த்ருவ ஸ்துதி
துருவ ஸ்துதி (துருவன் செய்த விஷ்ணு ஸ்துதி) in Tamil · தமிழ்
உங்கள் மொழி/எழுத்தில் படியுங்கள்
✦ பொருள்
துருவ ஸ்துதி, சிறுவன்-பக்தனாகிய துருவ மகாராஜனால் விஷ்ணுவுக்கு சமர்ப்பிக்கப்பட்ட ஒளிமயமான பிரார்த்தனை; இது ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் நான்காம் ஸ்கந்தத்தில் (9-ம் அத்தியாயம்) வருகிறது. பேச்சற்று, வியப்படைந்த சிறுவனை இறைவன் தம் சங்கால் தொட்டவுடன் துருவனின் வாக்கு விழித்து இந்தப் பன்னிரண்டு ஸ்லோகங்கள் வெளிப்பட்டன. அவன் இறைவனை சர்வவல்லமை படைத்த அந்தர்யாமியாக ஸ்துதித்து, சொர்க்க பலன்களை மறுத்து, தூய அடியார்களின் சேர்க்கையையும் இடையறா அன்புப் பக்தியையும் மட்டுமே வேண்டுகிறான். அரசை விரும்பிப் புறப்பட்டு இறைவனை அடைந்த இந்த பக்தனின் நிஷ்காம பக்திக்கு இது ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.
தோற்றம் & கதை
Srimad Bhagavata Purana, Canto 4, Chapter 9, verses 6–17 (Dhruva-krita Bhagavat-stuti) · Sage Veda-Vyasa (as spoken by Dhruva Maharaja) · Classical Puranic era
உத்தானபாத மன்னனின் ஐந்து வயது மகனான துருவனை அவன் சிற்றன்னை அவமதிக்க, யாரும் ஒருபோதும் அறியாத உயர்ந்த பதவியை அடைய அவன் உறுதிபூண்டான். நாரத முனிவரின் வழிகாட்டுதலில் மதுவனக் காட்டில் கடுந்தவம் செய்து விஷ்ணுவை தியானித்தான். அவன் உறுதிக்கு மகிழ்ந்து இறைவன் அவன் முன் தோன்றினார். வியப்புற்று பேச்சற்ற சிறுவனின் கன்னத்தை இறைவன் தம் சங்கால் தொட்டவுடன், உடனே இந்தப் பன்னிரண்டு ஸ்துதி ஸ்லோகங்கள் அவன் விழித்த உள்ளத்திலிருந்து வெளிப்பட்டன. இறைவனைக் கண்டபின் துருவன் தான் கேட்டுச் சென்ற அரசைப் பொருட்படுத்தவில்லை, இறுதியில் ஒருபோதும் வீழாத அழியாத துருவ நட்சத்திரத்தின் நிலையான பதவியை அடைந்தான்.
✦ சாத்திரங்களில் கூறியபடி
இறைவனின் சங்கு துருவனின் கன்னத்தைத் தொட்டவுடன் அந்த எழுத்தறிவில்லாத சிறுவனுக்கு உடனடியாக முழு வேத அறிவும் வாக்கு வன்மையும் கிடைத்தன என மரபு கூறுகிறது — முதல் ஸ்லோகத்தில் அவன் விவரிக்கும் அந்த விழிப்பே அது. இந்தப் பிரார்த்தனைக்கு இறைவன் மிகவும் மகிழ்ந்து துருவனுக்கு அழியாத துருவலோகத்தை அளித்தார், அங்கு அவன் நிலையான துருவ நட்சத்திரமாக ஒளிர்கிறான், அதைச் சுற்றி அனைத்து ஒளிக்கோள்களும் சுற்றுகின்றன, பிரளயத்தாலும் அது அசையாது.
