ਧੂਮਾਵਤੀ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍ (ਧੂਮਾਵਤ੍ਯਸ਼੍ਟਕਮ੍)
ଧୂମାବତୀ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ (ଧୂମାବତ୍ୟଷ୍ଟକମ୍) in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ
ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ/ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੋ
✦ ਅਰਥ
ਧੂਮਾਵਤੀ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧੂਮਾਵਤ੍ਯਸ਼ਟਕਮ੍ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦਸ ਮਹਾਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਦੇਵੀ ਧੂਮਾਵਤੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਤੁਤੀ ਹੈ। ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਪਰੰਪਰਾ (ਸ਼ਾਕਤਪ੍ਰਮੋਦ / ਮੰਤ੍ਰਮਹਾਰਣਵ) ਤੋਂ ਲਿਆ ਇਹ ਅੱਠ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਉਸ ਧੂਮ੍ਰਵਰਣਾ ਵਿਧਵਾ-ਦੇਵੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦਿਨ ਭਰ ਕੁਮਾਰੀ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿੱਧਾ ਤੱਕ ਰੂਪ ਬਦਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਦੀ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਸਿਮਰਨ-ਮਾਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਮੂਹ ਸੰਕਟ, ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਅਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ
Tantric Shakta tradition; preserved in the Shaktapramoda and Mantramaharnava compilations · Traditional (anonymous); transmitted in the Mahavidya / Dhumavati tantras · Medieval Tantric period
ਇੱਕ ਸੁਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਧੂਮਾਵਤੀ ਉਦੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਸਤੀ ਭੁੱਖ ਸਹਾਰ ਨਾ ਸਕਦੀ ਹੋਈ ਖ਼ੁਦ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਗਈ; ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਧੂੰਏਂ ਤੋਂ ਵਿਧਵਾ-ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ — ਸਦਾ ਭੁੱਖੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਅਮੰਗਲ ਪਰ ਪਰਮ ਗਿਆਨਮਈ। ਸੱਤਵੀਂ ਮਹਾਵਿਦਿਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ੂਨਯ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਮੂਹ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਵਿਲੀਨ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਧੂਮਾਵਤ੍ਯਸ਼ਟਕ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਮੁੱਖ ਸਤੋਤ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਉਗਰ, ਧੂਮ੍ਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਹਰ ਸੰਕਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਵਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
✦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਭਗਤ ਅਤੇ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਗ੍ਰੰਥ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਧੂਮਾਵਤ੍ਯਸ਼ਟਕ ਦਾ ਸੱਚਾ ਪਾਠ ਅਸੰਭਵ ਲੱਗਦੇ ਦੁਰਭਾਗ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ — ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ, ਮੁਕੱਦਮਿਆਂ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਨੂੰ ਟਾਲ ਕੇ — ਕਿਉਂਕਿ ਸਤੋਤ੍ਰ ਖ਼ੁਦ ਵਚਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂ ਤੱਕ ਇਸ ਦੇ ਸਿਮਰਨ-ਮਾਤ੍ਰ ਨਾਲ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਗਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੂਰਾ ਪਾਠ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯਾਸ੍ਯਾਤ੍ ਕੁਮਾਰੀ ਕੁਸੁਮਕਲਿਕਯਾ ਜਾਪਮਾਲਾਂ ਜਪਨ੍ਤੀ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਪ੍ਰੌਢਰੂਪਾ ਵਿਕਸਿਤਵਦਨਾ ਚਾਰੁਨੇਤ੍ਰਾ ਨਿਸ਼ਾਯਾਮ੍। ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਯਾਂ ਵ੍ਰਿਦ੍ਧਰੂਪਾ ਗਲਿਤਕੁਚਯੁਗਾ ਮੁਣ੍ਡਮਾਲਾਂ ਵਹਨ੍ਤੀ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦੇਵਦੇਵੀ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਜਨਨੀ ਕਾਲਿਕਾਪਾਤੁ ਯੁਸ਼੍ਮਾਨ੍॥੧॥
