Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnadaivasura-sampad-vibhaga-yoga

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା ୧୬.୨୪ — ତସ୍ମାଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରମାଣଂ ତେ

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୬.୨୪ — ତସ୍ମାଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରମାଣଂ ତେ in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ hindu·📿 11× ଜପ·🕐 ପ୍ରଭାତରେ, ଶାସ୍ତ୍ରର ଅଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଅଥବା କୌଣସି ନୈତିକ ନିର୍ଣ୍ଣୟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ସମୟରେ·📜 Bhagavad Gita Chapter 16, Verse 24
Share:

ଅର୍ଥ

ଦିବ୍ୟ ଓ ଆସୁରୀ ପ୍ରକୃତିର ଅଧ୍ୟାୟର ଏହି ସମାପନ ଶ୍ଲୋକ ମାନବ ଆଚରଣ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ପ୍ରମାଣ ରୂପେ ସ୍ଥାପିତ କରେ। କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ ଓ କ'ଣ ନୁହେଁ — ଏହାର ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ସମୟରେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ବା ବାସନାର ନୁହେଁ, ବରଂ ଶାସ୍ତ୍ରର ବୁଦ୍ଧିର ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ ବୋଲି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶିଖାନ୍ତି। ଶାସ୍ତ୍ର ବିଧାନରେ କଥିତ ବିଷୟ ଜାଣି ଓ ସେହି ଅନୁସାରେ କର୍ମ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ଧର୍ମର ମାର୍ଗରେ ଟିକି ରୁହେ। ଏହା ପ୍ରକଟିତ ଜ୍ଞାନରେ ନିହିତ ସୁଶୃଙ୍ଖଳ, ସିଦ୍ଧାନ୍ତନିଷ୍ଠ ଜୀବନଯାପନର ସଶକ୍ତ ଆହ୍ୱାନ।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Bhagavad Gita Chapter 16, Verse 24 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ଷୋଡଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ଦୈବୀ ଓ ଆସୁରୀ ପ୍ରକୃତିର ବିଭାଗର ଯୋଗ (ଦୈବାସୁର-ସମ୍ପଦ୍-ବିଭାଗ-ଯୋଗ) ରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସେହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକର ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ଯାହା ଆତ୍ମାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଏ ଓ ଯାହା ତାହାକୁ ତଳକୁ ଖସାଏ। ସେ ଚେତାବନୀ ଦିଅନ୍ତି ଯେ ଯେଉଁମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ବିଧାନ ତ୍ୟାଗ କରି କେବଳ ନିଜ ବାସନାର ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବିନାଶ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଅନ୍ତିମ ଶ୍ଲୋକ ଉପାୟ କୁହେ: ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ତୁମର ପ୍ରମାଣ କର ଏବଂ ତାହାର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଅନୁସାରେ କର୍ମ କର।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କରି, ଆବେଗପୂର୍ଣ୍ଣ ବାସନା ବଦଳରେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ବାଛିଥିବା ସାଧକ ଓ ଗୃହସ୍ଥ ଉଭୟଙ୍କ ଜୀବନ ସ୍ପଷ୍ଟତା, ସଦ୍‌ଗୁଣ ଓ ଶାନ୍ତିରେ ନିରନ୍ତର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା କୁହାଯାଏ, କାରଣ ଧର୍ମରେ ନିହିତ ସଠିକ କର୍ମ ନିରବରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତି ଦୂର କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇ ନେଲା।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

ତସ୍ମାଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରମାଣଂ ତେ କାର୍ଯାକାର୍ଯଵ୍ଯଵସ୍ଥିତୌ। ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଶାସ୍ତ୍ରଵିଧାନୋକ୍ତଂ କର୍ମ କର୍ତୁମିହାର୍ହସି॥

tasmāch chhāstraṁ pramāṇaṁ te kāryākārya-vyavasthitau jñātvā śhāstra-vidhānoktaṁ karma kartum ihārhasi

ଅର୍ଥ:ତେଣୁ ତୁମ ପାଇଁ କର୍ତବ୍ୟ ଓ ଅକର୍ତବ୍ୟର ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଶାସ୍ତ୍ର ହିଁ ପ୍ରମାଣ। ଶାସ୍ତ୍ର ବିଧାନରେ କଥିତ ବିଷୟ ଜାଣି ତୁମେ ଏହି ଲୋକରେ ନିଜ କର୍ମ କରିବା ଉଚିତ।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

ତସ୍ମାତ୍🔊tasmātତେଣୁ
ଶାସ୍ତ୍ରମ୍🔊śhāstramଶାସ୍ତ୍ର
ପ୍ରମାଣମ୍🔊pramāṇamପ୍ରମାଣ, ମାନଦଣ୍ଡ
ତେ🔊teତୁମ ପାଇଁ
କାର୍ଯ🔊kāryaକର୍ତବ୍ୟ, ଯାହା କରିବା ଉଚିତ
ଅକାର୍ଯ🔊akāryaଅକର୍ତବ୍ୟ, ଯାହା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ
ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତୌ🔊vyavasthitauନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାରେ, ନିଶ୍ଚିତ କରିବାରେ
ଜ୍ଞାତ୍ଵା🔊jñātvāଜାଣି, ବୁଝି
ଶାସ୍ତ୍ର🔊śhāstraଶାସ୍ତ୍ରର
ଵିଧାନ🔊vidhānaବିଧାନ, ଆଦେଶ
ଉକ୍ତମ୍🔊uktamକଥିତ, ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅନୁସାରେ
କର୍ମ🔊karmaକର୍ମ, କାର୍ଯ୍ୟ
କର୍ତୁମ୍🔊kartumକରିବାକୁ
ଇହ🔊ihaଏହି ଲୋକରେ
ଅର୍ହସି🔊arhasiତୁମେ କରିବା ଉଚିତ

