Mantra.Tips

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 2.7 — കാർപണ്യദോഷോപഹതസ്വഭാവഃ — Word-by-Word Meaning

श्रीमद्भगवद्गीता २.७ — कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः

Every Sanskrit word explained in English

Word-by-Word Breakdown

कार्पण्यदोष
kārpaṇya-doṣha
ഭീരുത്വത്തിന്റെ ദോഷം / ദൈന്യം
उपहत
upahata
കീഴടക്കപ്പെട്ട, ഗ്രസ്തനായ
स्वभावः
sva-bhāvaḥ
സ്വഭാവം
पृच्छामि
pṛichchhāmi
ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു
त्वाम्
tvām
അങ്ങയോട്
धर्म
dharma
കർത്തവ്യം, ധർമം
संमूढ
sammūḍha
മോഹിതൻ, ഭ്രമിതൻ
चेताः
chetāḥ
ഹൃദയത്തിൽ
यत्
yat
ഏത്
श्रेयः
śhreyaḥ
ശ്രേയസ്കരം, അത്യന്തം ഹിതകരം
स्यात्
syāt
ആകാം
निश्चितम्
niśhchitam
നിശ്ചയമായി
ब्रूहि
brūhi
പറയൂ
तत्
tat
അത്
मे
me
എനിക്ക്
शिष्यः
śhiṣhyaḥ
ശിഷ്യൻ
ते
te
അങ്ങയുടെ
अहम्
aham
ഞാൻ
शाधि
śhādhi
ഉപദേശിക്കൂ
माम्
mām
എന്നെ
त्वाम्
tvām
അങ്ങയുടെ
प्रपन्नम्
prapannam
ശരണാഗതൻ

Complete Translation

എന്റെ സ്വഭാവം ഭീരുത്വം എന്ന ദോഷത്താൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്റെ മനസ്സ് എന്റെ കർത്തവ്യത്തെക്കുറിച്ച് മോഹിതമായിരിക്കുന്നു. ഞാൻ അങ്ങയോട് ചോദിക്കുന്നു — എനിക്ക് യഥാർഥത്തിൽ ശ്രേയസ്കരമായത് നിശ്ചയമായി പറയൂ. ഞാൻ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യൻ; അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിച്ച എനിക്ക് ഉപദേശിക്കൂ.

Origin & History

Source: Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 7

Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)

Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

രണ്ടാം അധ്യായമായ സാംഖ്യയോഗത്തിൽ അർജുനന്റെ ശോകം പാരമ്യത്തിലെത്തുന്നു. യുദ്ധം നിരസിച്ച് വിഷാദത്തിൽ മുങ്ങിയ അർജുനൻ ഒടുവിൽ തന്റെ പ്രതിസന്ധി ഒറ്റയ്ക്ക് പരിഹരിക്കാനാവില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. ഈ ശ്ലോകത്തിൽ അവൻ ശിഷ്യ ഭാവത്തോടെ ശ്രീകൃഷ്ണനെ പൂർണമായി ശരണം പ്രാപിച്ച് വ്യക്തമായ മാർഗനിർദേശം പ്രാർഥിക്കുന്നു, ഇതോടെ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഗീതയുടെ കേന്ദ്ര ഉപദേശം ആരംഭിക്കുന്നു.

Frequently Asked Questions

ഭഗവദ് ഗീത 2.7 വഴിത്തിരിവായി കണക്കാക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
ഈ ശ്ലോകത്തിൽ അർജുനൻ വാദിക്കുന്നത് നിർത്തി ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. തന്റെ ദുർബലത അംഗീകരിച്ച്, തന്നെ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ശിഷ്യനായി പ്രഖ്യാപിച്ച്, ഉപദേശം ചോദിക്കുന്നു. ഈ വിനയപൂർവമായ ശരണാഗതി പ്രവൃത്തിയാണ് സംഭാഷണത്തെ അർജുനന്റെ വിലാപത്തിൽ നിന്ന് ഗീതയുടെ ദിവ്യ ഉപദേശമാക്കി മാറ്റുന്നത്.
'കാർപണ്യ-ദോഷ' എന്നാൽ എന്താണ്?
'കാർപണ്യ-ദോഷ' എന്നാൽ ഭീരുത്വം അല്ലെങ്കിൽ ദൈന്യപൂർണമായ ദുർബലതയുടെ ദോഷം — ഒരു നിസ്സാര, നിസ്സഹായ മനോനില. അർജുനൻ തന്റെ യഥാർഥ സ്വഭാവം ഈ ദുർബലതയാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് സമ്മതിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് അവന് തന്റെ കർത്തവ്യത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി ചിന്തിക്കാനാവാത്തത്.
ശ്രേയസും പ്രേയസും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്താണ്?
ശ്രേയസ് എന്നാൽ ആത്യന്തികമായി നല്ലതും ഹിതകരവുമായത്, പ്രയാസമാണെങ്കിലും; പ്രേയസ് എന്നാൽ കേവലം പ്രിയമോ സുഖകരമോ ആയത്. അർജുനൻ പ്രത്യേകമായി ശ്രേയസ് ചോദിക്കുന്നു — തനിക്ക് യഥാർഥത്തിൽ നല്ലത് ഏതോ — ഇത് ഉന്നത മാർഗനിർദേശം സ്വീകരിക്കാനുള്ള അവന്റെ സന്നദ്ധത കാണിക്കുന്നു.
ഈ ശ്ലോകം ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ എങ്ങനെ സഹായിക്കുന്നു?
യഥാർഥ മാർഗനിർദേശം നാം അഹങ്കാരം ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരു ഗുരുവിനെയോ ഭഗവാനെയോ വിനയത്തോടെ സമീപിക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്നുവെന്ന് ഇത് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ യഥാർഥ മനസ്സോടെ ശരണം പ്രാപിച്ച്, യഥാർഥത്തിൽ ഹിതകരമായത് ചോദിക്കുന്നതിലൂടെ — സ്വന്തം പിടിവാശിയിൽ നിൽക്കുന്നതിന് പകരം — വ്യക്തതയുടെ വഴി തുറക്കുന്നു.

Ready to start chanting?

See Benefits & How to Chant →