Prātar yāsyāt kumārī kusumakalikayā jāpamālāṁ japantī madhyāhne prauḍharūpā vikasitavadanā cārunetrā niśāyām। sandhyāyāṁ vṛddharūpā galitakucayugā muṇḍamālāṁ vahantī sā devī devadevī tribhuvanajananī kālikā pātu yuṣmān॥1॥
ਅਰਥ:ਸਵੇਰ ਵੇਲੇ ਉਹ ਕੁਮਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਪਮਾਲਾ ਫੇਰਦੀ ਹੈ, ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰੌਢ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਮੁੱਖ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਵ੍ਰਿੱਧਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਟਕਦੇ ਸਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਮੁੰਡਮਾਲਾ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ — ਉਹੀ ਦੇਵਦੇਵੀ, ਤ੍ਰਿਭੁਵਨ ਦੀ ਜਨਨੀ ਕਾਲਿਕਾ (ਧੂਮਾਵਤੀ) ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਕੋਟੌ ਕਪਿਲਵਰਜਟਾਮਣ੍ਡਲਂ ਪਦ੍ਮਯੋਨੇਃ ਕ੍ਰਿਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯੋਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗੈਃ ਸ੍ਰਜਮੁਰਸਿ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਸ਼ੇਖਰਂ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਪਕ੍ਸ਼ੈਃ। ਪੂਰ੍ਣਂ ਰਕ੍ਤੈਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਯਮਮਹਿਸ਼ਮਹਾਸ਼੍ਰਿਙ੍ਗਮਾਦਾਯ ਪਾਣੌ ਪਾਯਾਦ੍ਵੋ ਵਨ੍ਦ੍ਯਮਾਨਃ ਪ੍ਰਲਯਮੁਦਿਤਯਾ ਭੈਰਵਃ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਮ੍॥੨॥
Baddhvā khaṭvāṅgakoṭau kapilavarajaṭāmaṇḍalaṁ padmayoneḥ kṛtvā daityottamāṅgaiḥ srajam urasi śiraśśekharaṁ tārkṣyapakṣaiḥ। pūrṇaṁ raktaiḥ surāṇāṁ yamamahiṣamahāśṛṅgam ādāya pāṇau pāyādvo vandyamānaḥ pralayamuditayā bhairavaḥ kālarātryām॥2॥
ਅਰਥ:ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਪਿਲਵਰਣ ਜਟਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖਟਵਾਂਗ ਦੀ ਕੋਟਿ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਦਾ ਸਿਰ-ਭੂਸ਼ਣ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਯਮ ਦੇ ਮੱਝ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਿੰਗ ਲੈ ਕੇ — ਪ੍ਰਲੈ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਉਹ ਭੈਰਵ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ।
ਚਰ੍ਵਨ੍ਤੀਮਸ੍ਥਿਖਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਕਟਕਟਕਟਾਸ਼ਬ੍ਦਸਙ੍ਘਾਤਮੁਗ੍ਰਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰੇਤਮਧ੍ਯੇ ਕਹਹਕਹਕਹਾਹਾਸ੍ਯਮੁਗ੍ਰਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਙ੍ਗੀ। ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਂ ਡਮਰੁਡਿਮਡਿਮਾਂ ਸ੍ਫਾਰਯਨ੍ਤੀਂ ਮੁਖਾਬ੍ਜਂ ਪਾਯਾਨ੍ਨਸ਼੍ਚਣ੍ਡਿਕੇਯਂ ਝਝਮਝਮਝਮਾ ਜਲ੍ਪਮਾਨਾ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤੀ॥੩॥
Carvantīm asthikhaṇḍaṁ prakaṭakaṭakaṭāśabdasaṅghātam ugraṁ kurvāṇi pretamadhye kahahakahakahāhāsyam ugraṁ kṛśāṅgī। nityaṁ nityaprasaktāṁ ḍamaruḍimaḍimāṁ sphārayantīṁ mukhābjaṁ pāyānnaś caṇḍikeyaṁ jhajhamajhamajhamā jalpamānā bhramantī॥3॥
