Mantra.Tips
sikhgurbanibanishabad hazare

ଶବଦ ହଜାରେ

ਸ਼ਬਦ ਹਜ਼ਾਰੇ

🕉️ sikh·📿 1× repetitions·🕐 Any time of devotion; often in the morning·📜 Sri Guru Granth Sahib. English translation: Sant Singh Khalsa (public domain).

Also known as: shabad hazare path · shabad hazaray · shabad hazare in english

Share:

Meaning

Shabad Hazare is a collection of shabads by Guru Nanak Dev Ji from the Guru Granth Sahib, pouring out the soul’s intense longing for union with God. By tradition each shabad is “worth a thousand” (hazare) in its power to awaken love and yearning for the Divine, and the bani is treasured by those who read it to deepen their devotion.

Origin & Story

Sri Guru Granth Sahib. English translation: Sant Singh Khalsa (public domain). · Guru Nanak Dev Ji · 15th–16th century CE

Shabad Hazare gathers Guru Nanak’s hymns of yearning — the cry of the soul-bride for her Beloved. Their depth of feeling has made them a favourite of those who wish to fan the flame of love for God within.

Complete Text with Meaning

Tap any line — or the ▶ button — to hear it recited

Verse 1

ਸ਼ਬਦ ਹਜ਼ਾਰੇ

shabadh hazaare

Verse 2

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ਚਉਪਦੇ ਘਰੁ

maajh mahalaa panjavaa chaupadhe ghar pehilaa ||

Meaning:ମାଝ, ପଞ୍ଚମ ପାତଶାହି (ମହଲା ୫), ଚଉପଦେ, ପ୍ରଥମ ଘର:

Verse 3

ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਲੋਚੈ ਗੁਰ ਦਰਸਨ ਤਾਈ ਬਿਲਪ ਕਰੇ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਕੀ ਨਿਆਈ ਤ੍ਰਿਖਾ ਉਤਰੈ ਸਾਂਤਿ ਆਵੈ ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਸੰਤ ਪਿਆਰੇ ਜੀਉ ॥੧॥ ਹਉ ਘੋਲੀ ਜੀਉ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਗੁਰ ਦਰਸਨ ਸੰਤ ਪਿਆਰੇ ਜੀਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ

meraa man lochai gur dharasan taiee || bilap kare chaatirak kee niaaiee || tirakhaa na utarai saa(n)t na aavai bin dharasan sa(n)t piaare jeeau ||1|| hau gholee jeeau ghol ghumaiee gur dharasan sa(n)t piaare jeeau ||1|| rahaau ||

Meaning:ମୋର ମନ ଗୁରୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ବ୍ୟାକୁଳ ହୁଏ। ଏହା ତୃଷାର୍ତ୍ତ ଚାତକ ପକ୍ଷୀ ପରି ବିଳାପ କରେ। ପ୍ରିୟ ସନ୍ତଙ୍କ ଦର୍ଶନ ବିନା ମୋର ତୃଷା ଶାନ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ, ଶାନ୍ତି ମିଳେ ନାହିଁ। ॥୧॥ ମୁଁ ବଳିହାରୀ ଯାଏ, ମୋର ଆତ୍ମା ନ୍ୟୋଛାବର, ପ୍ରିୟ ସନ୍ତ ଗୁରୁଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ। ॥୧॥ ରହାଉ॥

Verse 4

ਤੇਰਾ ਮੁਖੁ ਸੁਹਾਵਾ ਜੀਉ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਬਾਣੀ ਚਿਰੁ ਹੋਆ ਦੇਖੇ ਸਾਰਿੰਗਪਾਣੀ ਧੰਨੁ ਸੁ ਦੇਸੁ ਜਹਾ ਤੂੰ ਵਸਿਆ ਮੇਰੇ ਸਜਣ ਮੀਤ ਮੁਰਾਰੇ ਜੀਉ ॥੨॥ ਹਉ ਘੋਲੀ ਹਉ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਗੁਰ ਸਜਣ ਮੀਤ ਮੁਰਾਰੇ ਜੀਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ

teraa mukh suhaavaa jeeau sahaj dhun baanee || chir hoaa dhekhe saari(n)gapaanee || dha(n)nu su dhes jahaa too(n) vasiaa mere sajan meet muraare jeeau ||2|| hau gholee hau ghol ghumaiee gur sajan meet muraare jeeau ||1|| rahaau ||

Meaning:ତୁମ ମୁଖ କେତେ ସୁନ୍ଦର, ତୁମ ବାଣୀର ଧ୍ୱନି ସହଜ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଏହି ଚାତକ ପକ୍ଷୀକୁ ସାରଙ୍ଗପାଣି (ପ୍ରଭୁ)ଙ୍କ ଦର୍ଶନ ହୋଇ ବହୁ ସମୟ ବିତିଗଲା। ଧନ୍ୟ ସେହି ଦେଶ ଯେଉଁଠି ତୁମେ ବାସ କର, ହେ ମୋର ସଜ୍ଜନ ମିତ୍ର ମୁରାରୀ। ॥୨॥ ମୁଁ ବଳିହାରୀ ଯାଏ, ସଦା ନ୍ୟୋଛାବର, ମୋର ସଜ୍ଜନ ମିତ୍ର ମୁରାରୀ ଗୁରୁଙ୍କଠାରେ। ॥୧॥ ରହାଉ॥

Verse 5

ਇਕ ਘੜੀ ਮਿਲਤੇ ਤਾ ਕਲਿਜੁਗੁ ਹੋਤਾ ਹੁਣਿ ਕਦਿ ਮਿਲੀਐ ਪ੍ਰਿਅ ਤੁਧੁ ਭਗਵੰਤਾ ਮੋਹਿ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਵੈ ਨੀਦ ਆਵੈ ਬਿਨੁ ਦੇਖੇ ਗੁਰ ਦਰਬਾਰੇ ਜੀਉ ॥੩॥

eik ghaRee na milate taa kalijug hotaa || hun kadh mileeaai pria tudh bhagava(n)taa || moh rain na vihaavai needh na aavai bin dhekhe gur dharabaare jeeau ||3||

