bhagavad-gitagitakrishnaendurance

ஶ்ரீமத்பகவத்கீதா 2.14 — மாத்ராஸ்பர்ஶாஸ்து கௌந்தேய

ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീത 2.14 — മാത്രാസ്പർശാസ്തു കൗന്തേയ in Tamil · தமிழ்

🕉️ hindu·📿 11× ஜபம்·🕐 அதிகாலையில் தியான வேளையில், அல்லது சிரமம் மற்றும் அசௌகரியத்தின் தருணங்களில்·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 14

உங்கள் மொழி/எழுத்தில் படியுங்கள்

हिन्दी / देवनागरी తెలుగుதமிழ்ಕನ್ನಡ മലയാളം ગુજરાતી বাংলা ଓଡ଼ିଆ ਪੰਜਾਬੀ English සිංහල 𑌗𑍍𑌰𑌨𑍍𑌥

✦ பொருள்

ஸாங்க்ய யோக அத்தியாயத்தின் இந்த ஶ்லோகத்தில் ஶ்ரீகிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு, குளிர்-வெப்பம், இன்பம்-துன்பம் ஆகியவை புலன்களும் விஷயங்களும் தொடர்புகொள்வதால் மட்டுமே உண்டாகின்றன என்று உபதேசிக்கிறார். இத்தகைய அனுபவங்களுக்கு ஆரம்பமும் முடிவும் இருப்பதால், அவை நிலையற்றவை, ஆகையால் அவற்றைப் பொறுமையான சகிப்புத்தன்மையுடன் (திதிக்ஷா) ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இது தேடுபவரை மனத்தின் உறுதிக்குத் தயார்படுத்தும் சமநிலையின் அடிப்படை உபதேசம்.

தோற்றம் & கதை

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 14 · Bhagavan Sri Krishna (as recorded by Maharishi Veda Vyasa) · Ancient (part of the Mahabharata, c. 5th–2nd century BCE in present form)

குருக்ஷேத்திர போர்க்களத்தில் கூறப்பட்ட இந்த ஶ்லோகம், ஸாங்க்ய யோக அத்தியாயத்தில் துயருற்ற அர்ஜுனனுக்கு ஶ்ரீகிருஷ்ணர் அளித்த முதல் உபதேசங்களில் ஒன்று. ஆன்மாவின் நித்தியத்தை விளக்கிய பிறகு, ஶ்ரீகிருஷ்ணர் இப்போது உடலின் இருமைகளைச் சகித்துக்கொள்ளும் நடைமுறைப் பயிற்சியை நோக்கித் திரும்புகிறார். திதிக்ஷாவின் இந்த உபதேசம் வேதாந்தத்தின் ஆன்மிகப் பயிற்சியின் ஒரு அடித்தூணாக ஆனது, இதை யுகயுகங்களாக ஞானிகளும் ஆசாரியர்களும் எதிரொலித்தனர்.

✦ சாத்திரங்களில் கூறியபடி

இந்த ஶ்லோகத்தை உள்வாங்கிக்கொள்பவர்கள் நல்வாழ்விலும் தீய நிலையிலும் அசையாமல் இருக்கிறார்கள் என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்; இதனால் தூண்டப்படும் பொறுமையான சகிப்புத்தன்மை, அதே அத்தியாயத்தில் பின்னர் விவரிக்கப்படும் ஸ்திதப்ரஜ்ஞனின் தொடர்ச்சியான அமைதியாக முதிர்கிறது என்று சொல்லப்படுகிறது.

0மொத்த ஜபம்

மந்திரம்

எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்

மாத்ராஸ்பர்ஶாஸ்து கௌந்தேய ஶீதோஷ்ணஸுகதுஃகதாஃ। ஆகமாபாயிநோऽநித்யாஸ்தாம்ஸ்திதிக்ஷஸ்வ பாரத॥

mātrā-sparśhās tu kaunteya śhītoṣhṇa-sukha-duḥkha-dāḥ āgamāpāyino ’nityās tans-titikṣhasva bhārata

பொருள்:குந்தியின் மகனே! குளிர், வெப்பம், இன்பம், துன்பம் ஆகியவற்றைத் தரும் புலன்களின் விஷயங்களுடனான தொடர்புக்கு ஆரம்பமும் முடிவும் உண்டு; அவை நிலையற்றவை, ஆகையால் பாரதனே! அவற்றை நீ பொறுத்துக்கொள்.