பொருளுடன் முழுப் பாடல்
எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்
யோऽந்தஃ ப்ரவிஶ்ய மம வாசமிமாம் ப்ரஸுப்தாம் ஸஞ்ஜீவயத்யகிலஶக்திதரஃ ஸ்வதாம்நா । அந்யாம்ஶ்ச ஹஸ்தசரணஶ்ரவணத்வகாதீந் ப்ராணாந்நமோ பகவதே புரூஷாய துப்யம் ॥ ௧ ॥
yo 'ntaḥ praviśya mama vācam imāṃ prasuptāṃ sañjīvayaty akhila-śakti-dharaḥ sva-dhāmnā | anyāṃś ca hasta-caraṇa-śravaṇa-tvag-ādīn prāṇān namo bhagavate puruṣāya tubhyam || 1 ||
பொருள்:ஓ இறைவா! நீர் அனைத்து சக்திகளையும் தாங்கும் சர்வவல்லமை படைத்தவர். என்னுள் புகுந்து, உமது ஒளியால் உறங்கிக்கிடந்த என் வாக்கை மீண்டும் உயிர்ப்பித்தீர்; என் கைகள், கால்கள், காதுகள், தோல் முதலிய புலன்களையும் உயிர்மூச்சுகளையும் சைதன்யப்படுத்தினீர். அந்த பரம்பொருளாகிய உமக்கு என் வணக்கம்.
ஏகஸ்த்வமேவ பகவந்நிதமாத்மஶக்த்யா மாயாக்யயோருகுணயா மஹதாத்யஶேஷம் । ஸ்ரு'ஷ்ட்வாநுவிஶ்ய புருஷஸ்ததஸத்குணேஷு நாநேவ தாருஷு விபாவஸுவத்விபாஸி ॥ ௨ ॥
ekas tvam eva bhagavann idam ātma-śaktyā māyākhyayoru-guṇayā mahad-ādy-aśeṣam | sṛṣṭvānuviśya puruṣas tad-asad-guṇeṣu nāneva dāruṣu vibhāvasu-vad vibhāsi || 2 ||
பொருள்:ஓ பகவானே! நீர் ஒருவரே; 'மாயை' எனப்படும் கடுமையான குணங்கள் கொண்ட உமது சக்தியால் மஹத்தத்துவம் முதலிய அனைத்துப் படைப்பையும் படைத்து, அதனுள் புருஷ வடிவில் புகுந்து, அதன் குணங்களில் பலராகத் தோன்றுகிறீர் — ஒரே நெருப்பு பல்வேறு விறகுகளில் பல வடிவங்களில் ஒளிர்வது போல.
த்வத்தத்தயா வயுநயேதமசஷ்ட விஶ்வம் ஸுப்தப்ரபுத்த இவ நாத பவத்ப்ரபந்நஃ । தஸ்யாபவர்க்யஶரணம் தவ பாதமூலம் விஸ்மர்யதே க்ரு'தவிதா கதமார்தபந்தோ ॥ ௩ ॥
tvad-dattayā vayunayedam acaṣṭa viśvaṃ supta-prabuddha iva nātha bhavat-prapannaḥ | tasyāpavargya-śaraṇaṃ tava pāda-mūlaṃ vismaryate kṛta-vidā katham ārta-bandho || 3 ||
பொருள்:ஓ நாதா! நீர் அளித்த அறிவினாலேயே சரணடைந்த இந்த உயிர் உறக்கத்திலிருந்து விழித்தவன் போல் இவ்வுலகைக் காண்கிறது. ஓ துயருற்றோரின் நண்பரே! பின் விவேகி எவன் முக்திக்கு ஒரே புகலிடமான உமது திருவடித் தாமரைகளை எவ்வாறு மறப்பான்?
நூநம் விமுஷ்டமதயஸ்தவ மாயயா தே யே த்வாம் பவாப்யயவிமோக்ஷணமந்யஹேதோஃ । அர்சந்தி கல்பகதரும் குணபோபபோக்ய- மிச்சந்தி யத்ஸ்பர்ஶஜம் நிரயேऽபி ந்ரூ'ணாம் ॥ ௪ ॥
nūnaṃ vimuṣṭa-matayas tava māyayā te ye tvāṃ bhavāpyaya-vimokṣaṇam anya-hetoḥ | arcanti kalpaka-taruṃ kuṇapopabhogyam icchanti yat sparśajaṃ niraye 'pi nṝṇām || 4 ||
பொருள்:நிச்சயமாக அவர்களின் அறிவை உமது மாயை கவர்ந்துவிட்டது — கல்பவிருட்சமாகிய உம்மை, பிறப்பு-இறப்பிலிருந்து விடுதலை போன்ற வேறு நோக்கங்களுக்காக வழிபடுபவர்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் விரும்பும் தொடுதலால் வரும் இன்பங்கள் பிணம் போன்றவை, நரகத்திலும் கிடைப்பவை.