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୬.୨୪ — ତସ୍ମାଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରମାଣଂ ତେ ପାଠର ଲାଭ

ସଠିକ ଓ ଭୁଲ କର୍ମର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ମାନଦଣ୍ଡ ପ୍ରଦାନ କରେ

ଜୀବନକୁ ଧର୍ମ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଶାଶ୍ୱତ ବୁଦ୍ଧିରେ ସ୍ଥିର କରେ

ଆବେଗ, ଅହଂକାର ବା ସ୍ୱାର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ବାସନା ଉପରେ କର୍ମ କରିବାରୁ ରକ୍ଷା କରେ

ଶୃଙ୍ଖଳା, ସତ୍ୟନିଷ୍ଠା ଓ ସିଦ୍ଧାନ୍ତନିଷ୍ଠ ଆଚରଣକୁ ଗଢ଼େ

ପତନ ବଦଳରେ ଉତ୍ଥାନ ଆଡ଼କୁ ନେଉଥିବା କର୍ମ ଆଡ଼କୁ ସାଧକଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରେ

ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଧାର୍ମିକ ଜୀବନ ନିର୍ମାଣ କରେ

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୬.୨୪ — ତସ୍ମାଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରମାଣଂ ତେ ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା11ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟପ୍ରଭାତରେ, ଶାସ୍ତ୍ରର ଅଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଅଥବା କୌଣସି ନୈତିକ ନିର୍ଣ୍ଣୟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ସମୟରେ

ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସେତେବେଳେ ପାଠ କରନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କୁ ସଠିକ ଓ ଭୁଲ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନେବାକୁ ହୁଏ, ଅଥବା ପବିତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥର ଅଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ। ଏହା ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଉ ଯେ ଆପଣଙ୍କ କର୍ମକୁ କ୍ଷଣିକ ବାସନା ବଦଳରେ ଧର୍ମର ବୁଦ୍ଧି ବିରୁଦ୍ଧରେ ତଉଲନ୍ତୁ। ସୁଶୃଙ୍ଖଳ, ନୈତିକ ଜୀବନଯାପନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ବିଶେଷ ଭାବେ ସହାୟକ। ପ୍ରକଟିତ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଅନୁସାରେ କର୍ମ କରିବାର ସଂକଳ୍ପ ଦୃଢ଼ କରିବାକୁ ଏହା ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରନ୍ତୁ।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୬.୨୪ — ତସ୍ମାଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରମାଣଂ ତେ ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ ଓ କ'ଣ ନୁହେଁ — ଏହାର ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ ଶାସ୍ତ୍ର ହିଁ ବ୍ୟକ୍ତିର ପ୍ରମାଣ ହେବା ଉଚିତ ବୋଲି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶିଖାନ୍ତି। ଶାସ୍ତ୍ର ବିଧାନଗୁଡ଼ିକ ଜାଣି ଓ ସେମାନଙ୍କ ପାଳନ କରି ମନୁଷ୍ୟ ସଠିକ ଭାବେ ଆଚରଣ କରେ ଓ ଧର୍ମର ମାର୍ଗରେ ଟିକି ରୁହେ।
କାରଣ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକରେ ସେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ଯେ ଯେଉଁମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ତ୍ୟାଗ କରି ସ୍ୱାର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ବାସନା ଉପରେ କର୍ମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆସୁରୀ, ପତିତ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ଶାସ୍ତ୍ର ସେହି ପରୀକ୍ଷିତ, ନିଷ୍ପକ୍ଷ ମାନଦଣ୍ଡ ପ୍ରଦାନ କରେ ଯାହା ଆମକୁ ଅହଂକାର, ଆବେଗ ଓ ତୃଷ୍ଣାରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହେବାରୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱାଧୀନତାକୁ ସୀମିତ କରିବା ବଦଳରେ, ଏହା ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରେ। ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ବାସନା ବଦଳରେ ଧର୍ମର ବୁଦ୍ଧିର ଅନୁସରଣ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ଦୁଃଖ ଓ ବନ୍ଧନ ଆଡ଼କୁ ନେଉଥିବା କର୍ମରୁ ବଞ୍ଚେ, ଏବଂ ସେହି ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱାଧୀନତା ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଯାହା ଧାର୍ମିକ, ସୁବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଜୀବନରୁ ଆସେ।
ଅଧ୍ୟାୟ ଦିବ୍ୟ (ଦୈବୀ) ଓ ଆସୁରୀ ଗୁଣର ବୈପରୀତ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ। ଏହା ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସହ ଏକ ବ୍ୟାବହାରିକ ଉପସଂହାର ରୂପେ ଶେଷ ହୁଏ: ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକୃତି ଗଢ଼ିବାକୁ ଓ ଆସୁରୀକୁ ଏଡ଼ାଇବାକୁ, ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ତୁମର ମାର୍ଗଦର୍ଶକ କର, ତାହାର ଆଦେଶଗୁଡ଼ିକ ଜାଣି ଓ ସେମାନଙ୍କ ପାଳନ କରି।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୬.୨୪ — ତସ୍ମାଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରମାଣଂ ତେ ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