Meaning:ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଗୋଟିଏ ଘଡ଼ି ବି ତୁମ ସହ ମିଶି ପାରିଲି ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ମୋ ପାଇଁ କଳିଯୁଗ ଆସିଗଲା। ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ସହ କେବେ ମିଳିବି, ହେ ମୋର ପ୍ରିୟ ଭଗବନ୍ତ? ଗୁରୁଙ୍କ ଦରବାରର ଦର୍ଶନ ବିନା ମୋର ରାତି କଟେ ନାହିଁ, ନିଦ ଆସେ ନାହିଁ। ॥୩॥

Verse 6

ਹਉ ਘੋਲੀ ਜੀਉ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਤਿਸੁ ਸਚੇ ਗੁਰ ਦਰਬਾਰੇ ਜੀਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਭਾਗੁ ਹੋਆ ਗੁਰਿ ਸੰਤੁ ਮਿਲਾਇਆ ਪ੍ਰਭੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਘਰ ਮਹਿ ਪਾਇਆ ਸੇਵ ਕਰੀ ਪਲੁ ਚਸਾ ਵਿਛੁੜਾ ਜਨ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤੁਮਾਰੇ ਜੀਉ ॥੪॥ ਹਉ ਘੋਲੀ ਜੀਉ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤੁਮਾਰੇ ਜੀਉ ਰਹਾਉ ॥੧॥੮॥

hau gholee jeeau ghol ghumaiee tis sache gur dharabaare jeeau ||1|| rahaau || bhaag hoaa gur sa(n)t milaiaa || prabh abinaasee ghar meh paiaa || sev karee pal chasaa na vichhuRaa jan naanak dhaas tumaare jeeau ||4|| hau gholee jeeau ghol ghumaiee jan naanak dhaas tumaare jeeau || rahaau ||1||8||

Meaning:ମୁଁ ବଳିହାରୀ ଯାଏ, ମୋର ଆତ୍ମା ନ୍ୟୋଛାବର, ସେହି ସତ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କ ଦରବାରରେ। ॥୧॥ ରହାଉ॥ ମୋର ଭାଗ୍ୟ ଜାଗିଲା ଓ ଗୁରୁ ମୋତେ ସନ୍ତଙ୍କ ସହ ମିଳାଇଦେଲେ। ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ମୋ ଘରେ ହିଁ (ହୃଦୟରେ) ପାଇଲି। ଏବେ ମୁଁ ତୁମର ସେବା କରିବି ଓ ପଳକ ପାଇଁ ବି ତୁମଠାରୁ ବିଛିନ୍ନ ହେବି ନାହିଁ। ଦାସ ନାନକ ତୁମର ସେବକ, ହେ ପ୍ରିୟ ସ୍ୱାମୀ। ॥୪॥ ମୁଁ ବଳିହାରୀ ଯାଏ, ମୋର ଆତ୍ମା ନ୍ୟୋଛାବର; ଦାସ ନାନକ ତୁମର ସେବକ, ହେ ପ୍ରଭୁ। ॥ ରହାଉ॥୧॥୮॥

Verse 7

ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ

ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||

Meaning:ଏକ ଓଁକାର। ସତ୍ୟ ହିଁ ଯାହାଙ୍କ ନାମ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପୁରୁଷ। ନିର୍ଭୟ। ନିର୍ବୈର। ଅକାଳ ମୂର୍ତ୍ତି। ଅଜନ୍ମା। ସ୍ୱୟମ୍ଭୂ। ଗୁରୁଙ୍କ କୃପାରୁ ପ୍ରାପ୍ତ।

Verse 8

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ਘਰੁ ਚਉਪਦੇ

dhanaasaree mahalaa pehilaa ghar pehilaa chaupadhe

Meaning:ଧନାସରୀ, ପ୍ରଥମ ପାତଶାହି (ମହଲା ୧), ପ୍ରଥମ ଘର, ଚଉପଦେ:

Verse 9

ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ

ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||

Meaning:ଏକ ଓଁକାର। ସତ୍ୟ ହିଁ ଯାହାଙ୍କ ନାମ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପୁରୁଷ। ନିର୍ଭୟ। ନିର୍ବୈର। ଅକାଳ ମୂର୍ତ୍ତି। ଅଜନ୍ମା। ସ୍ୱୟମ୍ଭୂ। ଗୁରୁଙ୍କ କୃପାରୁ ପ୍ରାପ୍ତ।

Verse 10

ਜੀਉ ਡਰਤੁ ਹੈ ਆਪਣਾ ਕੈ ਸਿਉ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣੁ ਸੇਵਿਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥੧॥

jeeau ddarat hai aapanaa kai siau karee pukaar || dhookh visaaran seviaa sadhaa sadhaa dhaataar ||1||

Meaning:ମୋର ଆତ୍ମା ଭୀତ; ମୁଁ କାହାକୁ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରିବି? ମୁଁ ତାଙ୍କର ସେବା କରେ ଯିଏ ମୋର ଦୁଃଖ ଭୁଲାଇ ଦିଅନ୍ତି; ସେ ସଦାସର୍ବଦା ଦାତା। ॥୧॥

Verse 11

ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਨੀਤ ਨਵਾ ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਅਨਦਿਨੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵੀਐ ਅੰਤਿ ਛਡਾਏ ਸੋਇ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਮੇਰੀ ਕਾਮਣੀ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਾ ਹੋਇ ॥੨॥

saahib meraa neet navaa sadhaa sadhaa dhaataar ||1|| rahaau || anadhin saahib seveeaai a(n)t chhaddaae soi || sun sun meree kaamanee paar utaaraa hoi ||2||

