ହରି ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ — Complete Lyrics
हरि स्तोत्रम्
Sanskrit text with English transliteration and translation
Verse 1
जगज्जालपालं चलत्कण्ठमालं
शरच्चन्द्रभालं महादैत्यकालम्।
नभोनीलकायं दुरावारमायं
सुपद्मासहायं भजेऽहं भजेऽहम्॥ १॥
Jagaj-jāla-pālaṃ chalat-kaṇṭha-mālaṃ
Sharach-chandra-bhālaṃ mahā-daitya-kālam.
Nabho-nīla-kāyaṃ durāvāra-māyaṃ
Su-padmā-sahāyaṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (1)
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଜାଲର ପାଳନ କରନ୍ତି, ଯାଙ୍କ କଣ୍ଠରେ ମାଳା ଦୋହଲେ; ଯାଙ୍କ ଲଲାଟ ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ, ଯିଏ ମହାନ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ କାଳ। ଯାଙ୍କ ଶରୀର ଆକାଶ ସଦୃଶ ନୀଳ, ଯାଙ୍କ ମାୟା ଦୁର୍ନିବାର, ଯିଏ କମଳବାସିନୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସହାୟକ — ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ।
Verse 2
सदाम्भोधिवासं गलत्पुष्पहासं
जगत्सन्निवासं शतादित्यभासम्।
गदाचक्रशस्त्रं लसत्पीतवस्त्रं
हसच्चारुवक्त्रं भजेऽहं भजेऽहम्॥ २॥
Sadāmbhodhi-vāsaṃ galat-puṣpa-hāsaṃ
Jagat-sannivāsaṃ shatāditya-bhāsam.
Gadā-chakra-shastraṃ lasat-pīta-vastraṃ
Hasach-chāru-vaktraṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (2)
ଯିଏ ସଦା ସାଗରରେ ନିବାସ କରନ୍ତି, ଯାଙ୍କ ହାସ୍ୟ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ପୁଷ୍ପ ସଦୃଶ; ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଶ୍ରୟ, ଶତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଆଭାବିଶିଷ୍ଟ। ଯିଏ ଗଦା ଓ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଦୀପ୍ତିମାନ ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧନ୍ତି, ଯାଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ହାସ୍ୟଯୁକ୍ତ — ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ।
Verse 3
रमाकण्ठहारं श्रुतिव्रातसारं
जलान्तर्विहारं धराभारहारम्।
चिदानन्दरूपं मनोज्ञस्वरूपं
धृतानेकरूपं भजेऽहं भजेऽहम्॥ ३॥
Ramā-kaṇṭha-hāraṃ shruti-vrāta-sāraṃ
Jalāntar-vihāraṃ dharā-bhāra-hāram.
Chid-ānanda-rūpaṃ manojña-svarūpaṃ
Dhṛtāneka-rūpaṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (3)
ଯିଏ ରମା (ଲକ୍ଷ୍ମୀ)ଙ୍କ କଣ୍ଠର ହାର, ସମସ୍ତ ବେଦର ସାର; ଯିଏ ଜଳ ଭିତରେ ବିହାର କରନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ଭାର ହରଣ କରନ୍ତି। ଯାଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ, ଯାଙ୍କ ରୂପ ମନୋହର, ଯିଏ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି — ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ।
Verse 4
जराजन्महीनं परानन्दपीनं
समाधानलीनं सदैवानवीनम्।
जगज्जन्महेतुं सुरानीककेतुं
त्रिलोकैकसेतुं भजेऽहं भजेऽहम्॥ ४॥
Jarā-janma-hīnaṃ parānanda-pīnaṃ
Samādhāna-līnaṃ sadaivā-navīnam.
Jagaj-janma-hetuṃ surānīka-ketuṃ
Tri-lokaika-setuṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (4)
ଯିଏ ଜରା ଓ ଜନ୍ମରୁ ରହିତ, ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ଯିଏ ସମାଧିରେ ଲୀନ ରୁହନ୍ତି, ସଦା ନବୀନ (ଅଜର)। ଯିଏ ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତିର କାରଣ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସେନାର ଧ୍ୱଜ, ତ୍ରିଭୁବନର ଏକମାତ୍ର ସେତୁ — ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ।
Verse 5
कृताम्नायगानं खगाधीशयानं
विमुक्तेर्निदानं हरारातिमानम्।
स्वभक्तानुकूलं जगद्वृक्षमूलं
निरस्तार्तशूलं भजेऽहं भजेऽहम्॥ ५॥
Kṛtāmnāya-gānaṃ khagādhīsha-yānaṃ
Vimukter-nidānaṃ harārāti-mānam.
