Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnaausterity-of-speech

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧੭.੧੫ — ਅਨੁਦ੍ਵੇਗਕਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮ੍

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 17.15 — അനുദ്വേഗകരം വാക്യമ് in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 11× ਜਪ·🕐 ਸਵੇਰੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮੀਟਿੰਗਾਂ, ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ·📜 Bhagavad Gita Chapter 17, Verse 15
Share:

ਅਰਥ

ਤ੍ਰਿਵਿਧ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬਾਣੀ ਦੇ ਤਪ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੀਭ ਦਾ ਸੱਚਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਵਚਨ ਬੋਲੇ ਜਾਣ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਕੁਲ ਨਾ ਕਰਨ, ਜੋ ਸੱਚੇ, ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੋਣ — ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਨਿਯਮਿਤ ਸਵਾਧਿਆਏ ਅਤੇ ਪਾਠ। ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਸਹੀ ਬਾਣੀ ਬਾਰੇ ਗੀਤਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਹਾਰਕ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਹੈ; ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਰੀਰਕ ਤਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Bhagavad Gita Chapter 17, Verse 15 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ਸਤਾਰ੍ਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਸ਼ਰਧਾਤ੍ਰਯ ਵਿਭਾਗ ਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਆਚਰਣ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਰੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਰੀਰ, ਬਾਣੀ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਤਪ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਬਾਣੀ ਦੇ ਤਪ ਦੀ ਇਹ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: ਅਜਿਹੇ ਵਚਨ ਜੋ ਉਦਵੇਗ ਪੈਦਾ ਨਾ ਕਰਨ, ਸੱਚੇ, ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸਵਾਧਿਆਏ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬਾਣੀ ਦਾ ਤਪ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਵਾਕ੍-ਸਿੱਧੀ' ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ — ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਮਲ, ਸੱਚੇ ਵਚਨ ਸਦਾ ਸੱਚ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਅਸੀਸ ਲਿਆਉਂਦੇ — ਜੋ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਬਾਣੀ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਅਨੁਦ੍ਵੇਗਕਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤਂ ਯਤ੍। ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਾਭ੍ਯਸਨਂ ਚੈਵ ਵਾਙ੍ਮਯਂ ਤਪ ਉਚ੍ਯਤੇ॥

anudvega-karaṁ vākyaṁ satyaṁ priya-hitaṁ cha yat svādhyāyābhyasanaṁ chaiva vāṅ-mayaṁ tapa uchyate

ਅਰਥ:ਜਿਹੜੀ ਬਾਣੀ ਉਦਵੇਗ ਪੈਦਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸੱਚੀ, ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਵਾਧਿਆਏ ਦਾ ਨਿਯਮਿਤ ਅਭਿਆਸ — ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਣੀ ਦਾ ਤਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਅਨੁਦ੍ਵੇਗਕਰਮ੍🔊anudvega-karamਉਦਵੇਗ ਜਾਂ ਵਿਆਕੁਲਤਾ ਪੈਦਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ
ਵਾਕ੍ਯਮ੍🔊vākyamਬਾਣੀ, ਵਚਨ
ਸਤ੍ਯਮ੍🔊satyamਸੱਚ
ਪ੍ਰਿਯਹਿਤਮ੍🔊priya-hitamਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ
🔊chaਅਤੇ
ਯਤ੍🔊yatਜੋ
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯ🔊svādhyāyaਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਸਵਾਧਿਆਏ / ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਪਾਠ
ਅਭ੍ਯਸਨਮ੍🔊abhyasanamਅਭਿਆਸ, ਨਿਯਮਿਤ ਸਾਧਨਾ
ਚ ਏਵ🔊cha evaਅਤੇ ਵੀ
ਵਾਙ੍ਮਯਮ੍🔊vāṅ-mayamਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ
ਤਪਃ🔊tapaḥਤਪ, ਤਪੱਸਿਆ
ਉਚ੍ਯਤੇ🔊uchyateਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 17.15 — അനുദ്വേഗകരം വാക്യമ് ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਦਿਆਲੂ, ਸੱਚੀ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਬਾਣੀ ਦਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਝਗੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਠੋਰ, ਦੁਖਦਾਈ ਜਾਂ ਉਦਵੇਗ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਸਹੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤਪ ਵਜੋਂ ਜੀਭ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਿਤ ਸਵਾਧਿਆਏ ਅਤੇ ਪਾਠ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸਦਭਾਵ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ

ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਦੀ ਉੱਚੀ ਬਿਰਤੀ ਘੜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਉਪਯੋਗੀ ਵੀ ਹੋਵੇ

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 17.15 — അനുദ്വേഗകരം വാക്യമ് ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ11ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਸਵੇਰੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮੀਟਿੰਗਾਂ, ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ

ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਸਵੇਰੇ ਪਾਠ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਚਾਰ-ਕਸੌਟੀ ਅਪਣਾਓ — ਕੀ ਉਹ ਉਦਵੇਗ ਪੈਦਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੇ, ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹਨ? ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਲੋਕ ਸੁਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਨਿਯਮਿਤ ਸ਼ਾਸਤਰ-ਸਵਾਧਿਆਏ (ਸਵਾਧਿਆਏ) ਨਾਲ ਜੋੜੋ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋਵੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਹੀ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿਓ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 17.15 — അനുദ്വേഗകരം വാക്യമ് ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਵਚਨ ਬੋਲਣ ਦਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਕੁਲ ਨਾ ਕਰਨ, ਜੋ ਸੱਚੇ, ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੋਣ, ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਨਿਯਮਿਤ ਸਵਾਧਿਆਏ ਦਾ ਅਭਿਆਸ। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਇਸ ਨੂੰ ਜੀਭ ਦਾ ਤਪ (ਤਪੱਸਿਆ) ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇੱਥੇ ਸਹੀ ਬਾਣੀ ਦੇ ਚਾਰ ਲੱਛਣ ਹਨ: ਅਨੁਦ੍ਵੇਗਕਰਮ੍ (ਉਦਵੇਗ ਪੈਦਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਦੁਖਦਾਈ ਨਹੀਂ), ਸਤ੍ਯਮ੍ (ਸੱਚ), ਪ੍ਰਿਯ (ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਅਨੁਕੂਲ), ਅਤੇ ਹਿਤਮ੍ (ਹਿਤਕਾਰੀ)। ਇਹ ਮਿਲ ਕੇ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਚਨ ਸੱਚੇ ਵੀ ਹੋਣ, ਕੋਮਲ ਵੀ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਹਾਇਕ ਵੀ।
ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਣੀ ਸੱਚੀ, ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੇ। ਆਦਰਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਸੱਚ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਜੋ ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕਠੋਰ ਸੱਚ ਕਹਿਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕਲਿਆਣ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾਲ ਕੋਮਲਤਾ ਨਾਲ ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਵਾਧਿਆਏ — ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦਾ ਨਿਯਮਿਤ ਪਾਠ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ — ਜੀਭ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੱਚੀ, ਹਿਤਕਾਰੀ ਬਾਣੀ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਣੀ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਅੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 17.15 — അനുദ്വേഗകരം വാക്യമ് ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