Mantra.Tips
yoga-sutrapatanjalikriya-yogayoga-sutra-2-1

ਤਪਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਣਿਧਾਨਾਨਿ ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗਃ

തപഃസ്വാധ്യായേശ്വരപ്രണിധാനാനി ക്രിയായോഗഃ (യോഗസൂത്രം 2.1) in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ yoga·📿 3× ਜਪ·🕐 ਸਵੇਰੇ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਾਧਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ·📜 Patanjali Yoga Sutras 2.1
Share:

ਅਰਥ

ਇਹ ਪਤੰਜਲੀ ਯੋਗ ਸੂਤਰਾਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ, ਸਾਧਨ ਪਾਦ, ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸੂਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਆਯੋਗ — ਕਰਮ ਜਾਂ ਸਾਧਨਾ ਦੇ ਯੋਗ — ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਧਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ — ਤਪ (ਆਤਮ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਯਤਨ), ਸਵਾਧਿਆਇ (ਆਤਮ-ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ-ਅਧਿਐਨ), ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ-ਪ੍ਰਣਿਧਾਨ (ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ)। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Patanjali Yoga Sutras 2.1 · Patanjali · Classical (c. 2nd century BCE – 4th century CE)

ਇਹ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਪਤੰਜਲੀ ਦੇ ਯੋਗ ਸੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਧਨ ਪਾਦ — ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਅਧਿਆਇ — ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੂਤਰ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਨ ਦੇ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਤੰਜਲੀ ਹੁਣ ਵਿਹਾਰਕ ਸਾਧਨਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਆਯੋਗ — ਕਰਮ ਦੇ ਯੋਗ — ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਤਪ, ਸਵਾਧਿਆਇ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਣ। ਇਹ ਤਿੱਕੜੀ ਯੋਗ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਨੀਂਹ ਬਣ ਗਈ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਜੋ ਸਾਧਕ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਾਧਨ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ (ਤਪ), ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਨਿਰੀਖਣ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ (ਸਵਾਧਿਆਇ), ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਣ ਹਉਮੈ ਦਾ ਬੋਝ ਘੋਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨ ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਹੋਰ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਤਪਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਣਿਧਾਨਾਨਿ ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗਃ

Tapah-svadhyaya-ishvara-pranidhanani kriya-yogah

ਅਰਥ:ਤਪ, ਸਵਾਧਿਆਇ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ-ਪ੍ਰਣਿਧਾਨ — ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਕ੍ਰਿਆਯੋਗ ਹਨ (ਕਰਮ-ਯੋਗ, ਸਾਧਨਾ ਦਾ ਵਿਹਾਰਕ ਰਾਹ)।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਤਪਃ🔊tapahਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਤਪੱਸਿਆ — ਯਤਨ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸੰਜਮ ਰਾਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰੀ ਗਈ ਸ਼ੁੱਧੀ
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯ🔊svadhyayaਸਵਾਧਿਆਇ — ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਮੰਤਰ-ਜਾਪ; ਆਤਮ-ਨਿਰੀਖਣ
ਈਸ਼੍ਵਰ🔊ishvaraਈਸ਼ਵਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਭਗਵਾਨ
ਪ੍ਰਣਿਧਾਨਾਨਿ🔊pranidhananiਸਮਰਪਣ, ਭਗਤੀ, ਅਰਪਣ (ਇੱਥੇ: ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ)
ਈਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਣਿਧਾਨ🔊ishvara-pranidhanaਈਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਭਗਤੀ; ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ
ਕ੍ਰਿਯਾ🔊kriyaਕਰਮ, ਅਭਿਆਸ, ਕਿਰਿਆਤਮਕ ਜਾਂ ਵਿਹਾਰਕ
ਯੋਗਃ🔊yogahਯੋਗ
ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗਃ🔊kriya-yogahਕਰਮ ਦਾ ਯੋਗ / ਵਿਹਾਰਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਯੋਗ — ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਮਿਲ ਕੇ