ਅਰਥ:ਪਤਲੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ, ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਟ-ਕਟ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚੱਬਦੀ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ 'ਕਹਹ-ਕਹਕਹਾ' ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਅੱਟਹਾਸ ਕਰਦੀ, ਸਦਾ ਤਲੀਨ, ਡਮਰੂ ਨੂੰ 'ਡਿਮ-ਡਿਮ' ਵਜਾਉਂਦੀ, ਮੁੱਖ-ਕਮਲ ਨੂੰ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਕਰਦੀ ਅਤੇ 'ਝਮ-ਝਮ' ਬੋਲਦੀ ਘੁੰਮਦੀ — ਉਹ ਚੰਡਿਕਾ ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ।
ਵਾਮੇ ਕਰ੍ਣੇ ਮ੍ਰਿਗਾਙ੍ਕਂ ਪ੍ਰਲਯਪਰਿਗਤਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸੂਰ੍ਯਬਿਮ੍ਬਂ ਕਣ੍ਠੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਹਾਰਂ ਵਰਵਿਕਟਜਟਾਜੂਟਕੇ ਮੁਣ੍ਡਮਾਲਾਮ੍। ਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਕ੍ਰਿਤ੍ਵੋਰਗੇਨ੍ਦ੍ਰਧ੍ਵਜਨਿਕਰਯੁਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਙ੍ਕਾਲਭਾਰਂ ਸਂਹਾਰੇ ਧਾਰਯਨ੍ਤੀ ਮਮ ਹਰਤੁ ਭਯਂ ਭਦ੍ਰਦਾ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ॥੪॥
Vāme karṇe mṛgāṅkaṁ pralayaparigataṁ dakṣiṇe sūryabimbaṁ kaṇṭhe nakṣatrahāraṁ varavikaṭajaṭājūṭake muṇḍamālām। skandhe kṛtvoragendradhvajanikarayutaṁ brahmakaṅkālabhāraṁ saṁhāre dhārayantī mama haratu bhayaṁ bhadradā bhadrakālī॥4॥
ਅਰਥ:ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੱਜੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਲੈ-ਗਤ ਸੂਰਜ-ਬਿੰਬ, ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਹਾਰ, ਵਿਕਟ ਜਟਾਜੂਟ 'ਤੇ ਮੁੰਡਮਾਲਾ, ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਨਾਗਰਾਜ ਧਵਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰ ਦਾ ਭਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ — ਸੰਹਾਰ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਲਿਆਣ-ਦਾਇਨੀ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਮੇਰੇ ਡਰ ਨੂੰ ਹਰ ਲਵੇ।
ਧੂਮਾਵਤ੍ਯਸ਼੍ਟਕਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਪਦ੍ਵਿਨਿਵਾਰਕਮ੍। ਯਃ ਪਠੇਤ੍ ਸਾਧਕੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਵਿਨ੍ਦਤਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਮ੍॥੫॥
Dhūmāvatyaṣṭakaṁ puṇyaṁ sarvāpadvinivārakam। yaḥ paṭhet sādhako bhaktyā siddhiṁ vindati vāñchitām॥5॥
ਅਰਥ:ਇਹ ਪੁੰਨ-ਮਈ ਧੂਮਾਵਤ੍ਯਸ਼ਟਕ ਸਮੂਹ ਆਪਦਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਾਧਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮਨਚਾਹੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਬਿਪਤਾ, ਮਹਾਘੋਰ ਡਰ, ਮਹਾਰੋਗ, ਮਹਾਯੁੱਧ ਵਿੱਚ; ਸ਼ਤ੍ਰੂ-ਉੱਚਾਟਨ, ਮਾਰਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਮੋਹਨ ਵਿੱਚ — ਜੋ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਸਿੱਧੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਸੱਪ, ਸ਼ੇਰ, ਚੀਤੇ ਆਦਿ ਸਭ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੇ ਸਿਮਰਨ-ਮਾਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਆਦਿ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ। ਹੇ ਦੇਵੇਸ਼ਿ! ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੀ ਸਿੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ? ਹਰ ਥਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਨਿਰਵਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਪਦਿ ਮਹਾਘੋਰੇ ਮਹਾਰੋਗੇ ਮਹਾਰਣੇ। ਸ਼ਤ੍ਰੂਚ੍ਚਾਟੇ ਮਾਰਣਾਦੌ ਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਮੋਹਨੇ ਤਥਾ॥੬॥
Mahāpadi mahāghore mahāroge mahāraṇe। śatrūccāṭe māraṇādau jantūnāṁ mohane tathā॥6॥
ਪਠੇਤ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਿਦਂ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍। ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਨ੍ਨਗਾਃ॥੭॥
