹਨਮ੍🔊apohanamਵਿਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਅਪੋਹਨ
🔊chaਅਤੇ, ਨਾਲ ਹੀ
ਵੇਦੈਃ🔊vedaiḥਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ
🔊chaਅਤੇ
ਸਰ੍ਵੈਃ🔊sarvaiḥਸਮੂਹ
ਅਹਮ੍🔊ahamਮੈਂ
ਏਵ🔊evaਹੀ, ਕੇਵਲ
ਵੇਦ੍ਯਃ🔊vedyaḥਜਾਣਨ ਯੋਗ
ਵੇਦਾਨ੍ਤਕ੍ਰਿਤ੍🔊vedānta-kṛitਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਰਚੈਤਾ
ਵੇਦਵਿਤ੍🔊veda-vitਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦਾ ਜਾਣਕਾਰ
ਏਵ🔊evaਹੀ, ਕੇਵਲ
🔊chaਅਤੇ
ਅਹਮ੍🔊ahamਮੈਂ

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത ൧൫.൧൫ — സര്‍വസ്യ ചാഹം ഹൃദി സന്നിവിഷ്ടോ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਹਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਇਹ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬੋਧ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੱਬ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ

ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਯਾਦ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਵੇਕ ਦੇ ਸ੍ਰੋਤ ਵਜੋਂ ਸਨਮਾਨਦਾ ਹੈ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇ ਪਰਮ ਤਾਤਪਰਜ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਡੂੰਘਾ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਦਿਵ੍ਯ ਨੂੰ ਖੋਜਣ ਲਈ ਅੰਤਰਮੁਖ ਹੋਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത ൧൫.൧൫ — സര്‍വസ്യ ചാഹം ഹൃദി സന്നിവിഷ്ടോ ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ108ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਸਵੇਰ ਦੇ ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਸ੍ਵਾਧਿਆਏ ਦੇ ਸਮੇਂ; ਦਿਲ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਚਿੰਤਨ ਲਈ ਉੱਤਮ

ਸ਼ਾਂਤ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਦਿਲ-ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਲਿਆਓ। ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੋ ਅਤੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰੋ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਅੰਦਰ ਮੌਨ ਸਾਖੀ ਅਤੇ ਯਾਦ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦਾਤਾ ਵਜੋਂ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹਨ। ਸਪਸ਼ਟ ਸਮਝ (ਯਾਦ ਅਤੇ ਗਿਆਨ) ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਲਕਸ਼ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ੧੦੮ ਵਾਰ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത ൧൫.൧൫ — സര്‍വസ്യ ചാഹം ഹൃദി സന്നിവിഷ്ടോ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਾਤਮਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਯਾਦ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਸਮ੍ਰਿਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਮੂਹ ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਖੁਦ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇ ਰਚੈਤਾ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਹਨ। ਇਹ ਰੱਬ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਲਕਸ਼ ਦੋਵਾਂ ਵਜੋਂ ਸਿੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਅੰਦਰਲਾ ਨਿਯੰਤਾ' ਜਾਂ 'ਅੰਤਰਵਾਸੀ' — ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਜੋ ਹਰ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਾਖੀ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਆਧਾਰ ਹੈ।
ਸੂਖਮ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਭਗਵਾਨ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਯਾਦ ਅਤੇ ਸਮਝ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸਮ੍ਰਿਤੀ ਵੀ ਹੋਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਭਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸ੍ਰੋਤ ਮੰਨ ਕੇ ਸਪਸ਼ਟ ਯਾਦ ਅਤੇ ਸਹੀ ਗਿਆਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮੂਹ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਅੰਤਮ ਲਕਸ਼ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੀ ਹਨ ('ਸਮੂਹ ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹਾਂ')। ਸਾਧਕ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਸਮੂਹ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਲਕਸ਼ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਸਾਖਸ਼ਾਤਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਮਨਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത ൧൫.൧൫ — സര്‍വസ്യ ചാഹം ഹൃദി സന്നിവിഷ്ടോ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