തപഃസ്വാധ്യായേശ്വരപ്രണിധാനാനി ക്രിയായോഗഃ (യോഗസൂത്രം 2.1) ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਕ੍ਰਿਆਯੋਗ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਸ਼ੁੱਧੀ ਦਾ ਵਿਹਾਰਕ, ਕਰਮ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਾਹ ਜੋ ਧਿਆਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੌਖੇ ਸਾਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਤਪ, ਸਵਾਧਿਆਇ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ-ਪ੍ਰਣਿਧਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਧਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ਾਂ (ਦੁੱਖ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ) ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਗਲਾ ਸੂਤਰ ਵਚਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਯਤਨ (ਤਪ), ਗਿਆਨ (ਸਵਾਧਿਆਇ) ਅਤੇ ਭਗਤੀ (ਈਸ਼ਵਰ-ਪ੍ਰਣਿਧਾਨ) ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਸਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।

ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਤਮ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਥਿਰ ਤਰੱਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਯੋਗ-ਸਾਧਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਅਪਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿੱਖਿਆ।

തപഃസ്വാധ്യായേശ്വരപ്രണിധാനാനി ക്രിയായോഗഃ (യോഗസൂത്രം 2.1) ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ3ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਸਵੇਰੇ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਾਧਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ
ਦਿਸ਼ਾEast or facing one's place of practice

ਸੂਤਰ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਇਸ ਦੇ ਤਿੰਨੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿਉਣ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਲਓ: ਮੁਸ਼ਕਲ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਸਥਿਰ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰੋ (ਤਪ), ਪਵਿੱਤਰ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖੋ (ਸਵਾਧਿਆਇ), ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੋ (ਈਸ਼ਵਰ-ਪ੍ਰਣਿਧਾਨ)। ਇਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ-ਢੰਗ ਵਜੋਂ ਸਾਧਣਾ ਹੈ — ਸੂਤਰ ਕਰਮ-ਮਾਰਗ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ തപഃസ്വാധ്യായേശ്വരപ്രണിധാനാനി ക്രിയായോഗഃ (യോഗസൂത്രം 2.1) ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਤਪ (ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ), ਸਵਾਧਿਆਇ (ਆਤਮ-ਅਧਿਐਨ) ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ-ਪ੍ਰਣਿਧਾਨ (ਈਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਣ) — ਇਹ ਕ੍ਰਿਆਯੋਗ ਹਨ।' ਇਹ ਪਤੰਜਲੀ ਯੋਗ ਸੂਤਰਾਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਿਆਂ ਕਰਮ ਦੇ ਯੋਗ — ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਹਾਰਕ ਸਾਧਨਾਂ — ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਆਯੋਗ 'ਕਰਮ ਦਾ ਯੋਗ' ਹੈ — ਤਪ, ਸਵਾਧਿਆਇ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ-ਪ੍ਰਣਿਧਾਨ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਧਨ। ਅਗਲਾ ਸੂਤਰ (2.2) ਇਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਦੱਸਦਾ ਹੈ: ਸਮਾਧੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਨਾ।
ਤਪ ਹੈ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਯਤਨ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸੰਜਮ; ਸਵਾਧਿਆਇ ਹੈ ਆਤਮ-ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਜਾਂ ਪਾਠ; ਈਸ਼ਵਰ-ਪ੍ਰਣਿਧਾਨ ਹੈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ। ਇਹੀ ਤਿੰਨੇ ਅਸ਼ਟਾਂਗ ਯੋਗ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੁੜ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰਿਆਯੋਗ ਦੇ ਤਿੰਨੇ ਅੰਗ ਅਸ਼ਟਾਂਗ ਮਾਰਗ ਦੇ ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਨਿਯਮ ਵੀ ਹਨ। ਪਤੰਜਲੀ ਕ੍ਰਿਆਯੋਗ ਨੂੰ ਵਿਹਾਰਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਕੇ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਾਧੀ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਅੰਗਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ തപഃസ്വാധ്യായേശ്വരപ്രണിധാനാനി ക്രിയായോഗഃ (യോഗസൂത്രം 2.1) ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