சொல்-சொல்லாகப் பொருள்

உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்

மாத்ராஸ்பர்ஶாஃ🔊mātrā-sparśhāḥபுலன்களின் விஷயங்களுடனான தொடர்பு

து🔊tuமெய்யாகவே

கௌந்தேய🔊kaunteyaகுந்தியின் மகனே அர்ஜுனா

ஶீத🔊śhītaகுளிர், சீதம்

உஷ்ண🔊uṣhṇaவெப்பம், உஷ்ணம்

ஸுக🔊sukhaஇன்பம், சுகம்

துஃக🔊duḥkhaதுன்பம், வேதனை

தாஃ🔊dāḥதருபவை

ஆகம🔊āgamaவருதல், தோன்றுதல்

அபாயிநஃ🔊apāyinaḥபோதல், மறைதல்

அநித்யாஃ🔊anityāḥநிலையற்ற, கணநேரத்தில் மறையும்

தாந்🔊tānஅவற்றை

திதிக்ஷஸ்வ🔊titikṣhasvaபொறுத்துக்கொள், சகித்துக்கொள்

பாரத🔊bhārataபரத குலத்தோனே (அர்ஜுனா)

ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീത 2.14 — മാത്രാസ്പർശാസ്തു കൗന്തേയ பாராயணப் பலன்கள்

✦

இன்பம், துன்பம் இரண்டின் மீதும் திதிக்ஷா (பொறுமையான சகிப்புத்தன்மை) வளர்க்கிறது

✦

வாழ்வின் இருமைகளுக்கு இடையே சமநிலையையும் உள்ளுறுதியையும் வளர்க்கிறது

✦

அனைத்து புலன் அனுபவங்களும் தற்காலிகமானவை, கடந்துசெல்பவை என்பதைத் தேடுபவருக்கு நினைவூட்டுகிறது

✦

கணநேர உணர்வுகளுடனான பிணைப்பைத் தளர்த்தி கவலையைக் குறைக்கிறது

✦

ஸ்திதப்ரஜ்ஞன் (உறுதியான அறிவுடையவன்) ஆவதற்கு அடித்தளம் அமைக்கிறது

✦

துன்பம், நோய் அல்லது அசௌகரியத்தின் போது ஒரு சக்திவாய்ந்த சிந்தனை

ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീത 2.14 — മാത്രാസ്പർശാസ്തു കൗന്തേയ பாராயண முறை

ஜப எண்ணிக்கை11முறை

சிறந்த நேரம்அதிகாலையில் தியான வேளையில், அல்லது சிரமம் மற்றும் அசௌகரியத்தின் தருணங்களில்

அமைதியாக அமர்ந்து ஶ்லோகத்தை மெதுவாக ஓதுங்கள், அதன் பொருளைச் சிந்தியுங்கள். குளிரோ வெப்பமோ, ஆதாயமோ இழப்போ, புகழோ பழியோ உங்களைக் கலங்கச்செய்யும்போதெல்லாம், 'ஆகமாபாயினோऽநித்யாঃ' என்பதை நினைவுகூருங்கள் — அவை வரும், போகும், அவை நிலையற்றவை. நிலையாக மூச்சுவிட்டு, எதிர்ப்பின்றி அந்த உணர்வைக் கடந்துசெல்ல விடுங்கள், திதிக்ஷாவின் சாட்சி மனநிலையைத் தாங்கி.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்தப் பக்கத்தில் முழு ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീത 2.14 — മാത്രാസ്പർശാസ്തു കൗന്തേയ தமிழ் எழுத்தில் உள்ளது — அதே மூல சுலோகங்கள், எழுத்துக்கு-எழுத்து ஒலிபெயர்க்கப்பட்டு, நீங்கள் எளிதாகப் படித்து ஓத முடியும். எந்த வரியையும் (அல்லது ▶ பொத்தானை) தொட்டு அதன் ஓதலைக் கேளுங்கள்.

