bhagavad-gitagitakrishnaendurance

ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ 2.14 — മാത്രാസ്പര്ശാസ്തു കൌന്തേയ

శ్రీమద్భగవద్గీత 2.14 — మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌన్తేయ in Malayalam · മലയാളം

🕉️ hindu·📿 11× ജപം·🕐 അതിരാവിലെ ധ്യാന സമയത്ത്, അല്ലെങ്കിൽ ബുദ്ധിമുട്ടിന്റെയും അസൗകര്യത്തിന്റെയും നിമിഷങ്ങളിൽ·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 14

നിങ്ങളുടെ ഭാഷ/ലിപിയിൽ വായിക്കൂ

हिन्दी / देवनागरी తెలుగు தமிழ்ಕನ್ನಡമലയാളംગુજરાતી বাংলা ଓଡ଼ିଆ ਪੰਜਾਬੀ English සිංහල 𑌗𑍍𑌰𑌨𑍍𑌥

✦ അർഥം

സാംഖ്യയോഗ അധ്യായത്തിലെ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ അർജുനനോട്, ശീതോഷ്ണവും സുഖദുഃഖവും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും വിഷയങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സമ്പർക്കത്തിൽ നിന്ന് മാത്രമേ ഉണ്ടാകുന്നുള്ളൂ എന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. അത്തരം അനുഭവങ്ങൾക്ക് ആരംഭവും അന്ത്യവുമുള്ളതിനാൽ, അവ അനിത്യമാണ്, അതിനാൽ അവയെ ക്ഷമയോടെയുള്ള സഹനത്തോടെ (തിതിക്ഷ) ഏറ്റുവാങ്ങണം. ഇത് സാധകനെ മനസ്സിന്റെ സ്ഥിരതയ്ക്ക് ഒരുക്കുന്ന സമത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഉപദേശമാണ്.

ഉത്ഭവം & കഥ

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 14 · Bhagavan Sri Krishna (as recorded by Maharishi Veda Vyasa) · Ancient (part of the Mahabharata, c. 5th–2nd century BCE in present form)

കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധഭൂമിയിൽ പറയപ്പെട്ട ഈ ശ്ലോകം, സാംഖ്യയോഗ അധ്യായത്തിൽ ദുഃഖിതനായ അർജുനന് ശ്രീകൃഷ്ണൻ നൽകിയ ആദ്യ ഉപദേശങ്ങളിലൊന്നാണ്. ആത്മാവിന്റെ നിത്യത വിശദീകരിച്ച ശേഷം, ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഇപ്പോൾ ശരീരത്തിന്റെ ദ്വന്ദ്വങ്ങളെ സഹിക്കുന്ന പ്രായോഗിക സാധനയിലേക്ക് തിരിയുന്നു. തിതിക്ഷയുടെ ഈ ഉപദേശം വേദാന്തത്തിന്റെ ആധ്യാത്മിക സാധനയുടെ ഒരു അടിസ്ഥാന സ്തംഭമായി മാറി, ഇത് യുഗയുഗങ്ങളായി സന്യാസിമാരും ആചാര്യന്മാരും പ്രതിധ്വനിപ്പിച്ചു.

✦ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ

ഈ ശ്ലോകം ആത്മസാത്കരിക്കുന്നവർ സൗഭാഗ്യത്തിലും ദുർഭാഗ്യത്തിലും ഇളകാതെ നിലകൊള്ളുന്നുവെന്ന് സന്യാസിമാർ പറയുന്നു; ഇതിനാൽ പ്രേരിതമായ ക്ഷമയോടെയുള്ള സഹനം, അതേ അധ്യായത്തിൽ പിന്നീട് വർണ്ണിക്കുന്ന സ്ഥിതപ്രജ്ഞന്റെ അഖണ്ഡ ശാന്തിയായി പക്വമാകുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

0ആകെ ജപം

മന്ത്രം

ഏതെങ്കിലും വരിയിലോ ▶ ബട്ടണിലോ തൊട്ട് കേൾക്കൂ

മാത്രാസ്പര്ശാസ്തു കൌന്തേയ ശീതോഷ്ണസുഖദുഃഖദാഃ। ആഗമാപായിനോഽനിത്യാസ്താംസ്തിതിക്ഷസ്വ ഭാരത॥

mātrā-sparśhās tu kaunteya śhītoṣhṇa-sukha-duḥkha-dāḥ āgamāpāyino ’nityās tans-titikṣhasva bhārata

അർഥം:അല്ലയോ കുന്തീപുത്രാ! ശീതോഷ്ണവും സുഖദുഃഖവും നൽകുന്ന ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ വിഷയങ്ങളുമായുള്ള സമ്പർക്കത്തിന് ആരംഭവും അന്ത്യവുമുണ്ട്; അവ അനിത്യമാണ്, അതിനാൽ അല്ലയോ ഭാരതാ! അവയെ നീ സഹിക്കുക.