Meaning:ମୋର ସାହିବ ନିତ୍ୟ ନୂଆ; ସେ ସଦାସର୍ବଦା ଦାତା। ॥୧॥ ରହାଉ॥ ଦିନରାତି ମୁଁ ମୋର ସାହିବଙ୍କ ସେବା କରେ; ଅନ୍ତରେ ସେ ହିଁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ। ଶୁଣି ଶୁଣି, ହେ ମୋର ପ୍ରିୟ ଆତ୍ମା, ମୁଁ ପାର ହୋଇଗଲି। ॥୨॥

Verse 12

ਦਇਆਲ ਤੇਰੈ ਨਾਮਿ ਤਰਾ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੈ ਜਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਸਰਬੰ ਸਾਚਾ ਏਕੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ਤਾ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੇ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੩॥

dhiaal terai naam taraa || sadh kurabaanai jaau ||1|| rahaau || saraba(n) saachaa ek hai dhoojaa naahee koi || taa kee sevaa so kare jaa kau nadhar kare ||3||

Meaning:ହେ ଦୟାଳୁ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ନାମରେ ମୁଁ ପାର ହୁଏ। ମୁଁ ସଦା ତୁମ ଉପରେ କୁରବାନ ଯାଏ। ॥୧॥ ରହାଉ॥ ସମସ୍ତ ସଂସାରରେ କେବଳ ଏକ ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁ; ଦ୍ୱିତୀୟ କେହି ନାହାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ସେବା ସେ ହିଁ କରେ ଯାହା ଉପରେ ସେ କୃପାଦୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ॥୩॥

Verse 13

ਤੁਧੁ ਬਾਝੁ ਪਿਆਰੇ ਕੇਵ ਰਹਾ ਸਾ ਵਡਿਆਈ ਦੇਹਿ ਜਿਤੁ ਨਾਮਿ ਤੇਰੇ ਲਾਗਿ ਰਹਾਂ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ਜਿਸੁ ਆਗੈ ਪਿਆਰੇ ਜਾਇ ਕਹਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਸੇਵੀ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਣਾ ਅਵਰੁ ਜਾਚੰਉ ਕੋਇ ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਬਿੰਦ ਬਿੰਦ ਚੁਖ ਚੁਖ ਹੋਇ ॥੪॥ ਸਾਹਿਬ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਬਿੰਦ ਬਿੰਦ ਚੁਖ ਚੁਖ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥੪॥੧॥

tudh baajh piaare kev rahaa || saa vaddiaaiee dheh jit naam tere laag rahaa(n) || dhoojaa naahee koi jis aagai piaare jai kahaa ||1|| rahaau || sevee saahib aapanaa avar na jaacha(n)au koi || naanak taa kaa dhaas hai bi(n)dh bi(n)dh chukh chukh hoi ||4|| saahib tere naam viTahu bi(n)dh bi(n)dh chukh chukh hoi ||1|| rahaau ||4||1||

Meaning:ତୁମ ବିନା, ହେ ପ୍ରିୟ, ମୁଁ କିପରି ରହିବି? ମୋତେ ଏପରି ମହିମା ଦିଅ ଯେ ମୁଁ ତୁମ ନାମ ସହ ଯୁକ୍ତ ରହିବି। ଦ୍ୱିତୀୟ କେହି ନାହାନ୍ତି, ହେ ପ୍ରିୟ, ଯାହା ପାଖକୁ ଯାଇ ମୁଁ କହିବି। ॥୧॥ ରହାଉ॥ ମୁଁ ମୋର ସାହିବଙ୍କ ସେବା କରେ; ଅନ୍ୟ କାହାଠାରୁ କିଛି ମାଗେ ନାହିଁ। ନାନକ ତାଙ୍କ ଦାସ; ପଳ ପଳ, ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନ୍ୟୋଛାବର। ॥୪॥ ହେ ସାହିବ, ତୁମ ନାମରେ ମୁଁ ପଳ ପଳ, ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ କୁରବାନ। ॥୧॥ ରହାଉ॥୪॥୧॥

Verse 14

ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ

ikOankaar satigur prasaadh ||

Meaning:ଏକ ଓଁକାର। ସତ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କ କୃପାରୁ।

Verse 15

ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ਘਰੁ

tila(n)g mahalaa pehilaa ghar teejaa

Meaning:ତିଲଙ୍ଗ, ପ୍ରଥମ ପାତଶାହି (ମହଲା ୧), ତୃତୀୟ ଘର:

Verse 16

ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ

ikOankaar satigur prasaadh ||

Meaning:ଏକ ଓଁକାର। ସତ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କ କୃପାରୁ।

Verse 17

ਇਹੁ ਤਨੁ ਮਾਇਆ ਪਾਹਿਆ ਪਿਆਰੇ ਲੀਤੜਾ ਲਬਿ ਰੰਗਾਏ ਮੇਰੈ ਕੰਤ ਭਾਵੈ ਚੋਲੜਾ ਪਿਆਰੇ ਕਿਉ ਧਨ ਸੇਜੈ ਜਾਏ ॥੧॥

eih tan maiaa paahiaa piaare leetaRaa lab ra(n)gaae || merai ka(n)t na bhaavai cholaRaa piaare kiau dhan sejai jaae ||1||

Meaning:ଏହି ଦେହ ମାୟାରେ ସିଞ୍ଚିତ, ହେ ପ୍ରିୟ; ଏହି ଚୋଳା ଲୋଭରେ ରଞ୍ଜିତ। ମୋର କନ୍ତଙ୍କୁ (ପତି-ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ) ଏହି ଚୋଳା ପସନ୍ଦ ନୁହେଁ, ହେ ପ୍ରିୟ; ତେବେ ଆତ୍ମା-ବଧୂ ତାଙ୍କ ଶଯ୍ୟାକୁ କିପରି ଯିବ? ॥୧॥