ஆம் — எழுத்து மட்டுமே மாறுகிறது; சொற்களும் பொருளும் மூலமே. இந்தப் பக்கத்தின் வரிக்கு-வரி பொருள், பலன்கள், பாராயண முறை அப்படியே பொருந்தும்.

குளிர், வெப்பம், இன்பம், துன்பம் ஆகியவை புலன்கள் விஷயங்களுடன் தொடர்புகொள்வதால் மட்டுமே உண்டாகின்றன என்று இது உபதேசிக்கிறது. அவற்றுக்கு ஆரம்பமும் முடிவும் இருப்பதால், அவை நிலையற்றவை, மனத்தைக் கலங்கச்செய்ய விடாமல் அமைதியான பொறுமையுடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

திதிக்ஷா என்பது பொறுமையான சகிப்புத்தன்மை — இருமைகளை (சுக-துக்க, ஶீத-உஷ்ண) மகிழ்ச்சியோ துயரமோ அடையாமல் சகித்துக்கொள்ளும் திறன். ஶ்ரீகிருஷ்ணர் இதை மனத்தின் உறுதிக்கும் ஆன்மிக முன்னேற்றத்துக்கும் இன்றியமையாத பயிற்சியாக முன்வைக்கிறார்.

அவை புலன்களுக்கும் விஷயங்களுக்கும் இடையேயான மாறும் தொடர்பால் உருவாவதால், அவை தொடர்ந்து தோன்றி (ஆகமம்) மறைகின்றன (அபாயி). அவற்றின் நிலையற்ற தன்மையை உணர்வது மனிதனைக் கணநேர விருப்பு-வெறுப்புகளுக்கு அடிமையாகாமல் விடுவிக்கிறது.

அசௌகரியம், விமர்சனம், இழப்பு அல்லது எந்த ஒரு அப்ரிய அனுபவத்தையும் சந்திக்கும்போது, அது தற்காலிகமானது என்பதை நினைவில்கொள்ளுங்கள். அந்த உணர்வை ஒரு கடந்துசெல்லும் அலையாகப் பாருங்கள், அதைப் பொறுமையுடன் சகியுங்கள், மனத்தை மாறாத ஆன்மாவில் நிலைநிறுத்துங்கள்.

இவையும் படியுங்கள்

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 2.56 — ദുഃഖേഷ്വനുദ്വിഗ്നമനാഃश्रीमद्भगवद्गीता 2.56 — दुःखेष्वनुद्विग्नमनाः ദേഹിനോऽസ്മിന്യഥാ ദേഹേ (ഭഗവദ്ഗീത 2.13)देहिनोऽस्मिन्यथा देहे വാസാംസി ജീർണാനി (ഭഗവദ്ഗീത 2.22)वासांसि जीर्णानि ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 2.55 — പ്രജഹാതി യദാ കാമാൻश्रीमद्भगवद्गीता २.५५ — प्रजहाति यदा कामान्ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 2.40 — നേഹാഭിക്രമനാശോऽസ്തിश्रीमद्भगवद्गीता २.४० — नेहाभिक्रमनाशोऽस्ति കർമണ്യേവാധികാരസ്തേ (ഭഗവദ്ഗീത 2.47)कर्मण्येवाधिकारस्ते ഭഗവദ്ഗീത ൬.൧൯ — യഥാ ദീപോ നിവാതസ്ഥോश्रीमद्भगवद्गीता ६.१९ — यथा दीपो निवातस्थो

பயனுள்ளதா? அன்புக்குரியவர்களுடன் பகிருங்கள் 🙏

ॐ

முழு ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീത 2.14 — മാത്രാസ്പർശാസ്തു കൗന്തേയஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்

முழு ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീത 2.14 — മാത്രാസ്പർശാസ്തു കൗന്തേയ (தேவநாகரி)அனைத்து மந்திரங்கள்நோக்கத்தால் தேடுங்கள்