Sva-bhaktānukūlaṃ jagad-vṛkṣa-mūlaṃ
Nirastārta-shūlaṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (5)
ଯିଏ ସମସ୍ତ ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଗୀତ ହୁଅନ୍ତି, ଯିଏ ପକ୍ଷିରାଜ ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ଆରୂଢ଼ ହୁଅନ୍ତି; ଯିଏ ମୁକ୍ତିର ମୂଳ କାରଣ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମାନର ନାଶକାରୀ। ଯିଏ ନିଜ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସଦା ଅନୁକୂଳ, ଜଗତ-ରୂପୀ ବୃକ୍ଷର ମୂଳ, ଯିଏ ପୀଡ଼ାର ଶୂଳକୁ ଦୂର କରିଦିଅନ୍ତି — ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ।
Verse 6
समस्तामरेशं द्विरेफाभकेशं
जगद्बिम्बलेशं हृदाकाशदेशम्।
सदा दिव्यदेहं विमुक्ताखिलेहं
सुवैकुण्ठगेहं भजेऽहं भजेऽहम्॥ ६॥
Samastāmar-eshaṃ dvirephābha-keshaṃ
Jagad-bimba-leshaṃ hṛd-ākāsha-desham.
Sadā divya-dehaṃ vimuktākhil-ehaṃ
Su-vaikuṇṭha-gehaṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (6)
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଯାଙ୍କ କେଶ ଭ୍ରମର ସଦୃଶ ଶ୍ୟାମ; ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୃଶ୍ୟ ଜଗତ ଯାଙ୍କ ଏକ ଅଂଶମାତ୍ର, ଯିଏ ହୃଦୟ-ଆକାଶରେ ନିବାସ କରନ୍ତି। ଯାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଦେହ ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ, ଯିଏ ସମସ୍ତ କାମନାରୁ ରହିତ, ଯାଙ୍କ ଧାମ ପରମ ବୈକୁଣ୍ଠ — ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ।
Verse 7
सुरालिबलिष्ठं त्रिलोकीवरिष्ठं
गुरूणां गरिष्ठं स्वरूपैकनिष्ठम्।
सदा युद्धधीरं महावीरवीरं
महाम्भोधितीरं भजेऽहं भजेऽहम्॥ ७॥
Surāli-baliṣṭhaṃ tri-lokī-variṣṭhaṃ
Gurūṇāṃ gariṣṭhaṃ svarūpaika-niṣṭham.
Sadā yuddha-dhīraṃ mahā-vīra-vīraṃ
Mahāmbhodhi-tīraṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (7)
ଯିଏ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପଂକ୍ତିରେ ସର୍ବାଧିକ ବଳବାନ, ତ୍ରିଭୁବନରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଯିଏ ଗୁରୁଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଗରିଷ୍ଠ, ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ହିଁ ଏକନିଷ୍ଠ ରୁହନ୍ତି। ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ସଦା ଧୀର, ମହାବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ମହାବୀର, ଯିଏ ମହାସାଗରର ତଟରେ ବିରାଜନ୍ତି — ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ।
Verse 8
रमावामभागं तलानग्रनागं
कृताधीनयागं गतारागरागम्।
मुनीन्द्रैः सुगीतं सुरैः सम्परीतं
गुणौघैरतीतं भजेऽहं भजेऽहम्॥ ८॥
Ramā-vāma-bhāgaṃ talān-agra-nāgaṃ
Kṛtādhīna-yāgaṃ gatārāga-rāgam.
Munīndraiḥ su-gītaṃ suraiḥ samparītaṃ
Guṇaughair-atītaṃ bhaje'haṃ bhaje'ham. (8)
ଯାଙ୍କ ବାମ ଭାଗରେ ରମା (ଲକ୍ଷ୍ମୀ) ବିରାଜନ୍ତି, ଯିଏ ଶେଷନାଗ ଉପରେ ଶୟନ କରନ୍ତି; ଯାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ଯିଏ ରାଗ ଓ ଆସକ୍ତିରୁ ସର୍ବଥା ରହିତ। ଯିଏ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଗୀତ ହୁଅନ୍ତି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତ ରୁହନ୍ତି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଗୁଣର ପ୍ରବାହରୁ ଅତୀତ — ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭଜେ।
Verse 9
इदं यस्तु नित्यं समाधाय चित्तं
पठेदष्टकं कण्ठहारं मुरारेः।
स विष्णोर्विशोकं ध्रुवं याति लोकं
जराजन्मशोकं पुनर्विन्दते नो॥ ९॥
Idaṃ yas tu nityaṃ samādhāya chittaṃ
Paṭhed aṣṭakaṃ kaṇṭha-hāraṃ murāreḥ.
Sa viṣṇor vishokaṃ dhruvaṃ yāti lokaṃ
Jarā-janma-shokaṃ punar vindate no. (9)
ଯିଏ କେହି ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ପ୍ରତିଦିନ ମୁରାରି (ବିଷ୍ଣୁ)ଙ୍କ ଏହି କଣ୍ଠହାର-ରୂପୀ ଅଷ୍ଟକ ପାଠ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶୋକରହିତ ଧାମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର କେବେ ଜରା, ଜନ୍ମ ଓ ଶୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।
Want to understand every word?
Read Word-by-Word Meaning →