Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnakarma-sanyasa-yoga

ஶ்ரீமத்பகவத்கீதா ௫.௨௨ — யே ஹி ஸம்ஸ்பர்ஶஜா போகா

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୫.୨୨ — ଯେ ହି ସଂସ୍ପର୍ଶଜା ଭୋଗା in Tamil · தமிழ்

🕉️ hindu·📿 11× ஜபம்·🕐 காலை அல்லது மாலை சிந்தனையில், அல்லது மனம் ஆசையை நோக்கி இழுக்கப்படும்போதெல்லாம்·📜 Bhagavad Gita Chapter 5, Verse 22
Share:

பொருள்

துறவு-யோக அத்தியாயத்தின் இந்த ஸ்லோகத்தில் கண்ணன் புலன் இன்பங்களின் உண்மை இயல்பை வெளிப்படுத்துகிறார். புலன்கள் சேர்வதால் உண்டாகும் இன்பங்கள் இனிமையாகத் தோன்றினாலும், உண்மையில் அவை துன்பத்தின் பிறப்பிடங்களே — நிலையற்றவை, தொடக்கமும் முடிவும் உடையவை, பின்னால் வெறுமையை மட்டுமே விட்டுச்செல்பவை. இதை அறிந்த அறிஞன் அத்தகைய நிலையற்ற இன்பங்களில் தன்னை இழப்பதில்லை. இந்த ஸ்லோகம் தேடுபவரை உலகின் நிலையற்ற இன்பங்களைவிட ஆன்மாவின் நிலையான உள்ளார்ந்த ஆனந்தத்தை நோக்கித் திருப்புகிறது.

தோற்றம் & கதை

Bhagavad Gita Chapter 5, Verse 22 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ஐந்தாம் அத்தியாயமான கர்ம-சந்நியாஸ யோகத்தில், பிரம்மத்தில் நிலைபெற்று, உள்ளேயே ஆனந்தம் கண்டு, வெளிப்புற இன்பங்களால் அசையாதவனைக் கண்ணன் வர்ணிக்கிறார். அதற்கான காரணத்தை இந்த ஸ்லோகம் விளக்குகிறது: புலன் சேர்க்கையால் உண்டாகும் இன்பங்கள் நிலையற்ற துன்பப் பிறப்பிடங்கள், ஆதலால் அறிஞன் அவற்றில் அல்ல, நிலையான ஆன்மாவில் தன் ஆனந்தத்தைத் தேடுகிறான்.

சாத்திரங்களில் கூறியபடி

இந்த ஸ்லோகத்தின் உணர்வைப் பின்பற்றி நிலையற்ற புலன் இன்பங்களிலிருந்து முகம் திருப்பிய துறவிகளும் மகான்களும், எந்த உலக இன்பத்தையும்விட மிகப் பெரிய அறுபடாத உள்ளார்ந்த ஆனந்தத்தைக் கண்டடைந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது — எந்த இழப்பும் கலைக்க முடியாத நிறைவு.

மந்திரம்

எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்

யே ஹி ஸம்ஸ்பர்ஶஜா போகா துஃகயோநய ஏவ தே। ஆத்யந்தவந்தஃ கௌந்தேய தேஷு ரமதே புதஃ॥

ye hi sansparśha-jā bhogā duḥkha-yonaya eva te ādyantavantaḥ kaunteya na teṣhu ramate budhaḥ

பொருள்:ஓ கௌந்தேயா! புலன்களும் பொருள்களும் சேர்வதால் உண்டாகும் இன்பங்கள் துன்பத்திற்கே காரணம், ஏனெனில் அவை தொடக்கமும் முடிவும் உடையவை; ஆதலால் அறிஞன் அவற்றில் மகிழ்வதில்லை.

சொல்-சொல்லாகப் பொருள்

உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்

யே🔊yeஎவை
ஹி🔊hiநிச்சயமாக
ஸம்ஸ்பர்ஶஜாஃ🔊sansparśha-jāḥபுலன்-பொருள் தொடர்பால் உண்டாகும்
போகாஃ🔊bhogāḥஇன்பங்கள், போகங்கள்
துஃகயோநயஃ🔊duḥkha-yonayaḥதுன்பத்திற்குக் காரணம், துன்பத்தின் பிறப்பிடம்
ஏவ🔊evaமட்டுமே, வெறும்
தே🔊teஅவை
ஆத்யந்தவந்தஃ🔊ādya-antavantaḥதொடக்கமும் முடிவும் உடையவை
கௌந்தேய🔊kaunteyaஓ குந்தியின் மகனே (அர்ஜுனா)
🔊naஇல்லை, ஒருபோதும் இல்லை
தேஷு🔊teṣhuஅவற்றில்
ரமதே🔊ramateமகிழ்கிறான், பற்றுகொள்கிறான்
புதஃ🔊budhaḥஅறிஞன், விவேகி

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୫.୨୨ — ଯେ ହି ସଂସ୍ପର୍ଶଜା ଭୋଗା பாராயணப் பலன்கள்

