Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnaendurance

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ 2.14 — ਮਾਤ੍ਰਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯ

శ్రీమద్భగవద్గీత 2.14 — మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌన్తేయ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 11× ਜਪ·🕐 ਸਵੇਰੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਅਸੁਵਿਧਾ ਦੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 14
Share:

ਅਰਥ

ਸਾਂਖ੍ਯਯੋਗ ਦੇ ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਠੰਡ-ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਦੁੱਖ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਨੁਭਵ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਨਿੱਤ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜਪੂਰਵਕ ਸਹਿਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਤਾ ਅਤੇ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾ ਦਾ ਮੂਲਭੂਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਮਨ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 14 · Bhagavan Sri Krishna (as recorded by Maharishi Veda Vyasa) · Ancient (part of the Mahabharata, c. 5th–2nd century BCE in present form)

ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਦੇ ਯੁੱਧਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਹੇ ਗਏ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਸਾਂਖ੍ਯਯੋਗ ਅਧਿਆਏ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਕਾਕੁਲ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ। ਆਤਮਾ ਦੀ ਨਿੱਤਤਾ ਸਮਝਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੁਣ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦ੍ਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਹਾਰਕ ਸਾਧਨਾ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹਨ। ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾ ਦਾ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਵੇਦਾਂਤ ਦੀ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਸਾਧਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਆਧਾਰਥੰਮ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਸੰਤਾਂ ਅਤੇ ਆਚਾਰੀਆਂ ਨੇ ਦੁਹਰਾਇਆ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਸੰਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਆਤਮਸਾਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਸੌਭਾਗ ਅਤੇ ਦੁਰਭਾਗ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਧੀਰਜਪੂਰਨ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਉਸੇ ਅਧਿਆਏ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਰਣਿਤ ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ ਦੀ ਅਖੰਡ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਿਪੱਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਮਾਤ੍ਰਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸ਼ੀਤੋਸ਼੍ਣਸੁਖਦੁਃਖਦਾਃ। ਆਗਮਾਪਾਯਿਨੋऽਨਿਤ੍ਯਾਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਭਾਰਤ॥

mātrā-sparśhās tu kaunteya śhītoṣhṇa-sukha-duḥkha-dāḥ āgamāpāyino ’nityās tans-titikṣhasva bhārata

ਅਰਥ:ਹੇ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ! ਠੰਡ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਤਥਾ ਸੁਖ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਨਿੱਤ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਭਾਰਤ! ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਮਾਤ੍ਰਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਃ🔊mātrā-sparśhāḥਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ
ਤੁ🔊tuਸੱਚਮੁੱਚ
ਕੌਨ੍ਤੇਯ🔊kaunteyaਹੇ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ
ਸ਼ੀਤ🔊śhītaਠੰਡ, ਸੀਤ
ਉਸ਼੍ਣ🔊uṣhṇaਗਰਮੀ, ਉਸ਼੍ਣ
ਸੁਖ🔊sukhaਸੁਖ, ਆਨੰਦ
ਦੁਃਖ🔊duḥkhaਦੁੱਖ, ਪੀੜਾ
ਦਾਃ🔊dāḥਦੇਣ ਵਾਲੇ
ਆਗਮ🔊āgamaਆਉਣਾ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ
ਅਪਾਯਿਨਃ🔊apāyinaḥਜਾਣਾ, ਅਲੋਪ ਹੋਣਾ
ਅਨਿਤ੍ਯਾਃ🔊anityāḥਅਨਿੱਤ, ਖਿਣਭੰਗੁਰ
ਤਾਨ੍🔊tānਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ
ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ🔊titikṣhasvaਸਹਿਣ ਕਰ, ਧੀਰਜ ਰੱਖ
ਭਾਰਤ🔊bhārataਹੇ ਭਰਤਵੰਸ਼ੀ (ਅਰਜੁਨ)

శ్రీమద్భగవద్గీత 2.14 — మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌన్తేయ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਸੁਖ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੋਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾ (ਧੀਰਜਪੂਰਨ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ) ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਜੀਵਨ ਦੇ ਦ੍ਵੰਦਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਤਾ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਥਿਰਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰੀ-ਅਨੁਭਵ ਖਿਣਿਕ ਅਤੇ ਖਿਣਭੰਗੁਰ ਹਨ

ਖਿਣਭੰਗੁਰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤਾਦਾਤਮ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਕਰਕੇ ਚਿੰਤਾ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ (ਸਥਿਰਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ) ਬਣਨ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ

ਕਸ਼ਟ, ਰੋਗ ਜਾਂ ਅਸੁਵਿਧਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਚਿੰਤਨ

శ్రీమద్భగవద్గీత 2.14 — మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌన్తేయ ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ11ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਸਵੇਰੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਅਸੁਵਿਧਾ ਦੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ

ਸ਼ਾਂਤ ਬੈਠ ਕੇ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਾਠ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਅਰਥ ਉੱਤੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਠੰਡ ਜਾਂ ਗਰਮੀ, ਲਾਭ ਜਾਂ ਹਾਨੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਜਾਂ ਨਿੰਦਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਚਲਿਤ ਕਰੇ, ਤਦੋਂ 'ਆਗਮਾਪਾਯਿਨੋऽਨਿਤ੍ਯਾঃ' ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ — ਉਹ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਨਿੱਤ ਹਨ। ਸਥਿਰ ਸਾਹ ਲਓ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਉਸ ਸੰਵੇਦਨਾ ਨੂੰ ਲੰਘ ਜਾਣ ਦਿਓ, ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾ ਦੀ ਸਾਖੀ-ਵਿਰਤੀ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ శ్రీమద్భగవద్గీత 2.14 — మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌన్తేయ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਠੰਡ, ਗਰਮੀ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਅਨਿੱਤ ਹਨ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਚਲਿਤ ਹੋਣ ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸ਼ਾਂਤ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਸਹਿਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾ ਧੀਰਜਪੂਰਨ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਹੈ — ਦ੍ਵੰਦਾਂ (ਸੁਖ-ਦੁੱਖ, ਠੰਡ-ਗਰਮੀ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਜਾਂ ਉਦਾਸ ਹੋਏ ਬਿਨਾਂ ਸਹਿਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ। ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਧਨਾ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਬਦਲਦੇ ਸੰਯੋਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਰੰਤਰ ਉਤਪੰਨ (ਆਗਮ) ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ (ਅਪਾਯੀ) ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਿਣਭੰਗੁਰ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖਿਣਿਕ ਰਾਗ-ਦ੍ਵੇਸ਼ ਦਾ ਗੁਲਾਮ ਬਣਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਅਸੁਵਿਧਾ, ਆਲੋਚਨਾ, ਹਾਨੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅਪ੍ਰਿਯ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਹੋਵੇ, ਤਦੋਂ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਉਹ ਖਿਣਿਕ ਹੈ। ਉਸ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੰਘਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਦੇਖੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਸਹਿਣ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਅਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰੱਖੋ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ శ్రీమద్భగవద్గీత 2.14 — మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌన్తేయ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