யா நிர்வ்ரு'திஸ்தநுப்ரு'தாம் தவ பாதபத்ம- த்யாநாத்பவஜ்ஜநகதாஶ்ரவணேந வா ஸ்யாத் । ஸா ப்ரஹ்மணி ஸ்வமஹிமந்யபி நாத மா பூத் கிம்த்வந்தகாஸிலுலிதாத்பததாம் விமாநாத் ॥ ௫ ॥
yā nirvṛtis tanu-bhṛtāṃ tava pāda-padma- dhyānād bhavaj-jana-kathā-śravaṇena vā syāt | sā brahmaṇi sva-mahimany api nātha mā bhūt kiṃ tv antakāsi-lulitāt patatāṃ vimānāt || 5 ||
பொருள்:ஓ நாதா! உமது திருவடித் தாமரைகளை தியானிப்பதாலோ, உமது அடியார்களின் கதைகளைக் கேட்பதாலோ உயிர்களுக்குக் கிடைக்கும் ஆனந்தம் — உமது சுயமகிமையாகிய பிரம்மத்தில் (நிர்விசேஷ முக்தியில்) கலந்தாலும் கிடைக்காது போகட்டும்; பின் மரணத்தின் வாளால் விமானங்கள் அழியும் அந்த சொர்க்க இன்பங்களைப் பற்றிச் சொல்வதென்ன!
பக்திம் முஹுஃ ப்ரவஹதாம் த்வயி மே ப்ரஸங்கோ பூயாதநந்த மஹதாமமலாஶயாநாம் । யேநாஞ்ஜஸோல்பணமுருவ்யஸநம் பவாப்திம் நேஷ்யே பவத்குணகதாம்ரு'தபாநமத்தஃ ॥ ௬ ॥
bhaktiṃ muhuḥ pravahatāṃ tvayi me prasaṅgo bhūyād ananta mahatām amalāśayānām | yenāñjasolbaṇam uru-vyasanaṃ bhavābdhiṃ neṣye bhavad-guṇa-kathāmṛta-pāna-mattaḥ || 6 ||
பொருள்:ஓ அனந்தா! உம்மிடம் இடைவிடாது பக்தி பெருகும் மகான்களும், தூய்மையான உள்ளம் கொண்ட அடியார்களின் சேர்க்கை எனக்கு என்றும் கிடைக்கட்டும்; அதனால் உமது குணங்களின் கதாமிர்தத்தை அருந்தி மயங்கி, கொடிய துயரங்கள் நிறைந்த இந்த பிறவிக் கடலை எளிதில் கடப்பேன்.
தே ந ஸ்மரந்த்யதிதராம் ப்ரியமீஶ மர்த்யம் யே சாந்வதஃ ஸுதஸுஹ்ரு'த்க்ரு'ஹவித்ததாராஃ । யே த்வப்ஜநாப பவதீயபதாரவிந்த- ஸௌகந்த்யலுப்தஹ்ரு'தயேஷு க்ரு'தப்ரஸங்காஃ ॥ ௭ ॥
te na smaranty atitarāṃ priyam īśa martyaṃ ye cānv adaḥ suta-suhṛd-gṛha-vitta-dārāḥ | ye tv abja-nābha bhavadīya-padāravinda- saugandhya-lubdha-hṛdayeṣu kṛta-prasaṅgāḥ || 7 ||
பொருள்:ஓ தாமரைத் தொப்புளரே! உமது திருவடித் தாமரைகளின் நறுமணத்தில் பேராசை கொண்ட அடியார்களின் உள்ளங்களில் அன்பு கொண்டவர்கள், ஓ ஈசா! மகன், நண்பன், வீடு, செல்வம், மனைவி முதலிய இம்மண்ணுலகின் அன்புக்குரிய பொருட்களையும் நினைப்பதில்லை.
