Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnakarma-yoga

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੩.੨੭ — ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੇਃ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਾਨਿ ਗੁਣੈਃ

ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை 3.27 — ப்ரக்ருதேஃ க்ரியமாணானி குணைஃ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 11× ਜਪ·🕐 ਸਵੇਰੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਜਦ ਵੀ ਹੰਕਾਰ, ਅਭਿਮਾਨ ਜਾਂ ਚਿੰਤਾ ਉੱਠੇ·📜 Bhagavad Gita Chapter 3, Verse 27
Share:

ਅਰਥ

ਕਰਮਯੋਗ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਇਸ ਗਹਿਰੇ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਮੁੱਚੇ ਕਰਮ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤਾਦਾਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ 'ਮੈਂ' ਦੀ ਝੂਠੀ ਭਾਵਨਾ ਰੂਪੀ ਹੰਕਾਰ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ "ਮੈਂ ਹੀ ਕਰਤਾ ਹਾਂ" ਮੰਨਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਨਾਲ ਅਭਿਮਾਨ, ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਬੰਧਨ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਗਿਆਨੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਕਾਰਜ ਕਰਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਜਦ ਆਤਮਾ ਅਨਾਸਕਤ ਸਾਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Bhagavad Gita Chapter 3, Verse 27 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਕਰਮਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਦਿਖਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਕਰਮ-ਰਹਿਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ, ਹੁਣ ਉਹ ਬੰਧਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੇ ਕਾਰਨ — ਹੰਕਾਰ ਦੇ ਕਰਤਾਪਣ ਦੇ ਦਾਅਵੇ — ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਗੁਣ ਸਮੁੱਚਾ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਕੇਵਲ ਤਦ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਮੋਹਿਤ ਆਤਮਾ 'ਮੈਂ ਹੀ ਕਰਤਾ ਹਾਂ' ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਸੰਤ ਅਤੇ ਕਰਮਯੋਗੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਸ ਪਲ ਕਰਤਾਪਣ ਦਾ ਭਾਵ ਮਿਟਦਾ ਹੈ, ਕਰਮ ਸਹਿਜ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਹਿਰਦਾ ਅਟੱਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਉਹੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਜੋ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਕਰਤਾ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੇਃ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਾਨਿ ਗੁਣੈਃ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਅਹਙ੍ਕਾਰਵਿਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਕਰ੍ਤਾऽਹਮਿਤਿ ਮਨ੍ਯਤੇ॥

prakṛiteḥ kriyamāṇāni guṇaiḥ karmāṇi sarvaśhaḥ ahankāra-vimūḍhātmā kartāham iti manyate

ਅਰਥ:ਸਮੁੱਚੇ ਕਰਮ ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਅੰਤਹਕਰਣ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ "ਮੈਂ ਹੀ ਕਰਤਾ ਹਾਂ" — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੇਃ🔊prakṛiteḥਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ
ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਾਨਿ🔊kriyamāṇāniਕੀਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ, ਸੰਪਾਦਿਤ ਹੁੰਦਿਆਂ
ਗੁਣੈਃ🔊guṇaiḥਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੁਆਰਾ
ਕਰ੍ਮਾਣਿ🔊karmāṇiਕਰਮ, ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ
ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ🔊sarvaśhaḥਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਨਾਲ, ਚੁਫੇਰਿਓਂ
ਅਹਙ੍ਕਾਰ🔊ahankāraਹੰਕਾਰ, 'ਮੈਂ' ਦਾ ਭਾਵ
ਵਿਮੂਢਾਤ੍ਮਾ🔊vimūḍhātmāਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤਹਕਰਣ ਮੋਹਿਤ ਹੈ
ਕਰ੍ਤਾ🔊kartāਕਰਤਾ
ਅਹਮ੍🔊ahamਮੈਂ
ਇਤਿ🔊itiਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ
ਮਨ੍ਯਤੇ🔊manyateਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਦਾ ਹੈ

ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை 3.27 — ப்ரக்ருதேஃ க்ரியமாணானி குணைஃ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਕਰਤਾਪਣ ਦੇ ਝੂਠੇ ਭਾਵ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਮਨ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਅਭਿਮਾਨ ਅਤੇ ਅਸਫਲਤਾ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਅਨਾਸਕਤ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਾਖੀ-ਚੇਤਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਛੋਟਾ 'ਮੈਂ' ਨਹੀਂ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੀ ਸਮੁੱਚਾ ਕਰਮ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਕੇ ਤਣਾਅ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਕਰਮਯੋਗ ਦੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਨਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਬੰਧਨ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉਜਾਗਰ ਕਰ ਕੇ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਆਤਮਗਿਆਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ

ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை 3.27 — ப்ரக்ருதேஃ க்ரியமாணானி குணைஃ ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ11ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਸਵੇਰੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਜਦ ਵੀ ਹੰਕਾਰ, ਅਭਿਮਾਨ ਜਾਂ ਚਿੰਤਾ ਉੱਠੇ

ਸ਼ਾਂਤ ਬੈਠ ਕੇ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਾਠ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਅਰਥ ਉੱਤੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰੋ: ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਗੁਣ ਹਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਹੰਕਾਰ 'ਮੈਂ ਹੀ ਕਰਤਾ ਹਾਂ' ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ ਫੁੱਲ ਜਾਓ ਜਾਂ ਅਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਜਾਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾ ਕੇ ਸਾਖੀ ਆਤਮਾ ਵੱਲ ਮੁੜੋ। ਜੋ ਲੋਕ ਤਣਾਅ, ਹੰਕਾਰ ਜਾਂ ਫਲ ਵਿੱਚ ਆਸਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਖ਼ਾਸ ਕੀਮਤੀ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை 3.27 — ப்ரக்ருதேஃ க்ரியமாணானி குணைஃ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮੁੱਚੇ ਕਰਮ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ (ਮੋਦਾਂ) ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਹੰਕਾਰ — ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤਾਦਾਤਮ ਤੋਂ ਮੋਹਿਤ — ਹੀ 'ਮੈਂ ਹੀ ਕਰਤਾ ਹਾਂ' ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਨਾਲ ਝੂਠਾ ਅਭਿਮਾਨ ਅਤੇ ਬੰਧਨ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁਣ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਧਰਮ ਹਨ: ਸੱਤਵ (ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸਾਮੰਜਸਯ), ਰਜਸ (ਰਾਗ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮੀ) ਅਤੇ ਤਮਸ (ਜੜਤਾ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨ)। ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਨਾ ਕਿ ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ, ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਮੁੱਚੀ ਕ੍ਰਿਆ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕਰਤਾਪਣ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੈਤਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਉਦੇਸ਼ ਹੈ 'ਮੈਂ ਹੀ ਕਰਤਾ ਹਾਂ' ਦੇ ਹੰਕਾਰੀ ਅਭਿਮਾਨ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ, ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਵ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਕਰਨਾ। ਅਗਲਾ ਸ਼ਲੋਕ ਹੀ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਕਰਮ ਨਾਲ ਤਾਦਾਤਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚਲਿਤ ਨਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਸਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਕਾਰਜ ਕਰਦੀ ਹੈ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਫਲਤਾ ਉੱਤੇ ਘਮੰਡ ਅਤੇ ਅਸਫਲਤਾ ਉੱਤੇ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਨਾਲ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਨਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ — ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਵੀ ਸਾਖੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨਾ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை 3.27 — ப்ரக்ருதேஃ க்ரியமாணானி குணைஃ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