Verse 18

ਹੰਉ ਕੁਰਬਾਨੈ ਜਾਉ ਮਿਹਰਵਾਨਾ ਹੰਉ ਕੁਰਬਾਨੈ ਜਾਉ ਹੰਉ ਕੁਰਬਾਨੈ ਜਾਉ ਤਿਨਾ ਕੈ ਲੈਨਿ ਜੋ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ਲੈਨਿ ਜੋ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ਤਿਨਾ ਕੈ ਹੰਉ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨੈ ਜਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਕਾਇਆ ਰੰਙਣਿ ਜੇ ਥੀਐ ਪਿਆਰੇ ਪਾਈਐ ਨਾਉ ਮਜੀਠ ਰੰਙਣ ਵਾਲਾ ਜੇ ਰੰਙੈ ਸਾਹਿਬੁ ਐਸਾ ਰੰਗੁ ਡੀਠ ॥੨॥

ha(n)au kurabaanai jaau miharavaanaa ha(n)au kurabaanai jaau || ha(n)au kurabaanai jaau tinaa kai lain jo teraa naau || lain jo teraa naau tinaa kai ha(n)au sadh kurabaanai jaau ||1|| rahaau || kaiaa ra(n)n(g)n je theeaai piaare paieeaai naau majeeTh || ra(n)n(g)n vaalaa je ra(n)n(g)ai saahib aaisaa ra(n)g na ddeeTh ||2||

Meaning:ମୁଁ କୁରବାନ ଯାଏ, ହେ ଦୟାଳୁ ପ୍ରଭୁ; ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ କୁରବାନ। ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ନାମ ନିଅନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ କୁରବାନ। ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ନାମ ନିଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କୁରବାନ। ॥୧॥ ରହାଉ॥ ଯଦି ଶରୀର ରଙ୍ଗ କରିବା ପାତ୍ର ହୋଇଯାଏ, ହେ ପ୍ରିୟ, ଆଉ ନାମ ତାହାରେ ମଞ୍ଜିଷ୍ଠା-ରଙ୍ଗ ରୂପେ ଦିଆଯାଏ, ଆଉ ଯିଏ ରଙ୍ଗ କରନ୍ତି ସେ ସ୍ୱୟଂ ସାହିବ ହୁଅନ୍ତି — ତେବେ ଏପରି ରଙ୍ଗ ପୂର୍ବେ କେବେ ଦେଖା ଯାଇନାହିଁ! ॥୨॥

Verse 19

ਜਿਨ ਕੇ ਚੋਲੇ ਰਤੜੇ ਪਿਆਰੇ ਕੰਤੁ ਤਿਨਾ ਕੈ ਪਾਸਿ ਧੂੜਿ ਤਿਨਾ ਕੀ ਜੇ ਮਿਲੈ ਜੀ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ॥੩॥

jin ke chole rataRe piaare ka(n)t tinaa kai paas || dhooR tinaa kee je milai jee kahu naanak kee aradhaas ||3||

Meaning:ଯାହାଙ୍କ ଚୋଳା ଏପରି ରଞ୍ଜିତ, ହେ ପ୍ରିୟ, ସେମାନଙ୍କ କନ୍ତ ସଦା ସେମାନଙ୍କ ସହ। ମୋତେ ସେହି ବିନମ୍ର ଜନଙ୍କ ଧୂଳି ମିଳୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ। ନାନକ କହନ୍ତି, ଏହା ହିଁ ମୋର ଅରଦାସ। ॥୩॥

Verse 20

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਆਪੇ ਰੰਗੇ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਕੰਤੈ ਭਾਵੈ ਆਪੇ ਹੀ ਰਾਵੇਇ ॥੪॥੧॥੩॥

aape saaje aape ra(n)ge aape nadhar karei || naanak kaaman ka(n)tai bhaavai aape hee raavei ||4||1||3||

Meaning:ସେ ନିଜେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ଆଉ ନିଜେ ହିଁ ରଙ୍ଗ କରନ୍ତି। ସେ ନିଜେ କୃପାଦୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ହେ ନାନକ, ଯଦି ଆତ୍ମା-ବଧୂ ତା'ର କନ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଏ, ତେବେ ସେ ନିଜେ ହିଁ ତାକୁ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ॥୪॥୧॥୩॥

Verse 21

ਤਿਲੰਗ ਮਃ

tila(n)g mahalaa pehilaa ||

Meaning:ତିଲଙ୍ଗ, ପ୍ରଥମ ପାତଶାହି (ମହଲା ୧):

Verse 22

ਇਆਨੜੀਏ ਮਾਨੜਾ ਕਾਇ ਕਰੇਹਿ ਆਪਨੜੈ ਘਰਿ ਹਰਿ ਰੰਗੋ ਕੀ ਮਾਣੇਹਿ ਸਹੁ ਨੇੜੈ ਧਨ ਕੰਮਲੀਏ ਬਾਹਰੁ ਕਿਆ ਢੂਢੇਹਿ ਭੈ ਕੀਆ ਦੇਹਿ ਸਲਾਈਆ ਨੈਣੀ ਭਾਵ ਕਾ ਕਰਿ ਸੀਗਾਰੋ ਤਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਜਾਣੀਐ ਲਾਗੀ ਜਾ ਸਹੁ ਧਰੇ ਪਿਆਰੋ ॥੧॥

eiaanaRe'e maanaRaa kai kareh || aapanaRai ghar har ra(n)go kee na maaneh || sahu neRai dhan ka(n)male'ee baahar kiaa ddooddeh || bhai keeaa dheh salaieeaa nainee bhaav kaa kar seegaaro || taa sohaagan jaaneeaai laagee jaa sahu dhare piaaro ||1||

