Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnadaivi-sampad

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା 16.3 — ତେଜଃ କ୍ଷମା ଧୃତିଃ ଶୌଚମ୍

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 16.3 — ତେଜଃ କ୍ଷମା ଧୃତିଃ ଶୌଚମ୍ in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ hindu·📿 11× ଜପ·🕐 ସକାଳେ, ଉତ୍ତମ ଗୁଣର ବିକାଶ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଭାବେ·📜 Bhagavad Gita Chapter 16, Verse 3
Share:

ଅର୍ଥ

ଦୈବୀ ଓ ଆସୁରୀ ପ୍ରକୃତିର ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦୈବୀ ସଂପଦ — ଦୈବୀ ଗୁଣର ଧନ — ତାଲିକା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ତେଜ, କ୍ଷମା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧି, ଦ୍ୱେଷର ଅଭାବ ଓ ଅହଂକାରର ଅଭାବକୁ ଦୈବୀ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କ ଲକ୍ଷଣ ବୋଲି କୁହନ୍ତି। ଏହା ଉତ୍ତମ, ଦିବ୍ୟ ଚରିତ୍ରର ଚିତ୍ର।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Bhagavad Gita Chapter 16, Verse 3 · Bhagavan Sri Krishna (as recorded by Maharishi Veda Vyasa) · Ancient (part of the Mahabharata, c. 5th–2nd century BCE in present form)

ଷୋଡ଼ଶ ଅଧ୍ୟାୟ, ଦୈବାସୁର-ସଂପଦ-ବିଭାଗ ଯୋଗ, ଦୈବୀ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଗୁଣକୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗଣନା ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପ୍ରାୟ ଛବିଶ ଦୈବୀ ସଦ୍‌ଗୁଣର ସେହି ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ତାଲିକା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ଯାହାପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବିପରୀତ ଆସୁରୀ ଲକ୍ଷଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଆତ୍ମ-ବିକାଶର କଷଟି ପଥର ହୋଇ ରହିଛି।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

ପରମ୍ପରା ଶିଖାଏ ଯେ ଯିଏ ଏହି ଶ୍ଲୋକର ଦୈବୀ ଗୁଣକୁ ସଚେତନ ଭାବେ ପୋଷଣ କରନ୍ତି ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ନୀଚ ପ୍ରକୃତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ସନ୍ଥମାନେ ଏଭଳି ସଦ୍‌ଗୁଣକୁ ଏଭଳି ଧନ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ଯାହାକୁ କୌଣସି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଚୋରି କରିପାରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯାହା ନିରନ୍ତର ମୁକ୍ତି ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

ତେଜଃ କ୍ଷମା ଧୃତିଃ ଶୌଚମଦ୍ରୋହୋ ନାତିମାନିତା। ଭଵନ୍ତି ସମ୍ପଦଂ ଦୈଵୀମଭିଜାତସ୍ଯ ଭାରତ॥

tejaḥ kṣhamā dhṛitiḥ śhaucham adroho nāti-mānitā bhavanti sampadaṁ daivīm abhijātasya bhārata

ଅର୍ଥ:ହେ ଅର୍ଜୁନ! ତେଜ, କ୍ଷମା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧି, ଦ୍ୱେଷର ଅଭାବ ଏବଂ ଅହଂକାରର ଅଭାବ — ଏସବୁ ସେହି ପୁରୁଷଙ୍କ ଲକ୍ଷଣ ଯିଏ ଦୈବୀ ଅବସ୍ଥା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

ତେଜଃ🔊tejaḥତେଜ, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶକ୍ତି
କ୍ଷମା🔊kṣhamāକ୍ଷମା
ଧୃତିଃ🔊dhṛitiḥଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ
ଶୌଚମ୍🔊śhauchamସ୍ୱଚ୍ଛତା, ଶୁଦ୍ଧି
ଅଦ୍ରୋହଃ🔊adrohaḥକାହାରି ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା ନ ରଖିବା, ଦ୍ୱେଷର ଅଭାବ
ନ ଅତିମାନିତା🔊na ati-mānitāଅହଂକାର / ଅତ୍ୟଧିକ ଗର୍ବର ଅଭାବ
ଭଵନ୍ତି🔊bhavantiହୁଅନ୍ତି, ହୋଇଥାଆନ୍ତି
ସମ୍ପଦମ୍🔊sampadamଗୁଣ, ସଂପଦ
ଦୈଵୀମ୍🔊daivīmଈଶ୍ୱରୀୟ, ଦୈବୀ
ଅଭିଜାତସ୍ଯ🔊abhijātasyaଯିଏ ଏଥିରେ ସଂପନ୍ନ ତାଙ୍କର / ଯିଏ ଏଥିପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି ତାଙ୍କର
ଭାରତ🔊bhārataହେ ଭରତବଂଶୀୟ (ଅର୍ଜୁନ)

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 16.3 — ତେଜଃ କ୍ଷମା ଧୃତିଃ ଶୌଚମ୍ ପାଠର ଲାଭ

ଦୈବୀ ସଂପଦ — ଉତ୍ତମ ଆତ୍ମାର ଦୈବୀ ଗୁଣ — ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ

ତେଜ (ତେଜସ୍), କ୍ଷମା ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟ (ଧୃତି) ବିକଶିତ କରେ

ଶୁଦ୍ଧି, ଦ୍ୱେଷର ଅଭାବ ଓ ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତିକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରେ

ବନ୍ଧନ ଆଡ଼କୁ ନୁହେଁ, ମୁକ୍ତି ଆଡ଼କୁ ନେଇଯିବା ଚରିତ୍ରର ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ

ଦୈବୀ, ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଗୁଣର ବିକାଶ ପାଇଁ ଦୈନନ୍ଦିନ ପ୍ରେରଣା

ସାଧକଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚତର ଦୈବୀ ପ୍ରକୃତି ଚିହ୍ନିବାରେ ଓ ପୋଷଣ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 16.3 — ତେଜଃ କ୍ଷମା ଧୃତିଃ ଶୌଚମ୍ ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା11ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟସକାଳେ, ଉତ୍ତମ ଗୁଣର ବିକାଶ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଭାବେ

ଶ୍ଲୋକ ପାଠ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୈବୀ ଗୁଣ ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରନ୍ତୁ — ତେଜ, କ୍ଷମା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧି, ଦ୍ୱେଷରହିତ ସଦ୍ଭାବନା, ନମ୍ରତା। ଦିନସାରା ଏଥିମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏକୁ ସଚେତନ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ସଂକଳ୍ପ କରନ୍ତୁ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏସବୁକୁ 'ଦୈବୀ ଅବସ୍ଥା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା' ପୁରୁଷଙ୍କ ଲକ୍ଷଣ ବୋଲି କୁହନ୍ତି, ତେଣୁ ଏହି ଜପ ଆପଣଙ୍କ ଚରିତ୍ରକୁ ସେହି ଦୈବୀ ସଂପଦ ଆଡ଼କୁ ଅଭିମୁଖ କରୁ।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 16.3 — ତେଜଃ କ୍ଷମା ଧୃତିଃ ଶୌଚମ୍ ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
ଦୈବୀ ସଂପଦ ଅର୍ଥ ଉତ୍ତମ ଗୁଣର 'ଦୈବୀ ଧନ'। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ତେଜ (ତେଜସ୍), କ୍ଷମା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ (ଧୃତି), ଶୁଦ୍ଧି (ଶୌଚ), ଦ୍ୱେଷର ଅଭାବ (ଅଦ୍ରୋହ) ଓ ଅହଂକାରର ଅଭାବ (ନ ଅତିମାନିତା)କୁ ଦୈବୀ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କ ଲକ୍ଷଣ ବୋଲି କୁହେ।
ଷୋଡ଼ଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୈବୀ ଓ ଆସୁରୀ ପ୍ରକୃତିର ତୁଳନା କରେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦୈବୀ ଗୁଣ (16.1–16.3 ଶ୍ଲୋକରେ) ଗଣନା କରନ୍ତି ଯେପରି ସାଧକ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନି, ବିକଶିତ ଓ ଦୃଢ଼ କରିପାରନ୍ତି, କାରଣ ଏସବୁ ମୁକ୍ତି ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ ଯେଉଁଠି ଆସୁରୀ ଲକ୍ଷଣ ବନ୍ଧନ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ।
ଅଦ୍ରୋହ ଅର୍ଥ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ବା ଶତ୍ରୁତା ନ ରଖିବା। ଏହା ସଦ୍ଭାବନା ଓ କ୍ଷତି କରିବାର ଇଚ୍ଛାର ଅଭାବ — ଦୈବୀ ପ୍ରକୃତିର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଲକ୍ଷଣ ଯାହାର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହି ଶ୍ଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଏହା ବିକଶିତ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ସଦ୍‌ଗୁଣର ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ, ବ୍ୟବହାରିକ ତାଲିକା ଦିଏ — କ୍ଷମା, ସ୍ଥିରତା, ସ୍ୱଚ୍ଛତା, ସଦ୍ଭାବନା ଓ ନମ୍ରତାରେ ସନ୍ତୁଳିତ ସାହସ ଓ ଶକ୍ତି। ଏହା ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସଚେତନ ଭାବେ ଉତ୍ତମ, ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଚରିତ୍ର ବିକଶିତ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୬.୨୧ — ତ୍ରିବିଧଂ ନରକସ୍ୟେଦଂ ଦ୍ୱାରମ୍श्रीमद्भगवद्गीता 16.21 — त्रिविधं नरकस्येदं द्वारम्ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୬.୨୪ — ତସ୍ମାଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରମାଣଂ ତେश्रीमद्भगवद्गीता १६.२४ — तस्माच्छास्त्रं प्रमाणं तेଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍‌ଗୀତା 13.8 — ଅମାନିତ୍ୱମଦମ୍ଭିତ୍ୱମହିଂସାश्रीमद्भगवद्गीता 13.8 — अमानित्वमदम्भित्वमहिंसाଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 18.42 — ଶମୋ ଦମସ୍ତପଃ ଶୌଚମ୍श्रीमद्भगवद्गीता 18.42 — शमो दमस्तपः शौचम्ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୫୬ — ଦୁଃଖେଷ୍ୱନୁଦ୍ୱିଗ୍ନମନାଃश्रीमद्भगवद्गीता 2.56 — दुःखेष्वनुद्विग्नमनाःଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 18.46 — ଯତଃ ପ୍ରବୃତ୍ତିର୍ଭୂତାନାମ୍श्रीमद्भगवद्गीता १८.४६ — यतः प्रवृत्तिर्भूतानाम्ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.71 — ବିହାୟ କାମାନ୍ୟଃ ସର୍ବାନ୍श्रीमद्भगवद्गीता 2.71 — विहाय कामान्यः सर्वान्

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 16.3 — ତେଜଃ କ୍ଷମା ଧୃତିଃ ଶୌଚମ୍ ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