പദം-പദം അർഥം

ഉച്ചാരണം കേൾക്കാൻ ഏതെങ്കിലും പദത്തിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ

മാത്രാസ്പര്ശാഃ🔊mātrā-sparśhāḥഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ വിഷയങ്ങളുമായുള്ള സമ്പർക്കം

തു🔊tuതീർച്ചയായും

കൌന്തേയ🔊kaunteyaഅല്ലയോ കുന്തീപുത്ര അർജുനാ

ശീത🔊śhītaശീതം, തണുപ്പ്

ഉഷ്ണ🔊uṣhṇaഉഷ്ണം, ചൂട്

സുഖ🔊sukhaസുഖം, ആനന്ദം

ദുഃഖ🔊duḥkhaദുഃഖം, വേദന

ദാഃ🔊dāḥനൽകുന്നവ

ആഗമ🔊āgamaവരുന്നു, പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു

അപായിനഃ🔊apāyinaḥപോകുന്നു, മറയുന്നു

അനിത്യാഃ🔊anityāḥഅനിത്യമായ, ക്ഷണികമായ

താന്🔊tānഅവയെ

തിതിക്ഷസ്വ🔊titikṣhasvaസഹിക്കുക, ക്ഷമിക്കുക

ഭാരത🔊bhārataഅല്ലയോ ഭരതവംശജാ (അർജുനാ)

శ్రీమద్భగవద్గీత 2.14 — మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌన్తేయ പാരായണ ഫലങ്ങൾ

✦

സുഖവും ദുഃഖവും ഇവ രണ്ടിനോടും തിതിക്ഷ (ക്ഷമയോടെയുള്ള സഹനം) വളർത്തുന്നു

✦

ജീവിതത്തിന്റെ ദ്വന്ദ്വങ്ങൾക്കിടയിൽ സമത്വവും ആന്തരിക സ്ഥിരതയും വികസിപ്പിക്കുന്നു

✦

എല്ലാ ഇന്ദ്രിയ അനുഭവങ്ങളും താൽക്കാലികവും കടന്നുപോകുന്നവയുമാണെന്ന് സാധകനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു

✦

ക്ഷണിക വികാരങ്ങളുമായുള്ള താദാത്മ്യം അയച്ച് ഉത്കണ്ഠ കുറയ്ക്കുന്നു

✦

സ്ഥിതപ്രജ്ഞൻ (സ്ഥിരബുദ്ധിയുള്ളവൻ) ആകാൻ അടിത്തറയിടുന്നു

✦

കഷ്ടം, രോഗം അല്ലെങ്കിൽ അസൗകര്യ സമയത്ത് ഒരു ശക്തമായ ധ്യാനം

శ్రీమద్భగవద్గీత 2.14 — మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌన్తేయ പാരായണ വിധി

ജപ സംഖ്യ11തവണ

ഉത്തമ സമയംഅതിരാവിലെ ധ്യാന സമയത്ത്, അല്ലെങ്കിൽ ബുദ്ധിമുട്ടിന്റെയും അസൗകര്യത്തിന്റെയും നിമിഷങ്ങളിൽ

ശാന്തമായി ഇരുന്ന് ശ്ലോകം പതുക്കെ ഉരുവിടുക, അതിന്റെ അർത്ഥം ധ്യാനിക്കുക. ശീതമോ ഉഷ്ണമോ, ലാഭമോ നഷ്ടമോ, പ്രശംസയോ നിന്ദയോ നിങ്ങളെ അലോസരപ്പെടുത്തുമ്പോഴെല്ലാം, 'ആഗമാപായിനോऽനിത്യാঃ' എന്ന് സ്മരിക്കുക — അവ വരുന്നു, പോകുന്നു, അവ അനിത്യമാണ്. സ്ഥിരമായി ശ്വസിച്ച്, പ്രതിരോധമില്ലാതെ ആ സംവേദനത്തെ കടന്നുപോകാൻ അനുവദിക്കുക, തിതിക്ഷയുടെ സാക്ഷിഭാവം ധരിച്ച്.

പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ഈ പേജിൽ പൂർണ శ్రీమద్భగవద్గీత 2.14 — మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌన్తేయ മലയാള ലിപിയിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നു — അതേ മൂല ശ്ലോകങ്ങൾ, അക്ഷരം-അക്ഷരം ലിപ്യന്തരണം ചെയ്ത്, നിങ്ങൾക്ക് സൗകര്യമായി വായിച്ച് ജപിക്കാം. ഏതെങ്കിലും വരിയിൽ (അല്ലെങ്കിൽ ▶ ബട്ടൺ) തൊട്ട് അതിന്റെ പാരായണം കേൾക്കൂ.

അതെ — ലിപി മാത്രമേ മാറുന്നുള്ളൂ; വാക്കുകളും അവയുടെ അർഥവും മൂലം തന്നെ. ഈ പേജിലെ ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥം, ഫലങ്ങൾ, പാരായണ വിധി അതേപടി ബാധകമാണ്.

ശീതം, ഉഷ്ണം, സുഖം, ദുഃഖം എന്നിവ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ വിഷയങ്ങളുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്നതിൽ നിന്ന് മാത്രമേ ഉണ്ടാകുന്നുള്ളൂ എന്ന് ഇത് ഉപദേശിക്കുന്നു. അവയ്ക്ക് ആരംഭവും അന്ത്യവുമുള്ളതിനാൽ, അവ അനിത്യമാണ്, മനസ്സിനെ ഇളക്കാൻ അനുവദിക്കാതെ ശാന്തമായ ക്ഷമയോടെ ഏറ്റുവാങ്ങണം.

തിതിക്ഷ എന്നാൽ ക്ഷമയോടെയുള്ള സഹനം — ദ്വന്ദ്വങ്ങളെ (സുഖദുഃഖ, ശീതോഷ്ണ) ആഹ്ലാദിക്കാതെയോ വിഷാദിക്കാതെയോ സഹിക്കാനുള്ള കഴിവ്. ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഇതിനെ മനസ്സിന്റെ സ്ഥിരതയ്ക്കും ആധ്യാത്മിക പുരോഗതിക്കും അനിവാര്യമായ സാധനയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

അവ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും വിഷയങ്ങളും തമ്മിലുള്ള മാറുന്ന സമ്പർക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നതിനാൽ, അവ നിരന്തരം ഉണ്ടായി (ആഗമം) നശിക്കുന്നു (അപായി). അവയുടെ ക്ഷണിക സ്വഭാവം തിരിച്ചറിയുന്നത് മനുഷ്യനെ ക്ഷണിക രാഗദ്വേഷങ്ങളുടെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു.

അസൗകര്യം, വിമർശനം, നഷ്ടം അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും അപ്രിയ അനുഭവം നേരിടുമ്പോൾ, അത് താൽക്കാലികമാണെന്ന് ഓർക്കുക. ആ വികാരത്തെ ഒരു കടന്നുപോകുന്ന തിരമാല പോലെ കാണുക, അതിനെ ക്ഷമയോടെ സഹിക്കുക, മനസ്സിനെ മാറ്റമില്ലാത്ത ആത്മാവിൽ ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തുക.

ഇവയും വായിക്കൂ

శ్రీమద్భగవద్గీత 2.56 — దుఃఖేష్వనుద్విగ్నమనాఃश्रीमद्भगवद्गीता 2.56 — दुःखेष्वनुद्विग्नमनाः దేహినోఽస్మిన్యథా దేహే (భగవద్గీత 2.13)देहिनोऽस्मिन्यथा देहे వాసాంసి జీర్ణాని (భగవద్గీత 2.22)वासांसि जीर्णानि శ్రీమద్భగవద్గీత 2.55 — ప్రజహాతి యదా కామాన్श्रीमद्भगवद्गीता २.५५ — प्रजहाति यदा कामान्శ్రీమద్భగవద్గీత 2.40 — నేహాభిక్రమనాశోఽస్తిश्रीमद्भगवद्गीता २.४० — नेहाभिक्रमनाशोऽस्ति కర్మణ్యేవాధికారస్తే (భగవద్గీత 2.47)कर्मण्येवाधिकारस्ते భగవద్గీత ౬.౧౯ — యథా దీపో నివాతస్థోश्रीमद्भगवद्गीता ६.१९ — यथा दीपो निवातस्थो

ഉപകാരപ്പെട്ടോ? പ്രിയപ്പെട്ടവരുമായി പങ്കിടൂ 🙏

ॐ

പൂർണ శ్రీమద్భగవద్గీత 2.14 — మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌన్తేయ ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥസഹിതം വായിക്കൂ, അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ പവിത്ര പാഠങ്ങൾ കാണൂ

പൂർണ శ్రీమద్భగవద్గీత 2.14 — మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌన్తేయ (ദേവനാഗരി)എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളും ഉദ്ദേശ്യം അനുസരിച്ച് തിരയൂ