Meaning:ହେ ନାଦାନ ଅବୋଧ ଆତ୍ମା-ବଧୂ, ତୁମେ ଏତେ ଅଭିମାନ କାହିଁକି କର? ତୁମ ନିଜ ଘରେ ହିଁ ତୁମ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରେମ କାହିଁକି ଭୋଗ କର ନାହିଁ? ତୁମ କନ୍ତ ବହୁ ନିକଟରେ, ହେ ଭୋଳା ବଧୂ; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ବାହାରେ କାହିଁକି ଖୋଜ? ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟର ଶଳାକା ତୁମ ନୟନରେ ଲଗାଅ, ଆଉ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରେମକୁ ତୁମ ଶୃଙ୍ଗାର କର। ତେବେ ତୁମେ ସୁହାଗିନୀ ବୋଲି ଜଣାଯିବ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତୁମ କନ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ଧାରଣ କରିବ। ॥୧॥

Verse 23

ਇਆਣੀ ਬਾਲੀ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜਾ ਧਨ ਕੰਤ ਭਾਵੈ ਕਰਣ ਪਲਾਹ ਕਰੇ ਬਹੁਤੇਰੇ ਸਾ ਧਨ ਮਹਲੁ ਪਾਵੈ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਧਾਵੈ ਲਬ ਲੋਭ ਅਹੰਕਾਰ ਕੀ ਮਾਤੀ ਮਾਇਆ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ਇਨੀ ਬਾਤੀ ਸਹੁ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਭਈ ਕਾਮਣਿ ਇਆਣੀ ॥੨॥

eiaanee baalee kiaa kare jaa dhan ka(n)t na bhaavai || karan palaeh kare bahutere saa dhan mahal na paavai || vin karamaa kichh paieeaai naahee je bahuteraa dhaavai || lab lobh aha(n)kaar kee maatee maiaa maeh samaanee || einee baatee sahu paieeaai naahee bhiee kaaman iaanee ||2||

Meaning:ସେହି ଭୋଳା ବାଳିକା କଣ କରିବ, ଯଦି ସେ ତା'ର କନ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନ ହୁଏ? ସେ ଯେତେ ବି ବିନତି-ଆବେଦନ କରୁ, ତଥାପି ଏପରି ବଧୂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହଲ ପାଏ ନାହିଁ। ଶୁଭ କର୍ମ ବିନା କିଛି ମିଳେ ନାହିଁ, ସେ ଯେତେ ବି ଦୌଡ଼ୁ। ସେ ଲୋଭ, ଅହଂକାରରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ମାୟାରେ ବୁଡ଼ିଯାଇଛି। ଏସବୁ କଥାରେ କନ୍ତ ମିଳନ୍ତି ନାହିଁ; ସେହି ଆତ୍ମା-ବଧୂ ନାଦାନ ରହିଗଲା। ॥୨॥

Verse 24

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਵਾਹੈ ਕਿਨੀ ਬਾਤੀ ਸਹੁ ਪਾਈਐ ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਸੋ ਭਲਾ ਕਰਿ ਮਾਨੀਐ ਹਿਕਮਤਿ ਹੁਕਮੁ ਚੁਕਾਈਐ ਜਾ ਕੈ ਪ੍ਰੇਮਿ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਤਉ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਈਐ ਸਹੁ ਕਹੈ ਸੋ ਕੀਜੈ ਤਨੁ ਮਨੋ ਦੀਜੈ ਐਸਾ ਪਰਮਲੁ ਲਾਈਐ ਏਵ ਕਹਹਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਭੈਣੇ ਇਨੀ ਬਾਤੀ ਸਹੁ ਪਾਈਐ ॥੩॥

jai puchhahu sohaaganee vaahai kinee baatee sahu paieeaai || jo kichh kare so bhalaa kar maaneeaai hikamat hukam chukaieeaai || jaa kai prem padhaarath paieeaai tau charanee chit laieeaai || sahu kahai so keejai tan mano dheejai aaisaa paramal laieeaai || ev kaheh sohaaganee bhaine inee baatee sahu paieeaai ||3||

Meaning:ଯାଇ ସୁହାଗିନୀମାନଙ୍କୁ ପଚାର, କେଉଁ କଥାରେ କନ୍ତ ମିଳନ୍ତି? ସେ ଯାହା କିଛି କରନ୍ତି ତାହାକୁ ଭଲ ବୋଲି ମାନ; ନିଜ ଚତୁରତା ଓ ଜିଦ ଛାଡ଼ିଦିଅ। ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ପଦାର୍ଥ (ଅମୂଲ୍ୟ ଧନ) ମିଳେ, ତାଙ୍କ ଚରଣରେ ଚିତ୍ତ ଲଗାଅ। କନ୍ତ ଯାହା କହନ୍ତି ତାହା କର, ତନୁ-ମନ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର, ଏପରି ସୁଗନ୍ଧ ନିଜକୁ ଲଗାଅ। ଏପରି ସୁହାଗିନୀମାନେ କହନ୍ତି, ହେ ଭଉଣୀ; ଏସବୁ କଥାରେ ହିଁ କନ୍ତ ମିଳନ୍ତି। ॥୩॥

Verse 25

ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ਤਾ ਸਹੁ ਪਾਈਐ ਅਉਰੁ ਕੈਸੀ ਚਤੁਰਾਈ ਸਹੁ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਸੋ ਦਿਨੁ ਲੇਖੈ ਕਾਮਣਿ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ਆਪਣੇ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਨਾਨਕ ਸਾ ਸਭਰਾਈ ਐਸੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਹਜ ਕੀ ਮਾਤੀ ਅਹਿਨਿਸਿ ਭਾਇ ਸਮਾਣੀ ਸੁੰਦਰਿ ਸਾਇ ਸਰੂਪ ਬਿਚਖਣਿ ਕਹੀਐ ਸਾ ਸਿਆਣੀ ॥੪॥੨॥੪॥

aap gavaieeaai taa sahu paieeaai aaur kaisee chaturaiee || sahu nadhar kar dhekhai so dhin lekhai kaaman nau nidh paiee || aapane ka(n)t piaaree saa sohaagan naanak saa sabharaiee || aaisai ra(n)g raatee sahaj kee maatee ahinis bhai samaanee || su(n)dhar sai saroop bichakhan kaheeaai saa siaanee ||4||2||4||

