ଭଗବଦ୍ଗୀତା 12.6-7 — ଯେ ତୁ ସର୍ବାଣି କର୍ମାଣି — Word-by-Word Meaning
श्रीमद्भगवद्गीता १२.६-७ — ये तु सर्वाणि कर्माणि
Every Sanskrit word explained in English
Word-by-Word Breakdown
ये
ye
ଯେଉଁମାନେ
तु
tu
କିନ୍ତୁ; ନିଶ୍ଚୟ
सर्वाणि कर्माणि
sarvāṇi karmāṇi
ସମସ୍ତ କର୍ମ
मयि
mayi
ମୋଠାରେ
संन्यस्य
sannyasya
ଅର୍ପଣ କରି; ନ୍ୟାସ କରି
मत्-पराः
mat-paraḥ
ମୋତେ ହିଁ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବୋଲି ମନେ କରୁଥିବା
अनन्येन एव योगेन
ananyena eva yogena
ଅନନ୍ୟ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା
माम्
mām
ମୋତେ
ध्यायन्तः
dhyāyantaḥ
ଧ୍ୟାନ କରୁକରୁ
उपासते
upāsate
ଉପାସନା କରନ୍ତି
तेषाम्
teṣhām
ସେମାନଙ୍କୁ
अहम्
aham
ମୁଁ
समुद्धर्ता
samuddhartā
ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତା; ରକ୍ଷକ
मृत्यु-संसार-सागरात्
mṛityu-saṁsāra-sāgarāt
ମୃତ୍ୟୁରୂପ ସଂସାର-ସାଗରରୁ
भवामि
bhavāmi
ମୁଁ ହୁଏ
न चिरात्
na chirāt
ଶୀଘ୍ର; ଅତି ଶୀଘ୍ର
पार्थ
pārtha
ହେ ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ)
मयि आवेशित-चेतसाम्
mayi āveśhita-chetasām
ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଚିତ୍ତ ମୋଠାରେ ସ୍ଥିର, ସେମାନଙ୍କୁ
Complete Translation
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଭକ୍ତମାନେ ମୋତେ ହିଁ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବୋଲି ବୁଝି ସମସ୍ତ କର୍ମ ମୋତେ ଅର୍ପଣ କରି, ଅନନ୍ୟ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମୋର ହିଁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି ଓ ଉପାସନା କରନ୍ତି — ହେ ପାର୍ଥ! ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଚିତ୍ତ ମୋଠାରେ ହିଁ ସ୍ଥିର, ଏପରି ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ହିଁ ମୃତ୍ୟୁରୂପ ସଂସାର-ସାଗରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
Origin & History
Source: Bhagavad Gita Chapter 12, Verse 6-7
Author: Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva)
Period: Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ଭକ୍ତି ଯୋଗରେ ଅର୍ଜୁନ ପଚାରନ୍ତି ଯେ ସାକାର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସକ ଅଧିକ ଯୋଗଯୁକ୍ତ ନା ନିରାକାର ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜ ସାକାର ସ୍ୱରୂପର ପ୍ରେମମୟ ଭକ୍ତିର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଓ ଏହି ଶ୍ଳୋକରେ ନିଜ କୋମଳ ବଚନ ଦିଅନ୍ତି: ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବସ୍ୱ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି ଓ ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତିରେ ତାଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ସ୍ୱୟଂ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ସଂସାର-ସାଗରରୁ ଶୀଘ୍ର ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତା ହୁଅନ୍ତି।
Frequently Asked Questions
ଭଗବଦ୍ଗୀତା 12.6-7ର ମୁଖ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କ’ଣ?▼
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରନ୍ତି ଯେ ଯେଉଁମାନେ ନିଜର ସମସ୍ତ କର୍ମ ତାଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବୋଲି ମନେ କରନ୍ତି, ଓ ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତି ଓ ଧ୍ୟାନରେ ତାଙ୍କ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ସ୍ୱୟଂ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ — ସେମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁ ସାଗରରୁ ଶୀଘ୍ର ପାର କରାଇବେ। ଏହା ଗୀତାର ସେହି ଆଶ୍ୱାସନା ଯେ ପ୍ରେମମୟ ଶରଣାଗତି ମୋକ୍ଷ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ।
'ମୃତ୍ୟୁରୂପ ସଂସାର-ସାଗର' (ମୃତ୍ୟୁ-ସଂସାର-ସାଗର)ର ଅର୍ଥ କ’ଣ?▼
ଏହା ସଂସାରର ଏକ ସଜୀବ ଚିତ୍ର — ବାରମ୍ବାର ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ସାଂସାରିକ ଦୁଃଖର ଅନନ୍ତ, ଉତ୍ତାଳ ଚକ୍ର ଯେଉଁଥିରେ ଜୀବ ଦୋହଲୁଥାନ୍ତି। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ 'ସମୁଦ୍ଧର୍ତ୍ତା', ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତା ହେବାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରନ୍ତି, ଯିଏ ନିଜ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଏହି ସାଗରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
ଏହି ଶ୍ଳୋକ କେଉଁ ପ୍ରକାରର ଭକ୍ତି ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ?▼
ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତି — ଏକନିଷ୍ଠ, ଅବିଭାଜିତ ଭକ୍ତି। ଭକ୍ତ ନିଜର ସମସ୍ତ କର୍ମ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ତାଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଓ ମନକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତାଙ୍କଠାରେ ସ୍ଥିର କରନ୍ତି। ଏପରି ଅବିଚଳ ପ୍ରେମର ଉତ୍ତର ଭଗବାନ ଶୀଘ୍ର ଓ ନିଶ୍ଚିତ କୃପାରେ ଦିଅନ୍ତି।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଉଦ୍ଧାର ମୁଁ କିପରି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବି?▼
ନିଜର କର୍ମ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ନିଜର ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି, ଓ ଏକାଗ୍ର, ପ୍ରେମମୟ ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କ ଉପାସନା କରି। ଏହି ଶ୍ଳୋକ ଆଶ୍ୱାସନା ଦିଅନ୍ତି ଯେ ଏପରି ଏକନିଷ୍ଠ ଭକ୍ତି କେବେ ବ୍ୟର୍ଥ ଯାଏ ନାହିଁ — ଭଗବାନ ସ୍ୱୟଂ ସେହି ରକ୍ଷକ ହୁଅନ୍ତି ଯିଏ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସଂସାରର ପାର ନେଇଯାଆନ୍ତି।
Ready to start chanting?
See Benefits & How to Chant →