திர்யங்நகத்விஜஸரீஸ்ரு'பதேவதைத்ய- மர்த்யாதிபிஃ பரிசிதம் ஸதஸத்விஶேஷம் । ரூபம் ஸ்தவிஷ்டமஜ தே மஹதாத்யநேகம் நாதஃ பரம் பரம வேத்மி ந யத்ர வாதஃ ॥ ௮ ॥
tiryaṅ-naga-dvija-sarīsṛpa-deva-daitya- martyādibhiḥ paricitaṃ sad-asad-viśeṣam | rūpaṃ sthaviṣṭham aja te mahad-ādy-anekaṃ nātaḥ paraṃ parama vedmi na yatra vādaḥ || 8 ||
பொருள்:ஓ பிறப்பற்றவரே! விலங்குகள், மரங்கள், பறவைகள், ஊர்வன, தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் முதலியோரால் நிறைந்த, உள்ளது-இல்லாதது என்ற வேறுபாடு கொண்ட உமது இந்த மஹத்தத்துவம் முதலிய பல வடிவங்கள் கொண்ட ஸ்தூல விசுவரூபத்தை நான் அறிவேன்; அதற்கு அப்பால் எந்த விவாதமும் இல்லாத அந்த பரம்பொருளையும் அறிவேன்.
கல்பாந்த ஏததகிலம் ஜடரேண க்ரு'ஹ்ணந் ஶேதே புமாந் ஸ்வத்ரு'கநந்தஸகஸ்ததங்கே । யந்நாபிஸிந்துருஹகாஞ்சநலோகபத்ம- கர்பே த்யுமாந் பகவதே ப்ரணதோऽஸ்மி தஸ்மை ॥ ௯ ॥
kalpānta etad akhilaṃ jaṭhareṇa gṛhṇan śete pumān sva-dṛg ananta-sakhas tad-aṅke | yan-nābhi-sindhu-ruha-kāñcana-loka-padma- garbhe dyumān bhagavate praṇato 'smi tasmai || 9 ||
பொருள்:எந்த பரம்பொருள் கல்பாந்தத்தில் இந்த அனைத்துப் படைப்பையும் தன் வயிற்றில் தாங்கி, சுயஒளியராய் அனந்தசேஷனை தோழனாக்கி அவர் மடியில் துயில்கிறாரோ, எவருடைய நாபிக் கடலிலிருந்து எழுந்த பொன்னுலகத் தாமரையின் கருவில் ஒளிமயமான பிரம்மா தோன்றுகிறாரோ — அந்த பகவானை நான் வணங்குகிறேன்.
த்வம் நித்யமுக்தபரிஶுத்தவிபுத்த ஆத்மா கூடஸ்த ஆதிபுருஷோ பகவாம்ஸ்த்ர்யதீஶஃ । யத்புத்த்யவஸ்திதிமகண்டிதயா ஸ்வத்ரு'ஷ்ட்யா த்ரஷ்டா ஸ்திதாவதிமகோ வ்யதிரிக்த ஆஸ்ஸே ॥ ௧௦ ॥
tvaṃ nitya-mukta-pariśuddha-vibuddha ātmā kūṭa-stha ādi-puruṣo bhagavāṃs try-adhīśaḥ | yad-buddhy-avasthitim akhaṇḍitayā sva-dṛṣṭyā draṣṭā sthitāv adhimakho vyatirikta āsse || 10 ||
பொருள்:நீர் நித்தியமுக்தர், பரிசுத்தர், விழித்தெழுந்த ஆத்மா, கூடஸ்தர், ஆதிபுருஷர், மூன்று குணங்கள்/மூவுலகங்களின் அதிபதியாகிய பகவான். உமது அகண்ட பார்வையால் அறிவின் ஒவ்வொரு நிலைக்கும் சாட்சியாக இருந்தாலும், படைப்பு-காப்பின் தலைவராக அனைத்திலிருந்தும் வேறுபட்டு, பற்றற்று இருக்கிறீர்.
யஸ்மிந் விருத்தகதயோ ஹ்யநிஶம் பதந்தி வித்யாதயோ விவிதஶக்தய ஆநுபூர்வ்யாத் । தத்ப்ரஹ்ம விஶ்வபவமேகமநந்தமாத்ய- மாநந்தமாத்ரமவிகாரமஹம் ப்ரபத்யே ॥ ௧௧ ॥
yasmin viruddha-gatayo hy aniśaṃ patanti vidyādayo vividha-śaktaya ānupūrvyāt | tad brahma viśva-bhavam ekam anantam ādyam ānanda-mātram avikāram ahaṃ prapadye || 11 ||
பொருள்:எதில் வித்தை-அவித்தை முதலிய ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்ட கதிகள் கொண்ட பல்வேறு சக்திகள் முறையே இடைவிடாது எழுகின்றனவோ — அந்த ஒரே, அனந்த, ஆதி, ஆனந்த வடிவ, மாறுதலற்ற, விசுவத்தின் மூலமாகிய பிரம்மத்தை நான் சரணடைகிறேன்.