Meaning:ଅହଂକାର ତ୍ୟାଗ କଲେ ହିଁ କନ୍ତ ମିଳନ୍ତି; ଆଉ କେଉଁ ଚତୁରତା କାମ ଆସେ? ଯେଉଁଦିନ କନ୍ତ କୃପାଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି, ସେହିଦିନ ସଫଳ — ଆତ୍ମା-ବଧୂ ନବନିଧି ପାଏ। ଯିଏ ତା'ର କନ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସେ ହିଁ ସତ୍ୟ ସୁହାଗିନୀ; ହେ ନାନକ, ସେ ହିଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ରାଣୀ। ସେ ଏପରି ରଙ୍ଗରେ ରଞ୍ଜିତ, ସହଜରେ ମତ୍ତ, ଦିନରାତି ତାଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ନିମଗ୍ନ ରହେ। ସେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସୁରୂପା ଓ ପ୍ରବୀଣା; ସେ ହିଁ ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ॥୪॥୨॥୪॥

Verse 26

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ

soohee mahalaa pehilaa ||

Meaning:ସୂହୀ, ପ୍ରଥମ ପାତଶାହି (ମହଲା ୧):

Verse 27

ਕਉਣ ਤਰਾਜੀ ਕਵਣੁ ਤੁਲਾ ਤੇਰਾ ਕਵਣੁ ਸਰਾਫੁ ਬੁਲਾਵਾ ਕਉਣੁ ਗੁਰੂ ਕੈ ਪਹਿ ਦੀਖਿਆ ਲੇਵਾ ਕੈ ਪਹਿ ਮੁਲੁ ਕਰਾਵਾ ॥੧॥

kaun taraajee kavan tulaa teraa kavan saraaf bulaavaa || kaun guroo kai peh dheekhiaa levaa kai peh mul karaavaa ||1||

Meaning:କେଉଁ ତ୍ରାଜୁ, କେଉଁ ବାଟଖରା, ଆଉ କେଉଁ ସରାଫଙ୍କୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଡାକିବି, ହେ ପ୍ରଭୁ? କେଉଁ ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ଦୀକ୍ଷା ନେବି? କାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ମୂଲ୍ୟ ନିରୂପଣ କରାଇବି? ॥୧॥

Verse 28

ਮੇਰੇ ਲਾਲ ਜੀਉ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਜਾਣਾ ਤੂੰ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਭਰਿਪੁਰਿ ਲੀਣਾ ਤੂੰ ਆਪੇ ਸਰਬ ਸਮਾਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਮਨੁ ਤਾਰਾਜੀ ਚਿਤੁ ਤੁਲਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵ ਸਰਾਫੁ ਕਮਾਵਾ ਘਟ ਹੀ ਭੀਤਰਿ ਸੋ ਸਹੁ ਤੋਲੀ ਇਨ ਬਿਧਿ ਚਿਤੁ ਰਹਾਵਾ ॥੨॥

mere laal jeeau teraa a(n)t na jaanaa || too(n) jal thal maheeal bharipur leenaa too(n) aape sarab samaanaa ||1|| rahaau || man taaraajee chit tulaa teree sev saraaf kamaavaa || ghaT hee bheetar so sahu tolee in bidh chit rahaavaa ||2||

Meaning:ହେ ମୋର ପ୍ରିୟ ଲାଲ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ଅନ୍ତ ଜଣା ଯାଏ ନାହିଁ। ତୁମେ ଜଳ, ସ୍ଥଳ ଓ ଆକାଶରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟାପ୍ତ; ତୁମେ ନିଜେ ହିଁ ସର୍ବତ୍ର ସମାହିତ। ॥୧॥ ରହାଉ॥ ମନ ତ୍ରାଜୁ, ଚିତ୍ତ ବାଟଖରା, ଆଉ ତୁମ ସେବା କରିବା ହିଁ ସରାଫ। ମୋର ହୃଦୟରେ ହିଁ ମୁଁ ମୋର କନ୍ତଙ୍କୁ ତୌଲେ; ଏହି ବିଧିରେ ମୁଁ ମୋର ଚିତ୍ତ ସ୍ଥିର ରଖେ। ॥୨॥

Verse 29

ਆਪੇ ਕੰਡਾ ਤੋਲੁ ਤਰਾਜੀ ਆਪੇ ਤੋਲਣਹਾਰਾ ਆਪੇ ਦੇਖੈ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ਆਪੇ ਹੈ ਵਣਜਾਰਾ ॥੩॥

aape ka(n)ddaa tol taraajee aape tolanahaaraa || aape dhekhai aape boojhai aape hai vanajaaraa ||3||

Meaning:ତୁମେ ନିଜେ ହିଁ କଣ୍ଟା, ବାଟ ଓ ତ୍ରାଜୁ; ତୁମେ ନିଜେ ହିଁ ତୌଲିବା ବାଲା। ତୁମେ ନିଜେ ଦେଖ, ନିଜେ ବୁଝ, ଆଉ ନିଜେ ହିଁ ବ୍ୟାପାରୀ। ॥୩॥

Verse 30

ਅੰਧੁਲਾ ਨੀਚ ਜਾਤਿ ਪਰਦੇਸੀ ਖਿਨੁ ਆਵੈ ਤਿਲੁ ਜਾਵੈ ਤਾ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਨਾਨਕੁ ਰਹਦਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮੂੜਾ ਪਾਵੈ ॥੪॥੨॥੯॥

a(n)dhulaa neech jaat paradhesee khin aavai til jaavai || taa kee sa(n)gat naanak rahadhaa kiau kar mooRaa paavai ||4||2||9||