புலன் இன்பங்கள் நிலையான மகிழ்ச்சியைத் தரும் என்னும் மாயையை அறுக்கிறது

பற்றின்மையையும் (வைராக்கியம்) ஆசையிலிருந்து விடுதலையையும் வளர்க்கிறது

மனதை ஆசை, இன்பம், துயரம் என்னும் சுழற்சியிலிருந்து காக்கிறது

தேடுபவரை உள்ளார்ந்த ஆன்மாவின் முடிவில்லா ஆனந்தத்தை நோக்கித் திருப்புகிறது

வெளிப்புற இன்பங்களைச் சாராத ஆழமான, நிலையான அமைதியை அளிக்கிறது

நிலையற்றதற்கும் நிலையானதற்கும் இடையேயான விவேகத்தை வலுப்படுத்துகிறது

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୫.୨୨ — ଯେ ହି ସଂସ୍ପର୍ଶଜା ଭୋଗା பாராயண முறை

ஜப எண்ணிக்கை11முறை
சிறந்த நேரம்காலை அல்லது மாலை சிந்தனையில், அல்லது மனம் ஆசையை நோக்கி இழுக்கப்படும்போதெல்லாம்

நிலையற்ற இன்பங்கள்மீது ஆசை வலுக்கும்போதெல்லாம் இந்த ஸ்லோகத்தை ஓதுங்கள், அதன் ஞானம் மனதைக் குளிர்விக்கட்டும். ஒவ்வொரு புலன் இன்பமும் எப்படித் தொடங்கி, உச்சம் அடைந்து, முடிந்து, இதயத்தை மீண்டும் அமைதியின்றி விட்டுச்செல்கிறது என்பதைச் சிந்தியுங்கள். பற்றைத் தளர்த்தி, அதற்குப் பதிலாகத் தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாமல் உள்ளிருந்து எழும் அந்த நிலையான ஆனந்தத்தைத் தேட இதை ஒரு தியானமாகப் பயன்படுத்துங்கள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்தப் பக்கத்தில் முழு ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୫.୨୨ — ଯେ ହି ସଂସ୍ପର୍ଶଜା ଭୋଗା தமிழ் எழுத்தில் உள்ளது — அதே மூல சுலோகங்கள், எழுத்துக்கு-எழுத்து ஒலிபெயர்க்கப்பட்டு, நீங்கள் எளிதாகப் படித்து ஓத முடியும். எந்த வரியையும் (அல்லது ▶ பொத்தானை) தொட்டு அதன் ஓதலைக் கேளுங்கள்.
ஆம் — எழுத்து மட்டுமே மாறுகிறது; சொற்களும் பொருளும் மூலமே. இந்தப் பக்கத்தின் வரிக்கு-வரி பொருள், பலன்கள், பாராயண முறை அப்படியே பொருந்தும்.
புலன்கள் சேர்வதால் உண்டாகும் இன்பங்கள் உண்மையில் துன்பத்திற்குக் காரணம் என்று கண்ணன் போதிக்கிறார், ஏனெனில் அவை நிலையற்றவை, தொடக்கமும் முடிவும் உடையவை. ஆதலால் அறிஞன் அவற்றில் ஆழ்ந்துவிடாமல், ஆன்மாவின் நிலையான ஆனந்தத்தைத் தேடுகிறான்.
ஏனெனில் ஒவ்வொரு புலன் இன்பமும் நிலையற்றது — அது எழுகிறது, மறைகிறது, பின்னால் ஆசையையும் அதிருப்தியையும் விட்டுச்செல்கிறது. அத்தகைய இன்பங்களைத் தேடி ஓடுவது மனதைத் தொடர்ந்து அமைதியின்றியும் கட்டுண்டும் வைத்து, இறுதியில் மகிழ்ச்சியைவிட அதிக துயரத்தையே உண்டாக்குகிறது.
இது கடுமையான அடக்குமுறையைக் கோரவில்லை, விவேகத்தை அழைக்கிறது. அறிஞன் வாழ்க்கையை அனுபவிக்கிறான், ஆனால் புலன் இன்பங்களைச் சார்ந்தோ அவற்றுக்கு அடிமையாகவோ இல்லை, ஏனெனில் உண்மையான நிலையான மகிழ்ச்சி உள்ளிருந்தே வருகிறது, நிலையற்ற வெளிப்பொருள்களிலிருந்து அல்ல என்பதை அவன் அறிவான்.
கீதை ஆன்மாவின் ஆனந்தத்தை நோக்கிச் சுட்டுகிறது — யோகத்தில் நிலைபெற்றவனின் உள்ளார்ந்த அமைதியும் நிறைவும். புலன் இன்பங்களுக்கு மாறாக, இந்த ஆனந்தம் நிலையானது, தானே நிலைப்பது, தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாதது.

இவையும் படியுங்கள்

பயனுள்ளதா? அன்புக்குரியவர்களுடன் பகிருங்கள் 🙏

Share:

முழு ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୫.୨୨ — ଯେ ହି ସଂସ୍ପର୍ଶଜା ଭୋଗାஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்