ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧.੪੬ — ਯਦਿ ਮਾਮਪ੍ਰਤੀਕਾਰਮ੍
ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧.୪୬ — ଯଦି ମାମପ୍ରତୀକାରମ୍ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ
ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ/ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੋ
✦ ਅਰਥ
ਆਪਣੇ ਵਿਲਾਪ ਦੇ ਅੰਤਮ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਾਦ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ-ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਹੱਥੇ ਅਤੇ ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਸਵਜਨਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਥਾਂ, ਵੱਧ ਸ਼੍ਰੇਯਸਕਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਅਤਿ ਕਥਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਆਸਕਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਪੂਰਨਤਾ ਨਾਲ ਅਭਿਭੂਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ -- ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਗਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਛਾਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੂਰਨ ਸਮਰਪਣ ਦਾ ਪਲ।
ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ
Bhagavad Gita Chapter 1, Verse 46 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਅਰਜੁਨ ਵਿਸ਼ਾਦ ਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਅਰਜੁਨ ਆਪਣੇ ਸ਼ੋਕ ਦੇ ਉਦਗਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਵਜਨਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਥਾਂ ਨਿਹੱਥੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਵੱਧ ਪਸੰਦ ਕਰਨਗੇ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਲਾਪ ਦਾ ਅੰਤਮ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਜਯ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਠੀਕ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਆਰੰਭ ਹੋਵੇ।
✦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਟੀਕਾਕਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਇੱਛਾਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਮਰਪਣ ਦੀ ਉਹੀ ਗਹਿਰਾਈ -- ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਦੇਣਾ -- ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਉਮੈ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਮੰਤਰ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ
ਯਦਿ ਮਾਮਪ੍ਰਤੀਕਾਰਮਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ। ਧਾਰ੍ਤਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰਾ ਰਣੇ ਹਨ੍ਯੁਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਕ੍ਸ਼ੇਮਤਰਂ ਭਵੇਤ੍॥
yadi mām apratīkāram aśhastraṁ śhastra-pāṇayaḥ dhārtarāṣhṭrā raṇe hanyus tan me kṣhemataraṁ bhavet
ਅਰਥ:ਜੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ-ਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਨਿਹੱਥੇ ਅਤੇ ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਵੀ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਧ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ
ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧.୪୬ — ଯଦି ମାମପ୍ରତୀକାରମ୍ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਦ ਦੀ ਪਰਾਕਾਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਅੰਕਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਆਪਣੇ ਸਵਜਨਾਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਵਿਮੁਖਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਅਭਿਭੂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ੋਕ ਵਿਵੇਕ ਨੂੰ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇਹ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਚੇਤਾ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਉਸ ਨਾਟਕੀ ਪਲ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਰਚਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਰਜੁਨ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ
ਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਭਰਮ ਨਾਲ ਅਭਿਭੂਤ ਲੋਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਕਰੁਣਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮੁਕਤੀਦਾਇਕ ਗਿਆਨ ਲਈ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ
ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧.୪୬ — ଯଦି ମାମପ୍ରତୀକାରମ୍ ਪਾਠ ਵਿਧੀ
ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੋ ਆਪਣੇ ਵਿਲਾਪ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪੂਰਨ ਭਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲਈ। ਜਪ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਪਛਾਣੋ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਆਸਕਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੋਕ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਵ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਨਾਲ ਤਿਆਗਣ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਦ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਮੋੜ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੇ -- ਅਰਜੁਨ ਦਾ ੧.੪੭ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਗਣਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਆਰੰਭ ਕਰਨਾ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ
ॐ
ਪੂਰਾ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧.୪୬ — ଯଦି ମାମପ୍ରତୀକାରମ୍ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