Meaning:ଅନ୍ଧ, ନୀଚ ଜାତିର, ପରଦେଶୀ ଜୀବ କ୍ଷଣରେ ଆସେ ଆଉ ପଳକରେ ଚାଲିଯାଏ। ତା'ର ସଙ୍ଗତିରେ ହିଁ ନାନକ ରହନ୍ତି; ସେହି ମୂର୍ଖ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କିପରି ପାଇବ? ॥୪॥୨॥୯॥

Verse 31

ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ

ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||

Meaning:ଏକ ଓଁକାର। ସତ୍ୟ ହିଁ ଯାହାଙ୍କ ନାମ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପୁରୁଷ। ନିର୍ଭୟ। ନିର୍ବୈର। ଅକାଳ ମୂର୍ତ୍ତି। ଅଜନ୍ମା। ସ୍ୱୟମ୍ଭୂ। ଗୁରୁଙ୍କ କୃପାରୁ ପ୍ରାପ୍ତ।

Verse 32

ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ਚਉਪਦੇ ਘਰੁ

raag bilaaval mahalaa pehilaa chaupadhe ghar pehilaa ||

Meaning:ରାଗ ବିଲାବଲ, ପ୍ରଥମ ପାତଶାହି (ମହଲା ୧), ଚଉପଦେ, ପ୍ରଥମ ଘର:

Verse 33

ਤੂ ਸੁਲਤਾਨੁ ਕਹਾ ਹਉ ਮੀਆ ਤੇਰੀ ਕਵਨ ਵਡਾਈ ਜੋ ਤੂ ਦੇਹਿ ਸੁ ਕਹਾ ਸੁਆਮੀ ਮੈ ਮੂਰਖ ਕਹਣੁ ਜਾਈ ॥੧॥

too sulataan kahaa hau meeaa teree kavan vaddaiee || jo too dheh su kahaa suaamee mai moorakh kahan na jaiee ||1||

Meaning:ତୁମେ ସୁଲତାନ, ଆଉ ମୁଁ ତୁମକୁ ମିଆଁ କହେ — ଏଥିରେ ତୁମ ମହିମାରେ କଣ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ? ଯାହା ତୁମେ ଦିଅ ତାହା ହିଁ ମୁଁ କହେ, ହେ ସ୍ୱାମୀ; ମୁଁ ମୂର୍ଖ, କିଛି କହିବାକୁ ଜାଣେ ନାହିଁ। ॥୧॥

Verse 34

ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਦੇਹਿ ਬੁਝਾਈ ਜੈਸੇ ਸਚ ਮਹਿ ਰਹਉ ਰਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਆ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੁਝ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸਭ ਅਸਨਾਈ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਜਾਣਾ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬ ਮੈ ਅੰਧੁਲੇ ਕਿਆ ਚਤੁਰਾਈ ॥੨॥

tere gun gaavaa dheh bujhaiee || jaise sach meh rahau rajaiee ||1|| rahaau || jo kichh hoaa sabh kichh tujh te teree sabh asanaiee || teraa a(n)t na jaanaa mere saahib mai a(n)dhule kiaa chaturaiee ||2||

Meaning:ମୋତେ ଏପରି ବୁଝାମଣା ଦିଅ ଯେ ମୁଁ ତୁମ ଗୁଣ ଗାଏ। ଯେପରି ତୁମ ରଜାରେ ସତ୍ୟରେ ରହେ। ॥୧॥ ରହାଉ॥ ଯାହା କିଛି ହୋଇଛି, ସବୁ ତୁମଠାରୁ ହିଁ ହୋଇଛି। ସବୁ ତୁମରି ସୂଝବୂଝ। ତୁମ ଅନ୍ତ ଜଣା ଯାଏ ନାହିଁ, ହେ ମୋର ସାହିବ; ମୁଁ ଅନ୍ଧ, ମୋ'ଠାରେ କଣ ଚତୁରତା? ॥୨॥

Verse 35

ਕਿਆ ਹਉ ਕਥੀ ਕਥੇ ਕਥਿ ਦੇਖਾ ਮੈ ਅਕਥੁ ਕਥਨਾ ਜਾਈ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਆਖਾ ਤਿਲੁ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥੩॥

kiaa hau kathee kathe kath dhekhaa mai akath na kathanaa jaiee || jo tudh bhaavai soiee aakhaa til teree vaddiaaiee ||3||

Meaning:ମୁଁ କଣ କହିବି? କହୁ କହୁ କହି ଦେଖିଲି, କିନ୍ତୁ ସେହି ଅକଥ୍ୟ କୁହାଯାଏ ନାହିଁ। ଯାହା ତୁମକୁ ଭଲ ଲାଗେ ତାହା ହିଁ ମୁଁ କହେ; ଏହା ତୁମ ମହିମାର ତିଳେ ମାତ୍ର। ॥୩॥

Verse 36

ਏਤੇ ਕੂਕਰ ਹਉ ਬੇਗਾਨਾ ਭਉਕਾ ਇਸੁ ਤਨ ਤਾਈ ਭਗਤਿ ਹੀਣੁ ਨਾਨਕੁ ਜੇ ਹੋਇਗਾ ਤਾ ਖਸਮੈ ਨਾਉ ਜਾਈ ॥੪॥੧॥

ete kookar hau begaanaa bhaukaa is tan taiee || bhagat heen naanak je hoigaa taa khasamai naau na jaiee ||4||1||