Paṭhet stotram idaṁ devi sarvatra siddhibhāg bhavet। devadānavagandharvā yakṣarākṣasapannagāḥ॥7॥
ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਦਿਕਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰਤਃ। ਦੂਰਾਦ੍ਦੂਰਤਰਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਨੁਸ਼ਾਦਯਃ॥੮॥
Siṁhavyāghrādikāssarve stotrasmaraṇamātrataḥ। dūrāddūrataraṁ yānti kiṁ punar mānuṣādayaḥ॥8॥
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਕਿਂ ਨ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ ਭੂਤਲੇ। ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਦੇਵਿ ਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ਵਾਣਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍॥੯॥
Stotreṇānena deveśi kiṁ na siddhyati bhūtale। sarvaśāntir bhaved devi hyante nirvāṇatāṁ vrajet॥9॥
ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ
ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
ଧୂମାବତୀ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ (ଧୂମାବତ୍ୟଷ୍ଟକମ୍) ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ
ਸਮੂਹ ਆਪਦਾਵਾਂ, ਦੁਰਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੰਕਟਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਸਰਵ-ਆਪਦ੍-ਨਿਵਾਰਕ), ਜਿਵੇਂ ਸਤੋਤ੍ਰ ਖ਼ੁਦ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਸਿਮਰਨ-ਮਾਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ, ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਅਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਮੁਕੱਦਮੇ, ਕਰਜ਼, ਰੋਗ, ਗਰੀਬੀ ਅਤੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਰਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਧੂਮਾਵਤੀ ਦੁਰਭਾਗ ਦੀ ਨਿਵਾਰਿਣੀ ਹੈ
ਸੱਚੇ ਭਗਤ ਦੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ਡੂੰਘਾ ਵੈਰਾਗ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਿਕ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ਮਨ ਦੀ ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨਿਰਵਾਣ (ਮੁਕਤੀ) ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ଧୂମାବତୀ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ (ଧୂମାବତ୍ୟଷ୍ଟକମ୍) ਪਾਠ ਵਿਧੀ
ਧੂਮਾਵਤੀ ਇੱਕ ਉਗਰ ਮਹਾਵਿਦਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਰਾਤ ਵੇਲੇ, ਜਾਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ (ਸੰਕਟ ਦੇ ਨਿਵਾਰਨ) ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਸੰਸਾਰਿਕ ਲਾਭ ਲਈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਚੁਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਸਾਦੇ ਅਰਪਣ ਨਾਲ ਬੈਠੋ (ਉਹ 'ਵਿਧਵਾ' ਦੇਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਲਾਸ ਦੇ ਮਿਠਾਈ ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਸਾਦੀਆਂ ਜਾਂ ਤਿੱਖੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ)। ਦੀਪਕ ਜਗਾ ਕੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਅੱਠ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪਾਠ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਯੋਗ ਗੁਰੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਣਾ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਮੰਗਲ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਰਖਿਆ ਅਤੇ ਬਾਧਾ-ਨਿਵਾਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਾਠ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ
ॐ
ਪੂਰਾ ଧୂମାବତୀ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ (ଧୂମାବତ୍ୟଷ୍ଟକମ୍) ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