ஸத்யாஶிஷோ ஹி பகவம்ஸ்தவ பாதபத்ம- மாஶீஸ்ததாநுபஜதஃ புருஷார்தமூர்தேஃ । அப்யேவமார்ய பகவாந் பரிபாதி தீநாந் வாஶ்ரேவ வத்ஸகமநுக்ரஹகாதரோऽஸ்மாந் ॥ ௧௨ ॥
satyāśiṣo hi bhagavaṃs tava pāda-padmam āśīs tathānubhajataḥ puruṣārtha-mūrteḥ | apy evam ārya bhagavān paripāti dīnān vāśreva vatsakam anugraha-kātaro 'smān || 12 ||
பொருள்:ஓ பகவானே! புருஷார்த்த வடிவமான உமது திருவடித் தாமரைகளை சேவிப்பவனுக்குக் கிடைக்கும் ஆசீர்வாதங்கள் உண்மையானவையே. ஆயினும், ஓ ஆரியரே! பகவான் தன் எளிய அடியார்களை அவர்களின் பிரார்த்தனையையும் மீறி காக்கிறார் — அன்பால் பதைக்கும் பசு தன் கையறு கன்றைப் பேணுவது போல.
சொல்-சொல்லாகப் பொருள்
உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்
துருவ ஸ்துதி (துருவன் செய்த விஷ்ணு ஸ்துதி) பாராயணப் பலன்கள்
தூய, விருப்பமற்ற பக்திக்கும் (அஹைதுகீ பக்தி), அனைத்து உலகியல் மற்றும் முக்தி விருப்பங்களையும் துறப்பதற்கும் உருவகம்.
'மகான்கள், தூய உள்ளம் கொண்ட அடியார்களின் சேர்க்கை' கேட்கும் புகழ்பெற்ற பிரார்த்தனை (6-ம் ஸ்லோகம்) எந்தப் பலனையும் விட சத்சங்கமே மேலானது என சாதகனுக்கு கற்பிக்கிறது.
இறைவனின் திருவடிகளை தியானிப்பதன் ஆனந்தம் நிர்விசேஷ முக்தியையும் மிஞ்சும் என கற்பித்து, இறைவன்மீது அன்பை ஆழப்படுத்துகிறது.
பாகவதத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இந்த ஸ்துதி உள்ளத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி, மனதை நிலைநிறுத்தி, துருவனைப் போல் உறங்கும் ஆன்மிக சக்திகளை எழுப்பும் என நம்பப்படுகிறது.
உலகியல் பேராசையை இறை-சாட்சாத்காரமாக மாற்றிய சிறுவன் முன்மாதிரியாகக் காட்டிய, துயரத்தில் உள்ளோருக்கு வலிமையான பிரார்த்தனை.
கன்றைப் பேணும் பசுவுடன் ஒப்பிடப்பட்ட இறைவனின் பாதுகாப்பு உறுதியையும், சரணாகதியையும், பணிவையும் வளர்க்கிறது.
துருவ ஸ்துதி (துருவன் செய்த விஷ்ணு ஸ்துதி) பாராயண முறை
விஷ்ணு அல்லது கிருஷ்ணரின் திருவுருவத்தின் முன் அமைதியாக அமர்ந்து பன்னிரண்டு ஸ்லோகங்களையும் மெதுவாக ஓதி, அவற்றின் பொருளைச் சிந்தியுங்கள் — இறைவனே சர்வவல்லமை படைத்த அந்தர்யாமி, உயிரை எழுப்புபவர் என்பதை. குறிப்பாக தூய அடியார்களின் சேர்க்கைக்கும் இடையறா பக்திக்குமான துருவனின் பிரார்த்தனையைச் சிந்தியுங்கள். இந்த ஸ்துதி தினசரி பாகவத பாராயணத்தின் அங்கமாக ஓதப்படுகிறது; எந்தப் பலனையும் அல்ல இறைவனையே வேண்டி, பணிவுடனும் நிஷ்காம சரணாகதி உணர்வுடனும் ஓதுங்கள்.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
இவையும் படியுங்கள்
ॐ
முழு துருவ ஸ்துதி (துருவன் செய்த விஷ்ணு ஸ்துதி)ஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்