Meaning:ଏତେ କୁକୁରଙ୍କ ଭିତରେ ମୁଁ ବେଗାନା; ନିଜ ଦେହର ପେଟ ପାଇଁ ଭୁକେ। ନାନକ ଭକ୍ତିହୀନ ହେଲେ ବି, ଖସମ (ସ୍ୱାମୀ)ଙ୍କ ନାମ ତାଠାରୁ ଯାଏ ନାହିଁ। ॥୪॥୧॥

Verse 37

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ

bilaaval mahalaa pehilaa ||

Meaning:ବିଲାବଲ, ପ୍ରଥମ ପାତଶାହି (ମହଲା ୧):

Verse 38

ਮਨੁ ਮੰਦਰੁ ਤਨੁ ਵੇਸ ਕਲੰਦਰੁ ਘਟ ਹੀ ਤੀਰਥਿ ਨਾਵਾ ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਾਨਿ ਬਸਤੁ ਹੈ ਬਾਹੁੜਿ ਜਨਮਿ ਆਵਾ ॥੧॥

man ma(n)dhar tan ves kala(n)dhar ghaT hee teerath naavaa || ek sabadh merai praan basat hai baahuR janam na aavaa ||1||

Meaning:ମୋର ମନ ମନ୍ଦିର, ଆଉ ମୋର ଦେହ ବିନମ୍ର ସାଧକର ସାଦା ବେଶ; ମୋର ହୃଦୟରେ ହିଁ ମୁଁ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରେ। ଶବଦର ଏକ ଶବ୍ଦ ମୋର ପ୍ରାଣରେ ବାସ କରେ; ମୁଁ ପୁଣି ଜନ୍ମକୁ ଆସେ ନାହିଁ। ॥୧॥

Verse 39

ਮਨੁ ਬੇਧਿਆ ਦਇਆਲ ਸੇਤੀ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ਕਉਣੁ ਜਾਣੈ ਪੀਰ ਪਰਾਈ ਹਮ ਨਾਹੀ ਚਿੰਤ ਪਰਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ਚਿੰਤਾ ਕਰਹੁ ਹਮਾਰੀ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਭਰਿਪੁਰਿ ਲੀਣਾ ਘਟਿ ਘਟਿ ਜੋਤਿ ਤੁਮੑਾਰੀ ॥੨॥

man bedhiaa dhiaal setee meree maiee || kaun jaanai peer paraiee || ham naahee chi(n)t paraiee ||1|| rahaau || agam agochar alakh apaaraa chi(n)taa karahu hamaaree || jal thal maheeal bharipur leenaa ghaT ghaT jot tum(h)aaree ||2||

Meaning:ମୋର ମନ ଦୟାଳୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ଧ ହୋଇଛି, ହେ ମୋର ମା! ଅନ୍ୟର ପୀଡ଼ା କିଏ ଜାଣେ? ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାର ଚିନ୍ତା କରେ ନାହିଁ। ॥୧॥ ରହାଉ॥ ହେ ଅଗମ୍ୟ, ଅଗୋଚର, ଅଲଖ, ଅପାର: ମୋର ଚିନ୍ତା ତୁମେ ହିଁ କର! ଜଳ, ସ୍ଥଳ ଓ ଆକାଶରେ ତୁମେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟାପ୍ତ। ପ୍ରତି ହୃଦୟରେ ତୁମରି ଜ୍ୟୋତି। ॥୨॥

Verse 40

ਸਿਖ ਮਤਿ ਸਭ ਬੁਧਿ ਤੁਮੑਾਰੀ ਮੰਦਿਰ ਛਾਵਾ ਤੇਰੇ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਜਾਣਾ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਨਿਤ ਤੇਰੇ ॥੩॥

sikh mat sabh budh tum(h)aaree ma(n)dhir chhaavaa tere || tujh bin avar na jaanaa mere saahibaa gun gaavaa nit tere ||3||

Meaning:ସମସ୍ତ ଶିକ୍ଷା, ମତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ତୁମର; ମନ୍ଦିର ଓ ଛାୟା ବି ତୁମରି। ତୁମ ବିନା ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଜାଣେ ନାହିଁ, ହେ ମୋର ସାହିବ; ମୁଁ ନିତ୍ୟ ତୁମ ଗୁଣ ଗାଏ। ॥୩॥

Verse 41

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਸਰਣਿ ਤੁਮੑਾਰੀ ਸਰਬ ਚਿੰਤ ਤੁਧੁ ਪਾਸੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਚੰਗਾ ਇਕ ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸੇ ॥੪॥੨॥

jeea ja(n)t sabh saran tum(h)aaree sarab chi(n)t tudh paase || jo tudh bhaavai soiee cha(n)gaa ik naanak kee aradhaase ||4||2||

Meaning:ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁ ତୁମ ଶରଣରେ; ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା ତୁମ ପାଖରେ। ଯାହା ତୁମକୁ ଭଲ ଲାଗେ ତାହା ହିଁ ଭଲ; ଏହା ହିଁ ନାନକଙ୍କ ଏକ ଅରଦାସ। ॥୪॥୨॥

Benefits of Chanting ଶବଦ ହଜାରେ

Awakens deep love and longing (birha) for God

Shabads of Guru Nanak Dev Ji on the pain of separation and joy of union

Read to deepen devotion and turn the heart toward the Divine

Each shabad held to be “worth a thousand” in spiritual power

How to Chant ଶବଦ ହଜାରେ

Repetitions1times
Best TimeAny time of devotion; often in the morning

Recite the shabads slowly and feelingly, letting the longing for God they express settle in the heart. Read in Gurmukhi with transliteration and meaning provided.

Frequently Asked Questions

“Hazare” means a thousand. The name conveys that each shabad is worth a thousand in its power to kindle love and longing for God.
These shabads were composed by Guru Nanak Dev Ji and are part of the Guru Granth Sahib.

You May Also Like

Found this helpful? Share it with loved ones 🙏

Share:

Explore more sacred mantras with complete meaning and chanting guides